Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ДАЛИ СРБИЈА ЈА СИМНУВА ХЕГЕМОНИСТИЧКАТА МАСКА НАРЕЧЕНА ЈУГОСЛАВИЈА?
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1



Quote:MIODRAG ZARKOVIĆ: RUČNI RAD DEMOKRATSKE STRANKE


[Image: zar10072a.jpg]

Socijalistička Federativna Republika Region ne prašta svojim izdajnicima. Njen lider to zna i zato mu ne pada na pamet da joj okrene leđa, što bi uradio da je okrenuo leđa Tačiju. Služio je Tadić toj tvorevini od kako se upustio u političko delovanje, čak i pre nego što je postao predsednik prvo Demokratske stranke a zatim i Srbije, pa nema razloga da joj sada otkazuje poslušnost samo zbog toga što je ostao bez vlasti. Pogotovo nema razloga ako uzme u obzir da se na njegovo mesto lidera Regiona zaleteo niko drugi do trenutno najopasniji mu protivnik Dragan Đilas, i to upravo dodvoravajući se svemoćnom višedecenijskom zaštitniku Socijalističke Federativne Republike Region u svim njenim jugoslovenskim izotopima – državnoj administraciji Amerike.

NA KAVI SA LATINKOM Taj region, u svim svojim jugoslovenskim izdanjima, predstavlja onu nezaobilaznu tačku koja okuplja Borisa Tadića i Latinku Perović na „Kroacija samitu“, na kafi u nekom restoranu, kako se videlo na jednoj od fotografija koje su propratile vest o dubrovačkom rukovanju. To je tačka u kojoj se već stotinu godina u zdravlju i veselju spajaju ispraznost srpskih zvaničnika, nezajažljivost ostatka regiona i zavojevaštvo planetarnih kabadahija: ako ovi prvi nemaju obraza, a ovi drugi nikakve mere, onda ovi treći nemaju nikakvih prepreka da diljem Balkana ostvaruju svoje geopolitičke ciljeve.

Srbija neshvatljivo ali uredno snabdeva region ološem koji je razara u njegovo ime. Setite se samo tih ponositih Jugoslovena koje smo imali u politici, diplomatiji, privredi, kulturi, sportu, nauci, novinarstvu... Pogledajte koliko i danas srpskim tržištem drmaju hrvatska preduzeća, pozorištima i filmovima zagrebačko-sarajevski provokatori, a srpskim medijima montenegrinski lobi. Koga onda da čudi to što je u proteklih 20 godina u najviše beogradskih vlada učestvovala upravo Demokratska stranka, političko udruženje koje je, čim je proteralo iz svojih redova svakog i jednog srpskog rodoljuba slučajno privučenog lažnim idealom građanskog društva, preuzelo oblik koji ima i dan danas: oblik pravog, ideološkog naslednika pokojnog Saveza komunista Jugoslavije? (Tako se, uostalom, najlakše objašnjava fenomen navodno slobodnih unutarstranačkih izbora, kojim se „žuti“ često diče: ostale stranke na našoj sceni jesu liderske iz prostog razloga što su sve stranke takve u svojim počecima, dok je DS ideološka zver, okupljena oko ideje tog famoznog regiona, isto kao i SKJ od koje je preuzela mnoge mehanizme delovanja i poluge moći, zaobilazeći početničke faze razvoja; ako li ikada kao društvo potegnemo lustraciju, DS bi i po ovom osnovu morala da bude prva ispitana.)

Korak po korak, svirepim i preciznim genetskim inženjeringom, vremenom se došlo do Tadića i njegove klike, fotorobota idealnih regionalnih Srba. Tadić i njegova klika su, međutim, preterano prikladni za ulogu srpskih izroda, toliko da su uspeli da ugroze i sam region, i to po dva osnova.

Pod jedan, uskoro će vaskolikom srpstvu ogaditi i puku pomisao na bilo šta što ima veze sa okolnim državicama uzdignutim u srpskoj krvi. Današnja DS garnitura – u koju bi se, inače, ona neotesana neznalica Zoran Živković savršeno uklopila, samo kada ne bi i jedna i druga strana bile zaslepljene ličnim sujetama i hirovima – od poštenog i običnog sveta je odrođena toliko, da bi poštenom i običnom čoveku i vodu ogadila, a nekmoli monstruoznu ideju daljih integracija, regionalnih ili evropskih.

Pod dva, oni isključuju strance. Sa Tadićem u raspodeli, stranci nemaju šta da rade, pošto žuta kamarila sve vreme nastoji da razmišlja u ime stranaca. Tako je bilo i sada u Dubrovniku, tako je bilo i kada su robovski posvećeno pretili svakom gledaocu koji bude zviždao „Marseljezi“, tako su i presudili onim zlosrećnim dečacima koje su nabedili da su ubili Brisa Tatona (što je nezapamćen pravosudni zločin o kojem možete pogledati jeziv dokumentaran film „Pretpostavka pravde“ u bioskopima), tako su i pravosuđe reformisali, pa onda očekivali da ih Brisel i Vašington pohvale, tako su pohodili Srebrenicu svakog 11. jula, tako su imali prijateljice i prijatelje širom Evropske unije i Amerike, tako su slavili „beli šengen“, tako su slali maskirane batinaše na kosmetske barikade...

ZAŠTO JE ODBAČEN U svakom od ovih i u mnogim drugim slučajevima, žuti jadnici zamišljali su šta od njih očekuje Zapad i onda su delali shodno tim zamislima, pre nego što im je Zapad išta i naredio. Nesporno je da bi naređenja sa Zapada uglavnom i bila takva, ali ta se igra jednostavno ne igra tako tupavo kako su ovdašnji dripci umislili. Kao i svaki gospodar, tako i Zapad hoće da mu ispunjavate prohteve, ali ne da mislite u njegovo ime, jer čim počnete s tim, on postaje suvišan, čak i ako smislite tačno ono što bi i on.

I zato su, između ostalog, stranci rešili da puste niz vodu Borisa Tadića i njegov istruleli režim. Zato je Tadić i njima počeo da smeta, iako im je uvek davao i više nego što su tražili.

Jasno, sva je prilika da će se stranci u nekom trenutku predomisliti, možda baš i dok vi ovo čitate, pa će pružiti ruke u vodu ne bi li izvukli iz nje Tadićev režim. Suviše su oni pragmatični da bi se odrekli toliko slepe odanosti, makar ih ona živcirala do beskraja. Uostalom, najveći nezavršeni posao koji im je preostao na Balkanu jeste nezavisnost „Kosove“, a do sada su već shvatili da im taj posao neće ići ni lako ni brzo te da im u tom poslu od presudne važnosti mogu biti upravo srpski izrodi – budu li im i dalje gadni, otarasiće ih se tek pošto im ovi praznoglavci pomognu i u ispunjenju tog zadatka, nikako pre. Zato će stranci i dalje računati sa tim da se izrodi plaše prokletstva koje preti izdajicama njihove prave domovine.

Izrodi, međutim, nikada nisu ni stajali postojano kano klisurine, a Srbija to sada može nesmetano da vidi i upamti za sva vremena. Verni sinovi te nakarade od regiona nisu nikakve klisurine, već najtamniji ponori ljudskog sebičluka, pohranjivani prošvercovanim farmerkama, budalastim jadranskim festivalima i militarističkim zaklinjanjem na vernost prokletoj Jugoslaviji. Dok se srpstvo devedesetih, raspoređeno i u delu tadašnje vlasti i u delu tadašnje opozicije, protiv nadmoćnog neprijatelja borilo za opstanak srpskog naroda, dotle su neprijateljevim parama zatrpani Jugosloveni, takođe raspoređeni i u vlasti i u opoziciji, urlikali kako žele „da živimo kao sav normalan svet“, pri čemu njihovo shvatanje tog „normalnog sveta“ nikada nije dobacivalo dalje od Rovinja. Zato i danas histerišu na svaku makar i naznaku srpskog rodoljublja, strahujući da ih isto može nanovo udaljiti od tog njihovog „normalnog sveta“.

Prokletinje ljudske nastaviće da služe svoju nakazu od domovine. Zato oni i nisu izdajnici Srbije, već njeni neprijatelji, odani samo svojoj umirućoj državi. Kao što je i svako sa Srbijom u srcu neprijatelj po njihovim merilima. Rukovaće se oni ponovo sa Tačijem, ako treba ima da se i ljube u usta sa njim. Znaju da ih u suprotnom očekuju ne samo krv, znoj i suze, nego i obećano prokletstvo. Zato srpsko društvo, već decenijama zarobljeno u njihovoj zajedničkoj kletvi, mora sistemski da stane toj aždaji za vrat. Jugoslovenstvo se ima tretirati kao kuga, što uistinu i jeste, kuga zbog čijeg smo olakog shvatanja već platili preveliku cenu i koja nam je opustošila duše jer nas je navela da zaboravimo još papreniju cenu koju su položili stradalnici iz prethodnih naraštaja. Neosporna je činjenica da je jugoslovenska ideja u prošlosti ponela i mnoge briljantne umove i mnoge časne pojedince, ali danas jugoslovenstvo mora već jednom da bude pravno proterano u bezakonje, gde je trebalo da bude smešteno poodavno, barem od onog čuvenog izveštaja Živojina Mišića prestolonasledniku Aleksandru, u kojem mu je, još 1919. godine, vojnički odsečno iscrtao kakva nas golgota očekuje u savezu sa prevrtljivom i licemernom „braćom“.

I zato Borisu Tadiću, pre nego li dobije priliku da bulazni o navodnim razlozima njegovog rukovanja sa Tačijem, najpre moramo da postavimo još važnije pitanje: šta si, izrode, uopšte tražio na „Kroacija samitu“?! Zar nisi, neprijatelju, ni pročitao izveštaj vojvode Mišića, danas jednako merodavan kao i pre 93 godine, kada je nastao?! Zašto, odronjena klisurino, na kraju krajeva ne ostade tamo gde ima tolikih svetionika, nego si se vratio ovamo da nas sramotiš svakim svojim danom provedenim na slobodi?!

Целиот текст можете да го прочитате со клик на насловот на текстот.





Јас напишав дека изборот на Николиќ за председател на Србија е добар за Македонија. Добар е заради тоа што јасно ке се гледаат намерите на Србија. Дали овој текст ја најавува пресврницата во политиката на Србија? По мене да, денеска Уставниот Суд на Србија го потврди тоа:


-"USTAVNI SUD OCENIO NEUSTAVNIM ODREDBE ZAKONA O UTVRĐIVANJU NADLEŽNOSTI APV"
11-07-2012, 04:22 AM
Reply
tumba ku Offline
Member
***

Posts: 57
Joined: May 2012
Reputation: 0
#2

Sto se odnesuva do Nikolic, verojatno e Jordan vo pravo, vo sekoj slucaj kje imame POJASNA politika kon Makedonija, no poglednete gi koalicionite partneri i vladata,pa kje vi bide jasno so kogo si imame rabota:
izvor: pressonline Srbija

   


11-07-2012, 05:31 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#3



Quote:Србија го дестабилизира Балканот



Сигналите од север не се добри за Македонија, тврдат професорката Билјана Ванковска и долгогодишниот дописник од Белград, Лилјана Јаковлеска. Позицијата на новите српски власти, која денеска беше јавно поддржана и од Црквата дека Косово треба да се дели, може сериозно да се рефлектира врз региониот. Босна и Македонија се земјите што директно ќе ги почуствуваат ефектите.

„Евентуалната поделба на Косово е лошо сценарио за РМ имајќи ги предвид внатрешните слабости и кај одредени радикални кругови може да создаде излузија дека на Балканот не се завршени приказните, односно ќе има ново прецртување на границите“, вели професорката Билјана Ванковска.

Лилјана Јаковлеска смета дека за земјава е лошо тоа што на српската политичка сцена почнуваат да доминираат делови од елитата која на регионот му донесе многу зла во минатите години. И таа како Ванковска, инсистира дека единствениот начин за спречување на опасноста е внатрешна стабилизација.

„Македонија секогаш има потреба да стравува, уште од деведесетите години. Јас мислам дека проблем е нејзината внатрешна политика, српските инсталации од времето на Милошевиќ кое не само што не се исчистени, туку не се ниту разоткриени. Македонија со други зборови води просрпска политика“, вели Јаковлеска.

Наспроти вчерашната ригидна позиција, дека ниту тој ќе биде претседател во Приштина, ниту кој било Албанец ќе биде претседател во Митровица, шефот на српската држава денеска ретерира со позиција која би требало да го омекне црвстиот став. Вели дека тој не инсистира на поделба, туку на единство во секој поглед, без да објасни за какво единство станува збор.

Среќко Поповски



Оваа е главното:

-"Јас мислам дека проблем е нејзината внатрешна политика, српските инсталации од времето на Милошевиќ кое не само што не се исчистени, туку не се ниту разоткриени. Македонија со други зборови води просрпска политика“, вели Јаковлеска."

и со тоа се слагам 100%.

Приказната за мрежата на Милошевиќ е обид на оние кои го извршија кадифениот пуч во јануари 1991 година, пак да не преведат "жедни преку вода", српските структури во Македонија да останат пак доминантни, односно да ПРОДОЛЖАТ да ја УПРАВУВААТ Македонија.

Сега само нема потреба да прават кадифен пуч, целата власт е во нивни раце, патриотската антимилошевиќевска реторика, да ги одстраниме агентите на Милошевиќ, та нели се само 150 им е потребна да створат слика дома дека тие со српските структури немаат ништо.

Се надевам дека сега нема да успеат.
12-07-2012, 12:32 AM
Reply
tumba ku Offline
Member
***

Posts: 57
Joined: May 2012
Reputation: 0
#4


.htm   nikolic-mislim-da-vise-nikada-necu-biti-predsednik-u-pristini-clanak-312055.htm (Size: 93.73 KB / Downloads: 3)


Jas mislam deka vo igra e nov plan na EU i USA, za novo i definitivno razgranicuvanje na Balkan. Nacinot i sustinata na govorot na Nikolic e mnogu jasna i nedvosmislena.
Zosto, EU i USA, go ostavija na cedilo B.Tadic, kje vidime vo narednite meseci. I koja e ulogata na Nikolic vo tie nivni planovi???
Deneska, mandatarot I.Dacic odi vo poseta na Germanija?!! Seuste ne e naznacen za premier, a se sretnuva so A.Merkel??!

Kako toa kje se odrazi vrz Makedonija, mozam da si pretpostavam....
Vo sekoj slucaj, Srbija, i pokraj bremeto sto go ima vo poslednite 20 god., i lugjeto koi momentalno dojdoa na vlast,koi,da ne zaboravime bea direktno vkluceni vo vlasta na Milosevic,i poradi toa soucesnici na katastrofata i ekonomskata beda na Srbija vo toa vreme. No toa e politika,sega verojatno na zapadnjacive ne im smeta deka porano bile vo kolo so Milosevic.
Taka da Srbija, po mene, izleze pojaka, posle ovie izbori.
I vo toj kontekst, pogresno se nadevas Jordane.........
12-07-2012, 08:37 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#5

(12-07-2012, 08:37 AM)tumba ku Wrote: Jas mislam deka vo igra e nov plan na EU i USA, za novo i definitivno razgranicuvanje na Balkan. Nacinot i sustinata na govorot na Nikolic e mnogu jasna i nedvosmislena.
Zosto, EU i USA, go ostavija na cedilo B.Tadic, kje vidime vo narednite meseci. I koja e ulogata na Nikolic vo tie nivni planovi???
Deneska, mandatarot I.Dacic odi vo poseta na Germanija?!! Seuste ne e naznacen za premier, a se sretnuva so A.Merkel??!

Kako toa kje se odrazi vrz Makedonija, mozam da si pretpostavam....
Vo sekoj slucaj, Srbija, i pokraj bremeto sto go ima vo poslednite 20 god., i lugjeto koi momentalno dojdoa na vlast,koi,da ne zaboravime bea direktno vkluceni vo vlasta na Milosevic,i poradi toa soucesnici na katastrofata i ekonomskata beda na Srbija vo toa vreme. No toa e politika,sega verojatno na zapadnjacive ne im smeta deka porano bile vo kolo so Milosevic.
Taka da Srbija, po mene, izleze pojaka, posle ovie izbori.
I vo toj kontekst, pogresno se nadevas Jordane.........



По се не сум разбран добро. Кадифениот пуч 1991 година не го сторија агентите на Милошевиќ. Tогаш во Македонија главен збор има КОС односно "ОПЕРИСТИТE".


(05-02-2011, 11:10 PM)ЈорданПетровски Wrote: После неуспехот на Голубовски, за да се спроведе планот на воениот врв за зачувување на Југославија се глумат преговори помеѓу Љупчо, Гошев и Андов за наводна поделба на власт помеѓу Македонски партии. Вистинската цел на тие преговори е да се подготви план Б. Планот Б е устоличвање на Киро Глигоров а преку него да се спроведуваат плановите на YUТА и ОПЕРА. Во тоа КОС успева. Сведочењето на Андов за избор на владата и игрите околу доделувањето на мандатот од страна на Глигоров го потврдува тоа.




Quote:СЕГА: Господине Андов, многу контроверзи предизвика Вашето тврдење во неделникот “Фокус”, дека при создавањето на првата македонска влада, под влијание на Белград, Киро Глигоров ги одбил кандидатите на ВМРО-ДПМНЕ за премиер. Во интервју за минатиот број на “Сега”, Глигоров ја отфрли Вашата теза и изјави дека одлучил да ги одбие кандидатите на ВМРО-ДПМНЕ бидејќи тие “не соодветствувале на неговата претстава за профилот и за квалификациите на еден премиер на влада пред која се исправени вонредно тешки задачи”. Да расчистиме најнапред една битна работа - имаше ли Глиоров уставно право да избира и да се води од своите субјективни мислења за кандидатите?

Андов: Не, немаше. Такво уставно право претседателот во Македонија нема. И по стариот Устав, по амандманите со кои беше иновиран, претседателот го немаше тоа право. Значи, Глигоров, 1991 година, во февруари и март, кога одлучуваше на кого ќе го даде мандатот, немаше право да се раководи од некоја негова престава “за профилот и квалификациите на еден премиер на влада пред која се исправени голем број на задачи”. Тој, едноставно, беше должен да го даде мандатот на личноста што ќе му биде предложена од партијата која на изборите добила најмногу пратеници, а тоа беше ВМРО-ДПМНЕ. Исклучиво на пратениците во Собранието им е дадено право да одлчучат дали ќе го изберат предложениот кандидат или пак тој нема да добие потребно мнозинство гласови. Според тоа, Глигоров во 1991 година, без оглед од што се раководел, го прекрши Уставот и, едноставно, ги третираше како непостоечки резултатите од повеќепартиските избори.
...
СЕГА: Врз основа на што тврдите дека однесувањето на Глигоров во тие години беше раководено од Белград? Имате ли некакви докази за тоа?

Андов: Дека Глигоров сам не решил да не го даде мандатот на било кој предлог за премиер што ќе дојде од ВМРО-ДПМНЕ, туку дека тој став дошол од Белград, на македонската јавност и беше соопштено од еден наш врвен разузнавач, уште пред неколку години, во телевизиската емисија на новинарот Васко Ефтов “Во центарот”. Таа изјава Глигоров не ја демантираше. А како што знае јавноста, тој со деманти реагира многу често и на поблаги изјави.



Од моментот кога Молошевиќ ги апси актерите на "ОПЕРА", Генерал Васиљевиќ, Радојчиќ, Ракочевиќ и на воен суд покрај нив ги изведува и генерал Звонко Јурјевац, Војо Радовиќ со уште дваесетина офицери и доброволци "ОПЕРА" веке ја контролира Молошевиќ. Тогаш и во Македонија за да се покаже лојаност се прават промени. Целиот СК-ДЈ се враќа во СДСМ, се распушта експертската влада.
12-07-2012, 12:34 PM
Reply
hristo Offline
Super Moderator
******

Posts: 2,955
Joined: Dec 2009
Reputation: 33
#6

Јордане, Стојан Андов во кои е ?? Во КОС, УДБА или е самостоен и независен политички активиста...штом се повикуваш на неговото сведочење! Или гради алиби за пред децата и внуците!?
12-07-2012, 03:00 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#7

(12-07-2012, 03:00 PM)hristo Wrote: Јордане, Стојан Андов во кои е ?? Во КОС, УДБА или е самостоен и независен политички активиста...штом се повикуваш на неговото сведочење! Или гради алиби за пред децата и внуците!?



Кој бил Андов зборува ова:

-Председател на партијата на Анте Марковиќ - "Савез Реформских Снага Југославије" за Македонија беше СТОЈАН АНДОВ

Планот "ОПЕРА" во политичкиот дел требело да го спроведе партијата: "Савез Реформских Снага Југославије".

Инаку Андов по се сакал да остане верен на Југословенскиот карактер на "ОПЕРА", па затоа 1993 година му се случи средбата со сината гиланска лада, онаа лада од која настрада и Мијалков.
12-07-2012, 05:36 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#8


Quote:"Затоа, и загинувањето, но и причината за самото заминување на пат на Јордан Мијалков од една седница во Собранието, до денес остана мистерија. Дали станува збор само за несреќа или, пак, за првиот политички атентат во поновата македонска историја?! Имено, според нејасните околности и по чиј повик од Белград и по чија сугестија од Скопје тој заминува на пат, но уште повеќе според кажувањата на очевидците на настанот, оние што имаат некаква поврзаност со увидот од местото на несреќата и од обдукцијата на Мијалков, постојат многу сомневања дека не се работи за обична сообраќајка. Интересно е да се напомене дека како еден од причинителите на несреќата се споменуваше возило лада со регистерски таблички од Врање, управувана од Албанец од Бујановац, а за кој подоцна ништо не се слушна. Исто така, интригантно е што исто таква лада со врањски таблички по две години беше апострофирана како предизвикувач на незгода, којашто, за среќа, не заврши фатално, на службениот автомобил на Стојан Андов, тогашен претседател на Собранието. Набргу по загинувањето, или убиството, на Мијалков, беше лиферувана информацијата дека воениот врв на ЈНА планирал и физичка ликвидација на премиерот Никола Кљусев, како дел од плановите за отворање “Јужен фронт”, со цел на Македонија да не #163; се дозволи отцепување од планираната трета Југославија, којашто тогаш многумина ја нарекуваа Србославија."
12-07-2012, 05:57 PM
Reply
tumba ku Offline
Member
***

Posts: 57
Joined: May 2012
Reputation: 0
#9

Zosto Gruevski ne go pusta Ivanov na inaguracija na Nikolic vo Belgrad???
Neli, Grujo e covek na Belgrad??!
Znaci li toa deka zad Nikolic, ne stoi SLUZBATA?!
Mislam,deka vnatresno politicki, vo srbija kje vrie,toa se odnesuva i za odnosite so Kosovo. Taci vekje izjavi deka Nikolic i Dacic se simbol na nasilstvo...!!!

Quote:Ivanov bojkotuje Nikolića, Srbi Ivanova
Komentara 60
[Pošalji na mail]

Zbog odluke da ne prisustvuje inauguraciji predsednika Srbije Tomislava Nikolića, Demokratska partija Srba u Makedoniji "suspedovala" sve odnose sa makedonskim predsednikom Đorđem Ivanovom.
Odlučio da ne dođe: Đorđe Ivanov


Demokratska partija Srba u Makedoniji "suspendovala je sve odnose" sa predsednikom Makedonije Đorđem Ivanovom zbog, kako kažu, njegove neprincipijelne odluke da ne dođe na inauguraciju predsednika Srbije Tomislava Nikolića, kažu iz te stranke.



"Odluku da predsednik Makedonije ne prisustvuje inauguraciji predsednika Srbije Tomislava Nikolića ocenjujemo kao neprincipijelnu i krajnje štetnu po odnose između dve države i dva naroda. Ova odluka nije u funkciji unapređenja odnosa između dve države i dva naroda", navodi se u saopštenju Demokratske partije Srba u Makedoniji.



U DPSM-u ocenjuju da je odluka o nedolasku neprihvatljiva i licemerna zbog glasova pripadnika makedonske nacionalne manjine, koji su – kako DPSM navodi – "dali glasove upravo novoizabranom predsedniku Srbije Tomislavu Nikolić





13-07-2012, 09:04 AM
Reply
hristo Offline
Super Moderator
******

Posts: 2,955
Joined: Dec 2009
Reputation: 33
#10

(12-07-2012, 05:36 PM)ЈорданПетровски Wrote:
(12-07-2012, 03:00 PM)hristo Wrote: Јордане, Стојан Андов во кои е ?? Во КОС, УДБА или е самостоен и независен политички активиста...штом се повикуваш на неговото сведочење! Или гради алиби за пред децата и внуците!?



Кој бил Андов зборува ова:

-Председател на партијата на Анте Марковиќ - "Савез Реформских Снага Југославије" за Македонија беше СТОЈАН АНДОВ

Планот "ОПЕРА" во политичкиот дел требело да го спроведе партијата: "Савез Реформских Снага Југославије".

Инаку Андов по се сакал да остане верен на Југословенскиот карактер на "ОПЕРА", па затоа 1993 година му се случи средбата со сината гиланска лада, онаа лада од која настрада и Мијалков.

Значи, после неуспехот на ОПЕРА да се сочува Југославија, Стојан Андов не ја прифаќа соработката со УДБ-а т.е. со Милошевиќ и работи за македонска кауза!
13-07-2012, 10:17 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#11

(13-07-2012, 10:17 AM)hristo Wrote:
(12-07-2012, 05:36 PM)ЈорданПетровски Wrote:
(12-07-2012, 03:00 PM)hristo Wrote: Јордане, Стојан Андов во кои е ?? Во КОС, УДБА или е самостоен и независен политички активиста...штом се повикуваш на неговото сведочење! Или гради алиби за пред децата и внуците!?



Кој бил Андов зборува ова:

-Председател на партијата на Анте Марковиќ - "Савез Реформских Снага Југославије" за Македонија беше СТОЈАН АНДОВ

Планот "ОПЕРА" во политичкиот дел требело да го спроведе партијата: "Савез Реформских Снага Југославије".

Инаку Андов по се сакал да остане верен на Југословенскиот карактер на "ОПЕРА", па затоа 1993 година му се случи средбата со сината гиланска лада, онаа лада од која настрада и Мијалков.


Значи, после неуспехот на ОПЕРА да се сочува Југославија, Стојан Андов не ја прифаќа соработката со УДБ-а т.е. со Милошевиќ и работи за македонска кауза!




За да објаснам за Андов и не само за него ке напишам малку повеке.
Во власта неможел и сеуште неможе да опстои никој кој РАБОТЕЛ или ке РАБОТИ за МАКЕДОНИСКИ ИНТЕРЕСИ.
Со пропаѓањето на "ЈУГОСЛОВЕНСКАТА ОПЕРА" не се гасне надежта на "ОПЕРИСТИТЕ", оние кои беа против режимот на Милошевиќ, односно Голема Србија, дека со падот на Милошевиќ и доаѓање на "демократски сили" на власт во Србија ке можат повторно да створат некаква заедница.
Таа надеж ја подгреа првин Ѓинѓиќ, затоа Андов стана колиционен партнер на Љупчо. По убиството на Ѓинѓиќ дојде до стопирање на идеата а со доваѓањето на Тадиќ почна сериозно да ја реализира таа идеа и објавата/признанието дека постоела мрежа на агенти на Милошевиќ беше вовед во "чистењето на српското влијание во Македонија" за да Македонија влезе "доброволно и рамноправно" во новата заедница.
13-07-2012, 03:21 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#12



Quote:ЕКСКЛУЗИВНО ОД БГНЕС Српската мафија влијае во сите балкански држави


[Image: gjole%20i%20nikolik.jpg]
Во месец март 2012 година, Србија доби кандидатски статус за членство во Европската унија, откако беа преминати сите различни мислења помеѓу државите членки. Државата отвори преговори за членство и треба да преземе сериозни реформи, за да биде во состојба да одговори на критериумите и да стане полноправен член на Европската унија.

Сепак, процесите кои се одвиваат во оваа балканска држава, предизвикуваат сериозно неспокојство во ред европски држави и во САД, поради заканата од нејзиното навраќање кон опасните тенденции од нејзиното минатото и нејзинатата зависност од политичари, кои доаѓаат од радиални национали формации, трајно сврзани со организираниот криминал, со воени злосторства од југословенските војни, со обиди за изопачување на историските факти и со внесување на притисок во балканскиот регион.

Пред и после спроведените во месец мај 2012 година, претседателски избори, службите регистрираат силно активирање на определени лица од криминалниот контингент, кои трајно и непрестано се вклучуваат во политичкиот живот на државата. Карактеристично за српскиот организиран криминал е дека тој е составен од различни криминални организации, локализирани во Србија и во некои држави во Европа, пред се Италија, Аврстија, Германија, Унгарија, Бугарија и Црна Гора и се состои пред се од етнички Срби, претставници на српската дијаспора.

Организациите и клановите се специјализирале во контрабандни канали насочени кон членките на Европската унија, наркобизнисот и нелегалното коцкање. Мафијата е изградена клански и е разделена на неколку криминални групи, со строго определена хиерархија, кои имаат разработени широки мрежи во цела Европа.

Српските мафијашки кланови најопшто можат да бидат разделени на две поголеми групо - котрабандни канали за шверц на цигари, нафта и други акцизни стоки и балканскиот нарко-картел, кој реализира трговија со дрога кон Западна Европа и има врска со курдските политички организации, кои се финансираат од создадената печалба.

Влијанието на српската мафија може да се проследи на високо државно ниво во скоро сите балкански држави и најмногу во самата Србија, во Црна Гора, во Бугарија, во Хрватска и во Македонија. Родена кон крајот на тоталитарниот режим, создаден од Јосип Броз Тито, и зајакната во времето на Слободан Милошевиќ, српската мафија успеала не само да изгради стабилни мрежи во посочените држави, туку и да влијае на политичките процеси во нив, преку финансирање на конкретни политички проекти.

Типичен пример за тоа е познатиот „балканскиот император на контрабандата“, Станко Суботиќ. Тој бил создаден од Слободан Милошевиќ, за време на првото ембарго над бившата Југославија, наложено од Советот за безбедност на Обединетите нации. После тоа, тој ја распространува својата дејност во Црна Гора, Бугарија, Македонија и во Хрватска. Во специјален извештај на британското разузнавање е посочено дека Мило Ѓукановиќ ја користи претседателската функција во Црна Гора, за да ги прикрива мифијашките структури на Суботиќ за контрабандните канали на Балканот, во кои учествуваат претставници на политички партии, царински органи, судскиот систем и на полицијата.

Во 2022 година се регистрирани контакти и разговори преку специјално ополномоштени лица меѓу Станко Суботиќ и поранешниот државен шеф на Бугарија и тогашниот оперативен раководител на Министерство за внатрешни работи.

Анализите на специјалните агенти, кои работат на балканската проблематика после паѓањето на Берлинскиот ѕид, ги запознаваат американските служби на највисоко ниво, дека претседателот на Бугарија создава контакт со Суботиќ уште за време на Слободан Милошевиќ и откако ги добива изборите во 2001 година, има слична улога каква што имал Мило Ѓукановиќ во Црна Гора. Идентичен е случајот и со премиерот на Македонија, Никола Груевски и обвинетиот, сега поранешен премиер на Хрватска, Иво Санадер, за кој има оперативна разработка водена повеќе од три години и по која продолжуваат да се собираат информации.

Најзагрижувачкото од анализираната оперативна информација, добиена по различни информациски канали, може да биде обопштено како успешен обид за учество мафијата создадена за време на управувањето на Слободан Милошевиќ, во политичкиот живот на Србија и останатите балкански држави. Ако после паѓањето на Милошевиќ од власта српската мафија ги пренасочи оперативните центри кон соседните држави, какви што се Црна Гора и Бугарија, тоа сега се забележува обратен процес на враќање кон старите практики на државна протекција во самата Србија, преку финансирање на политички компании и директно ангажирање во политичките процеси на државата.

Основи за слични оценки можат да бидат последните политички настани во Србија и фактот дека за претседател во мај беше избран контроверзен политичар, кој е познат по своите блиски односи со Слободан Милошевиќ и со мафијашките кругови околу него. До овој заклучок се стигна врз база на целосен мониторинг на отворените извори на политичка дејност и јавните изјави на Томислав Николиќ, за целиот период од неговото вклучување во политичкиот живот на Србија, до неговиот избор за претседател во мај 2012.

Томислав Николиќ е роден во градот Крагуевац на 15 февруари 1952 година. Пред да биде избран за претседател во 2012 година, Николиќ е кандидат за претседател четири пати по ред - во 2000, 2003, 2004 и 2008 година. Таа постојаност не е случајна и е анализирана во специјален извештај на ЦИА, каде се проследуваат чуваните како строга тајна и предадени од Милошевиќ на Николиќ тајни шифрограми, до специјалните оддели за надворешно разузнавање на САД.

Во споменатиот извештај на ЦИА од 2011 година, се допушта хипотезата дека Николиќ е поткрепуван од високопоставени американски разузнавачи и офицери, под прикритие да учествува во политичкот натпревар, додека не победи. Се тврди дека му е ветена американска и европска интеревенција во соодветниот момент, за да победи.

Во 90-тите години на 20 век, тој се присоединува кон Националната радикална партија, која се обединува подоцна кон Српското четничко движење и двете заедно ја образуваат Српска радикална партја. Николиќ станува член на новата партија на 23 јануари 1991 година. Скоро после тоа, е избран за заменик претседател и на следните три конгреса на српските радикали е реизбиран на таа позиција. Тој е пратеник во Скупштината на Србија од 1991 година - единствениот кој е со непрекинат мандат за толку долг период.

За време на управувањето на Слободан Милошевиќ и на Социјалистичката партија на Србија, тој и Воислав Шешељ се осудени на три месеци затвор во Гниљане. Во мај 1998 година, Српската радикална партија и Николиќ формираат коалиција со Социјалистичката партија на Србија и тогаш тој ја зазема позицијата на вицепремиер во владата на Србија, како што и до 1999 година е вицепремиер во владата на федеративна република Југославија. Точно во тој период на блиски односи со тогашниот државен раководител Слободан Милошевиќ, се создале врските на Николиќ со редица претставници на мафијашките кланови во Србија: организираната криминална група позната како Нов Белград; со определни лица кои учествуваат во Земунскиот мафијашки клан; групите познати како Карабурма, Дорќол, Сурчин и други.

Особено внимание е одделено на блиските контакти со Станко Суботиќ - Цане , кои преку блиски до него лица е еден од основните финансиски донатори, кои одиграле суштествена улога во избирањето на Томислав Николиќ.

На 8 мај 2007 година, со поткрепата на Демократската партија на Србија, Скупштината го избира Николиќ за свој претседател. На 9 мај тој спроведува средба со рускиот амбасадор, после која пред пратениците ја лансира идејата Србија да стане дел од Белоруско-руската супер-држава и изјавува дека заедно тие „ќе се спротистават на хегемонијата на Америка и на Европската унија“.

На 15 мај 2007 година, тој дава оставка како претседател на парламентот, откако Демократската партија и Демократската партија на Србија формираат сојуз, за да подготви коалициона влада. Николиќ е претседател на парламент со најкраткиот мандат на таа позиција во целата историја на парламентарната демократија на Балканот.

На 6 септември 2008 година, ненадејно, Николиќ го напушта раководството на Радикалната партија. За тоа, српските медиуми ја цитираат како причина разликата помеѓу Николиќ и другите членови на раководството на Радикалната партија и поконкретно, со партискиот лидер Воислав Шешељ, односно во врска со позицијата на партијата за членството на Србија во Европската унија. Во следните неколку денови, Николиќ формира парламентарна група со пратеници од Радикалната партија, која ја нарекува Напред Србија. Николиќ изјавува пред новинарите дека старата Српска радикална партија веќе не постои. На 12 септември 2008 година, Николиќ и пратениците од неговата парламентарна група се официјално изклучени од Радикалната партија. Одговорот на Николиќ е дека ќе создаде своја партија.

На 21 октомври 2008 година, се спроведува основачки конгрес за создавање на нова партија, која Николиќ и неговите истомисленици ја нарекуваат Српска напредна партија. На спроведените во мај 2012 година избори, Николиќ е избран за претседател на Република Србија.

Сериозно неспокојство за идниот развој на Србија будат, од една страна, контрадикторните и контроверзни позиции и изјави на новиот српски претседател, а од друга страна – неговите блиски односи со лица од подземниот свет и нивните регуларни контакти со негови блиски соработници, од кои еден дел работеле во неговиот предизборен штаб за време на неговата последна кампања.

Пред да биде избран за претседател и непосредно пред почетокот на неговиот мандат, Николиќ даде редица скандалозни изјази, кои предизвикуваат загриженост како во самата Србија, така и во без тоа жешкиот со етнички и историски конфликти, регион. Во периодот од 1990 до 2008 година, Николиќ многу пати укажува за својата желба за создавањето на Голема Србија. Во 2004 година тој изјавува за загребски весник дека границите на Голема Србија, кои се простираат сѐ до линијата Вировитица - Карловац - Карлобаг, не се дел од каква и да е империјалистичка политика, но секогаш ќе останат еден сон за него и за другите радикални лидери. Тој, исто така, изјавува дека нема да одржува дипломатски односи со Хрватска, бидејќи таа окупирала српска земја. Во 2007 година, Николиќ изјавува дека основата на политичките дејствија во Српската радикална партија е обединувањето на Република Српска, Црна Гора и Република српска краина со Србија во една балканска држава.

Но, неколку денови пред изборите, во 2012 година, во интервју за германскиот весник Frankfurter Allgemeine Zeitung, Николиќ изјавува дека не може да станува збор за територијалното интегрирање на соседните држави и дека неговите позиции во минатото не се веќе на двенен ред. Прашан за промената на неговата позиција, тој цитира француски философ, кој кажува дека „само глупакот не си го менува мислењето“.

Еден од најскандалозните коментари на Николиќ е од 28 февруари 2003 година, тој е сврзан со повредата на нозете на српскиот министер-претседател Зоран Ѓинѓиќ. Николиќ изјавува: „Ако некој од вас во следните неколку месеци го види Зоран Џинџиќ некаде, кажете му дека Тито исто имаше проблем со едната нога пред неговата смрт“. После помалку од три недели по таа изјава, Ѓинѓиќ е убиен во Белград.

Исклучителното неспокојство на службите будат барањата од 2005 година, за истрага за Николиќ, за неговото евентуално учество во масовното убиство на жителите на хрватското село Антин во август 1991 година. Преживеаните тврдат дека колежот е извршен од членовите на доброволните единици, составени од следбеници на Шешељ, после кои го споменуваат и Томислав Николиќ. Мотивите за покренувањето на слични обвинувања се кријат во претходни изјави на Николиќ, односно неговото учество во војните во Југославија. Според информација во последните извештаи на одделни европски служби, тој бил назначен од Шешељ со чин „четнички војвода“, затоа што дал „личен пример за тоа како човек треба да се бори за српските идеали во битките за Славонија“.

Едвај настапил на должност, новиот српски претседател успева да создаде страв и во соседните држави. Томислав Николиќ изјавува дека колежот во Сребреница не е геноцид, го определува разрушениот од српски војски хрватски град Вуковар како српски и целосно го исклучува признавањето на независноста на Косово, дури и тоа да означува отказ на Србија од евро-членството.

Иако, според конституцијата на државата, претседателот на Србија има повеќе репрезентативни функции, изборот на ултранационалистот Томислав Николиќ за претседател постави ред прашања за идниот развој на државата. Според многумина набљудувачи во Белград, тоа што Николиќ се опкружува себеси со ред спорни и котраверзни советници, е доказ дека тој нема намера да се раздели со порочните практики од минатото.

На база на претставената информација од набљудуваните балкански држави, може да биде изведен тренд на сѐ поголемото активизирање на организираниот криминал во политичкиот живот на Балканот. Сериозното влијание на српскиот организиран криминал помеѓу политичката елита може да биде забележано во повеќето балкански држави, помеѓу кои има и такви кои се полноправни членки на Европската унија. Тоа од кое се плашат службите, е дека релокализацијата на оперативните јадра на српскиот организиран криминал обратно, на територијата на Србија, би ја отежнило возможноста за навремено собирање информации и проследување на финансиските текови на криминалната дејност. Тоа може да биде основен ризик за навлегувањето и распространувањето на опасни криминални дејствија и практики во западните држави, членки на евро-сојузот. Се препорачува овие процеси да продолжат да бидат внимателно набљудувани и анализирани.



(Изборот на фотографиите не имплицира никаква поврзаност на личностите од Македонија, Ѓорге Иванов и Срѓан Керим, со содржината на овој текст)

[Image: Cane%20Subotic.jpg]
13-07-2012, 04:04 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#13

Quote:Тъмното политическо задкулисие в Сърбия и на Балканите


Нов откъс от доклада на западни специални служби за актуалните политически процеси и нови партийни проекти в Гърция, България, Сърбия, Черна гора и Франция

[Image: image.php?path=L25pZGF0YS9hcHBzL3Zlc3RpL...=375&h=249]

Извадки от доклад на западни специални служби, посветен на актуалните политически процеси и нови партийни проекти в Гърция, България, Сърбия, Черна гора и Франция, с които БГНЕС разполага, разкриват скандални факти и тъмно политическо задкулисие.

Агенция БГНЕС публикува документите, с които разполага, в автентичен вид, без редакторска намеса. Първата част се отнасяше за Гърция, днес е публикуван докладът за Сърбия.

През март 2012 г. Сърбия получи статут на кандидатка за членство в Европейския съюз, след като бяха преодолени всички разногласия между държавите членки. Страната е в преговори за членство и трябва да извърши сериозни реформи, за да е в състояние да отговори на критериите и да стане пълноправен член на общността.

Процесите, които обаче протичат в балканската страна, предизвикват сериозно безпокойство в редица европейски държави и САЩ, заради заплахата от връщането й към опасни тенденции от миналото и зависимостите на политици, идващи от радикални националистически формации, трайно свързани с организираната престъпност, с военни престъпления от югославските войни и с опитите за пренаписване на историческите факти.

Преди и след проведените през май 2012 г. президентски избори службите регистрират

силно активизиране на определени лица от криминалния контингент, които трайно и последователно се включват в политическия живот.

Характерното за сръбската организирана престъпност е, че тя е съставена от различни криминални организации, локализирани в Сърбия и в някои държави в Европа, преди всичко Италия, Австрия, Германия, Унгария, България и Черна гора, и се състои предимно от етнически сърби.
Организациите и клановете са се специализирали в контрабандните канали към страните членки на ЕС, в трафика на наркотици и незаконния хазарт. Мафията е изградена кланово и е обособена в няколко престъпни групи със строго регламентирана йерархичност, които имат разработени широки мрежи в цяла Европа.

Сръбските мафиотски кланове най-общо могат да бъдат разделени в две по-големи направления - контрабандни канали на цигари, петрол и други акцизни стоки, и балкански наркокартел, който реализира търговията с наркотици към Западна Европа и осъществява връзката с кюрдските политически организации.

Влиянието на сръбската мафия може да бъде проследено на високо държавно ниво в почти всички балкански страни и най-вече в самата Сърбия, в Черна гора, България, Хърватия и Македония.

Зародила се в края на тоталитарния режим, създаден от Йосип Броз Тито, и укрепнала при управлението на Слободан Милошевич, сръбската мафия успява не само да изгради стабилни мрежи в посочените страни, но и да предопределя политическите процеси в тях посредством финансиране на конкретни политически проекти.

Типичен пример за това е известният като "балканския император на контрабандата" Станко Суботич. Той е създаден от Слободан Милошевич по време на първото ембарго над бивша Югославия, наложено от Съвета за сигурност на ООН. След това разпростира дейността си в Черна гора, България, Македония и Хърватия.

В специален доклад на британското разузнаване е посочено, че Мило Джуканович използва президентския пост в Черна гора, за да прикрива мафиотските структури на Суботич за контрабандни канали на Балканите, в които участват представители на политически партии, митническите органи, съдебната система и полицията.

През 2002 г. са регистрирани контакти и разговори чрез специално упълномощени лица между Станко Суботич с бившия държавен глава на България (Георги Първанов - бел. ред.) и тогавашния оперативен ръководител на вътрешното министерство (Бойко Борисов - бел. ред).

Анализът на специалните агенти, работещи по балканската проблематика след падането на Берлинската стена, представен в секретна грама, запознава американските служби на най-високо ниво, че президентът на България установява контакт със Суботич още по времето на Слободан Милошевич и след като печели изборите през 2001 г. играе подобна роля, каквато има Мило Джуканович в Черна гора.

Идентичен е случаят с премиера на Македония Никола Груевски и подсъдимия сега бивш премиер на Хърватия Иво Санадер, за които има оперативна разработка водена повече от 3 години и по която продължават да се събират данни.

Най-тревожното от анализираната оперативна информация,

получена посредством различни информационни канали, може да бъде обобщено като успешен опит за участие на създадената по време на управлението на Слободан Милошевич мафия в политическия живот на Сърбия и останалите балкански страни. Ако след падането от власт на Милошевич сръбската мафия пренасочи оперативните си центрове към съседни държави, каквито са Черна гора и България, то сега се забелязва обратен процес на връщане към старите практики на държавна протекция в самата Сърбия посредством финансиране на политически кампании и пряко ангажиране в политическите процеси на страната.

Основания за подобни оценки могат да бъдат последните политическите събития в Сърбия и фактът, че за президент през май бе избран противоречив по своята същност политик, който е известен с близките си отношения със Слободан Милошевич и мафиотските кръгове около него. До това обобщение се стига на база цялостен мониторинг на откритите източници за политическата дейност и публичните изяви на Томислав Николич за целия период от включването му в политическия живот на Сърбия до избирането му за президент през май 2012 г.

В доклад на ЦРУ от 2011 г. се допуска

хипотезата, че Николич е насърчаван от високопоставени американски разузнавачи и офицери под прикритие

да участва в политическата надпревара докато спечели. Твърди се, че му е обещана американска и европейска намеса в подходящия момент, за да победи...

... Един от най-скандалните коментари на Николич е от 28 февруари 2003 г. и той е свързан с нараняване на крака на сръбския министър-председател Зоран Джинджич. Николич заявява: "Ако някой от вас през следващите месец или два види Зоран Джинджич някъде, кажете му, че Тито също имаше проблем с единия си крак преди смъртта му". По-малко от три седмици след това Джинджич е убит в Белград...

... Едва встъпил в длъжност, новият сръбски президент успява да събуди страхове в съседните държави. Томислав Николич заявява, че клането в Сребреница не е геноцид, определя разрушения от сръбските войски хърватски град Вуковар като "сръбски" и изключва напълно признаването на независимостта на Косово, дори и това да означава отказ на Сърбия от европейското членство...

На база представената информация от наблюдаваните балкански страни може да бъде изведен тренд на все по-осезаемо активизиране на организираната престъпност в посока политическия живот на Балканите.

Сериозното влияние на сръбската организирана престъпност сред политическия елит може да бъде проследено в повечето балкански страни, сред които и такива, които са пълноправни членове на ЕС.

Опасенията на службите са, че релокацията на оперативните ядра на сръбската организирана престъпност обратно на територията на Сърбия би затруднило възможността за своевременно набиране на информация и проследяване на финансовите потоци, постъпващи от престъпна дейност. Това може да бъде възприето като основен риск за навлизането и разпространението на опасни престъпни действия и практики в западните държави членки на Общността. Препоръчва се тези процеси да продължат да бъдат внимателно наблюдавани и анализирани.

Източник:БГНЕС Снимки:БГНЕС
13-07-2012, 10:39 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#14

Две работи кои не се совпаѓаат а кои јасно укажуваат кои центри стојат и во Бугарија и во Македонија зад обидот да се помогне на српските браќа.


1.
Quote:Jordan Petrovski

Текстот е премногу наивен, како да е наменет само за тесен круг на читатели, односно како да е наменет на подржувачите на Бранко, Фрчко, Љупчо, Далаверски, Брат Љубе... по се за да и им го намали стравот. Никаде ни збор за времето пред Цане.
За во Македонија дирктно удирате на Груевски а за премиерите пред Груевски и за таткото на швецот, Глигоров, кој замалку ке загинеше заради цигари, ниту збор.
Сите кои се обиделе да го потценат интелектот на соствениот народ лошо завршиле.
6 hours ago



2.
Quote:Шверц цигарета организовали врхови власти а не приватници

Суботић тврди да се прихватио да у Србији финансира Демократску странку 2000. године када је договорио да отвори рачун у Лихтењштајну на име једне фондаиције. На тај рачун који је наводно био на располагању ДС-у, како тврди, уплатио је пет милиона марака. Уједно је овој странци препустио и потраживање у износу од два милона марака које је имао према компанији "Комуна" и које је странка успјела да наплати.

Послије избора Бориса Тадића за предсједника Србије, тврди да се срео са њим више пута "и том приликом му је помињао овај рачун". Суботић наводи да му је Тадић тражио да се организује сусрет са Ружицом Ђинђић, удовицом Зорана Ђинђића, и са Срђаном Керимом (донедавним предсједавајућим Генералне скупштине УН), како би разговарали о даљој судбини новца који се налази на рачуну фондације. "Током тог разговора. Ружица је изразила жељу да прими у готовини остатак новца са тог рачуна , што је било око 1.300.000 еура, а Тадић је у име ДС одобрио такав трансфер", навео је Суботић.


Quote:...nedavnu izjavu samog Subotića, u njemu naklonjenim novinama u Zagrebu, kako je dao 10 miliona eura svojevremeno Demokratskoj stranci u Beogradu. Na pokušaj da Subotićev savjetnik Srđan Kerim postane predsjednik Makedonije, što Gruevski nije dopustio".
13-07-2012, 11:02 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#15



Quote:Смоквин лист за Љубчо Георгиевски


Дали е случајно одбран Загреб, градот со кој „из вруќег Скопља“ комуницираше Георгиевски? Не верувам дека е така. Да не се враќаме подлабоко во историјата - с` до Ванчо Михајлов, ама Загреб е метрополата која дипломатски го згрижи Бугаринот Велизар Ечев, човекот кој затскриен зад формалниот идентитет на новинар, во периодот од 1978 до 1993 година, ја „шпарташе и ораше“ безбедносно нашата земја, врбуваше македонски политичари од кои „неколкумина израснаа во врвни во Република Македонија“! Ечев „од разбирливи причини не може да ги каже нивните имиња“, но сепак ни кажува дека токму тој ги однел лидерите на ВМРО- ДПМНЕ, Љубчо Георгиевски и Доста Димовска, на почетокот од 1992 година, тајно во Софија на поклонение пред шпионот и познат негатор на се што е македонско Kрасимир Kаракачанов и тогашната „државна глава“, претседателот Стојанов. Во Скопје, пак, десната рака на Љубчо, Доста во кризната 1991 одржуваше контакти со (формално) воениот аташе на бугарската амбасада, генералот - подоцнежен шеф на бугарското воено разузнавање и сегашен шеф на цивилните агенции за обезбедување, со клонови и во Македонија!

Од Загреб, пријателот на Георгиевски, Ечев ја продолжи антимакедонската дејност, додека Георгиевски, виа Хрватска, го повтори она што го кажуваше по повод Енциклопедијата на Блаже Ристовски




Еден лажго, Веле се повикува на друг лажго, Велизар, ама сепак ги поврзува уште нешто освен лагата.
Кој е Енчев од перото на универзитетскит професор Стефан Влахов Вицов:



Quote:"Субјектот Велизар Енчев може да биде окарактеризиран со популарниот наслов на Вилијам Саројан „ Нешто како .... воопшто како ништо на светот“. Своевремено писателот Николај Хајтов беше рекол: „ едно е да сакаш, друго е да можеш, а трето и четврто да направиш“. Енчев, несомнено, секогаш сакал да биде херој. Во измислениот свет во кој што живее, тој и во моментот се смета за великан. Во новоизлезените негови спомени тврди дека на два пати “ како студент по новинарство и како новинар во в. Отечествен фронт, бил да стане агент на бугарската државна безбедност. Значи, си вообразувал дека е интелектуалец. Меѓу другото во 70-те години на 20 в. сите студенти на факултетот за новинарство на Софискиот универзитет беа „одлични“. Едноставно затоа што нивната обука се сведуваше на програмата на бугарската компартија и заклетвите за верност кон неа. Во весникот на Народниот фронт, пак, работеа најбездарните новинари. Што ќе рече, Енчев се приземјил на вистинското место. И токму преку своето членство во КП и во ДБ во периодот од 1987- 1993 г. тој успеа да стане дописник на Отечествен фронт и на државната телевизија од Белград. По враќањето почна да се однесува како во популарната песна „го заборавил шутот својот ранг“ и бргу му беше покажана вратата и на телевизијата и на ДБ."



Quote:Затоа и во книгата прибегнал кон друг трик. Тврди дека во својата дејност и како шпион и како дипломат никогаш не барал согласност ниту од раководителите на бугарското разузнавање, ниту од министерството за надворешни работи. (стр. 73) . Таа лажга со опашка му е неопходна за да покаже дека е обичен шраф во државниот апарат, извршител на гнасни порачки, туку личност. Само што нема како да биде личност од како во името на кариерата станал орудие на бугарската великодржавна доктрина. Тој самиот признава дека изградената од него шпионска мрежа имала задача „да се наметнуваат бугарските интереси во Вардарска Македонија“ (стр. 26) Изразот „наметнуваат“ значи принуда и воопшто не соодветствува на неговите тврдења дека 90 проценти од Македонците се Бугари. На друго место пишува дека македонската нација „е реалност“ (стр. 85) . Со тоа ја признава подлоста на своите дејанија. Лагите и фантазиите на Енчев им конкурираат на оние на баронот Минхаузен. Но не се сигурни, бидејќи се продукт на неговата омраза.


Quote:Меѓу главните заслуги што си ги припишува е посетата на лидерите на македонската опозиција Љ. Георгиевски и Д. Димовска во февруари 1992 г. Тогаш тие се сретнале со претседателот на бугарското ВМРО, Каракачанов (стр. 34) Само што тогаш шеф на ВМРО е Димитар Гоцев, а Каракачанов станува претседател едвај по 1997 г. Енчев го нарекува „претседател на ВМРО“и при неговата средба во 1992 г. со Воислав Шешељ. Дури и го фали дека разговарал на „завидно ниво“. Каракачанов, претставете си, му дал на Шешељ обилна информација за Балканот, Македонија, Косово“ (стр. 52) . “Специјалистот“ за македонското прашање Енчев не еднаш тврди дека Р. Македонија ја објавила својата независност на 15 јануари 1992 г. Тоа незнаење изгледа како лоша шега при конструирањето на следната лага. „ Во јануари 1992 г. неколку денови пред објавувањето на независноста на Македонија, дел од раководството на Националната разузнавачка служба беше прекомандувано во еден бугарски град што граничи со Македонија за да стекне оценки за животно важното прашање: Ќе има ли српска експанзија против Македонија, како што тоа беше во Хрватска и Босна? Неколку часови пред 15 јануари ја донесоа чеканата информација, која што велеше дека во Македонија ќе има војна... Но мојата прогноза беше сосема спротивна... Го истакнувам тој случај бидејќи тој ги покажува ризиците во информативната работа на разузнавањето“ (стр. 34- 35) .
(This post was last modified: 20-07-2012, 06:17 PM by ЈорданПетровски.)
20-07-2012, 06:16 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,944
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#16

Quote:IVO BANAC, SVEUČILIŠNI PROFESOR

Postoji uhodani i nikad opozvani obrazac velikosrpske ideologije

Čitajte Ćosića, osluškujte Dodika, pratite beogradske i banjalučke medije, pa će vam sve biti jasno


[Image: postoji-uhodani-i-nikad-opozvani-obrazac...logije.jpg]

Postoji uhodani i nikad opozvani obrazac velikosrpske ideologije, koji ne zahtijeva formalne memorandume, proglase ili posebne najave. On se podrazumijeva. Prekinuti ga može samo onaj državnik koji odustane od Kosova, odustane od Crne Gore, odustane od RS-a, odustane od RSK-a. Taj se državnik još nije pojavio.

• Pomirenje i normalizacija odnosa na prostoru ex-Yu i danas su aktualne teme. Prema Vašem mišljenju, treba li cijela regija i dalje čekati na eventualnu pojavu srpskog Willya Brandta, ili je ključ pomirenja u tome da se svi mi poklonimo i srpskim žrtvama? Što nam o ovakvim situacijama kaže povijest?

- U trenutnim uvjetima dobar dio balkanske regije još je u mijeni privremeno obustavljenog rata. Kako se može govoriti o normalizaciji odnosa, kad ponovno čujemo ratne bubnjeve, kad visoko pozicionirani političari pozivaju na okup i povrat izgubljenog prvenstva? Kad se traže zajednički odgovori "na probleme koji tište srpski narod – od Kosova do Crne Gore i Hrvatske"? Mislim da smo daleko od normalizacije odnosa, a o pomirenju da ne govorimo. Preduvjet za pomirenje na neki način i jest Willy Brandt. Naime, Herbert Frahm, njemački lijevi socijaldemokrat, koji je kao protunacistički ilegalac i izbjeglica u Norveškoj, potom u Švedskoj, promijenio svoje ime u Willy Brandt, nikada nije pripadao svijetu nacizma i protiv Hitlera se borio svim sredstvima. Takav čovjek je imao pravo tražiti oprost za zločine u kojima nije sudjelovao. Ne mogu ljudi koji 1990-ih ne samo da nisu pripadali opoziciji nego su bili ratnici osvajačke mašinerije, tražiti oprost za ono u čemu su sudjelovali. Oni su dio te mašinerije – aktivno ili pasivno. Kad mašinerija izgubi vlast nekomu s novim imenom, imenom koje nije okaljano, tek onda će se moći govoriti o pomirenju. Sve drugo su tek jeftine igre i iluzije.

Revanšistička strast

• Poziv jednom političaru srpske nacionalne manjine i navodno odsustvo takvog poziva jednom drugom srpskom manjinskom političaru na središnju proslavu Dana pobjede i domovinske zahvalnosti u Kninu u hrvatskoj javnosti su najvijest koja se već danima tematizira. Treba li uopće nekome poziv da dođe na takvu proslavu, zar se na obilježavanje ovako velikih povijesnih događaja ne dolazi samoinicijativno, naravno, ako za to postoji istinska želja?

- Kad je Günther Grass 2002. godine napisao svoj roman "Im Krebsgang" (Korakom raka), u kojemu problematizira sovjetsko torpediranje njemačkog bolničkog broda Wilhelm Gustloff, što je siječnja 1945. prevozio njemačke izbjeglice iz Istočne Pruske, u bijegu pred pobjedonosnom Crvenom armijom, pri čemu je poginulo oko 9.400 muškaraca, žena i djece, želio je naglasiti da ukoliko se umjereni ljudi ne sjećaju svih žrtava, ekstremisti preuzmu žalovanje. Naime, webmaster neonacističkog portala u romanu razbuktava revanšističke strasti pričom o potonuću Wilhelma Gustloffa.
Srpski elitni sloj – nisu to neki pažnje vrijedni ekstremisti – trenutno razbuktava revanšističke strasti o Oluji, uostalom i o Dobrovoljačkoj itd. Patrijarh Irinej veli da je izbjeglih 250.000 Srba, a neki kažu i 350.000 izgubilo "svoje domove u kojima su vekovima živeli i ostavilo ih onima koji su im bili neprijatelji". Vladajuća Srpska napredna stranka dala je izjavu u kojoj se tvrdi da su proslave Oluje u Hrvatskoj "skandalozne i oslikavaju prirodu hrvatskog režima", a Dragan Marković Palma, predsjednik vladajuće Jedinstvene Srbije, izjavio je "da Europska unija treba da zabrani Hrvatskoj da slavi akciju Oluja, jer se radi o nezapamćenom genocidu posle Drugog svetskog rata i da zbog toga takođe treba da im zabrani ulazak u EU". Hoće se reći da su sve strane u ratu bile iste, te da su najveće žrtve bili Srbi. Dakako, asimetrično ratovanje nije realno, ali Günther Grass ipak ne bi tvrdio da je Crvena armija bezrazložno ratovala na najzapadnijem dijelu svog teritorija, pa i u Istočnoj Pruskoj. Isto tako, ni Hrvatska vojska nije bezrazložno ratovala za Knin i Petrinju. Ona je oslobađala svoj teritorij, pa i Srbe koji na njemu žive, od terorističke vlasti. Pri tomu su počinjeni i zločini, koji se moraju osuditi. Bilo nas je, premda ne mnogo, koji smo to radili upravo kolovoza 1995, što nipošto nije bilo popularno, ali ni tad ni danas nismo dovodili u pitanje oslobodilačku narav Oluje, niti činjenicu da je Oluja pokrenuta kad je Clintonova administracija nakon Srebrenice tražila posrednika kako bi agoniju Bosne dovela kraju.
Što se Srba u Hrvatskoj tiče, pred njima je mnoštvo stvarnih dilema, ali u ovom slučaju postoji samo jedna važna: misle li oni da je loše što je tzv. republika srpska Krajina uništena? To je vododjelnica za svakog Srbina u Hrvatskoj. Tek nakon negativnog odgovora na ovo pitanje možemo razgovarati o tomu što zajedno možemo učiniti da u Hrvatskoj dođe do pomirenja između Hrvata i Srba. Kad bismo u tomu uspjeli, beogradske nam provokacije ne bi predstavljale naročiti izazov.

• U Srbiji je na izborima pobijedio bivši četnički vojvoda Tomislav Nikolić, premijer je postao Ivica Dačić, poznatiji kao mali Sloba, svojevremeno najbliži suradnik S. Miloševića kojeg se u hrvatskoj javnosti pogrešno opisuje kao navodno benignog Miloševićevog „glasnogovornika". U svjetlu pomirbe i normalizacije odnosa u cijeloj regiji, što se može očekivati od ove danas navodno emancipirane ekipe?

- To vam upravo i želim predočiti. Nema ni normalizacije, a kamoli pomirbe u uvjetima kontinuiteta Miloševićeve vlasti. Opet ću se vratiti njemačkim analogijama. Da su im zapadni saveznici dali šansu, Hitlerovi imenovani nasljednici iz flensburške vlade – Dönitz, Schwerin von Krosigk, Stuckart, Speer i ostali – mogli su u nedostatku denacifikacije nastaviti vladati, sigurno nad umanjenim teritorijem, dakako uz distanciranje od Hitlera i najgorih aspekata njegove ideologije, ali s istim apetitima za obnovom velike Njemačke. Suprotno protuzapadnim bujicama riječi iz Beograda, Zapad je dopustio kontinuitet Miloševićeve vlasti, koja je preživjela i Đinđića i Sablju, a danas već kroz Dodikova usta poziva na novo okupljanje. Jedino Nikolić - Dačićeva vlast može demantirati tjeskobu koju je sama izazvala.

• Novi šef srbijanske diplomacije Ivan Mrkić bio je svojevremeno šef kabineta nekadašnjeg predsjednika SRJ Dobrice Ćosića. Poznato je da se na takve pozicije uvijek dovode najlojalniji ljudi. Kako prognozirate vanjsku politiku koju će on zastupati, primjerice, u regiji, hoće li slušati sadašnje šefove ili će možda konzultirati i bivšeg šefa Ćosića?

- Nije to nevažan detalj, ali ovaj Miloševićev ambasador, koji je u Nikoziji proveo grozno razdoblje od 1993. do 1999, kad je Cipar služio kao glavna točka za uspostavljanje nekih osam fiktivnih tvrtki što su Srbiji omogućavale uvoz oružja dok je bila pod embargom UN-a, sebe voli predstavljati pukim izvršiteljem. Za sebe je nedavno rekao da želi poći zacrtanim putem srpske diplomacije, ali drugim koracima. Nadodao je da je bio Titov, pa malo kasnije Lončarev, Miloševićev, a onda Koštuničin, Draškovićev, Tadićev, Jeremićev, ali vjerojatno najviše Ćosićev. Sve je to točno i sve to nešto govori.

Nema (još) kraja krvavom fantomu

• Oslobodilačka Vojno-redarstvena operacija Oluja doprinijela je i okončanju ratnih sukoba u Bosni i Hercegovini, smatra se da je Oluja zapravo definitivno označila kraj ideje o tzv. velikoj Srbiji čija je egzekucija na prostoru bivše države, pogotovo BiH rezultirala ogromnim žrtvama nevinih ljudi, genocidom, milijunima raseljenih. No ponovo se govori o nekom navodnom novom memorandumu koji Srbija i srbijanski političari danas provode drugim sredstvima. Kao povjesničar što mislite, jesu li ove spekulacije utemeljene?

- Čitajte Ćosića, osluškujte Dodika, pratite beogradske i banjalučke medije, pa će vam sve biti jasno. Postoji uhodani i nikad opozvani obrazac velikosrpske ideologije, koji ne zahtijeva formalne memorandume, proglase ili posebne najave. On se podrazumijeva. Prekinut ga može samo onaj državnik koji odustane od Kosova, odustane od Crne Gore, odustane od RS-a, odustane od RSK-a. Taj se državnik još nije pojavio. Zato se, nažalost, ne može reći da je Oluja označila kraj tog krvavog fantoma.
(This post was last modified: 21-08-2012, 01:48 AM by ЈорданПетровски.)
21-08-2012, 01:45 AM
Reply