Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 4 Vote(s) - 3.75 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ЧИЈА ЖРТВА БЕА МАКЕДОНЦИТЕ ВО БЕЛОМОРСКА МАКЕДОНИЈА
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1

Да се обидеме да расветлиме една голема темна дамка. Дали во Грција Македонци беа убивани заради етничката или идеолошката припадност.

Како увод еве едно сведочење од Титовите архиви.



Quote:Jataci medjunarodnih bandita

Jugoslavija je sve do 1991. godine i u svetskim razmerama predstavljana kao zemlja mira. Dok je medjunarodni terorizam harao po Britaniji, Italiji, Spaniji, SAD, Bliskom Istoku i Nemackoj, u SFRJ se to politicko nasilje svodilo na sporadicne, cak ekscesne slucajeve. Dobri poznavaoci ekstremista iz SAD i posebno iz Izraela, medjutim, cesto su tvrdili da je stanje u Jugoslaviji opasnije nego sto izgleda, jer je SFRJ zapravo bila jatak medjunarodnog terorizma. Zbog toga su i njihovi diplomatski odnosi prema Jugoslaviji cesto bili pod znakom pitanja. Lider nesvrstanih, kolovodja zemalja u razvoju i oslobodilackih pokreta u svetu, bivsa SFRJ je potajno podrzavala ilegalnu antikolonijalisticku i antiimperijalisticku borbu komunistickog i treceg sveta. Ovu politicku odluku, koju su donosili Tito, Partija i drzava, na vojnom i policijskom planu, sprovodili su u delo Ozna, Udba i Sluzba drzavne bezbednosti SSUP-a, a i Kontraobavestajna sluzba JNA, tako sto su pomagali aktivnost oslobodilackih pokreta, komunistickih frakcija i ekstremista iz nesvrstanog sveta. Prvu internacionalnu pomoc, preko jugoslovenske tajne sluzbe, dobio je �grcki Tito�, odnosno vrhovni komandant Demokratske armije Grcke, general Markos. Njegovo pravo ime je bilo Markos Vafijadis, bio je komunista, koji je sa trideset pet hiljada partizana, zeleo da se izbori za socijalizam staljinovog tipa u Grckoj. Pocetni udar na atinsku vlast izveo je na planini Olimp 28. oktobra 1946. godine, da bi dve godine kasnije, braneci Gramos u leto 1948. izgubio i bitku i rat i prebegao u Albaniju, a zatim u SSSR. Vezu Beograda sa generalom Markosom odobrio je licno Staljin, iako je sa Cercilom dogovorio da Grcka bude pod britanskom politickom kapom i odrzavao je Tito. Od politickih kadrova ilegalno su u Grckoj boravili Svetozar Vukmanovic Tempo, Lazar Kolisevski, Dimitrij Aleksijevski, Metodi Cento i Mihailo Apostolski. Zvanicne kontakte sa KP Grcke imao je Aleksandar Rankovic, a Josip Djerdja se kao diplomata u OUN, zalagao za grcko komunisticko pravo na samoopredeljenje. Oskar Davico i Mihailo Lalic su o narodnoj borbi grckih komunista pisali reportaze i scenario za film. Bio je to pravi politicki marketing za komunisticku Grcku u Jugoslaviji. Atina se cak bojala da ce Jugoslavija da mobilise Makedonce i da ih prebaci generalu Markosu u Grcku. Sanitetsku, vojnu i obavestajnu pomoc generalu Markosu, tajno preko makedonskih planina dostavljali su ljudi iz tajne policije Srbije: dr Velimir � Braca Majstorovic, hirurg i nacelnik bolnice za grcke ranjenike u Katlanovu, potpukovnik Slobodan Krstic � Uca, kao i Jovo Kapicic, dvadesetcetvorogodisnji major Jovan Popovic, instruktor artiljerijskog naoruzanja iz Jugoslovenske Armije, specijalni Titov spijun Ivan Karaivanov, agent NKVD i instruktor Kominterne. Saradnici generala Markosa bili su i Djuza Radovic, Obrad Trninic, Milo Vrbica, Velimir Docnic, Svetislav Stojanovic, Petar Lucic. Oni su grckim partizanima samo u prvoj godini gradjanskog rata doturili 3.134 protivpesadijskih mina, 6.550 protivtenkovskih mina, 9.177 kilograma eksploziva, mitraljeze MG-15. Jovo Popovic i Petar Lucic su obucili stotinu Grka da rukuju ovim oruzjem. Slobodan Krstic � Uca imao je zadatak da generala Markosa ilegalno dovodi u Beograd na konsultacije i vraca natrag u Grcku. Pomoc je slata pod parolom �Sve za front, sve za pobedu�! General Markos, medjutim, nije pobedio. Porazen je od englesko-grcke koalicije i moskovske klike, koja je 1948. zbog Rezolucije IB prestala da mu daje politicku podrsku. General Markos Vafijadis emigrirao je u SSSR pod imenom Mark Ivanovic, a Tito je dugo godina zbog ovakvog mesanja u unutrasnje stvari Grcke, imao diplomatskih problema, i sa Atinom, ali i sa Londonom.
06-09-2010, 02:59 PM
Reply
ivan mihajlov Offline
Posting Freak
*****

Posts: 1,067
Joined: Feb 2010
Reputation: 8
#2

Както винаги Църни пущи добра тема ...само,че имам неколко прашания :
Първо дали гърците после 1944г. делят македонците от българите ?
Второ Jас имам во Солунско родни сите старите кажуват дека гърците ги сметат секогаш за българи и после 1944г. не им даваа да си зборуват майчиниот език даже и удома.Мойот чичо Христо(стар комунар от Солун) неколко пати е бил во затвор оти ги псуел на българки ама нема казни само минавал во кютек за неколко дни и глоби ...ама той си комунист па во Гърция комунистите со дебела глава па и комунистите гърците много не ги сакатIcon_lol
"Който ми каже дека не съм македонец ке му го скинам езикот, който ми каже дека не съм българин ке му секам главата"
Тодор Александров

"Македония без Българи огин ке я гори "
Иван Михайлов

06-09-2010, 04:24 PM
Reply
basilius_2 Offline
Moderator
*****

Posts: 1,134
Joined: Dec 2009
Reputation: 17
#3

Za zal Egejcite se zrtva na Komunizmot i na nerazbranite trgovci vo Belgrad, Moskva pa i Skopje.Graganskata vojna sto se vodela vo Grcija vo 1948 godina e sudir pomegu Stalin i Churchil,vo cij sudir Egejskite Makedonci so vetuvanje deka ke dobijat nekoi prava vo Grcija.Za zal na kraj bea prodadeni od tie toa sto im go vetia.
Pred Graganskata vojna vo Grcija Kominternata go podrzuva baranjeto za Makedonskata drzava,no kako se odvivalo vremeto ponatamu,Kominternata go donesuva svojot kraen stav deka Makedonskoto prasanje treba da se resi od strana na Komunistickite partii vo taa drzava, so toa im dalo odvrzana raka na drzavite kako Grcija i Srbija da go resat problemot kako sakaat i na koj nacin.
(This post was last modified: 06-09-2010, 04:48 PM by basilius_2.)
06-09-2010, 04:43 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#4

(06-09-2010, 04:24 PM)ivan mihajlov Wrote: Както винаги Църни пущи добра тема ...само,че имам неколко прашания :
Първо дали гърците после 1944г. делят македонците от българите ?
Второ Jас имам во Солунско родни сите старите кажуват дека гърците ги сметат секогаш за българи и после 1944г. не им даваа да си зборуват майчиниот език даже и удома.Мойот чичо Христо(стар комунар от Солун) неколко пати е бил во затвор оти ги псуел на българки ама нема казни само минавал во кютек за неколко дни и глоби ...ама той си комунист па во Гърция комунистите со дебела глава па и комунистите гърците много не ги сакатIcon_lol


Има неколку работи кои или не сте ги учеле во школо или пак ги игнорирате таквите документи кои се постираат на форумиве.
Во Беломорска Макеодонија живееле и живеат МАКЕДОНЦИ, има и такви кои се чувствуваат како МАКЕДОНЦИ има и такви кои се чувствуваат како бугарски МАКЕДОНЦИ. ЗНАЧИ КАКО ДА СВРТИШ СЕ РАБОТИ ЗА МАКЕДОНЦИ.
Дали сте учеле за ова:


Quote:Фебруарски поход

“Поларизацијата на силите во националноослободителното движење во Вардарскиот дел од Македонија отворено се манифестирала есента 1943година….
….се наметнало прашањето за крајна цел на националноослободителната војна :создавање на сепаратна или единствена МАКЕДОНСКА национална држава.
….прашање на единството на националноослободителната борба во трите дела на Македонија.
По тие клучни прашања и во Главниот штаб и во движењето во целина се поларизирале две политички струи :комунистичка, револуционерна-пројугосливенска, (србокомунистичка),раководена од Светозар Вукмановиќ –Темпо (кој во Македонија бил испратен со неограничени овластувања од југословенското политичко и воено раководство) и национално демократската, предводена од Методија Андонов –Ченто.
Првата (во која влегувале :Михајло Апостолски, командант на ГШ на НОВ и ПОМ , Цветко Узуновски, политички комесар, Страхил Гигов, Никола Минчев, Елисие Поповски и др.) дејствувала за доследно спроведување на политиката на КПЈ: сепаратно продолжување на национално-ослободителната војна во Вардарскиот дел од Македонија и согласно со АВНОЈ-ските решениа, создавање македонска држава-федерална единица во југословенската федерација.
Национанодемократската струја се застапувала за воспоставување единство на националноослободителната борба на целата територија на Македонија, во сите нејзини делови, под единствена команда на ГШ на македонската национална војска, за ослободување на земјата и создавање самостојна и независна македонска демократска држава.Согласно со тоа се застапувала за пренесување на борбените дејства на македонската војска и во другите делови на Македонија. Кон крајот на ноември и во почетокот на декември 1943година кога по силната непријателска офанзива, се наметнала потреба од повлекување на единиците од западниот регион на Вардарскиот дел од Македонија и кога Светозар Вукмановиќ наредил нивно префрлање во Србија, по острото спротивставување на Методија Андонов –Ченто, Главниот штаб донесол одлука за упатување во Егејскиот дел од Македонија.....



Мислам дека ако продолжиме во насоката која ја наметнуваш ти од темата нема да стане ништо. Остави да пишуваме за онаа што навистина се случило. Ти дадов мало објаснување и тоа треба да ти е доволно во моментов. Војските од Вардарска Македонија со Фебруарскиот поход ја обединиле Македонија.....а тоа за Ченто било потпишување на смртна пресуда.
06-09-2010, 05:40 PM
Reply
Stefan Offline
Senior Member
****

Posts: 416
Joined: Jun 2010
Reputation: 12
#5

(06-09-2010, 05:40 PM)ЈорданПетровски-ЦРНИ Wrote: Во Беломорска Макеодонија живееле и живеат МАКЕДОНЦИ, има и такви кои се чувствуваат како МАКЕДОНЦИ има и такви кои се чувствуваат како бугарски МАКЕДОНЦИ.

Бугарски МАКЕДОНЦИ нема! Има македонски БУГАРИ!
Питай го Мисирков!
***
"Направен е несреќен избор на букви од стара плоча...со старословенски букви, незабележително, пишува „Блгарско"..."
06-09-2010, 06:25 PM
Reply
ivan mihajlov Offline
Posting Freak
*****

Posts: 1,067
Joined: Feb 2010
Reputation: 8
#6

(06-09-2010, 05:40 PM)ЈорданПетровски-ЦРНИ Wrote:
(06-09-2010, 04:24 PM)ivan mihajlov Wrote: Както винаги Църни пущи добра тема ...само,че имам неколко прашания :
Първо дали гърците после 1944г. делят македонците от българите ?
Второ Jас имам во Солунско родни сите старите кажуват дека гърците ги сметат секогаш за българи и после 1944г. не им даваа да си зборуват майчиниот език даже и удома.Мойот чичо Христо(стар комунар от Солун) неколко пати е бил во затвор оти ги псуел на българки ама нема казни само минавал во кютек за неколко дни и глоби ...ама той си комунист па во Гърция комунистите со дебела глава па и комунистите гърците много не ги сакат:icon_lol:


Има неколку работи кои или не сте ги учеле во школо или пак ги игнорирате таквите документи кои се постираат на форумиве.
Во Беломорска Макеодонија живееле и живеат МАКЕДОНЦИ, има и такви кои се чувствуваат како МАКЕДОНЦИ има и такви кои се чувствуваат како бугарски МАКЕДОНЦИ. ЗНАЧИ КАКО ДА СВРТИШ СЕ РАБОТИ ЗА МАКЕДОНЦИ.
Дали сте учеле за ова:


Quote:Фебруарски поход

“Поларизацијата на силите во националноослободителното движење во Вардарскиот дел од Македонија отворено се манифестирала есента 1943година….
….се наметнало прашањето за крајна цел на националноослободителната војна :создавање на сепаратна или единствена МАКЕДОНСКА национална држава.
….прашање на единството на националноослободителната борба во трите дела на Македонија.
По тие клучни прашања и во Главниот штаб и во движењето во целина се поларизирале две политички струи :комунистичка, револуционерна-пројугосливенска, (србокомунистичка),раководена од Светозар Вукмановиќ –Темпо (кој во Македонија бил испратен со неограничени овластувања од југословенското политичко и воено раководство) и национално демократската, предводена од Методија Андонов –Ченто.
Првата (во која влегувале :Михајло Апостолски, командант на ГШ на НОВ и ПОМ , Цветко Узуновски, политички комесар, Страхил Гигов, Никола Минчев, Елисие Поповски и др.) дејствувала за доследно спроведување на политиката на КПЈ: сепаратно продолжување на национално-ослободителната војна во Вардарскиот дел од Македонија и согласно со АВНОЈ-ските решениа, создавање македонска држава-федерална единица во југословенската федерација.
Национанодемократската струја се застапувала за воспоставување единство на националноослободителната борба на целата територија на Македонија, во сите нејзини делови, под единствена команда на ГШ на македонската национална војска, за ослободување на земјата и создавање самостојна и независна македонска демократска држава.Согласно со тоа се застапувала за пренесување на борбените дејства на македонската војска и во другите делови на Македонија. Кон крајот на ноември и во почетокот на декември 1943година кога по силната непријателска офанзива, се наметнала потреба од повлекување на единиците од западниот регион на Вардарскиот дел од Македонија и кога Светозар Вукмановиќ наредил нивно префрлање во Србија, по острото спротивставување на Методија Андонов –Ченто, Главниот штаб донесол одлука за упатување во Егејскиот дел од Македонија.....



Мислам дека ако продолжиме во насоката која ја наметнуваш ти од темата нема да стане ништо. Остави да пишуваме за онаа што навистина се случило. Ти дадов мало објаснување и тоа треба да ти е доволно во моментов. Војските од Вардарска Македонија со Фебруарскиот поход ја обединиле Македонија.....а тоа за Ченто било потпишување на смртна пресуда.

Църни несакам да излизам во голем дебат со тебе туку знам що зборуват мийте роднини и старите во Солунско.Моят род е от Енжевардарско прадедо е един от првите комити на ВМРО ако си свестен грците ги палат българските села па после со договорат во 1919г. до 1924г. са натерани во Бълагрия повеке от 650 000 луге бълагрски македонци...некой луге за пократко се велали само македонци ова незначи дека се делели от бълагрщина заборувам за времето до 1924г. Старите кой ги знам во Солуни и сам ги прашал повекето велат дека са македнски българи(некой бегали да се тепат во Българската войка) некой кажуват дека само македонци ама велат дека винаги са биле дел от българското племе ама биле по-ербаб от другите бълагари па за сегашните македнци от Р.Македония несакат и да ви чуят поне вака велат кажуват дека немат нищи исто со вас ..па незнам защо....:icon_lol: ....
"Който ми каже дека не съм македонец ке му го скинам езикот, който ми каже дека не съм българин ке му секам главата"
Тодор Александров

"Македония без Българи огин ке я гори "
Иван Михайлов

06-09-2010, 08:16 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#7

Quote:Тито помага во Егејска Македонија.

Од 1946 до 1948 Тито, односно, КОС во Грција ги испраќа Светозар Вукмановиќ - Темпо. Темпо имал големо искуство во организација на партизанското движење, бидејќи претходно бил еден од организаторите на партизанското движење во Македонија. Според документите на КОС, освен Темпо во ДАГ кај генерал Маркос Вафијадис, престојуваат и соработуваат: Лазар Колишевски, Димитрие Алексиевски, Методија Андонов-Ченто, генерал Михајло Апостолски... официјалните контакти со ДАГ ги одржувал Александар Ранковиќ, а Титовиот дипломат во Обединетите нации, Јосип Ѓерѓа, барал право на самоопределување за комунистите и Македонците во Грција.


Во вчерашното продолжение пишувавме за улогата на британските разузнавачи на подрачјето на поранешна Југославија, како и за британското дејствување во Егејска Македонија, и нивниот договор со Сталин, по кој доаѓа до егзодусот на грчките партизани од северна Грција, како и до прогонот на Македонците од Егејска Македонија.

Описите на настаните се темелеа на книгата Балканот 1804-1999, од британскиот публицист и новинар Миша Глени.

Денес ќе видиме што за истиот настан, соработката на Тито со партизанското движење во северна Грција, и Македонците од Егејска Македонија пишува во документите на КОС (ОЗНА).

Соработката во Егејска Македонија била прва меѓународна соработка на Тито по војната, која во Југославија завршува во 1945 година.

Тито соработува со врховниот командант на Демократската армија на Грција (ДАГ/ДСЕ), генералот Маркос Вафијадис. Тој бил комунист кој раководел со голема Армија од над 35.000 војници, обидувајќи се да се избори за социјализам според советски и југословенски тип.

Маркос Вафијадис, и неговот движење, имале толерантна национална, етничка програма, што подразбирало уживање на сите права за Македонците во Северна Грција: од културни, до етнички. Со тоа движењето, освен според идологијата, станало прифатливо за Тито и Македонците и заради етничките слободи кои ги практикувало.

Вафијадис првата голема битка, за која бил подготвуван и од Титовите експерти, ја извел на 28 октомври 1946 година на Олимп. Се борел против кралската грчка војска и британската армија, која го помагала монархиското движење ЕДЕС.

На Олимп, Вафијадис извојувал победа, запирајќи го напредувањето на монархистите од Атина кон северна Грција. За да се имат во вид размерите на овие битки, да спомнеме дека монархистичката војска, заедно со британските војници во Грција, броела околу 200.000 луѓе.

Две години подоцна, во летото 1948 година, бранејќи се на планината Грамос на крајниот север на Грција, Вафијадис и ДАГ ќе бидат поразени -разбиени. Американската војска, која во меѓувреме се приклучува на Британија во Грција, ќе им стави на располагање на монархистите и напалм-бомби кои, овие, ќе ги употребат при битките на Грамос.

Врската на Тито со генералот Маркос Вафијадис бидува отпрвин одобрена од Сталин. Причините биле - да се одржува проблемот со грчките партизани, за тоа да биде адут на притисок врз Британија доколку, евентуално, Британците и Черчил не се држат до договорот.

Од 1946 до 1948 Тито, односно, КОС во Грција ги испраќа Светозар Вукмановиќ - Темпо. Темпо имал големо искуство во организација на партизанското движење, бидејќи претходно бил еден од организаторите на партизанското движење во Македонија.

Според докумнетите на КОС, Освен Темпо, во ДАГ кај генерал Маркос Вафијадис, престојуваат и соработуваат Лазар Колишевски, Димитрие Алексиевски, Методија Андонов-Ченто, генерал Михајло Апостолски... официјалните контакти со ДАГ ги одржувал Александар Ранковиќ, а Титовиот дипломат во Обединетите нации, Јосип Ѓерѓа, барал право на самоопределување за комунистите и Македонците во Грција.

Оскар Давичо и Михајло Лалиќ пишувале репортажи за борбата на ДАГ против монархистите, а по нивно сценарио бил снимен и документарен филм. КОС го известува Тито и Ранковиќ дека монархистите во Атина се плашат од можноста во борбите да се вклучат и граѓани од НР Македонија, чии сонародници во Егејска Македонија се борат во ДАГ. Освен обука, логистика и командна соработка, Тито и КОС помагаат и во други правци. За санитетска и разузнавачка помош на ДАГ и партизаните од Егејска Македонија бил задолжен КОС на Србија. Задолжени биле; Д-р Велимир Мајсторовиќ, воен хирург и началник на специјалната болница за ранети од Егејска Македонија сместена во Катланово, крај Скопје. Потоа, полковникот Слободан Крстиќ Уча, легендарниот Титов соработник, генералот Јово Капичиќ, како и мајорот Јован Поповиќ, инструктор за артилерија на Југословенската армија.

Специјален Титов разузнавач бил и Иван Караиванов, агент на советската НКВД и инструктор на Коминтрна.

Непосредни соработници и инструктори на генералот Маркос Вафијадис биле и: Ѓуза Радовиќ, Обрад Трниниќ, Мило Врбица, Велимир Доцниќ, Светислав Стојановиќ и Петар Луциќ, сите од КОС на Србија.

Само во првата година на борбите Југословенската армија како помош во оружје испорачала 3.134 противпешадиски мини, 6.550 противтенковски мини, 9.177 килограми специјални експлозиви, пушки и митралези МГ-15.

Слободан Марковиќ имал задача по потреба илегално безбедно да го донесе и враќа од Белград генералот Вафијадис.

С¢ до летото 1948 партизаните во Егејска Македонија ја држат територијата под контрола, а монархистите и британската војска не бележат ниту една голема победа. Но, во пролетта 1948 Черчил врши притисок врз Сталин да му нареди на Тито повлекување од соработката со ДАГ, а за замена му нуди непречено дејствување во Романија.

Тито долго се држи против тие притисоци, но кога се случува Резолуцијата на Информбирото против Тито и КПЈ ( јуни 1948), јасно е дека ДАГ, како и Македонците од егејскиот дел на Македонија, Сталин ги пушта низ вода.

Тито со тоа е соочен со притисоци од Москва и нивните сојузници, и опасноста да ја загуби Југославија. Се повлекува од Егејска Македонија.

Генералот Маркос Вафијадис емигрира во Советскиот Сојуз, под име Марк Иванович. Со години потоа, Атина и Лондон му се одмаздуваат на Тито поради ова негово помагање на партизаните од ДАГ, и егејските Македонци. По 23 години егзил во СССР, во 1982, Вафијадис се враќа во Грција и се приклучува кон партијата на грчките социјалисти, ПАСОК.

Македонците од Егејска Македонија доживуваат геноцид. Протерување, уништување и конфискација на имотот.

За колкав обем на трагедија се работи, може да се види од документ на грчката монархистичка Влада, со кој тогаш располагал КОС. Имено, според извештај од 24.7.1946 година - на С. Теотокис, министер за јавен ред до Министерството за надворешни работи на Грција, за непријателски расположено македонско население кон монархијата - се наведува бројка од 104.605 Македонци и 2.207 Власи. И Филипос Драгумис, министер за одбрана на Грција 1945-47, и пратеник од Солун 1946-49, во својот Меморандум по повод настаните во Егејска Македонија, и Северна Грција, пишува дека таму има 120.000 Македонци.

06-09-2010, 08:26 PM
Reply
basilius_2 Offline
Moderator
*****

Posts: 1,134
Joined: Dec 2009
Reputation: 17
#8

Ivan Mihaljov moze da se drzime do temata.Prasanjeto ne e dali Belomrcite seuste se izjasnuvale za Bugari ili pak za Makedonci.Ako nekoi se izjasnuvaat za Bugari,Makedonci,Srbi toa e nivno pravo.Sfakam kopneete po Sanstefanska Bugarija,kako i Srbite,Albancite i Grcite.No sepak po se izgleda golemo mnozinstvo se izjasnuva za Makedonci.
Za vreme na Vtorata svetska vojna mnogu se vklucile vo NOV vo Makedonija,a ne vo Bugarija i se borile za Makedonija.
06-09-2010, 08:36 PM
Reply
ivan mihajlov Offline
Posting Freak
*****

Posts: 1,067
Joined: Feb 2010
Reputation: 8
#9

(06-09-2010, 08:36 PM)basilius_2 Wrote: Ivan Mihaljov moze da se drzime do temata.Prasanjeto ne e dali Belomrcite seuste se izjasnuvale za Bugari ili pak za Makedonci.Ako nekoi se izjasnuvaat za Bugari,Makedonci,Srbi toa e nivno pravo.Sfakam kopneete po Sanstefanska Bugarija,kako i Srbite,Albancite i Grcite.No sepak po se izgleda golemo mnozinstvo se izjasnuva za Makedonci.
Za vreme na Vtorata svetska vojna mnogu se vklucile vo NOV vo Makedonija,a ne vo Bugarija i se borile za Makedonija.

Арно ама дали знаеш и во ова години клко македонци пак бели во Бугария ...па зашто ли ?...аде кажи колко дошле во Вардаро и колко во България ?????
"Който ми каже дека не съм македонец ке му го скинам езикот, който ми каже дека не съм българин ке му секам главата"
Тодор Александров

"Македония без Българи огин ке я гори "
Иван Михайлов

(This post was last modified: 06-09-2010, 09:49 PM by ivan mihajlov.)
06-09-2010, 09:48 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#10

(06-09-2010, 09:48 PM)ivan mihajlov Wrote:
(06-09-2010, 08:36 PM)basilius_2 Wrote: Ivan Mihaljov moze da se drzime do temata.Prasanjeto ne e dali Belomrcite seuste se izjasnuvale za Bugari ili pak za Makedonci.Ako nekoi se izjasnuvaat za Bugari,Makedonci,Srbi toa e nivno pravo.Sfakam kopneete po Sanstefanska Bugarija,kako i Srbite,Albancite i Grcite.No sepak po se izgleda golemo mnozinstvo se izjasnuva za Makedonci.
Za vreme na Vtorata svetska vojna mnogu se vklucile vo NOV vo Makedonija,a ne vo Bugarija i se borile za Makedonija.

Арно ама дали знаеш и во ова години клко македонци пак бели во Бугария ...па зашто ли ?...аде кажи колко дошле во Вардаро и колко во България ?????


Упорно се обидуваш да ја дефокусираш темата . Ако ти беше до вистинска дискусија ке одговореше на првиот пост, дали знаеш нешто за Фебруарскиот поход. И ако знаеш ке демантираш ако не е така.
Фебруарскиот поход покажува дека имало Македонци на териториите каде поминале бригадите, предводени од Ченто и ГШ .
06-09-2010, 11:19 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#11

Quote:ТРУМАНОВА ДОКТРИНА, ГРЧКА И ЈУГОСЛОВЕНСКЕ
РЕАКЦИЈЕ (1947–1949)


Проф. др Милан РИСТОВИЋ Филозофски факултет Београд

АПТСТРАКТ: Рад је посвећен разматрању утицаја америчке Труманове доктрине на ток грађанског рата у Грчкој (1946−1949) и укључивању ове балканске државе у нови стратешки систем осигурања даљег продора совјетског утицаја на простор источног Медитерана и на Блиски исток. Праћене су и реакције Југославије, која је била главни логистички ослонац устаничке Демократске армије Грчке и заузимала стратешки и идеолошки кључни положај у совјетском балканском подсистему „народних демократија“. Грчка криза у другој половини пете деценије 20. столећа била је најозбиљнији сукоб који је обележио почетак хладног рата у Европи.

Кључне речи: Грчка, грађански рат, Велика Британија, Сједињене Америчке Државе, Југославија, Труманова доктрина, хладни рат
„Руска беба“ и „британско чедо“

Један од незаобилазних чинилаца који су утицали на британско „препуштање“ Грчке САД-у, на почетку друге године грчког грађанског
рата, била је −уз политички и војни „замор материјала“ −и финансијска исцрпљеност Велике Британије, која је и сама током Другог светског рата дошла у велику зависност од америчких зајмова, настављајући да се даље задужује у иностранству. Такође, британска влада је у Бретон Вудсу 1944. морала да прихвати нове принципе послератне економске политике засноване на слободној трговини, слободним токовима новца преко националних граница, чиме је одбачен систем заштите британске привреде, уведен 1932. на конференцији у Отави, која се зидом преференцијала затворила унутар своје империје. Нова правила ишла су на руку пре свега америчкој привреди, која је захваљујући огромном расту производње ратног материјала и њего ве продаје, са обећавајућом перспективом учешћа у обнови Европе, бележила стални успон. Британци су својим моћним савезницима препуштали или су били истиснути са својих политичких, војних и привредних положаја и на другим осетљивим подручјима, као што је био Блиски исток.
1
Промењени однос снага на Балкану после Другог светског рата и тешкоће у којима се нашла Грчка сликовито је описао Орм Сарџент (Оrme Sargent) у једном писму Ралфу Скрајну Стивенсону (R. Skrine Stevenson) британском амбасадору у Београду, крајем новембра 1945: „природно је да узнемирује да руска беба, Југославија, чак иако је неухрањена показује све знаке снаге, док британско чедо, Грчка, остаје болесно дете неспособно да хода без значајне помоћи и има сталну потребу за вештачком исхраном“.
2
Американци су свој одлучујући финансијски утицај устоличили у Грчкој после јула 1946, да би за њим неизбежно уследили и политички и
војни, на дуги рок учвршћени од почетка пролећа 1947. Непосредно пре проглашавања нове америчке политике према Грчкој и Турској, по подацима које наводи Кофас, 54% стране помоћи трошено је на војне потребе док је за опоравак грчке привреде ишло скромних 21%. Привредни колапс са великим растом трошкова живота, почетак „треће рунде“ унутрашњег оружаног сукоба 1946. годинe и општа политичка нестабилност, комбиновани са незалеченим последицама разарања у Другом светском рату, нагнали су владу Цалдариса (D. Tsaldaris) да у лето 1946. у Лондону затражи зајам од невероватних шест милијарди долара, којим је требало „залечити“ исцрпљено грчко друштво и државу. Председник владе је јавно упозоравао да је његова земља „окружена окупационим армијама комунизма“ и да Грчка
нема снаге да сама преживи, привредно и социјално, без спољне помоћи, све ове изазове. Одбијање британског премијера Атлија (Аtlle) да изађе у сусрет грчкој влади окренуло је Атину тада једином извору потребног новца − Сједињеним Државама.
3
Прва фаза („прва рунда“ грађанског рата у Грчкој почела је септембра 1943; „друга рунда“ позната још и као „децембарска побуна“ , „Dekemvrijana“, трајала је од почетка децембра 1944. до фебруара 1945; „трећа рунда“ је била најдужа и најкрвавија и трајала је од пролећа 1946. до краја лета 1949.

4
Све драматичније погоршање односа са Совјетским Савезом на готово свим „додирним тачкама“ на којима се САД сада нашао као основна
снага „одбране Запада“, довело је неминовно до закључка да Грчка, као једина балканска земља која је остала ван комунистичког блока, треба да буде посматрана као важан део ланца стратешке одбране, беочуг система „Northern Tier“, који је укључивао и Турску и Иран, о чему су у септембру 1946. у Белој кући повучени одговарајући потези.
5
Британско препуштање Грчке САД-у и нова доктрина

Предлог за веће учешће САД-а у грчком питању Британци су упутили већ крајем 1945. Труман је овластио Стејт департмент да о томе започне разговоре са Британцима, док је од грчке владе тражио да изађе са јасним економским програмом, нудећи своје стручњаке и новац. Током целе 1946. није било потребног напретка, док грчка влада није у децембру прихватила америчку понуду. У Атину је 18. јануара 1947. стигла америчка привредна мисија коју је предводио Пол Портер (Paul Porter), бивши руководилац Канцеларије за цене и управу (Offi ce of Price and Administration).
(This post was last modified: 07-09-2010, 12:36 AM by ЈорданПетровски.)
07-09-2010, 12:33 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#12

Quote:6
Амерички амбасадор у Атини Мак Виг (Mac Veagh) је 3. фебруара 1947. обавестио Вашингтон о гласинама да може доћи до потпуног или
повлачења значајног дела британских трупа из Грчке. Од своје владе 13. фебруара је затражио да хитно размотри пружање помоћи због немогућности Британаца да наставе са својим учешћем у подупирању владе у Атини, која није била способна да се сама избори са левичарском герилом и економским невољама.
7
До истог закључка о могућем општем краху атинска владе дошли су и Портер и амерички представник у истражној комисији УН-a Ертриџ (Mark Ethtridge). Британска амбасада у Вашингтону је 21. фебруара 1947. године пренелa меморандум своје владе влади САД-a у коме се каже да стање британске привреде дозвољава да Грчкој помоћ буде пружена самодо краја марта.
8
Другим меморандумом британска влада затражила је од владе САД-а да преузме војну и привредну помоћ за Турску. Државни подсекретар за спољне послове Ачесон (Dean Acheson) је 21. фебруара изнео своје песимистчко мишљење Џорџу Маршалу (George Marshall), новом америчком државном секретару спољних послова (који је у јануару 1947. на том месту заменио Бернеа), да би „капитулација Грчке пред совјетском владавином због недовољне помоћи од стране УСА и Велике Британије могла да значи највероватније губитак целог Блиског и Средњег Истока као и северне Африке“.
9
Дан раније председник Труман (Harry Truman) је Маку Вигу упутио строго поверљиви меморандум о ставу владе САД-а да је Грчка од „животног значаја за Сједињене Државе“.
10
Труман је 26. фебруара од Џорџа Маршала и Ачесона добио детаљну студију о стању и предложеним мерама за
Грчку и Турску. Доцније, у својим успоменама записао је да је био уверен како је „Грчкој помоћ била потребна, и то одмах у знатним износима. Алтернатива је била губитак Грчке и проширивање гвоздене завесе преко источног Средоземља − Ако би Грчка била изгубљена, Турска би постала неодбрањив истурени положај у мору комунизма. На исти начин, ако би Турска попустила совјетским захтевима, положај Грчке би био изузетно угрожен... Грчка и Турска су још биле слободне земље пред изазовом комунистичке опасности споља и изнутра... Америка није могла... да остави ове слободне земље без помоћи“.
11
Укључивање у грчку кризу, као поље на коме је требало показати одлучност у заустављању продора идеолошког и политичког утицаја кому-
низма, имало је за америчку администрацију, на почетку хладног рата, улогу мобилизатора сопствене, у том тренутку због ратних искустава у европским пословима, прилично инертне домаће јавности. „Затезање струне“ требало је да укаже на потребу брзог реаговања, уз отклањање сумњи да се ради само о преузимању необављене обавезе од својих британских савезника.
Ачесон је 27. фебруара објаснио групи конгресмена и сенатора да је стање у источном Средоземљу дошло до тачке када је „итекако могућ“ совјетски продор „могао да отвори три континента совјетској инфилтрацији“. Тако би „као јабуке у бачви заражене једном трулом, пропадање Грчке могло да зарази Иран и цео Исток“. Није се радило о „вађењу британског кестења из ватре“, већ да ли ће „две трећине света... бити под контролом комуниста“.
На тај начин је цела ствар добила оваквим објашњење изузетне размере и није могла да не изазове жељене реакције.
12

У меморандуму је наглашено да је задатак грчке владе да убеди америчко јавно мнење „that rulers of Greece did not constitue an oligarhy of reactionaries bent on exploiting U.S. aid in order to tyranize their political opponents“. У Вашингтону је већа брига била потенцијална опасност да у Грчкој превагу однесу комунинисти од бриге за повољнију слику Очекивана промена наговештавана је и у југословенској штампи.
Тако је београдска Политика 9. марта писала о „припремама у Сједињеним Америчким Државама за преузимање ‘обавеза’ Велике Британије у Грчкој“, наводећи ставове представника левичарског ЕАМ-а (Еthniko Apeleutherotikos Metopo − Фронт национаног ослобођења) да „мешање Американаца у унутрашње ствари Грчке представља општу опасност по мир“. Посебан нагласак дат је наводу преузетом од Јунајтед преса, да САД „преузимају у Грчкој улогу заштитника империјалистичких интереса на штету грчког народа“. Специјални дописник из Грчке Михајло С. Петровић писао је да „грчки народ тражи да га сви тутори и кандидати за туторе пусте већ једном и оставе на миру“.
13
Амерички председник је 12. марта изашао пред Представнички дом и одржао говор у којем је обзнанио стратегију помоћи Грчкој и Турској, као и разлоге њеног доношења. Сматрао је да је такав, нови приступ, прекретница америчке спољне политике, која на тај начин показује да било каква агресија, било непосредна или посредна, угрожавајући мир и сигурност угрожава и интересе САД-а. Јавности је објавио да верује како „политика Сједи њених Држава мора бити да помаже слободне народе који се одупиру намераваном подчињавању наоружаних мањина или спољном притиску“.
(This post was last modified: 07-09-2010, 12:47 AM by ЈорданПетровски.)
07-09-2010, 12:45 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#13

Quote:14
Труман је подвлачећи у свом обраћању Конгресу оштру линију између „различитих начина живота“ од којих „је један утемељен на вољи већине... други на вољи мањине насилно наметане већини“ − затражио да представничко тело одобри суму од 400 милиона долара за помоћ Грчкој и Турској.
15
Ачесон, који је био стварни spiritus movens нове доктрине, био је мишљења да је стање односа две силе такво да међу њима постоји огроман расцеп, настао због непремостиве идеолошке разлике.
16
О овој одлуци може се говорити и као о драматичној смени старог, традиционалног изолационистичког курса новим, активним, спољнополитичким правцем и методом, заокретом који је одступао од дотад уобичајеног америчког повлачења после кратких излета у европске сукобе, у уљуљканост и сигурност свог географски удељеног простора. Оваква одлука је и у америчкој јавности препозната као смена „епохе изолације“ „епохом америчке одговорности“.
17
Или, како је још одређивана, као „прелаз у доба зрелости у вођењу спољних послова“.
18
У исти мах, Трумановој новој стратегији сузбијања комунизма биће неколико месеци касније прикључен Маршалов план, чије одбијање
ће Совјетски Савез и земље које су дошле под његов утицај још више удаљи ти од „Запада“.
19
Од московског листа Известијапреузет је и у Политици објављен 15. марта коментар са критиком Труманових ставова, са основним нагласком да су „старе колонијалистичке методе осуђене на неуспех“.
20
У Политиције 16. марта, (у тексту потписаном само са „В“), америчком председнику пребацивано да је оваквим ставовима „оправдавао империјалистичку купопродају Грчке и Турске“, показујући да се „амерички прохтеви за вођством у међународним пословима и за потчињавањем све већег броја земаља остварују на све отворенији и безобзирнији начин“.
Поново посежући за мишљењем изнесеним у листу Известија, указано је да „у новим историјским условима амерички фукционери не рачунају с тим да су старе методе колонизатора и тврдоглавих политичара већ преживеле свој век и осуђене на пропаст“.
21
У данима који су следили преношене су реакције функционера ЕАМ-а на јасан наговештај смене утицаја у Грчкој.
Америчка администрација није била задовољна ни људима ни начином на који је грчка политичка елита водила земљу, гурајући је, захваљујући својим екстремним представницима на десници у још дубљи оружани сукоб са левицом, ослоњеном на све шире незадовољство политичким и економским стањем и на помоћ својих северних суседа. Амерички амбасадор
у Атини Мак Виг је у више махова упозоравао Вашингтон да влада својим „тврдим“, крајње репресивним мерама проширује круг својих непри-
јатеља. У августу 1946. писао је да влада у Атини наставља да ствара нове непријатеље, „сматрајући све за комунисте сем ројалиста“, пружајући заштиту бившим присталицама Метаксасове (Ioannis Metaxas) диктатуре и ратним колаборационистима, прихватајући војну помоћ од озлоглашених елементата који заговарају монархизам“, као што су били чланови злогласне десничарске организације „X“. Такав правац носио је реалну опасност пре за јачање него за слабљење антимонархистичких тенденција и јачање прокомунистичких симпатија.
23
Мака Вига је крајем јула 1946. посетила делегација ЕАМ-а коју је предводио заменик генералног секретара КПГ Георгиос Сјантос за америчку понуду да СССР приступи Маршаловом плану изјавио да је тако формулисана да буде одбијена.
Девет дана после говора Труман је потписао наредбу (бр. 9853) о покретању „програма лојалности“ с циљем елиминисања комуниста из државних служби. Terry H. Anderson, која је чак затражила америчку интервенцију због прогона и политичких потеза које је вукла влада Цалдариса.
24
У августу је амбасадор Мак Виг упозоравао да десни радикализам под маском ројализма има додирних тачака са фашизмом, и то у време када „ако је ишта осведочено догађајима, онда је фашизам управо оно што нема места у модерном свету“. Ширењем дефиниције комунизма на све који су против повратка краља „екстремисти типа Мавромихалиса сада воде кристашки поход владе против комунизма, ризикујући да овде створе, доказујући савез великог броја демократа са крајњом левицом, исту врсту идеолошког грађанског рата који се био јавио у Шпанији“, што је управо било оно што су комунисти сами „настојали да учине њиховим прошлим манипулацијама и садашњом контролом покрета отпора“.
25
Амерички амбасадор, одличан зналац грчке политичке сцене, коју је посматрао од 1933. године, сматрао је да је грађанска политичка елита престарела, сачињена од „малих људи, старих људи и људи којима је недостајао смисао за реалност“. Краља, који је 1946. доведен назад у земљу после сумњивог референдума, „нико не воли, нико му не верује или верује у њега, али од њега се очекује да чини чуда“. За стање је део кривице сносила и политика савезника, Британаца „hampered by the leftist affi liations of their Government, and wanting to maintain their control while fearing to take the steps necessary to that end, seem be pursuing a dangerously ‘hands off policy’“.
26
После усвајања закона о помоћи, Труман је 22. маја потписао овај акт. Доцније је тумачио да је на тај начин Америка јасно показала да
„напредовање комунизма неће бити дозвољено и да успе због неодазивања на захтев за помоћ“. Такође да „комунистички побуњеници у Грчкој и њихови саучесници северно од границе схватају... да ће долазак америчке помоћи потврдити њихов крај“ и да су све чинили да „осигурају њихову победу пре него што наша помоћ постане ефективна“. Дан после усвајања закона о помоћи, 23. маја UNSCOB (Специјална комисија УН за Балкан) је донео већином гласова формални закључак да суседне државе, Југославија, Бугарска и Албанија, пружају помоћ устаницима против грчке владе – што је убележено као још један успех нове америчке политике у Грчкој.
27
Петрос Мавромихалис (Mavromichalis), вођа десног крила Популистичке странке, био је грчки министар одбране 1946, министар унутрашњих послова 1947−1948, министар морнарице 1948−1949, коме је амерички амбасадор приписивао да „нагиње фашизму“, док га је америчка обавештајна служба карактерисала као „бившег нацистичког сарадника“. Обзнана „Труманове доктрине“ је била неочекиван и запрепашћујући чин за грчке комунисте, који су полагали наду да ће добити отворенупомоћ Совјетског Савеза за завршну фазу свог успона ка победи.
28
Уместо све безвољније Велике Британије, чије су повлачење из Грчке током 1946. тражили у неколико махова представници СССР-а у УН-у,
свом домаћем непријатељу „прибавили“ су много моћнијег и опаснијег тутора, коме су на располагању стајала неограничена новчана и материјална средства и који је на себе преузео водећу улогу у одбрани „слободног света“. Отворено обзнањивање нове стратегије за учвршћење границе стратешког утицаја у источном Средоземљу исцртало је јасно, до тада још мутне обрисе тек рођеног хладног рата, чија ће велика и опасна „врућа проба“ бити у Грчкој.
30
Ошамућеност новим стањем показивале су изјаве водећих људи КПГ-а и декларације њој сродних организација, у којима је основну интона цију давало инсистирање на наставку праксе двоструке стратегије у којој је оружана борба и даље била само средство политичког притиска на „монархофашистичку политику“ грчке краљевске владе, која је сада добила ослонац у „америчком империјализму“. Унутар вођства КПГ-а било је разлика у погледу даље тактике: Георгиос Сјантос, по једном сведочењу, почео је да сумња да ће уплитање Американаца и њихове помоћи влади онемогућити преузимање власти оружјем и да пре њиховог доласка треба пронаћи компромисно решење кризе. Генерални секретар КПГ-а Захаријадис (Nikos Zakhariadis) је сматрао да КПГ − која је и даље радила легално − треба у потпуности да усвоји оружану борбу, за шта је тражио помоћ од Лавришчева, шефа совјетске делагације у посматрачкој мисији ОУН-а у Солуну и делегата из земаља „народне демократије“.
31
Нова америчка доктрина и југословенске реакције и тумачења Америчко ступање на грчко поприште изазвало је у балканском суседству реакције у распону од великог подозрења и нелагодности до отвореног изражавања непријатељства кроз пропагандне нападе и изјаве званичника. Иако је у Трумановом иступању избегнуто непосредно помињање Совјетског Савеза и његових балканских савезника, није било тешко препознати на кога су оптужбе за угрожавање слободе биле адресиране у његовом плану за „(to the) surge of expansion of Communist tyranny“.
32
Нова доктрина је у Југославији одмах уочена као опасност по режиме у земљама „народне демократије“ и у складу са тадашњим политичким
говором и маниром тако је и тумачена. Да овакво југословенско тумачење није било усамљено говоре и Бевинови ставови изнесени у једном извештају из Вашингтона у априлу 1947, који је тврдио да је Труманова доктрина подједнако усмерена против југословенског председника владе и вође КПЈ као и против Стаљина. По његовом схватању, Труманово иступање се могло разумети и као упозорење Стаљину да се држи даље од Мореуза, а Титу је послан јасан сигнал да не помишља да се спусти до Солуна.
(This post was last modified: 07-09-2010, 01:07 AM by ЈорданПетровски.)
07-09-2010, 01:04 AM
Reply
basilius_2 Offline
Moderator
*****

Posts: 1,134
Joined: Dec 2009
Reputation: 17
#14

Pred da se prodolzi natamu treba da se ima vo plan slednive raboti okolu politickata i diplomatskata situacija na Balkanot pred 1948 godina.
Balkanot prestavuval za Evropskata diplomatija mnogu tezok a i opasen poradi nepopustanjeto i teritorijalnite ambicii sto gi pokazale samite politicki eliti vo sosednite drzavi na Makedonija. Istotaka golem problem prestavuvalo i samiot nacin na koj funkcionirala Evropskata diplomatija.
Imeno glavni zemji koi vodele borbi okolu nivnoto prosiruvanje na Balkanot se Avstrija i Rusija. Se do 1914 Avstro-Ungarija uspeala vojnicki i diplomatski da se prosiri na Balkanot i Istocna Evropa. Rusija pak vo 19ti vek koga Crnogorcite se dignale na bunt,ocekuvale pomos od Rusite koi se promovirale kako braniteli na Pravoslavnite hristijani sto ziveat pod Ottomanska vlast.Do taa pomos ne doslo.
No,otkako ja kreiraat nezavisnoto knezestvo Bugarija,Srbija,Crna Gora i Romanija vo 1877 vo San Stefano,Anglija se buni i go svikuva Berlinskiot kongres na koj odredbite na Sanstefanskiot dogovor vo odnos na Bugarija e promenet.
Stravot e od sirenjeto na Rusija na Balkanot i Istocna Evropa.Imeno sostojbite na Balkanot ke ostanat takvi se do ishodot na Rusko-Japonskata vojna vo 1905 godina,po koja Rusija ke ja sozdade Balkanskata liga protiv sirenjeto na Avstro-Ungarija na Balkanot, a ne protiv Turcija.
Dodeka Evropskata diplomatija se bazira na spojuvanje na teritorii i odrzuvanje na balans na sili,siot sistem ke se raspadne so pocetokot na Prvata svetska vojna i so pojavuvanjeto na Bolshevizmot vo Rusija.
Vo period megu dvete svetski vojni, Kralstvoto SHS se obiduva da go pripoi Egejskiot del so cel da dobie izlez na more.Toa ne proaga.
Opasnosta od sirenjeto na komunizmot nadvor od Rusija,se zdogleduva po konferencijata na Yalta kade e odluceno Grcija da i pripadne na Anglija dodeka Jugoslavija i ostanatite drzavi da se dadat na Stalin. Britanija poradi toa sto izleze od Vtorata Svetska vojna ekonomski slaba,ne bese vo sostojba da se bori protiv Komunizmot iako podocna i tie dadoa pridones vo taa borba.
(This post was last modified: 08-09-2010, 05:39 PM by basilius_2.)
08-09-2010, 05:36 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#15

Quote:МЕХАНИЦИЗМОТ НА ДОНСКИ ЗА НАПАЛМ-БОМБИТЕ НА ГРАМОС И ВИЧО!

(Пишува Тодор ПЕТРОВ: одговор на коментарот „Британската авијација никогаш не ги бомбардирала Македонците со напалм-бомби“ од 28 август 2010 година од Александар Донски)

Кога механицистички читате статистички бројки во историјата, секогаш го заборавате настанот и жртвите за којшто ТИЕ се однесуваат. И тогаш почнувате јалова полемика која врска нема со темата за којашто коментирате. Така постапил и Александар Донски во својот коментар „Британската авијација никогаш не ги бомбардирала Македонците со напалм-бомби“ од 28 август 2010 година, наводно како реакција на соопштението на Светскиот Македонски Конгрес со наслов „Комеморација за 62-та годишнина од британското напалм бомбардирање на Грамос и Вичо“ од 25 август 2010 година. И среќа што Донски се огласи: ја спаси британската кралица од извинување и од понижување. Веројатно „ќе добие“ орден за заслуги за ликот и делото на Обединетото Кралство во Граѓанската војна во Грција. Иронизирам, затоа што коментарот на Донски друго и не заслужува. Ја промашил темата за која се огласил, сам или по нечија директива, ирелевантно.

Господине Донски, со тие кои ги ценам, јавно не полемизирам, не ги бербатам и рогови не им набивам. Ако нешто не знаат, во четири очи тоа им го кажувам, оти нели заедничка ни е целта, премногу ни се душманите со кои „војуваме“. Ако сме „заедно“... Ама, ако некој ме наведува јавно на сцена со неиздржани квалификации, роговите што мене ми ги набива од глава ќе му ги скршам!

Господине Донски, не полемизираме за бројот на летовите, за бројот на чевлите на пилотите, за ознаките на авионите, кој авион кога и каде дејствувал, какво оружје носел, какви загуби имал, кога и каде му се дупнала гумата, за бројот на изгорените дрва... Зборуваме за жртвите, за Македонците, кои живи гореа од напалм бомбите! Па и Грците, кои Атина не ги оплакува поради стравот од признанието дека по Втората Светска Војна, со помош на Британците, на власт дојдоа фашистите! Зборуваме за поразот на антифашистите во Грција со кои завојувале Британците по Втората Светска Војна, менувајќи ја историјата на Елада, одземајќи им ја победата на победниците во Втората Светска Војна во „Хеленската демократија“! Вие за тоа, не сакам да помислам дека немате врска, ама воопшто не зборувате?! Вашиот механицизам, како по обичај, ги амнестира менторите од злосторствата кои ги стимулираат. Впрочем, за воените злосторства по војните не се судат војниците, туку генералите и инспираторите. Монархофашистите во Граѓанската војна на Грција се само извршители, генералите и инспираторите се Британците поради договорот меѓу Черчил и Сталин во 1944 година: на Русија да и’ припаднат Романија и Бугарија, а на Велика Британија Грција. Никој не ја омаловажува одговорноста на Атина за геноцидот врз Македонците кој се уште трае. Впрочем, Македонците во Втората Светска Војна во Грција не беа сојузници на монархофашистите, туку беа партизани, после победата требаше да добијат автономија во Грција или обединување на Егејскиот со Вардарскиот дел на Македонија (Ѓорѓи Димитров истото го готвеше и за Пиринскиот дел на Македонија под Бугарија)! Затоа извинувањето го бараме од Британците!

Вие тоа воопшто го немате предвид, сте се изгубиле во бројките на грчките датотеки и сте ја промашиле темата, за да не’ наведете на вина зошто воопшто зборуваме за напалм бомбите и жртвите од нив?! Вие комеморацијата на СМК и Сојузот на Македонците од Егејот МАКЕДОН ја квалификувате како „непотребна фарса“, за „комунистичка пропаганда, која има за цел, врз основа на лаги, да шири омраза кон нашите западни сојузници (Велика Британија и САД)“?! Од каде таква конструкција само Вие знаете. Но и тоа не е важно. Вие дури и погрешно наведувате „дека постоело бомбардирање со напалм бомби врз борците на ЕЛАС во реонот околу планината Вичо во 1948 година“.

Александре, Грчката народно-ослободителна армија (ЕЛАС) во Граѓанската војна на Грција не постои, туку Демократската армија на Грција (ДАГ). Иако и ЕЛАС и ДАГ биле под „команда“ на Комунистичката партија на Грција. ЕЛАС војува во Втората Светска Војна од 1941-1945. ДАГ војува во Граѓанската војна во Грција од 1945-1949, нејзе и се приклучува македонската воено-политичка организација НОФ во Егејскиот дел на Македонија...

... За жал, британскиот премиер Винстон Черчил во втората половина на 1944 година повеќе беше загрижен од можната комунизација на Балканот и Источна Европа, отколку од тоа како да ја победи фашистичка Германија, посебно исплашен од грчките партизани од ЕЛАС и нивното политичко крило ЕАМ, по војната да ја преземат власта во Грција, поради што му довери задача на британскиот генерал Скуби, по секоја цена да го разоружа ЕЛАС, со покритие за интервенција на британските трупи во Грција од претседателот на грчката влада во егзил во Каиро, Георгиос Папандреу (1888-1968, дедо на актуелниот грчки премиер Георгиос Андреас Папандреу роден 1952, ништо случајно, зарем не?)

Иако ЕЛАС не го положи оружјето туку во декември 1944 година започна оружени борби со британските трупи за престолнината Атина, поради засилувањата на британските трупи и одбивањето на Сталин да упати воена помош, на 12 февруари 1945 година ЕЛАС во Варкиза склучи договор за разоружување под услов затворање на фаѓистичките колаборационисти. И покрај договорот на сојузничките сили за затворање на сите колаборационисти со фашистичкиот германски, бугарски и италијански окупатор, Британците нема да го испочитуват договорот од Варкиза и овие реакционерни грчки сили набргу ќе бидат пуштени на слобода. Монархофашистите организирани во легална паравојска, иронијата да биде поголема вооружени од Британците токму со оружјето предадено од ЕЛАС, започнуваат невиден терор врз партизаните, левичарите и демократите, особено врз Македонците под Грција. Монархофашистичкиот режим во Грција по војната ги засили репресиите врз Македонците, а тоа кулминира по враќањето на кралот на 28 октомври 1946 година.

Не е никаква тајна дека Велика Британија ја опремуваше и вежбаше Грчката кралска армија! Заради неможноста да го понесе тој финансиски товар, Обединетото Кралство во 1947 година се повлекува од таа задача, по Британците таа задача ја преземаат САД со изговор борба против комунистичката агресија, но британските советнички мисии во Грција остануваат и понатаму.

По офанзивата на грчките монархофашистички сили врз ДАГ помогнати од англо-американските интервенционистички сили и целосниот пораз на ДАГ на битките на Вичо и Грамос на 30 август 1949 година, голем број од борците на ДАГ и нејзиното раководство заедно со целото раководство на КПГ пребегнуваат на територијата на Албанија со што целосно престанува борбената дејност на ДАГ во Грција.

Светскиот Македонски Конгрес повеќепати досега побарал извинување од Атина, Брисел и Стразбур за геноцидот врз македонскиот народ, како и репарации заради воени штети, експлоатација на природните ресурси на окупираните територии и штетите врз имотите на насилно прогонетите Македонци од Егејскиот дел на Македонија од Балканските војни до денес. Никој Атина не ја амнестирал од историската одговорност. Но, господине Донски, евоциите за минатото не се заради гнев и омраза према тие кои и’ нанеле жртви на нацијата во историјата, заради одмазда и нова војна. Минатото е поука за иднината. Спомените за минатото, помените за жртвите од минатото се самопочит на нацијата за упокоените, загинатите и убиените за слободата и демократијата на живите. Помените за жртвите како влог во темелите на државноста, се порака за мир и љубов, влог за иднината, а не робување на минатото. Денес гео-политичката карта на светот е променета. Американскиот унилатерализам е заменет со мултиполарноста на светот. И ние се боревме против Германците во Втората Светска Војна, ама денес Германија е стратешки партнер на Македонија! Ние и во времето на Отоманската Империја се боревме против Турците, ама денес Турција е стратешки партнер на Македонија! Режимот на Хитлер за Евреите создаде логори на смртта, ама Германија се поклони и извини на Израел! Режимот на САД ги фрли атомските бомби врз Јапонците, ама денес САД се извинија на Јапонија! Франција со закон го призна геноцидот врз Ерменците. Александре, Вашето пишување за античката историја на Македонија зарем не ги нарушува „добрите“ односи со соседите кои различно ја пишуваат и читаат историјата за Македонија и Македонците?!

СМК упати барање до Велика Британија да се извини на грчките и македонските анти-фашисти од Втората Светска Војна за поразот во Граѓанската војна на Грција 1946-1949 година, за жртвите од британското напалм бомбардирање на Грамос и Вичо со цел спречување на комунизацијата на Елада и за британската асистенција за победата на грчките монархофашисти кои жестоко се пресметаа пред се со Македонците во Егејскиот дел на Македонија. Има изјави дека Британците со напалм бомби бомбардираат и во 1947 година. Бројни ѕверства врз цивилно население во Егејскиот дел на Македонија извршени се и од британски војници.

Донски е контрадикторен кога констатира „дека Велика Британија и САД во Граѓанската војна во Грција застанале на страна на грчката кралска армија и тоа треба да се осуди, но, познато е и дека таа нивна определба не била заради Македонците, туку заради опасноста од ширењето на комунизмот на Балканот“?! Зарем комунистите не победија во Југославија, а Југославија беше сојузник со САД и Велика Британија? Дали Втората светска војна се водеше против фашизмот или против комунизмот?! Како анти-фашистичките сили во Грција станаа непријател на сојузничките сили, на Обединетото кралство? Од една страна Донски вели дека Велика Британија војувала со комунизмот, а од друга страна оплакувањето на жртвите од таа војна го нарекува „комунистичка пропаганда“, што е контрадикторно?!

И за крај, Светскиот Македонски Конгрес и Сојузот на Македонците од Егејот МАКЕДОН од оваа година ќе ја продолжат традицијата на одбележување на годишнината од британското напалм бомбардирање на Грамос и Вичо во Егејскиот дел на Македонија во 1948 година за време на Граѓанската војна во Грција од 1946 до1949 година со помен за жртвите од војната и барање Велика Британија да им се извини на Македонците и на антифашистите за поразот по Втората Светска Војна. Оти Граѓанската војна во Грција е само продолжение на Втората светска војна во која Британците жестоко се пресметаа со антифашистите одземајќи им ја победата и востоличувајќи ги на власт монархофашистите помагајќи ги во воените злосторства врз борците на ДАГ и цивилното население, врз Македонците во Егејскиот дел на Македонија. Впрочем и егзодусот на децата „бегалци“ е со цел заштита од воените операции во Егејскиот дел на Македонија. Колку само од тие деца грчката кралица Федерика ги превоспита во јаничари на југот во Атина?! Затоа, дали први фрлиле Грци по род, во британски авиони, американски напалм бомби врз македонските и грчките антифашисти е ирелевантно, менторот е Велика Британија! Токму поради тоа и барањето за извинување е адресирано до британската влада. Македонија, се разбира, пак ќе одржува пријателски односи со Обединетото Кралство. Грција во Втората Светска Војна и по неа ниту произведуваше напалм бомби, ниту авиони! Но, британското покајание може да биде само македонско признание и во билатералните односи и во сојуз со Европската Унија и НАТО, што веќе го сторија Руската Федерација, Кина и САД три од петте постојани членки на Советот за безбедност на Обединетите Нации!

Тодор Петров
(This post was last modified: 12-09-2010, 08:48 PM by ЈорданПетровски.)
12-09-2010, 08:48 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#16

(12-09-2010, 08:48 PM)ЈорданПетровски-ЦРНИ Wrote:
Quote:МЕХАНИЦИЗМОТ НА ДОНСКИ ЗА НАПАЛМ-БОМБИТЕ НА ГРАМОС И ВИЧО!

(Пишува Тодор ПЕТРОВ: одговор на коментарот „Британската авијација никогаш не ги бомбардирала Македонците со напалм-бомби“ од 28 август 2010 година од Александар Донски)

Кога механицистички читате статистички бројки во историјата, секогаш го заборавате настанот и жртвите за којшто ТИЕ се однесуваат. И тогаш почнувате јалова полемика која врска нема со темата за којашто коментирате. Така постапил и Александар Донски во својот коментар „Британската авијација никогаш не ги бомбардирала Македонците со напалм-бомби“ од 28 август 2010 година, наводно како реакција на соопштението на Светскиот Македонски Конгрес со наслов „Комеморација за 62-та годишнина од британското напалм бомбардирање на Грамос и Вичо“ од 25 август 2010 година.

Тодор Петров


Ке го цитирам оваа мислење на господинот Чепреганов бидејки никој со толку малку зборови не ја кажал вистината:

Quote:"Чепреганов вели дека војната во Грција била критична битка во раширената советско-американска конфронтација и дека е клучен елемент во експанзионистичката политика на Москва. Затоа САД во времето на претседателот Хари Труман се нафатиле да го спречат ширењето на комунизмот кон Грција и да и помогнат на Грција во сузбивањето на комунистичките сили. Притоа Британија и САД стануваат моќни сојузници на Грција, кои сметале дека поразот на востаниците во Грција бил неопходен заради успехот на политиката за спречување на ширењето на Советскиот Сојуз"


Немаме принцип да се впуштаме во лични распаравии, но судирот помеѓу Донски и Петров не е личен судир туку се работи за една сериозна манипулација која комунистите ја провлекуваат со години. Ние сме зачудени за односот на Петров кој со сите сили се обидува да им помогне на Титовите комунисти вчера-политичко полициското подземје денеска, во напорите уште да ја сокриваат вистината.
Перов го спомена НОФ ама бегло без да ја објасни суштината.
На 23 април 1945 година е формиран Народно Ослободителниот Фронт на Македонците од Егејскиот дел на Македонија, како илегална масовна национално-политичка организација надвор од влијанието на Комунистичката Партија на Грција.
Програмската цел на НОФ била : мунималната за национална рамноправност и максималната цел за ослободување , самоопределување и обединување на македонскиот народ.
Со потпишувањето на договорот со ЦК КПГ на 21.11.1946 година НОФ е ставен под раковотство на КПГ. Со ставањето под водство на КПГ се менуваат и целите. НОФ се залага за победа на демократските сили на Грција(прашање колку комунистите биле демократски сили, Тодоре) и добивање на национални и културни права во рамките на Грција.

Текстов кој го цитирам во оргинал објаснува многу работи. Ја кажува вистината дека немало ни М во грчката граѓанска војнa од македонските интерси. Туку дека судирот е чисто идеолошки. Западниве земји (САД, Британија...) сакале од Сталин да го испочитува договорот. Кога зборовите не помогнале проговорило оружјето.


Quote:"Jataci medjunarodnih bandita

Jugoslavija je sve do 1991. godine i u svetskim razmerama predstavljana kao zemlja mira. Dok je medjunarodni terorizam harao po Britaniji, Italiji, Spaniji, SAD, Bliskom Istoku i Nemackoj, u SFRJ se to politicko nasilje svodilo na sporadicne, cak ekscesne slucajeve. Dobri poznavaoci ekstremista iz SAD i posebno iz Izraela, medjutim, cesto su tvrdili da je stanje u Jugoslaviji opasnije nego sto izgleda, jer je SFRJ zapravo bila jatak medjunarodnog terorizma. Zbog toga su i njihovi diplomatski odnosi prema Jugoslaviji cesto bili pod znakom pitanja. Lider nesvrstanih, kolovodja zemalja u razvoju i oslobodilackih pokreta u svetu, bivsa SFRJ je potajno podrzavala ilegalnu antikolonijalisticku i antiimperijalisticku borbu komunistickog i treceg sveta. Ovu politicku odluku, koju su donosili Tito, Partija i drzava, na vojnom i policijskom planu, sprovodili su u delo Ozna, Udba i Sluzba drzavne bezbednosti SSUP-a, a i Kontraobavestajna sluzba JNA, tako sto su pomagali aktivnost oslobodilackih pokreta, komunistickih frakcija i ekstremista iz nesvrstanog sveta. Prvu internacionalnu pomoc, preko jugoslovenske tajne sluzbe, dobio je �grcki Tito�, odnosno vrhovni komandant Demokratske armije Grcke, general Markos. Njegovo pravo ime je bilo Markos Vafijadis, bio je komunista, koji je sa trideset pet hiljada partizana, zeleo da se izbori za socijalizam staljinovog tipa u Grckoj. Pocetni udar na atinsku vlast izveo je na planini Olimp 28. oktobra 1946. godine, da bi dve godine kasnije, braneci Gramos u leto 1948. izgubio i bitku i rat i prebegao u Albaniju, a zatim u SSSR. Vezu Beograda sa generalom Markosom odobrio je licno Staljin, iako je sa Cercilom dogovorio da Grcka bude pod britanskom politickom kapom i odrzavao je Tito. Od politickih kadrova ilegalno su u Grckoj boravili Svetozar Vukmanovic Tempo, Lazar Kolisevski, Dimitrij Aleksijevski, Metodi Cento i Mihailo Apostolski. Zvanicne kontakte sa KP Grcke imao je Aleksandar Rankovic, a Josip Djerdja se kao diplomata u OUN, zalagao za grcko komunisticko pravo na samoopredeljenje. Oskar Davico i Mihailo Lalic su o narodnoj borbi grckih komunista pisali reportaze i scenario za film. Bio je to pravi politicki marketing za komunisticku Grcku u Jugoslaviji. Atina se cak bojala da ce Jugoslavija da mobilise Makedonce i da ih prebaci generalu Markosu u Grcku. Sanitetsku, vojnu i obavestajnu pomoc generalu Markosu, tajno preko makedonskih planina dostavljali su ljudi iz tajne policije Srbije: dr Velimir � Braca Majstorovic, hirurg i nacelnik bolnice za grcke ranjenike u Katlanovu, potpukovnik Slobodan Krstic � Uca, kao i Jovo Kapicic, dvadesetcetvorogodisnji major Jovan Popovic, instruktor artiljerijskog naoruzanja iz Jugoslovenske Armije, specijalni Titov spijun Ivan Karaivanov, agent NKVD i instruktor Kominterne. Saradnici generala Markosa bili su i Djuza Radovic, Obrad Trninic, Milo Vrbica, Velimir Docnic, Svetislav Stojanovic, Petar Lucic. Oni su grckim partizanima samo u prvoj godini gradjanskog rata doturili 3.134 protivpesadijskih mina, 6.550 protivtenkovskih mina, 9.177 kilograma eksploziva, mitraljeze MG-15. Jovo Popovic i Petar Lucic su obucili stotinu Grka da rukuju ovim oruzjem. Slobodan Krstic � Uca imao je zadatak da generala Markosa ilegalno dovodi u Beograd na konsultacije i vraca natrag u Grcku. Pomoc je slata pod parolom �Sve za front, sve za pobedu�! General Markos, medjutim, nije pobedio. Porazen je od englesko-grcke koalicije i moskovske klike, koja je 1948. zbog Rezolucije IB prestala da mu daje politicku podrsku. General Markos Vafijadis emigrirao je u SSSR pod imenom Mark Ivanovic, a Tito je dugo godina zbog ovakvog mesanja u unutrasnje stvari Grcke, imao diplomatskih problema, i sa Atinom, ali i sa Londonom"

Ако сме чесни во намерите Тодоре ке се трудиме да ја откриеме вистината. Бидејки лагава која ни се сервирала и сеуште ни се сервира е само во полза на србокомунистите до вчера-политичко полициското подземје денеска во Македонија
13-09-2010, 12:59 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#17

Quote:Andrej Avramov:

Ovie disidenti pogore tresat zeleni


Quote:Групација Дисиденти:

Анрејчо, да посочиш што е тоа што "тресеме зелени".
Цитиравме извадоци од научно признати авторитети. Ако ти си со академско звање во областа на историјата, повели дематирај ги цитираните делови. Ако аргуметите ти се само "тресат зелени" по...арно молчи си, не си ја покажувај карактерната особина на газолижач.
13-09-2010, 01:01 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#18

Quote:Blagojce Marijana Andonovi:

‎"http://i34.tinypic.com/qoy2kl.jpg
http://i35.tinypic.com/2gtzxhv.jpg

На фотографијата се дел од луѓето кои се ленови на ГРУПАЦИЈАТА на ВЕТЕРАНИ ДИСИДЕНТИ. Џорџ е на фотографијата но не е член на ГРУПАЦИЈАТА.
На фотографијата се: седат од лев...о кон десно: Дане Поповски, Џорџ Атанасовски, Данчо Бојковски, Петре Јовановски, стојат од лево кон десно: Ѓорѓи Николовски, Јордан Петровски, Трајко Трајковски.
"

Mажишта невидни се овие од групацијата,уште некое време и кога ќе дојдат во Македонија ќе ја средат ситуацијата за 24 часа.


Quote:Групација Дисиденти:

Благојче, Благојче....за да се среди ситуацијата во Македонија првин треба да се откријат соработниците на политичко полициското подземје односо, продолжувачите на србокомунизмот. Ние биди сигурен ке дојдеме, не да ја водиме државата, да би...деме премиери и министри, престари сме за тоа, но од оваа што го пишуваме а со кое ги соголуваме системите на работа УДБА ке се стоври јадро на млади луѓе МАКЕДОНЦИ кои ке ја поведат битката против полициско-политичкото подземје. Неи сме спремни да застанеме во првите редови на таа нова Македонска елита и ако треба жртви ке го молиме Господа нас да не земе.

Но да се држиме до напишаното од Тодора и напишаното од нас. Па и за тебе вжи истото што и за Андреја. Демантирај го напишаното. Остави ги нашите години настрана.
13-09-2010, 01:05 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#19

Quote:Todor Petrov:

Принцип ми е, кога дебатирам да знам со кого тоа го чинам, со име и презиме. Со неименувани групации некако ми е невкусно полемизирањето. Кога повикуваме на откривање на вистината, прво да се откриеме со име и презиме, кој во нечие име збор...ува. Но, како и да е, коментарите на „дисидентиве“ ми се ептен дисидентски.

Велите „судирот помеѓу Донски и Петров не е личен судир туку се работи за една сериозна манипулација која комунистите ја провлекуваат со години. Ние сме зачудени за односот на Петров кој со сите сили се обидува да им помогне на Титовите комунисти вчера - политичко полициското подземје денеска, во напорите уште да ја сокриваат вистината.“

Па пишувате за НОФ, па цитирате некој коментар од непознат извор.

Која пак вистина Вие ја знаете од комунистите довчера сокривана, што јас не ја кажувам, а Вие сте ја знаеле, ми остана нејасно, оти од Вашите коментари ама баш ништо не дознав!

Ама, за цело време тврдите дека „немало ни М во грчката граѓанска војнa од македонските интерси“ (?!) Која глупост! И ВИЕ велите дека мојот коментар е во служба на комунистите, Вашиот во интерес на вистината. Па читај го мојот коментар, да ти станат работите појасни! Читај си ги небулозите за кои отвараш јалова полемика, кои врска немаат со текстот по кој коментирате. Ти не дебатираш за напалм-бомбите и жртвите од тоа, ја изместуваш темата и си влегуваш во некој филм кој врска нема! Втората Светска Војна се водеше против фашизмот или против комунизмот? Тоа што Черчил и Сталин го договарале, не е интерес на Македонците. Како Вас, впрочем, зборува и официјалната грчка политика. Дора Бакојани, довчерашната министерка за надворешни работи на Грција е многу прецизна: „Македонското прашање е конструкција на Студената војна и за да го затвориме треба дефинитивно да го смениме државното име на нашиот северен сосед.“ ДИСИДЕНТУ, Македонија не е повеќе „јужна српска бановина“, ама ти за македонското прашање продаваш информации од српски извори. Кој на која страна е самиот заклучи, но, те молам, не коментирај српски извори за Македонците во Егејскиот дел на Македонија. Македонците за цело време во Втората Светска Војна, како и порано, се бореле за Македонска држава - обединета! Биле со грчките партизани оти се бореле за своите македонски интереси. КПГ во почеток тоа го прифатила. Да, имало Македонци кои се бореле за автономија на Македонија во рамките на Грција, ама и такви кои сакале обединување на Егејскиот дел со Вардарскиот дел на Македонија. И во Вардарскиот дел на Македонија, Македонците се бореле со југословенските партизани раководени од КПЈ, ама за ослободување и обединување на Македонија. Тоа и АСНОМ го прокламира во манастирот „Свети Отец Прохор Пчињски“ на 2 август 1944 година. Затоа и судирот меѓу Тито и Ченто, договорот на Крф за обединување на Македонија, па ликвидацијата на Ченто...

Македонските интереси не ги гледам во судирот на интересите на големите сили за свои сфери на влијание на овие простори. Тие отсекогаш постојат и ќе постојат. Македонците секогаш треба да ги остваруваат своите интереси.

Тврдењето дека немало ниту М во Граѓанската војна во Грција, е исто како да се каже дека немало М ниту во Вардарскиот дел на Македонија од македонските интереси, оти македонските партизани биле под команда на КПМ. А токму тоа е играта на српските служби во договор со грчките интереси: со поделбата на Македонија во Балканските војни дефинитивно да се затвори македонското прашање. Присуството на Темпо и во Македонија не ја намалува вредноста на македонските партизани за слобода и обединување на Македонија. Како што ни неговиот контакт со генерал Маркос не значи дека од Македонците и македонските интереси во Граѓанската војна во Грција немало ни М. Глупост!

И, Ве молам, премногу сте оптоварени со КОС, УДБА, та се’ не мора да се гледа и чита преку нивните извештаи... Историјата на Македонија не е извештај на КОС и УДБА. Малку олабавете...

Quote:Групација Дисиденти

Изворот за НОФ не би требело за тебе да е непознат Тодоре, кога се нафаќаш да пишуваш на оваа тема сигурно си прочитал: "Егејска Македонија во НОБ 1945" том ИИ и Др. Зоран Тодоровски -100 години ВМРО.


Ај да ти објаснам уште еднаш Тодоре. Се до потпишувањето на договорот со ЦК на КПГ, НОФ имал национално обележје . ВОДЕЛ НАЦИОНАЛНА ВОЈНА. Од моментот на потпишување на договорот со ЦК КПГ борбата веке не е НАЦИОНАЛНА туку е ИДЕОЛОШКА. Можеш да не го признаеш тоа никогаш но тао е вистината.
Напалмот бил фрлан врз Македонски села затоа што тука се криеле припадниците на ДАГ.

Видиш Тодоре по Македонска историја баш не си бил најдобар. Треба да прочиташ малку повеке за судирот 1943 година , помеѓу НАЦИНАЛ ДЕМОКРАТСКОТО КРИЛО, предводено од Ченто, во кое биле Чучков, Петрушев, Пирузе, Соколов, Марковски и комунистичкото пројугословенското предводено од Темпо, во кое биле, Апостолски, Абаз, Минчев, Гигов.....

Се повикуваш на Македонски интереси а овдека ги браниш тие што го жртвувале МАКЕДОНСКИОТ ИНТЕРЕС ЗАРАДИ ШИРЕЊЕ НА КОМУНИЗМОТ.

Да не пишуваме многу околу партизаните и околу грѓанската војна во Грција, прочитај малку тука:

http://www.forum.kotle.ca/showthread.php?tid=567

http://www.forum.kotle.ca/showthread.php?tid=542


За името почнавме дискусија но ти замолча, објавивме и наш текст и видување но сите кои бевте и сте за едностран прекин на преговорите не сте го "прочитале". Затоа проблемот со името да не го мешаме во оваа дискусија.

пс. едно многу битно објаснување. Ние не сме антисрби туку само укажуваме на Српската политика во Македонските случувања вчера и денеска...така да користиме секој извор кој е базиран врз факти и логика.
(This post was last modified: 13-09-2010, 02:17 AM by ЈорданПетровски.)
13-09-2010, 02:13 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,567
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#20

Quote:Blagojce Marijana Andonovi:

Годините ваши никој не ги спомна.
Е сега кажете вие дали имало или немало вина во британците и дали обележувањето од страна на СМК и Тодор Петров е исправно или не?Празни демагогии од типот тито,сталин,рузвелт ништо не значат.Прашањето е кој... е во право Петров или Донски?


Quote:Групација Дисиденти:

Благојче.!!!! Напалмот не бил фрлан врз МАКЕДОНЦИ туку врз ГРЧКИ КОМУНИСТИ.
Едно прашање за тебе и Петров, ако Македонците биле на страната на монархистите дали ке фрлале НАПАЛМ врз нив Британците.
13-09-2010, 02:16 AM
Reply