Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 6 Vote(s) - 3 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
НОВА МАКЕДОНСКА БОРБА
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,948
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1

Колумнава на нашиот Владимир ме натера да отворам нова тема. Причина.!!!! Колумнава на Владимир кога ја прочитав ми ги отстрани сите дилеми кои не мачеа нас од ГРУПАЦИЈАТА на ДИСИДЕНТИ ВЕТЕРАНИ. Незнаевме дали оваа што го работиме допира до граѓаните на Македонија, бидејки имавме проблем да го објасниме вака лесно приемчиво за сите, ИЗВОРИШТЕТО НА СИТЕ ПРОБЛЕМИ и за ИМЕТО и за ПРИВАТИЗАЦИЈАТА и за ЛУСТРАЦИЈАТА и за ИЗОЛАЦИЈАТА ... Се надевам дека впечатокот за колумната "УРИВАЈТЕ ГИ ЛАГИТЕ НА КОМУНИСТИТЕ", нема да биде само мој.



Quote:УРИВАЈТЕ ГИ ЛАГИТЕ НА КОМУНИСТИТЕ!


[Image: 2eeeq9t.jpg]

Друг пат нема. Секој со своите доблести и способности треба да ја користи секоја можна прилика да се бори за вистината околу „македонцките работи“. Да се избори со една голема лага, според која „комунистите ја создале Македонија“ и оти пред 1945 на овие простори немало ништо македонско и никој друг не се борел за нејзе.



Што да се прави, се наметнува прашањето само по себе на луѓе на кои им е јасна големата слика. Што да се прави, се наметнува прашањето на луѓе што со години читаат колумни и анализи од малкуте добри и независни интелектуалци и новинари, што имаат храброст да излезат јавно со своите согледувања за бесрамното черечење на македонското ткиво и по институционална и по економска и по духовна линија.

Што да се прави, e прашањето за оние кои разбрале совреме, и тоа не се плашат и не се срамат јавно да го кажат, дека мизеријата во која денес живее македонецот е вештачки и намерно создадена од продадени, одродени, безрбетни луѓе, кои егофилично, своето го ставиле пред заедничкото. Нелуѓе, кои се согласиле да бидат запчаници во една сложена машина, во која моторниот погон движен од идеологијата полека прешол на друг тип гориво што е микс од (туѓиот) национализам и (мафијашки) пари. Машина во која Македонија и македонците се мелени за сосема туѓи интереси.

Ова прашање, што да се прави, се наметнува од сосема практичен аспект. Тој се сведува на следното. Имено, дали има излез и дали овој начин на борба, со откривање на вистината со просветлување на јавноста, е ефикасен, т.е. дали ги менува социјалните, економските, политичките аспекти на живеењето во земјата.
Впрочем, суштинското прашање е дали ваквиот начин на борба ја менува свеста и начинот на размислување кај луѓето?

Одговорот и на двете прашања, по наше длабоко убедување, е позитивен. Тоа што некому му се чини дека е бавно, ако се погледне во историски контекст на процеси и на сфаќања, всушност и не е така бавно. Ако погледнете само малку преку плотот и ѕирнете во еден timline за Македонија, каков што е оној на ББЦ на пример, ќе видите за што зборуваме.





[b]Со комунизмот борбата трае и денес
[/b]


На пример, ако погледнете дека една регресивна идеологија во смисла на современи демократски процеси, каква што била комунистичката, т.е. социјалистичката, која владеела тука и се уште владее од 1945, тогаш борбата за освојување на политичкиот простор на современата десница или на либералните идеи и не е толку долга.

Уште повеќе, ако земеме предвид дека во периодот од 1945 до 1990 и институционално, политичкиот, економскиот и духовниот простор бил забранет за туѓи политички мисли, освен на оние на левицата.
[Image: Stojan%20Andov%20Tito%20Petkovski.jpg]
Да ги погледнеме и изминатите 20 години. Системот декларативно и правно е сменет, просторот за слободна политичка борба е отворен, но, де факто, како што на се повеќе луѓе им е јасно, „се е исто као и раније“. Нема вистинска конкуренција меѓу политичките партии оти самите партии се вештачка творба. Нема борба на идеи, зашто главните партии што се менуваат во опозиција и на власт се од иста мајка родени.

Нема слободен пазар, затоа што големиот бизнис во државата го водат од нив избрани и заштитени луѓе.

Нема слободно судство, затоа што судовите ни се преполни или со кодоши или со политички уплашени и безрбетни правници, поради кои Јустиција нема намера да го тргне превезот од очите, зашто и срам од тоа што ќе го види.

Сето ова ни укажува дека и во овој периодод 20 години, не се сменило многу во поглед на вистинско ослободување на просторот за борба од страна на неколку политички благородни групации, кои власта ја разбираат како можност за имплементација на идеии и политики што ќе довдат до прогрес и благосостојба на сопствениот народ и држава.

Затоа, ако убаво се разгледа временскиот период во кој цениме дали и колку е направено само врз основа на вистинитото информирање на јавноста за реалноста во која живее и со која е опкружена, тогаш нема дилеми дека сепак е направено многу.

Зашто да не заборавиме, сликата на оние кои слепо веруваат оти овие од ВМРО ДПМНЕ се десница, а оние од СДСМ се „државотворна“ левица, постојано се менува во корист на луѓето што ценат дека и двете опции се гола вода и еден вид тешко бреме, да не речеме „срање“ за Македонија.

Ако писмените ја одредуваат иднината на земјата и влијаат на процесите, писмените во Македонија полека, но сигурно сфаќаат дека „тука нешто смрди“. А кај што смрди има и оган, по што нешто е труло, Шекспировски речено, и треба да се замени со ново.



На народот му треба само вистината

Ова е дотолку пофеноменално затоа што македонската јавност била обликувана и креирана од толку малку проблесоци и слободни медиуми, што практично зборува за големината на интелигенцијата на самиот народ. Ние никогаш не сме ја подржувале тезата дека народот е глуп и тврдењето каков народ таква власт, односно дека сам си ја избира бељата.

Народот во Македонија едноставно толку многу бил лажен, со што е лесно се обајснува зошто дозволува(л) тоа да му се случува одново и одново – 1994/1998/2002/2006/2008, зборуваме само за парламентарните избори. Ако македонскиот народ бил правилно информиран за сите битни процеси во земјата, регионот и светот, секако дека ќе се поставел поинаку и во самиот иборен процес.

За жал, тој најчесто бил труен со медиуми кои најчесто се или политичко-полициски или мафијашки „испрдок“, а кои глумаат јавност и „седма сила“ или „четврта власт“. За среќа наша, ем народот е природно интелигентен, па учи од сопствено лошо искуство, ем технолошкиот напредок во светот, особено платформите на кои се носат информациите веќе се толку отидени напред, што не може да се воспостави некаква глобална контрола и таа да трае „вечно“.

Тука пред се мислиме на глобалнат мрежа која измислена за други потреби на самите нејзини креатори, се претвора во единствениот слободен прозорец кон светот. Интернетот игра и ќе игра се посилна улога во градењето демократија. Сигналите стануваат се посилни, сателитите се повеќе се множат, а уредите на кои ги добиваме и бараме информациите се се помали и подостапни.

Притоа, најважно од се е, што во овој простор граѓанинот бара и избира информации од милиони извори, наместо прилично скромната понуда во овој поглед што ја има со дневните весници или со електронските медиуми, па дури и да се во огромен број, како што е случај во Македонија.

Во таа смисла, дури и еден ваков скромен форум каков што е Котле, ја покажува сета своја сила и моќ, пред се во Македонија, основниот простор за кој се пишува и за кој се размислува на форумот. Примери има недоброј, но, ние тука ќе наведеме само неколку, а еден посебно ќе го обработиме.




Лустрација, име, приватизација


Овие три теми не дека не беа обработувани во македонските медиуми и пред појавата на Котле. Но, мошне интересно е што коментарите и колумните објавени на Котле денес стануваат референтни во поглед на пристапот кон темата или времето на нејзината реактуелизација во медиумите во Македонија.

Така на пример, после жестоки дебати на форумов, особено после неколку многу жестоки колумни, фидбекот во Македонија беше таков што главните медиуми почнаа одново да се занимаваат со лустрацијата.

Притоа, исто како што јасно се познаваат сите траги на неизгазен и свежо наврнат снег, така јасно се очитуваше кој медиум зад кои тези стои, со што всушност јасно се очитуваше дали и колкава е нелагодата кај политичко-полициското подземје и надземје од евентуалното разоткривање на целата фарса. Фарсата со лустрацијата, чија кулминација ја гледаме денеска, на форумиве на Котле и во колумните објавени тука, оддамна беше предвидена.

Исто е и со името. Благодарение на текстовите и мислењата објавени тука, во Македонија беа разобличени неколку иницијативи кои имаа за цел погрешно водење и насочување на процесот од страна на истата таа мафијашко-политичка структура, чија крајна цел е цементирање на ваква Македонија каква што е, за да може и натаму непречено да управуваат и да крадат а полза секако имаат и нивните ментори од Белград.

Тука особено е вредна за спомен иницијативата што ја тераат групацијата ММДЧП и Џорџ Атанасовски, со бомбастичен повик „Никој нема право да преговара за моето име“. Тајмингот на појавувањето на иницијативата, луѓето што ја покренаа, крајната цел, сето тоа беше убаво разобличено тука на форумов.

Фидбекот во Македонија беше очевиден. Иницијативата во која тајната полиција и олигарсите полагаа голема надеж заврши како издишан балон. Поголемиот дел од народот денес сфаќа дека проблемот на Грција со нашето име, де факто е и наш голем проблем и без да се изнајде начин да се премавне, Македонија уште долго ќе биде зачаурена земја во која ќе царува истата групација, т.е. децата и внуците на оние од 1945г.




Андов се обидува да ја поткрепи лагата


Посебно интересно е каков вознемир предизвика разобличувањето на лагите на Андов околу приватизацијата во Македонија, т.е. неговиот обид да се амнестира себеси и Бранко Црвенковски од целиот процес, кога излезе со тврдење дека основите на приватизацијата ги поставил Никола Кљусев и неговата влада.

Откако на Котле беше објавена колумната за оваа фрапантна лага
(http://kotle.ca/index.php?option=com_con...y&Itemid=1)
која инаку беше искажана во негледан термин на А1 телевизија и тоа по сосема друг повод и тема на разговор во студиото, веднаш се јавија бранителите и соработниците на итриот лисец.

Најгласен во одбранта беше „дечкото либерал“, Ивон Величковски. Откако видоа дека тоа не е доволно, а благодарение на фактот што македонските медиуми повторно го реактуелизраа овој процес, се отиде со тешка артилерија, па на телевизијата на еден кодош што тврди дека не е, на 20.09.2010 беше организирана тв дебата за приватизацијата воопшто.

Гостите се „мој до мојега“. Пишувачот на законот Јане Миљовски излезе со тврдење дека поинаку не можело оти државата немала пари, па напишал закон со кој очекувале божем милиони долари од странски фирми да нагрнат во Македонија. Притоа, бесрамно се пожали оти пријателите му рекле, „а би ти Јане остана со прстот во уста“, додека другите се изнакрадоа.

Вториот гостин Мирољуб Шукарев, еден од првите директори на Агенцијата за приватизација излезе со теза дека имало мали слабости во примената на законот(демек тој не бил лош) и дека недостасувале само малку контролни механизми.

И двајцата гласно тврдеа дека ревизија на приватизацијата не може да има и дека таа била замислена уште во 1992, а Јане само случајно го напишал законот во 1993!

Третиот гостин, заедно со водителот Роберт, не се ни за коментирање. Затоа пак, целата емисија беше кристално јасен обид за поткрепа на лагите на Андов и поткрепа на тврдењата на Црвенковски дека моделот на бил лош и оти за него гласала и тогашната опозиција.

Но, Андов, очигледно предизвикан од огромниот интерес за оваа тема на интернет (за што го известува неговиот соработник Величковски), во последниот број на Фокус од 24 септември 2010, се обидува уште еднаш да ја оправда својата лага и да го одбрани Црвенковски. Притоа лисецот прави еден голем пропуст, признавајќи дека Кљусев, во соработка со Глигоров се залагале всушност за модел на приватизација по Анте Марковиќ, „само малку дотеран“.

Со што, самиот признава дека приватизацијата во Македонија, онаква каква што ја видовме, всушност е замислена и институционализирана во времето на Бранко Црвенковски, односно од септември 1992 до јуни 1993.





Котле е еден од вистинските начини


Примерите погоре се наведени за да покажат дека нема друг поефикасен пат и друг легален начин во борбата за вистински демократија, освен со постојано изнесување на вистината и ставање на столб на срамот на узурпаторите на истата, кои за да ги зачуваат своите моќни позиции во недемократскиот систем што самите го креирале, постојано лажат.
[Image: _39863890_pm300ap.jpg]
Борбата со комунизмот, да потсетиме не е нова и трае и денес. Таа за македонците е стара најмалку од 1893 и се уште е актуелна. Изнесувањето на виделина на сите нивни лаги, очигледно ги прави нервозни и несигурни, па прават се поголеми грешки. Како оваа последнава на Андов во Фокус. Или како папзајанијата што ја направија со лустрацијата, со што на народот му помогнаа да рабере дека многу лажат.

И така доаѓаме до одговор на прашањето на почетокот. Што да се прави?
Друг пат нема. Секој со своите доблести и способности треба да ја користи секоја можна прилика да се бори за вистината околу „македонцките работи“.

Да се избори со една голема лага, според која „комунистите ја создале Македонија“ и оти пред 1945 на овие простори немало ништо македонско и никој друг не се борел за нејзе. Врз основа на таа лага тие створија недемократски и нехумани државен систем и власт, кои траат до ден денешен.

Нивно е да се обидат да продолжат да лажат и да владеат. Наше е да се бориме за вистината и за вистински прогресивни промени. Во таа смисла, Котле стана одлично корисно и моќно средство во таа борба.

Владимир Костовски
ИЗВОР
28-09-2010, 09:26 PM
Reply