Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ЗОШТО ГИ ПРОМЕНИ СВОИТЕ СТАВОВИ ВАНХАУТЕ
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,237
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1

Оваа е првиот текст кој на 11.02.2016 му го пратив на господинот Ванхауте:


Quote:Dear Mr. Vanhoutte,

In my wish to help you with your efforts in which I'm convinced from what you have done so far are honest and are of great benefit for Macedonia and its citizens I'm sending you a letter that I've sent to Mr.Fule. The reason for my address to you is your meeting with Mr. Vladimir Milcin.

Dear Mr. Fule,

I am addressing you in light of the recent incident which took place during the panel-discussion titled “Silencing the Press” held on the premises of the European Parliament and under the sponsorship of some Euro-parliamentarians who, at one point or another, have been involved with the “Macedonian question”, such as Mr. Chatzimarkakis and Mr. Fouere.

You may easily notice that I am frustrated by the way that the EU has treated my former Homeland, however, my frustration stems from reasons that wildly differ from those which are normally expressed toward this great Union. Namely, I believe that the poor approach that the EU consistently employed toward Macedonia has to do with not exerting enough clear pressure toward the country in the ostensible demand that it do away with its communist past. I believe that your statements regarding the scandal that took place during the discussion have done nothing more but perpetuated that tragically inappropriate approach toward the Republic of Macedonia.

To my grave disappointment, dear Mr. Fule, judging by your published statements, you have taken a side in the aforementioned scandalous spectacle. In doing so, you have given the impression that you are supporting people who, just as the “other side” in this mostly fictitious conflict, are to be blamed for the lack of democracy in the Republic of Macedonia—the end result of which is a government represented by a foe of democracy and liberty like Mr. Nikola Gruevski. What to the outsider seems like two embattled political blocs in Macedonia is nothing more than an inter-ideological war of non-democrats. When giving shelter to one or the other side of this conflict, you are doing nothing but protecting a communist from a fellow communist. If your intention to help the Republic of Macedonia is true, then you must seek out the root of the Macedonian problem. You must understand that the “silenced democrats” who have allegedly had their right to freedom of speech curtailed are no friends of democracy at all—just the same as is the case with their counterparts. Those in the gang that is now portraying themselves as the victims are lead by the same false dissidents who in the 1960s protested against Tito’s departure from pure communism and adoption of “liberal ideals”. In order to silence the protesters, Tito rewarded them with illustrious societal posts. Today, they from a large portion of the Macedonian elite. You can learn more about this by clicking this link.

To be sure, Communism has never been kind to its true enemies. Those who dared oppose that ruthless order have met unenviable punishments ranging from executions, to persecution, career assassinations, financial ruin, imprisonment and even complete deletion of one’s existence. There are no such persons among those who you have decided to shelter this time. You or the Euro-ambassadors to Macedonia have never had a chance to meet the true champions of democracy in Macedonia; they have all been quelled by being either literally or spiritually murdered. The pseudo-journalists that you have taken under your shelter have never bothered to publish a single word about the injustices suffered by these people.

Mr. Fule, I am speaking about the persecution on an ideological and political basis that took place in the Republic of Macedonia since 1992. Yes, Mr. Fule, the practice of persecuting the political opponents of the Communist Party never ceased in Macedonia, despite the fact that this country adopted a multi-party social order more than 20 years ago. I am only one of over 4,000 victims of this persecution. When one compares a Secret Police record of the 1944-1991 era, it is indistinguishable from that of the post 1991 period: the language used is the same, so is the format, but most disturbingly so are the “enemies of the people”. While I was lucky enough to escape Macedonia in 2000, and be granted asylum in Canada in 2005, the vast majority of the remaining victims are being put through a slow and inhumane torture while being ostensibly free. What the European Union must understand, Mr. Fule, is that the political bickering in the country is nothing more than an internal struggle for who gets to run the same old Regime: we are witnessing Nikola Gruevski act on his impulse to be the next Tito. To this point, one can easily note that Gruevski has grossly abused what was supposed to be a process of great cleansing—lustration—as a means of intimidating his rivals for the Regime throne; he has not even made a mock attempt of directing lustration toward dismantling the Secret Police. Rest assured, however, the victims of Gruevski’s lustration are by no means innocent men who never cooperated with the Secret Police—they are simply too inconsequential to the crimes.

My assertion that the political bickering in Macedonia is a well controlled conflict is substantiated by the fact that out of the 4,000 victims of the Secret Police’s persecution only one (me), by a stroke of luck, has been able to file a lawsuit against the wrongdoers through the Macedonian courts. (The story of that legal proceeding is an altogether different story, yet one that adds more credence to my assertion. If you are interested I will gladly make you familiar with the details of it.) The remaining victims have been given outdated records, which are too old to begin legal proceedings with. This issue was worked out in detail earlier in the year by our Committee, and can be found on the world wide web at http://www.cd-macedonia.com. Unfortunately, we have not had the resources to have it translated in English. Of course, Resolution 1.096 of the European Council (Jun.-27-1996) recommends a remedy by simply ignoring out-datedness, however, Gruevski’s Government has done nothing to implement the remedy.

To us, the victims of the Regime, it is all too clear as to why Gruevski’s Government has no intention in lustrating the order-givers of the ideological persecution. I shall presently make it clear to you as well, Mr. Fule: if the courts allow for even a single instance of justice to be served through lustration, a precedent will be established, and the wall of silence will be breached. Not only has the European Union not sufficiently pressured the Republic of Macedonia to conduct lustration and implement Resolution 1.096, the EU has through its actions encouraged a regression into harder communism by the ruling Regime. Namely, during the 2009 Presidential election, Euro-ambassador Mr. Fouere in quite an open fashion supported the candidacy on Mr. Frchkoski—the Minister of Police during 1992-1996, under whose reign the majority of the “new” Secret Police records was commenced. The message sent by the EU to the Macedonian Regime was clear: the EU supports Macedonian Communism.

I would like to turn your attention to the specific scandal that took place at the panel-discussion “Silencing the Press” where the opposing gangs of Macedonian pseudo-journalists managed to drag the good name of the European Union into their mud. While you may be familiar with the fascist methods of the pro-government side, it is abundantly clear that you do not know much about the people that you, Mr. Chatzimarkakis and Foure have taken under your guard. Namely, in May 2010 the Committee that I represent published an audio-tape of a meeting of the editorial board and the entire journalist office of the now-defunct daily “Vreme”. The tape featured a barrage delivered by Velija Ramkovski, in January 2008, just days before the entire journalist and editorial staff resigned from their jobs. The conversation, secretly taped by the journalists themselves, and later confirmed as authentic by Mr. Ramkovski, features Ramkovski clearly threatening his employees. He threatens them not to publish anything regarding several high profile corruption cases against high ranking State Officials and one prominent oligarch. One of these officials, Petra Miteva, former head of the Internal Revenue Service, was tasked with investigating Mr. Ramkovski in 2006. Her office produced a laughable report claiming no serious irregularities. It is very telling that, two years later, when she was being prosecuted on an unrelated charge of abuse of position, Mr. Ramkovski would openly, before the entire journalist crew in “Vreme”, threaten his journalists to protect Mrs. Miteva in her legal difficulties.

This episode alone should be sufficient for you to determine that a deeply troubled media cartel, owing large amounts in unpaid taxes, and involved in serious fraud and other criminal activities, cannot be expected to operate as a proper watch-dog for the Government or the state institutions. Further, being the largest and most influential media group, the A1/ “Vreme” / “Spic” media conglomerate had a profound corrupting effect on other media owners, who were either left fighting to keep up with them, adopting similar tactics, or going under in this unfair competition climate. The falling out in “Vreme”, and the en-masse resignations there, were left unreported by the international community, even though they dwarfed any subsequent attempt to influence the media scene by businessmen or by politicians. The current “fighters for media freedoms” were silent at the time, and so were the diplomats, even though prominent journalists at the time took to the TV stations to explain what was being done in the Ramkovski media empire. It was left to an out-of-country web site to publish and promote this shocking audio recording through Youtube, and to help expose the high level of corruption in the media industry and especially in the group owned by Ramkovski. The audio recording also has him clearly threatening journalists that he will not pay the benefits on their salaries (clear example of tax fraud). The pseudo-journalists that you have taken under your guard, Mr. Fule, sided with Ramkovski in 2008, and keep defending his criminal activities, despite the surfacing of his authentic admission of guilt.

While the complicated nature of the Macedonian issue has far more to be said about, I will refrain from taking much more of your time. I will simply leave you with a thought—an explanation of the modus operandi of the Macedonian Secret Police, which goes by the name of the State Security Service:

In modern times The Secret Police never arrests its “enemies”. The goal of the Secret Police’s persecution is not the ultimate imprisonment of its victims. Rather, it is the gaining of another ring in its Chain of Corruption. All of the Secret Police’s activities are focused on corrupting its victims with the intent of depriving them of their integrity, and ultimately putting the former victims in the service of the Secret Police.

Best Regards,

Jordan Petrovski
President of the Committee for the Democratization of the Republic of Macedonia

St. Catharines, Ontario, Canada



Quote:Г-дине Ванхојте, со желба да ви помогнам во вашите напори, за кои сум убеден дека сѐ што сте сториле до сега е чесно и од полза за Македонија и нејзините граѓани, ви праќам едно старо писмо кое сум му го пратил на г-дин Фуле. Причината за ова е вашиот состанок со г-дин Владимир Милчин.

Почируван Господин Фуле,

Случувањата од минатата недела на панел дискусијата „Silencing the Press“ се последица на погрешната политика на ЕУ кон Македонија. Имено, за изминативе дваесет години, Еворпската Заедница не изврши притисок врз ниедна власт во Македонија да раскине со комунизмот. Истата грешка ја повторивте и вие сега Господин Фуле со вашите изјави за осуда на едната страна во „спорот“ во споменатиот циркуски скандал.

На мое големо разочарување, Вие застанавте во одбрана на луѓе кои заедно со нивните ментори се главните виновници поради кои во Македонија нема демократија и нема демократски медиуми. Нивниот однос кон демократијата резултираше со премиер и власт олицетворена во Никола Груевски. Борбата на формално две спротивставени страни е всашност внатрешен судир помеѓу идеолошки исти луѓе. Вие, со Вашето вмешување во спорот суштински браните недемократи од недемократи, комунисти од комунисти. Ако навистина сакате да ѝ помогнете на Република Македонија да тргне по патот на демократијата и владеењето на законот тогаш обидете се да проникнете во суштината на проблемот. Обидете се да разберете дека „демократите“ кои ги штитите се истите лажни дисиденти кои протестираа против Тито и таканаречените цревени буржуи. Тогаш менторите на денешниве квази-новинари не бараа демократија и човекови слободи, туку беа лути на Титовото скршнување од комунистичкиот пат. Значи, тие беа комунистички радикали. Превејаниот манипулант Тито им даде звучно име, нарекувајќи ги „анархо либерали“, а со името им додели и возвишени титули на професори, режисери, писатели, глумци итн. Тие и нивните деца денеска се чувари на комунистичкиот Свет Грал. Така во 1990. год. на Македонија ѝ се случи предвесници на демократијата, и наводни борци против комунизмот да бидат професори по марксизам и „анархо либералите“ на кои Тито им го остави аманетот да го сочуваат комунизмот .

Господине Фуле комунизмот кон своите вистински противници секогаш бил немилосрден казнувајќи ги со ликвидации, прогон, затвори, атентати на кариери, економско уништување и бришење на секаква трага за постоење на такви луѓе. Дали такви луѓе гледате во едната или во другата група? Нема Господине Фуле. Вистинските поборници на демократијата и борци за раскин со идеолошкото едноумие Вие и Евроамбасадорите не можете да ги сретнете во Република Македонија. Тие луѓе денеска се или душевно или буквално умртвени. За нив квази-новинарите кои ги земате за ваши штитеници никогаш не напишале збор. Треба да се запрашате зошто овие „демократи“ кои наводно сега се обесправени не проговорија јавно до ден денеска за прогонот на ИДЕОЛОШКИ И ПОЛИТИЧКИ НЕИСТОМИСЛЕНИЦИ НА РЕЖИМОТ што продолжи со несмалена жештина и по воведувањето на повеќепартизмот во Македонија. Доказ за оваа мое тврдење се преку 4.000-те досијеа кои Тајната полиција ги отворила на ИДЕОЛОШКИТЕ И ПОЛИТЧКИТЕ неистомисленици (на Режимот), единствените вистински поборници за демократија и почитување на човековите права на единката. Тоа за преоблечените комунисти е смртен грев. Кога ќе споредите досие отворено во времето на едноумието со досие отворено во времето на безумието, после 1991. год.—време на лажниот повеќепартизам, ќе видите ист вокабулар и исти причини за прогон. Во тие досијеа и случувањата околу нив е доказот дека ова што го доживуваме денес е ништо друго освен внатревежимска пресметка; односно практично олицетворение на желбата на Груевски да воспостави контрола врз целото комунистчко семејство и да стане нов Тито.

Зошто го велам ова? – Лустрацијата која ја спроведува Груевски е строго контролирана. Овој процес се става исклучиво во функција да послужи како задскривање на вистинското решавање на проблемот со употребата на Тајната полиција во партиски и идеолошки цели. Меѓутоа, внимавајте од ова погоре да да не стекнете погрешен впечаток дека досега лустрираните не биле соработници или пак дека се општо невини. Бидете сигурни дека од нивната невиност нема ни „н“. Дека се работи за дозирана пресметка, најубаво говори фактот што само еден од прогонетите (јас), по игра на случај повел постапка пред Суд, додека сите други не можат да побараат правда пред органите на правната држава. Имено, според македонскиот закон судска постапка е невозможна за прогонуваните бидејќи досиејата кои можат да ги користат како доказен материјал им се доставени предоцна за да можат да поведат постапка. А бидејќи поминал законскиот рок, тогаш според судот делата се сметаат за застарени. Ова беше обработено на сајтот http://www.kotle.ca ; http://www.cd-macedonia.com во случајот на Блажо Стојаноски од Прилеп. Резолуција 1.096 на Советот на Европа од 27.6.1996. год. (член 7) предвидува решение за такви случаи и вели:

„Собранието исто така препорачува, казнивите дејства што биле сторени за време на комунистичкиот тоталитарен режим да се гонат и казнуваат врз основа на општоважечките казнени закони. Доколку тие предвидуваат застарување на одредени злосторства, рокот може да се продолжи, бидејќи се работи за процедурално, а не за содржинско значење. Доколку донесувањето и употребата на ретроактивни казнени закони е забрането, но дозволено е судење и казнување лица за дејства или пропуштања, кои во време на сторувањето не биле казниви според домашното право, казниви се во согласност со општите начела на правото на цивилизираните народи. До толку повеќе; доколку лицето ги прекршувало човековите права, неговиот приговор дека само извршувал наредби не ја исклучува ниту противправноста, ниту неговата индивидуална вина.“

Владата на Груевски оваа препорака не ја испочитува. Причината е многу јасна за нас кои сме биле прогонувани и кои ги гледаме денешните позиции на луѓето кои биле НАЛОГОДАВАЧИ и директни извршители. Ако се дозволи судска постапка, колку судството да е под контрола на власта тоа нема да може да го изджи притисокот на јавното мнение и ќе мора да осуди неколкумина од извршителите; бидејќи за нивната вина постојат непобитни докази во самите досијеа. Една пресуда ќе значи судски прецедент ин а тој начин ќе го сруши ѕидот на молчењето.

Врв на дрскоста која беше резултат на убеденоста дека ЕУ нема ништо против македонското нерасчистување со комунизмот беа кандидатурите за председателските Избори од 2009. год. Според однесувањето на евроамбасадорот Фоуре се стекна убедување дека е пожелно во Македонија комунизмот да остане на власт. Подршката која г. Фоуере ја искажа за председателскиот кандидат на социјалдемократите, г. Фрчкоски—Министерот на полиција во времето кога е обновен прогонот—беше прејасен сигнал за комунистичкото крило предводено од Груевски дека не мора да менува ништо во начинот на владеење и дека е пожелно да продолжи со истите методи.

Сега би сакал да се осврнам конкретно на случката во Европарламентот со г Шацимаркакис, г Фоуре, и двете банди на македонски квази-новинари. Имено, додека ви се познати фашистичко-комунистичките методи на провладините претставници, се чини дека не сте доволно запознаени со минатото на оние кои Шацимаркакис ги згрижува како страдалници. Комитетот кој јас го претставувам во мај 2010. год. пред јавноста изнесе скандал од 2008. год. директно поврзан со г Велија Рамковски, сопственик на медуимскиот картел во кој беа вработени згрижените квази-новинари. Тогаш една ТВ куќа ја превзема снимката од Ѕоу Тубе која ние ја прикачивме неколку месеци порано. На снимката г Рамковски зборува за неговото поимање на слободата на новинарството и за начинот како ги третира новинарите кои не се повинуваат на неговите наредби за кого и што смее да се пишува.

Во снимките Рамковски се заканува на новинарите да не објавуваат ништо во врска со неколкуте високопрофилни случаи на корупција во кои се вмешани високи државни функционери и проминентни олигарси. Една од овие државни функционери, Петра Митева—поранешна директорка на Управата за јавни приходи, беше задолжена да им изврши инспекција на фимите во сопственост на г Рамковски во 2006. год. Нејзината Управа состави смешен извештај во кој тврдеше дека не постоеле никакви неправилности во даночното работење на фирмите на дотичниот. Симптоматично е што две години подоцна, кога г-ѓа Митева се најде себе си под истрага за неповрзана злоупотреба на јавна должност, г Рамковски отворено пред целиот новинарски состав на „Време“ се закани на новинарите да ја заштитат Митева. Оваа епизода е доволна за да може да се заклучи дека медиумски конгломерат кој е длабоко заглавен во тешки долгови на даноци, вмешан во сериозни финансиски проневери и други криминални активности не може да се очекува да ја има улогата на чесен стражар против злоупотребата на државните институции.

Групата на новинари кои беа присутни на тирадата на Рамковски која подоцна беше објавена во опишаната снимка набргу мораше да замине од картелот на Рамковски, бидејќи не им беа исплаќани плати, придонеси за пензиско и социјално осигурување. Тоа беше последната група на навистина независни новинари во Македонија. Тогаш никој не крена глас, па ни нивните колеги кои денеска плачат на вашето рамо.

Има уште многу да се пишува, но не сакам да ви одземам премногу време. Затоа, ќе ви ја објаснам суштината на работата на идеолошката полиција, која во Република Македонија сè уште постои под името Служба за државна безбедност:

Идеолошката полиција прогонот не го прави за да на Прогонетиот („Предмет на Обработка“) му ги докаже наводните индиции кои формално послужиле како покритие за отворање на досието, и конечно да го уапси и осуди Осомничениот. Да нема недоразбирање, тоа Службата не го прави од неспособност или од незнаење, туку заради тоа што целта на системот на работа е да се здобие со нов кодош—при што од секој „противник “ прави „свој“ човек, бидејќи, целта е, нели, Едноумие! Дали господине Фуле можете да верувате дека од 4.000 досијеа Идеолошката полиција, ако навистина индициите постоеле, не можела да обезбеди докази за ниту еден да биде изведен пред суд?



Со почит,

Јордан Петровски

Претседател на Комитет за демократизација на Република Македонија, Сент Катеринс, Онтарио, Канада


Одговорот на Ванхауте:

Quote:Dear Jordan, many thanks for your extensive message, which I highly appreciate. I will certainly read with much attention also the links you sent in your message. If you have any additional information or suggestion, don't hesitate to contact me.

Quote:Г-дин Јордан, многу ви благодарам за вашата долга порака, која што високо ја ценам. Секако дека ќе ја прочитам со многу внимание, како и линковите кои ми ги пративте. Ако имате некои додатни информации или сугестии, не се двоумете да ме контактирате.
22-03-2017, 02:38 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,237
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#2

Му испратив на Ванхауте уште неколку текаста меѓу кои и овој:


Quote:WILL ON MARCH 15TH HAPPEN TO MACEDONIA WHAT HAPPENED ON THE SERBIAN 5TH OCTOBER

Jordan Petrovski March 14th, 2016
Calling for protests in this moment is just giving hand for the salvation of the totalitarian One-Minded Communist system and with it the salvation of the Secret ANTIMACEDONIAN Ideological Police. Will Gruevski and the Family be saved it depends on the “realignment” of the forces in the Ministry of Internal Affairs and the Department of Security and Counterintelligence, which would be permitted/executed by… But however let me return to the main points I would remind of the statement by Vanhoutte: -The problem doesn’t lie in one party to be replaced by the other, i.e. to replace IMRO-DPMNU and the SDSM to come to power. -You have a problem with the system and that is what needs to be changed. I would remind also to the fact that there are negotiations to fulfill the agreement “PRZINO”, an agreement that is not fulfilled with the most essential arrangements, electoral list, medias, borrowing. I will remind you that also the bullhorns of SDSM, are trying to convince us that both Fouerre and Vanhoutte. The attempt to put both Vanhoutte and Fouerre on the same level plain field is too big of a manipulation. Manipulation is because that Vanhoutte is put on the same plain filed because Vanhoutte stated clearly and pointed to the real problem that Macedonia ha-THE COMMUNIST SYSTEM and Fouerre, the person whose battle was to return the hard communist wing in SDSM. These few points to which you are being reminded are frightening me that the protests are arranged so there will be a conflict. The possibility of conflict between the protest led by Zaev and the counter protests of Grujo, “organized” and led by Stevica Podrizikonski are possible. The Conflict, Macedonian “October 5th” is the best possible way how to “stop”, without fulfilling, the agreement “PRZINO” the crisis in Macedonia and the Secret ANTIMACEDONIAN Ideological Police the guardian of the SYSTEM to continually pull the strings in the future as well.

Quote:ДАЛИ НА 15 МАРТ НА МАКЕДОНИЈА КЕ И СЕ СЛУЧИ СРПСКИОТ 5 ОКТОМВРИ

[Image: 97d1d3d17841d6d3353ed857f6573ac4_L.jpg]
Јордан Петровски
14.03.2016
Повикување на протест во овој момент е само пружање на рака на спасот на тоталитраниот Едноумен Комунистички Систем а со него и спас на Тајната АНТИМАКЕДОНСКА Идеолошка Полиција.
Дали ке се спаси Греувски и Фамилијата зависи од "рекомпонирањето" на силите во МВР а посебно во УБК, рекомпонирање кое било дозволено/извршено од ...
За да се вратам на битното ке потсетам на изјавата на Ванхауте:

Quote:-Проблемот не е една партија да се замени со друга, односно да се тргне ВМРО-ДПМНЕ и да дојде СДСМ.
-Вие имате системски проблем и тоа е она што треба да се промени.

Ке потсетам и на фактот дека веке нема преговори за исполнување на договорот "ПРЖИНО". Договор кој не е исполнет во најбитното, избирачкиот список, медиумите, задолжувањата ...
Ке потсетам и на тоа дека мегафоните на СДСМ не убедуваат дека Фуере и Ванхауте се исти во желбата да и помогнат на Македонија. Обидот да се изедначат Ванхауте и Фуере е преголема манипулација. Манипулација е заради тоа што го изедначува Ванхауте, човек кој јасно и гласно укажа на вистинскиот проблем кој го има Македонија-КОМУНИСТИЧКИОТ СИСТЕМ и Фуере, човекот чија битка беше да го врати на власт тврдокорното комуњарско крило во СДСМ.
Овие неколку работи на кои потсетувам ме плашат дека протестите се закажани за да дојде до судир. Веројатност за судир помеѓу протестантите на Заев и контарапротестантите на Грујо, "организирани" и предводени од Стевица подржикоњски се можни. 
Судирот, Македонскиот "пети октобар" е единстевен начин да се "прекине", без исполнување, на договорот "ПРЖИНО" кризата во Македонија  и Тајната АНТИМАКЕДОНСКА Идеолошка Полиција чуварот на СИСТЕМОТ да продолжи да ги влече конците и понатаму.
22-03-2017, 02:44 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,237
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#3

Бидејки во однесувањето на Ванхауте настанаа големи промени, Ванхауте заборави на  тоа дека решението на проблемот во Македонија е смена на системот  напишав текст чиј превод му го пратив на Ванхауте:


Quote:
Quote:
Dear Mr. Vanhoutte,

below is a translation of an article I wrote about you last week. It is becoming an unfortunate reality that you seem to have gone down the way of so many of your predecessors. Why is this so? Why do European emissaries to Macedonia continue to side with the Serbo-communist ancien regime? What changed happened in you, Sir, that you have performed this "salto mortale" and have changed your position from one of arguing for a change of the system, to one that is backing it up?


Mr. Vanhoutte Became Comrade Pero And Forgot That a Man’s Word Means Something
 
When Mr. Vanhoutte gave the following statement: “The Problem isn’t for the one party to be replaced with another, i.e. to replace VMRO-DPMNE with the SDSM on power. You have a systemic problem and that is what needs to be changed. It is early to speak for any other plan,” I began to think that the beginning of the resolution of Macedonian problems was near. I thought that finally an emissary has  arrived who has clearly and precisely identified the problem that besets Macedonian society, the totalitarian Communist regime. Because of that conviction, I took the liberty to contact Mr. Vanhoutte in order to compliment him on correctly in identifying the problem. The first letter I sent to Mr. Vanhoutte was an old one, which I had previously sent to Mr. Fule. It’s a letter on behalf of the Committee for the Democratization of the Republic of Macedonia, in which I tried to explain where the core of the problem lies, to explain that in Macedonia there are no real movements or civic committed to break the ties with the totalitarian Communist regime of 1945. Here is an excerpt from that letter:


I am addressing you in light of the recent incident which took place during the panel-discussion titled “Silencing the Press” held on the premises of the European Parliament and under the sponsorship of some Euro-parliamentarians who, at one point or another, have been involved with the “Macedonian question”, such as Mr. Chatzimarkakis and Mr. Fouere.

You may easily notice that I am frustrated by the way that the EU has treated my former Homeland, however, my frustration stems from reasons that wildly differ from those which are normally expressed toward this great Union. Namely, I believe that the poor approach that the EU consistently employed toward Macedonia has to do with not exerting enough clear pressure toward the country in the ostensible demand that it do away with its communist past. I believe that your statements regarding the scandal that took place during the discussion have done nothing more but perpetuated that tragically inappropriate approach toward the Republic of Macedonia.

To my grave disappointment, dear Mr. Fule, judging by your published statements, you have taken a side in the aforementioned scandalous spectacle. In doing so, you have given the impression that you are supporting people who, just as the “other side” in this mostly fictitious conflict, are to be blamed for the lack of democracy in the Republic of Macedonia—the end result of which is a government represented by a foe of democracy and liberty like Mr. Nikola Gruevski. What to the outsider seems like two embattled political blocs in Macedonia is nothing more than an inter-ideological war of non-democrats. When giving shelter to one or the other side of this conflict, you are doing nothing but protecting a communist from a fellow communist. If your intention to help the Republic of Macedonia is true, then you must seek out the root of the Macedonian problem. You must understand that the “silenced democrats” who have allegedly had their right to freedom of speech curtailed are no friends of democracy at all—just the same as is the case with their counterparts. Those in the gang that is now portraying themselves as the victims are lead by the same false dissidents who in the 1960s protested against Tito’s departure from pure communism and adoption of “liberal ideals”. In order to silence the protesters, Tito rewarded them with illustrious societal posts. Today, they from a large portion of the Macedonian elite. You can learn more about this by clicking this link.

To be sure, Communism has never been kind to its true enemies. Those who dared oppose that ruthless order have met unenviable punishments ranging from executions, to persecution, career assassinations, financial ruin, imprisonment and even complete deletion of one’s existence. There are no such persons among those who you have decided to shelter this time. You or the Euro-ambassadors to Macedonia have never had a chance to meet the true champions of democracy in Macedonia; they have all been quelled by being either literally or spiritually murdered. The pseudo-journalists that you have taken under your shelter have never bothered to publish a single word about the injustices suffered by these people.

Mr. Fule, I am speaking about the persecution on an ideological and political basis that took place in the Republic of Macedonia since 1992. Yes, Mr. Fule, the practice of persecuting the political opponents of the Communist Party never ceased in Macedonia, despite the fact that this country adopted a multi-party social order more than 20 years ago. I am only one of over 4,000 victims of this persecution. When one compares a Secret Police record of the 1944-1991 era, it is indistinguishable from that of the post 1991 period: the language used is the same, so is the format, but most disturbingly so are the “enemies of the people”. While I was lucky enough to escape Macedonia in 2000, and be granted asylum in Canada in 2005, the vast majority of the remaining victims are being put through a slow and inhumane torture while being ostensibly free. What the European Union must understand, Mr. Fule, is that the political bickering in the country is nothing more than an internal struggle for who gets to run the same old Regime: we are witnessing Nikola Gruevski act on his impulse to be the next Tito. To this point, one can easily note that Gruevski has grossly abused what was supposed to be a process of great cleansing—lustration—as a means of intimidating his rivals for the Regime throne; he has not even made a mock attempt of directing lustration toward dismantling the Secret Police. Rest assured, however, the victims of Gruevski’s lustration are by no means innocent men who never cooperated with the Secret Police—they are simply too inconsequential to the crimes.

My assertion that the political bickering in Macedonia is a well controlled conflict is substantiated by the fact that out of the 4,000 victims of the Secret Police’s persecution only one (me), by a stroke of luck, has been able to file a lawsuit against the wrongdoers through the Macedonian courts. (The story of that legal proceeding is an altogether different story, yet one that adds more credence to my assertion. If you are interested I will gladly make you familiar with the details of it.) The remaining victims have been given outdated records, which are too old to begin legal proceedings with. This issue was worked out in detail earlier in the year by our Committee, and can be found on the world wide web athttp://www.cd-macedonia.com. Unfortunately, we have not had the resources to have it translated in English. Of course, Resolution 1.096 of the European Council (Jun.-27-1996) recommends a remedy by simply ignoring out-datedness, however, Gruevski’s Government has done nothing to implement the remedy. 

To us, the victims of the Regime, it is all too clear as to why Gruevski’s Government has no intention in lustrating the order-givers of the ideological persecution. I shall presently make it clear to you as well, Mr. Fule: if the courts allow for even a single instance of justice to be served through lustration, a precedent will be established, and the wall of silence will be breached. Not only has the European Union not sufficiently pressured the Republic of Macedonia to conduct lustration and implement Resolution 1.096, the EU has through its actions encouraged a regression into harder communism by the ruling Regime. Namely, during the 2009 Presidential election, Euro-ambassador Mr. Fouere in quite an open fashion supported the candidacy on Mr. Frchkoski—the Minister of Police during 1992-1996, under whose reign the majority of the “new” Secret Police records was commenced. The message sent by the EU to the Macedonian Regime was clear: the EU supports Macedonian Communism


 
The reply that Mr. Vanhoutte gave to my letter gave me reason to believe that my hope was justified. Mr. Vanhoutte asked for some more reading material, and I honoured his request by submitting to his more of mine articles and thoughts. The road to the just deed is paved with temptations. It is one’s resistance or submission to offers of the Evil One that determine how history will remember them. Here we have to ask whether some second hand flattery is enough for a diplomat to betray their word, the original commitment to change the system in Macedonia. Mr. Vanhoutte was tempted and seduced by the offer of companionship by the wicked in the Foundation Open Society Macedonia. The tried and tested communist manipulators from the Foundation of Open Society-Macedonia offered glory to Mr. Vanhoutte when they started inviting him to speak at town hall events, and they made him feel important; while the media paid by Foundation of Open Society-Macedonia make report what Mr. Vanhoutte has to say. Are town hall appearances, and newsprint articles enough of a reason for Mr. Vanhoutte to forget the word he gave, Change of the System and to become Comrade Pero in the Communist brotherhood of the Foundation Open Society? I wouldn’t like to speculate.
Comrade Pero’s last message clearly shows that he’s surpassed Comrade Fuerre, Comrade Vlade, Comrade Mirjana and many other Comrades in the battle for Macedonia to remain a bastion of Communism, in the battle not to change the totalitarian Communist system.
 
MACEDONIA: NEXT ROUND
Interesting development: VMRO-DPMNE leader Gruevski didn’t manage to form new government. He failed, because he was not able to broker a sound compromise with the Albanian parties — mainly DUI, taking into account their demands. Yes, VMRO-DPMNE clearly wants to govern, but on their conditions, considering the Albanian community as second rank citizens — they need them for the quorum, but would do without them if they could.
Now, we can only wait for the President to appoint someone else to form a government. Though the Constitution is not detailed about it, it is clear that, in line with internationally accepted democratic standards, this mandate should now be given to the second party in line. Gruevski in the end was not negotiating as an individual, but as Head of VMRO-DPMNE, representing this party in the negotiations for the formation of a new government. Appointing now someone else from the same party would be a grave mistake, against the spirit of the Constitution, against democratic standards, and it would only result in further delays. If the President would appoint someone from the same party again, it would be a clear signal that they opt for new elections, together with the upcoming local elections — dreaming to win both elections this time.
Sovereignty is one thing, but the international community, including the EU, shouldn’t remain silent if basic democratic standards are not met. Let’s not forget that Macedonia still has the ambition to become one day a member of the EU and NATO, two organizations where democratic standards are critical for all who want to join.
Peter Vanhoutte
 
Comrade Pero's message, that the members of the Albanian community are second-class citizens, is dangerously couched fuel for ethnic hatred. This is playing with fire.  The game of provoking dissatisfaction with one of the ethnic communities, whether with the Serbian ethnic community, the Roma ethnic community, or the Albanian ethnic community, due to their alleged  “second-class” position is an old communist trick. It only acts to serve as a disguise for the actual problem: the crackdown and the suppression of the individual human rights and liberties from the Communist system. 

Who and How Was Creating the Image That Macedonians are a Genocidial People.
In Macedonia after 1991, tens of thousands of persons have been persecuted because of theirideological and political viewpoints, which is why the various Resolutions of the Council of Europe for the Condemnation of the Totalitarian Systems, remains largely ignored by various Macedonian governments. Not a single Euro-Ambassador, Member of the European Parliament, or otherwise representative of the EU insists for the realizations of those resolutions in Macedonia and beyond. Without the acknowledgement of those Resolutions there can be change to the system, we remind Comrade Pero, since without the realization of those Resolutions there is no respect for individual Human Rights. Without the respect for individual Human Rights there is no respect of the rights of the ethnic communities. The Macedonian ethnic community is the community whose rights have been violated the most since 1945. This is the community, which like no other in the country or in the world is being persecuted for relating to its’ history which predates 1945. As long ago as 1965, there were close to 137,000 ethnic Macedonians who found themselves “under treatment/development” by the secret ideological police, the State Security Service, as opponents of the totalitarian Communist regime, who were formally charged for cooperation with foreign secret services. May I remind Comrade Pero, that Gruevski too was initially looking to blame “some foreign service” for the current wiretapping scandal. Although there are no concrete figures as to the exact numbers, evidence suggests that the ethnic Macedonians targeted by the SSS due to their dissatisfaction with the government in the years between 1991 and 1998 numbered in the thousands.
 
“What is astonishing and unexpected is the conclusion that the Commission has discovered that under a different type of classification within the Service for State Security at that time (1966) were located 96,351 persons to whom personal security dossiers were opened. Up until one year ago, that is in 1965, in such a classification there were 136,682 persons which represents close to 10 percent of the whole population of Republic of Macedonia.”
 
The second part of Comrade Pero’s message regarding awarding of the mandate reads as if it were written either by Vlade Milchin or Mirjana Najchevska! It is discouraging to see a person who grew up in a democratic system where the respect for the Constitution is a basic right to survive in politics, explaining that because the Constitution is not very clear—which is not true at all—“it is required now for the mandate to be given to the second party in line.”

I would like to believe that Mr. Vanhoutte wasn’t familiar with the fact that the article of the Constitution under which the mandate was awarded in 1992 is the same today. He appears unfamiliar with the fact that in 1992 VMRO-DPMNE submitted an appeal to the Constitutional Court, arguing that the Constitution was being violated when Kiro Gligorov did what Georgi Naumov is doing today. The Constitutional Court ruled in the appeal that the action of president Gligorov was qualified as not violating the Constitution. With such a Ruling a Legal Precedent was established, a precedent that would become a rule for awarding the mandate when someone calls on it. Need we remind Comrade Pero that the Precedent is part of the Constitutional Decision on Awarding the Mandate? (Link to articles connected with the violation of the Constitution on Awarding the Mandate by President Gligorov in 1991 and 1992)

Let me go back to 1991/1992 when president Kiro Gligorov in two separate instances violated the Constitution when awarding the prime-ministerial mandate, and de-facto performed coup d’état by dishonouring the will of the electorate, with the aim of preserving the totalitarian Communist system.
 
For a similar act in Latvia, the European Court for Human Rights acted as described below:
 
“The European Court for Human Rights in one instance decided that the implementation of the lustration measures in respect to acts committed after the end of the totalitarian regime were acceptable and are not violating the European Convention on Human Rights. In the case Zdanoka v. Latvia the central issue was whether the statutory provision which prohibits persons that “actively participated after January 13th, 1991 in the Communist party of Latvia (KPL) to run for election in Parliament (1998 and 2002). The provision was passed by Parliament because shortly after the Declaration of Independence on May 4th, 1990, the KPL was involved in organizing and performing coup d’états in January and August of 1991 against the newly formed democratic regime. After the provision was given an historical and political context as to why the contested provision was put in, it was decided that it was reasonable from the legislature to assume that leading people of the KPL had an anti-democratic stance, because of which the European Court of Human Rights decided that there was no violation of Protocol N.1 Specifically, the European Court of Human Rights has ruled that while such measures can’t be acceptable in context, for example, of a state which has long-established framework of democratic institutions, after all can be regarded as acceptable regarding the case in Latvia in regards to the historical and the political context which has lead to the establishment, regarding the threat to the newly established democratic order established by the rebirth of ideas, which could be allowed to take roots, take hold and restore the totalitarian regime.”
 
Here I need to remind Comrade Pero of another one of his Macedonian fellow travellers’ crimes: the interference with and outright sabotage of the implementation of Lustration. In another shell game that involved the Constitutional Court, the defenders of the Ancien Regimewent as far as to ask for the opinion of the Venetian Commission as to the suitability of Lustration for the period after 1991, consciously withholding the facts that the secret police had continued operating in the period of 1991-1995 while under the governance of the laws and ordinances for state security of the then-former state of Yugoslavia. The Constitutional Court deliberately hid innumerable evidence pointing out to the fact that several thousand people were “under treatment” by the Communist Party’s Re-educational Force due to ideological and political motives.
 
The Constitutional Court consciously withheld the fact that bylaws and ordinances governing the SSS were published covertly in “Special” editions of the “Official Gazette of the Government of RM.” Even though the Constitutional Court was presented irrefutable evidence that the Ministers of police signed orders in direct violation of the Constitution, for electronic eavesdropping and surveillance, in several thousand cases, the Constitutional Court didn’t find it necessary to mention that fact when it went looking for the Venice Commission’s opinion. After we, The Committee for the Democratization of R Macedonia, found out about the Constitutional Court’s actions, we reacted, and in a conversation with the Secretary of the Venetian Commission, Tomas Markert, were able to present the actual situation in Macedonia.  We were told by Mr. Markert that in light of the new evidence, that there aught be lustration in Macedonia for the period after 1991. The Venice Commission’s opinions, as you know are non-binding. Your friends Comrade Pero, were silent when we broke this news, and as such cannot be counted as activists for human rights. (The whole article: Thomas Markert: “The Dossiers Are Changing the Picture”)

In Macedonia during the period of 1999/2000, the archives of the Secret Police were opened and what came to light was that the activity of the Secret Police remained unchanged from the days of the overtly totalitarian Yugoslav system, and as a result, Macedonian society remained earnestly unchanged as well. Just another confirmation that in Macedonia nothing has changed. The Foundation of the Open Society (FOSM), The Helsinki Committee, etc., in other words, Comrade Pero’s current Macedonian clique couldn’t be troubled to write a single word concerning the unconstitutional electronic eavesdropping of tens of thousands of citizens of Macedonia; nor could they write a word about the destruction of the thousands of families because of the aim of the secret police with pressure, blackmail, and offers of bribe to make a collaborator out of every single soul.
For years America’s CIA, witnessing the mindless submission of Soviet subjects, became convinced that the Communists had discovered a mind controlling drug, mistakenly went looking for it in the 1950s and 1960s, experimenting with LSD and Cannabis extracts on unwitting test subjects. Little did they know, that the drug or black magic they were searching for, were nothing more than the results of constant surveillance and suppression of free speech, so artfully mastered by Yugoslavia’s UDBA. 
Thus, we advise Comrade Pero that if it weren’t for FOSM, the Helsinki Committee, and the Constitutional Court, Gruevski Would Have Never Came To Power. Therefore we ask Comrade Pero, take his bow, and allow Mr. Vanhoutte to return from his momentary lapse of judgement, so that he can honour his word, that “the solution isn’t for SDSM to replace VMRO-DPMNE,” the solution to the Macedonian problem lies in change the of the system!There won’t be a change in the system until the Communists are in charge, and the Communists are in both SDSM and DPMNE.

In 2005, shortly after having my Convention Refugee status confirmed in Canada, I filed a claim with the court in Strasbourg concerning the human rights violations against me and my family. The complaint was thrown out without consideration, since I had not gone to the Macedonian courts first. This decision bordered with sheer insanity! This was done despite my calling upon established precent, that in situations concerning the corruptions of the justice system itself the Court had allowed for exemptions. I then set upon proving why I had asked for the exemption from the Court in the first place, and filed a criminal law suit against several former and present officials of the MI in Macedonia in 2007. Some of these men are university professors, some are present MI officials, some are even on the candidates list in the present election. They are on both sides of Macedonia’s alleged political divide, but predominantly on the left. 

The lawsuit was thrown out without consideration as the judge had opined that the statute of limitations had passed. The crimes alleged included: violations of privacy, violations to the right to move freely, violations of the right to free speech, violations of the right to freely assemble, etc. In a single word actions that define systematic repression. She opined that the maximum possible punishment for these crimes was ten years, which in her opinion had passed since the last such offence had taken place, while ignoring evidence dated within the statute of limitations.

The Appellate Court agreed that the statute of limitations had passed, but it said that the statute of limitations for crimes pertaining to the repressive actions of the state was only three years. Strasbourg then supplied the final nail by dismissing the complaint again, on grounds of double jeopardy. Yet, in a case of a very similar nature, that of Zdanoka v Latvia, the European Court for Human Rights  didn’t take the issue with the fact that Zdanoka leapfrogged the Latvian court system, and took the case for review.
Can Comrade Pero try to explain to me, as well to a part of the Macedonian public—the part that he’s choosing not to see, nor to protect from the Communist terror—what is the reason behind the European Court for Human Rights’ double standards Zdanoka’s case and mine?






Quote:ОТКАКО ГОСПОДИНОТ ВАНХАУТЕ СТАНА ДРУГАРОТ ПЕРО ЗАБОРАВИ ДЕКА ЗБОРОТ Е ЗБОР



[Image: 4fbac1ae9814b22f440e824a6b165325_L.jpg]
 
01.02.2017 Јордан Петровски
Кога господинот Ванхауте ја даде следва изјава:

Quote: Wrote:Проблемот не е една партија да се замени со друга, односно да се тргне ВМРО-ДПМНЕ и да дојде СДСМ. Вие имате системски проблем и тоа е она што треба да се промени. Рано е да се зборува за каков било друг план. 

Помислив дека конечно се надзира почетокот на решавањето на проблемот во Македонија, помислив дека конечно во Македонија дојде човек кој јасно и прецизно лоцирал дека проблемот во Македонија е тоталитрниот едноумен комунистички систем. Заради тоа мое уверување си зедов за слобода да го контактирам господинот Ванхауте и да му дам потврда дека е 100% во право со тоа што проблемот во Македонија го лоцирал во системот. На господинот Ванхауте му испратив едно мое писмо кое беше упатено на 30 септември 2011 до господинот Фуле, писмо во кое во име на Комитетот за Демократизација на Македонија сум се обидел да објаснам каде е суштина на проблемот, да објаснам дека во Македонија нема вистински движења, граѓански здруженија кои се борци за демократија и раскин со тоталитарниот комунистички систем. Еве дел од тоа писмо:

Quote: Wrote:Случувањата од минатата недела на панел дискусијата „Silencing the Press“ се последица на погрешната политика на ЕУ кон Македонија. Имено, за изминативе дваесет години, Еворпската Заедница не изврши притисок врз ниедна власт во Македонија да раскине со комунизмот. Истата грешка ја повторивте и вие сега Господин Фуле со вашите изјави за осуда на едната страна во „спорот“ во споменатиот циркуски скандал.

На мое големо разочарување, Вие застанавте во одбрана на луѓе кои заедно со нивните ментори се главните виновници поради кои во Македонија нема демократија и нема демократски медиуми. Нивниот однос кон демократијата резултираше со премиер и власт олицетворена во Никола Груевски. Борбата на формално две спротивставени страни е всашност внатрешен судир помеѓу идеолошки исти луѓе. Вие, со Вашето вмешување во спорот суштински браните недемократи од недемократи, комунисти од комунисти. Ако навистина сакате да ѝ помогнете на Република Македонија да тргне по патот на демократијата и владеењето на законот тогаш обидете се да проникнете во суштината на проблемот. Обидете се да разберете дека „демократите“ кои ги штитите се истите лажни дисиденти кои протестираа против Тито и таканаречените цревени буржуи. Тогаш менторите на денешниве квази-новинари не бараа демократија и човекови слободи, туку беа лути на Титовото скршнување од комунистичкиот пат. Значи, тие беа комунистички радикали. Превејаниот манипулант Тито им даде звучно име, нарекувајќи ги „анархо либерали“, а со името им додели и возвишени титули на професори, режисери, писатели, глумци итн. Тие и нивните деца денеска се чувари на комунистичкиот Свет Грал. Така во 1990 год. на Македонија ѝ се случи предвесници на демократијата, и наводни борци против комунизмот да бидат професори по марксизам и „анархо либералите“ на кои Тито им го остави аманетот да го сочуваат комунизмот .

Господине Фуле комунизмот кон своите вистински противници секогаш бил немилосрден казнувајќи ги со ликвидации, прогон, затвори, атентати на кариери, економско уништување и бришење на секаква трага за постоење на такви луѓе. Дали такви луѓе гледате во едната или во другата група? Нема Господине Фуле. Вистинските поборници на демократијата и борци за раскин со идеолошкото едноумие Вие и Евроамбасадорите не можете да ги сретнете во Република Македонија. Тие луѓе денеска се или душевно или буквално умртвени. За нив квази-новинарите кои ги земате за ваши штитеници никогаш не напишале збор. Треба да се запрашате зошто овие „демократи“ кои наводно сега се обесправени не проговорија јавно до ден денеска за прогонот на ИДЕОЛОШКИ И ПОЛИТИЧКИ НЕИСТОМИСЛЕНИЦИ НА РЕЖИМОТ што продолжи со несмалена жештина и по воведувањето на повеќепартизмот во Македонија. Доказ за оваа мое тврдење се преку 4.000 досијеа кои Тајната полиција ги отворила на ИДЕОЛОШКИТЕ И ПОЛИТЧКИТЕ неистомисленици (на Режимот), единствените вистински поборници за демократија и почитување на човековите права на единката. Тоа за преоблечените комунисти е смртен грев. Кога ќе споредите досие отворено во времето на едноумието со досие отворено во времето на безумието, после 1991 год.—време на лажниот повеќепартизам, ќе видите ист вокабулар и исти причини за прогон. Во тие досијеа и случувањата околу нив е доказот дека ова што го доживуваме денес е ништо друго освен внатревежимска пресметка; односно практично олицетворение на желбата на Груевски да воспостави контрола врз целото комунистчко семејство и да стане нов Тито. (Целиот текст:  БРИСЕЛСКИТЕ СЛУЧУВАЊА)

Одговорот на господинот Ванхауте на моето писмо ми даде уверување дека мојата надеж сепак била оправдана. Го испочитував барањето на господинот Ванхауте да му пратам уште мои текстови и размисли. Секогаш пред човек да направи вистинско дело од лукавиот добива понуда да го избере патот по кој ке тргне и се разбира до која цел ке стаса, дали ке стаса до целта да остане запишан во историјата како човек кој направил големо дело или ке го избере патот кој води до целта да остане запишан во историјата како човек кој заради некои ситни погодности го изневерил сопствениот збор, сопствена појдовна идеа, а таа беше СМЕНА НА СИСТЕМОТ. Господинот Вaнхојте лукавиот го стави на искушение нудејки му дружба со Фондацијата Отворено Опшетство Македонија. Превејаните комунистички манипулатори од ФООМ му понудија на господинот Ванхауте слава, почнаа да го канат на трибини кадe му даваа простор да говори, медиумите платени од ФООМ секој ден пишуваа за тоа што рекол Ванхауте. Дали само настапите на трибините, написите во весниците беа причина господинот Ванхауте да заборави на зборот кој го дал, СМЕНА НА СИСТЕМОТ и да стане ДРУГАРОТ Перо во комуњарската братија на ФООМ не би сакaл да шпекулирам.
Последнава порака на Другарот Перо покажа дека Другарот Перо го надмина Другарот Фуере, Другарот Владе, Другарката Мирјана и уште еден куп други Другари и Другарки во битката Македонија да остане бастион на комунизмот, во битката да не се промени тоталитарниот комунистички систем!

Quote: Wrote: 

[Image: 0*9mNN5azu5mRAMBTs.]
Peter Vanhoutte

10 hrs ago
Macedonia: next roundInteresting development: VMRO-DPMNE leader Gruevski didn’t manage to form new government. He failed, because he was not able to broker a sound compromise with the Albanian parties — mainly DUI, taking into account their demands. Yes, VMRO-DPMNE clearly wants to govern, but on their conditions, considering the Albanian community as second rank citizens — they need them for the quorum, but would do without them if they could.Now, we can only wait for the President to appoint someone else to form a government. Though the Constitution is not detailed about it, it is clear that, in line with internationally accepted democratic standards, this mandate should now be given to the second party in line. Gruevski in the end was not negotiating as an individual, but as Head of VMRO-DPMNE, representing this party in the negotiations for the formation of a new government. Appointing now someone else from the same party would be a grave mistake, against the spirit of the Constitution, against democratic standards, and it would only result in further delays. If the President would appoint someone from the same party again, it would be a clear signal that they opt for new elections, together with the upcoming local elections — dreaming to win both elections this time.Sovereignty is one thing, but the international community, including the EU, shouldn’t remain silent if basic democratic standards are not met. Let’s not forget that Macedonia still has the ambition to become one day a member of the EU and NATO, two organizations where democratic standards are critical for all who want to join.Peter Vanhoutte

Интересен развој на работите: Лидерот на ВМРО-ДПМНЕ Никола Груевски не успеа да формира нова влада. Не успеа зашто не беше способен да се спогоди на разумен компромис со албанските партии--главно ДУИ, земајќи ги в'предвид нивните барања. Да, ВМРО-ДПМНЕ очигледно сака да владее, но под нивни услови, сметајќи ја албанската заедница како граѓани од втор ред--тие им требаат за кворум, но би работеле без нив доколку можат.
Сега можеме само да го чекаме Претстедателот да назначи некој друг да формира влада. Иако Уставот не е многу детален по ова прашање, јасно е, дека е во согласност со меѓународнито признатите демократски стандарди, дека овој мандат сега треба да биде понуден на втората партија во редицата. Груевски не преговараше како поединец, туку како Лидер на ВМРО-ДПМНЕ, претставувајќи ја неговата партија во преговорите за формирање на нова влада. Назначување на друго лице од истата партија би било страотна грешка, против духот на Уставот, против демократските стандарди, и ќе произведе нови застојувања. Доколку Претседателот назначи друго лице од истата партија, тоа би било јасен сигнал дека тие веќе се решиле за нови изобри, заедно со локалните коис идат--сонувајќи двојна победа.

Поракава на Другарот Перо е многу опасна бидејки е завиткана во обвивка која подгрева етничка нетрпеливост, велејки дека албанската заедница е етничка заедница од втор ред. Тоа е играње со оган. Играта со провоцирање на незадоволство кај некоја од етничките заедниците, беше подгревано незадоволството кај Српската етничка заедница, кај Ромската етничка заедница, кај Албанската етничка заедница заради наводната нивна "другоразредна" положба е стара комунистичка игра, со таа игра е сокриван битниот проблем, а тоа е НЕ почитувањето на индивидуалните човекови права и слободи од страна на комунистичкиот систем. КАКО И КОЈ ЈА ПРАВЕЛ СЛИКАТА ЗА ТОА ДЕКА МАКЕДОНЦИТЕ СЕ ГЕНОЦИДЕН НАРОД
Во Македонија после 1991 година, прогонувани се десетици илјади луѓе заради своите ИДЕОЛОШКИ и ПОЛИТИЧКИ ставови кои биле различни од комунистичките.
За тоа до ден денеска и покрај Резолуциите на Советот на Европа за осуда на тоталитарните системи во Македонија не е сторено ништо. Ниту еден евроамбасадор, европратеник не инсистирал на спроведување на тие Резолуции. Без спроведување на тие Резолуции нема промена на системот Дргар Перо. Без спроведување на тие резолуции нема почитување на ИНДИВИДУAЛНИ човекови права. Без почитување на индивидуални Човекови Права нема почитување на права на етничките заедници. Македонскатa етничка заедница е заедница на која најмногу и се прекршувани човековите права во Р. Македонија од 1945 па до денеска. Само во 1965 година, близу 137 илјади ЕТНИЧКИ Македонци биле под обработка на Тајната Идеолошка Полиција како противници на тоталитарниот комунистижки систем а формално обинети за соработка со странски служби. Другар Перо се надевам паметите дека и Груевски виновниците за прислушкувањето ги бараше во странските служби.  Бројката на следени-прогонувани ЕТНИЧКИ Македонци од тајната идеолошка полиција во период 1991 па до денеска не би сакал да ја споменувам од причина што неможам да приложам непобитен доказ, но имам индиции дека се изразува со неколку десетици илјади. 

Quote: Wrote:[Image: 9ashe9.jpg]

Вториот дел на пораата на другарот Перо, додела на мандат како да ја пишувал јал Владе милчин, јал Мирјана Најчевска! Жално е човек кој израснал во демокраски систем, систем во кој почитувањето на Уставот е основно правило за да се опстане во политиката, ни објаснува дека поради тоа што Уставот не е многу јасен, ШТО НЕ Е ТОЧНО, било дозволено сега "мандатот да се даде на втората партија во редицата".
Би сакал да верувам дека господинот Ванхауте не бил запознаен со тоа дека членот на Уставот по кој е доделуван мандатот 1992 е ист и денеска. Не е запознаен дека ВМРО ДПМНЕ 1992  поднело представка до Уставниот суд во која бара Уставниот суд да не дозволи прекршување на Уставот. Уставниот суд по преставката на ВМРО ДПМНЕ донел РЕШЕНИЕ со кое постапката на Глигоров ја квалификува како непрекршување на Уставот. Со таквото РЕШЕНИЕ е востановен ПРЕСЕДАН, преседан кој ке биде правило за додела на мандат кога некој ке се повика на него. Се до промена на членот 90, членот 90 до ден денеска не е сменет. ПРЕСЕДАНОТ е дел од Уставното решение за додела на мандат, Другар Перо. (Тексови поврзани со прекршувањата на Усатвот при до дела на мандат од страна на Глигоров 19911992)
Да се вратам на на 1991/1992 година, председателот Глигоров при двете додели на мандат онаа 1991 и онаа 1992 година го крши Уставот, а со тоа прави ДРЖАВЕН УДАР бидејки не ја почитува изборната волја на граѓаните. Непочитувањето на изборната волја на граѓаните е со цел да овозможи опстанок на тоталитарниот комунистички систем.
За слични дејаниа во Латвија, Европскиот Суд за Човекови Права постапил вака::

Quote: Wrote:Европскиот Суд за Човекови Права (ЕСЧП), во еднаприлика одреди дека примена на лустрациски мерки во однос на дела строени после завршувањето на тоталитарен режим биле прифатливи и не ја нарушуваат Европската Конвенција за Човекови Права (ЕКЧП). Во случајот на Жданока против Латвија централното прашање беше статутарна одредба која забранува на лица кои „активно учествувале после 13-ти јануару 1991. год.“ во Комунистичка Партија на Латвија (КПЛ) да учествуваат во парламентарни избори (1998 и 2002). Одредбата била донесена од Парламентот поради тоа што кратко време после Декларацијата за Независност од 4-ти мај, 1990. год., КПЛ била вмешана во организирање и спроведување на државни удари во јануари и август 1991. год. против новоформираниот демократски режим. Откако било согледано и особено земени во обзир историскиот и политички контекст во кој оспорената мерка била превземена, било заклучено дека било разумно од страна на легислатурата да претпостави дека водечки лица во КПЛ имале анти-демократско држење, поради што ЕСЧП пресуди дека немало прекршување на Член 3 од Протокол Бр. 1. Конкретно, ЕСЧП пресуди дека додека такви мерки не можат да бидат прифатливи во контекст, на пример, на држава која што има долго-воспоставени рамки на демократски институции, сепак може да се сметаат за прифатливи во случајот на Латвија со оглед на историскиот и политички контекст кој водел до нејзиното установување, како и со оглед на заканата кон новиот демократски поредок поставена од препородот на идеи кои, доколку им се дозволи да здобијат корени, можат да станат способни да го возвратат тоталитарниот режим.      

Морам да споменам уште едно злодело на вашите пријатели Другар Перо а тоа е попречивањето на лустрацијата. Во таа игра беше вклучен и Уставниот суд кој отиде дотаму па во барањето мислење од Венецијанската комисија за тоа дали во Македонија треба да има лустрација за период после 1991 година, свесно ги сокри фактите дека тајната полиција продолжила и во период 1991-1995 да користи дел од законите на бившата држава Југославија. Уставниот суд свесно сокрил дека постојат непобитни докази дека повеке илјади луѓе се следени од тајната идеолошка полиција од Идеолошки и Политички причини. Уставниот суд свесно сокрил дека дел од законите, правилниците според кои работела тајната полиција не се објавувани јавно, значи не биле достапни до граѓаните. Устсвниот суд и покрај јавно презентираните докази за тоа дека министрите на полицијата надвор од Уставот давале,  потпишувале налози за прислушкување, следење а се работи за илјадници случаеви, значи илјадници непобитни докази Другар Перо, Уставниот суд не најде за сходно тоа да го спомене во барањето мислење. Откако разбравме за постапката на Уставниот суд, реагиравме и во разговор со Секретарот на Венецијанската комисија ја прикажавме вистинаската состојба во Македонија, добивме одговор дека во Македонија треба да се спроведе лустација и за период после 1991 година. Вашите пријатели Другар Перо ја одмолчаа оваа вест а нели се борци за човекови права. (Целиот текст: Томас Марктерт: „Досиејата ја менуваат сликата“ )
Во Македонија 1999/2000 година, Беа подотворени архивите на Тајната Полиција и на виделина излезе дека системот на работа на Таната Полиција останaл ист како и во Тоаталитарнито Југословенски Систем, основна задачa на Тајната Полоција била да се зачува Тоталитрниот Комунистички Систем! А тоа беше потврда дека во Македонија ништо не се сменило. ФООМ, Хеклсиншки Комитет, сегашното опкружување на Другарот Перо не напишаа ни зборт за неуставното прислушкување на десетици илјади граѓани на Македонија, не напишаа ни збор за уништувањето на илјадници семејства заради целта на Тајната Идеолошка Полиција од секој неистомисленик со притисоци, уцени, нудење на поткуп направи свој соработник.
Дргар Перо ако не беа ФООМ, Херлсиншки, Уставниот суд, Груевски  ГРУЕВСКИ НИКОГАШ НЕМАШЕ ДА ДОЈДЕ НА ВЛАСТ  и затоа станете повторно господин Ванхауте и почитувајте си го ЗБОРОТ! ЗБОРОТ дека "РЕШЕНИЕТО НЕ Е СДСМ ДА ГО ЗАМЕНИ ВМРО ДПМНЕ", РЕШЕНИЕТО НА ПРОБЛЕМОТ ВО МАКЕДОНИЈА Е СМЕНА НА СИСТЕМОТ! Смена на системот ке нема се додека комунистите се на власт, а комунистите се и во СДСМ и ДПМНЕ. 
2005 година, после добивањето на политичкиот азил, подесов тужба до Европскиот Суд за Човекови Права со која сакав да укажам со непобитни докази, одобрениот азил за мене и семејството од Канада и моето досие за прогонот кој е вршен врз мене заради моите Идеолошки и политички определби. Опредлеби кои биле Македонија да стане демократска држава, држава на владење на законот за сите подеднакво, држава во која ке бидaт почитувани индивидуалните човекови права и слободи. За жал ЕСЧП ја отфрли тужбата од причнина што не сум ги поминал судските инстанци во Македонија, одлука која се граничи со разумот! Mе упатија да се жалам кај Началникот на ГУЛАГОТ за однесувањето на службениците на ГУЛАГОТ кои работат според прописите на Началникот. Ја испочитував препораката на ЕСЧП и тргнав во битка која знаев дека однапред е изгубена. После седум годишни игри мојот обид за судска разврска заврши без да се дозволи да отпочне судскиот процес. Со доказите дека сум го поминал бараниот пат од ЕЧСП поднесов жалба до ЕЧСП и бев одбиен од причина што 2005 година сум поднел тужба до истиот суд за истиот предмет. ЕЧСП во случајот Ждонака против Латвија не барала од Ждонака да ја истера процедурата пред судовите во Латва туку донел пресуда.
Дали Дргар Перо ке се обидете да ми дадете на мене и на дел од Македонската јавност, оној дел кој вие не го гледате ниту се обидувате да го заштитите од комунистичкиот терор, зошто ЕСЧП користел двојни аршини во случајот Ждановка и во мојот случај.
 
22-03-2017, 02:48 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,237
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#4

Одговорот на господинот Ванхауте:


Quote:Dear Jordan,


let me make it very clear from the beginning. Though you are free tow write anything and to criticize me as well (no problem with that), I have to inform you that you didn’t get my message. The main problem in Macedonia, but also in other countries of the former Yugoslavia, is that the political elite,but also many citizens, still continue with what they perceived as democracy under Tito. As a result, Macedonia and other countries in the region ended up with a highly clientelism system, where citizens believe they can only get a job via a political party, they can only do business if they do as ordered by those in power. And of course, there is the endemic corruption. It will take a long time to eradicate this.
Concerning the non majority communities, yes, the facts on the ground prove - even today that there is discrimination, even though the situation improved since 2001. But there is still a long way to go. One example: today, the Albanian community is not allowed to question some of the national symbols or to request a formal recognition of Albanian as a de facto second language. For the President, this is immediately a reason to block the formation of the government. The least I would expect is that people learn to listen to each other - step 1: first listen. Step 2: ask additional questions for clarification. Step 3:start a comprehensive discussion on the proposed issues, discuss, amend, make counter proposals if needed and try to reach an agreement (= compromise). By not doing this, the President makes it very clear that the Albanian parties are just second rank citizens, whom you even don’t need to talk to. This is in no way different from the behavior in Tito’s time. Changing this takes courage, the courage to develop an open democracy - and sorry, but in relation to this, I have no connection to Soros, even though I highly appreciate their work, as we share a common ideal about an open democracy, where all citizens are treated equally, where everyone can rely on the same basic rights, where the judiciary is without bias, This is what the current discussion is really about.

Best regards,

Peter


Мој одговор:

Quote:Dear Mr. Peter,

I understood your message quite well, which is why I reacted to it. I wrote the article in which I tried to remind you that a word is a word, that is to say, I wanted to remind you of your own motto during the negotiations of 2015-2016: that a word given ought to be honoured. You, Sir, gave a word that you would insist on nothing less than the transformation of the system, and, according to your own words replacing VMRO-DPMNE with SDSM does not equate to a systemic resolution to the Macedonian problem. I believed you to be absolutely correct in your diagnosis, which is why you got my, as well as the support of many Macedonian citizens who had diagnosed the illness of the Yugoslavian, and later Macedonian society, long before the onset of 1990. On the eve of the December election, these same citizens who have, over time, developed a high sensibility to fraud, recognizing that the Opposition had retreated from the task of uprooting the system of corruption, chose to abstain from voting. The people of Macedonia have had enough opportunities to learn that nothing good comes from voting for the lesser of two evils. This seems to be the message that has eluded both yourself, and the Macedonian Opposition in the electoral aftermath. As a means to cover up the effective electoral boycott, the Secret Ideological Police (UDBa) put forth the Albanian platform in order to draw the public and international attention away from the fact that the Macedonian political nomenclature has lost all legitimacy in the hearts and minds of the people.
The Opposition’s “failure to understand” the silent message of the boycotters should come as no surprise. This is the same Social-democratic political formation that had no qualms operating an opposition-free Parliament for four (4) years in the mid-1990s. They are blind power-seekers and loyal guardians of Tito’s Regime. I am, however, unpleasantly surprised and deeply disappointed that you seem unable to decode the simple message of those whose only resort at political dissent is abstinence, and have instead joined hands with those who have spent the 25 years of Macedonian independence preserving every bit of Tito’s totalitarian regime.
I believe that I’m correct in asserting that in true democracies, the parties and movements pretending to the national throne deliver their various platforms and visions to the voters prior to the vote. The December 2016 vote was preceded by a two year-long campaign, the sole focus of which were the disgraceful revelations of organized crime revealed by the wiretapping scandal. The elections were organized with one goal in mind: the dismantlement of the structure which makes organized crime possible. The structure, the mechanism, by which clientilism perpetuates itself in Macedonia is the Secret Ideological Police (UDBa). It is through the relentless work of the UDBa, that the abstract idea of employment-by-party-membership, can be turned into reality. If you thought that all that was necessary to prove loyalty to the Vlast was the possession of a membership card, I must warn you that your idea of how this system operates is rather naive. If that were indeed the case, then so many veteran members of VMRO-DPMNE would not find themselves ostracized by the State in our present time. The system operates on all levels of society, particularly in education. One passes through countless “checkpoints” in the course of one’s life, therefore ensuring that only the most loyal to the corrupt system of negative selection get to rise to the top. This system of ensuring adherence to the governing elite and its dogma was not something that Gruevski invented. It’s not even something that Tito created. This system of compulsory compliance, of deception and betrayal, was established as far back as the Serbian occupation of Vardar Macedonia after the Balkan Wars.
Rather than use the declaration of Macedonian independence as an opportunity to denounce the Secret Police and place it in its rightful quarter—the waste bin of history, the usurpers to the Macedonian throne of the 1990s breathed a new life into this reprehensible organization, then operating as the UBK (Security and Counterespionage Agency). To give you an idea as to how much the Social-democrat government of Branko Crvenkovski cared about the disruption of the clientilist system of Tito’s Yugoslavia, I submit to you that the UBK was governed by ordinances compliant to the laws of the Constitution of SFR Yugoslavia of 1985, as late as 1995! In 1995, the UBK got a facelift. She got a new name, UBDa (State Security Agency), which was a indeed a throwback to the good old days when the Marshal cruised the world’s oceans. She also got a new set of ordinances governing the scope of its work. The agency’s new name was representative of the old spirit that the “new” set of ordinances espoused. So democratic were they, that they had to be published in a secret edition of the Official Gazette! Some of the most prominent members of today’s “civil sector” were in those days leading figures of the Ministries of the Interior, Justice, Education and the Exterior—the same bunch that are today the champions of “open democracies.” Worse still, they continue to dominate the Macedonian academic scene thereby perpetuating the system of negative selection into the hereafter.
But, to return to the issue of the day: the substance of the post-electoral challenge posed by the Albanian platform. First, we must pose the question: did the Albanian parties make any mention of “The Platform” prior to the December vote? To the best of my knowledge no such promise or demand was uttered in the lead-up to the election. That being the case, can this after-the-fact Platform legitimately form the basis—nay, the crux—of the new government program? Dare I add that there seems to be no room left for negotiation upon agreement to form a coalition. I believe you’ll agree in concluding that such an act of trickery and deception has no home in an honourable democracy. No society which holds the smallest inkling of respect for the principles of democracy, and where power rests in the hands of the voters, would accept as a key cornerstone in the policy of a freshly elected government something that was never put to the test of the just-completed plebiscite. In countries faithful to the ideas of democracy, such bate-and-switch tactics are deemed illegal in commerce, let alone politics.
Having been put through the ringer of the Secret Ideological Police, it is my most sincerest conviction that the Platform is not the work of Macedonian-Albanian populace.The Platform was conceived by the Secret Police,  it was made public by its collaborators. What is my conviction based upon, you ask? It is based upon the publications dating to the past decade, of the Secret Police files “IBAR,” “MAMA,” “VUJKO,” “STRELEC,” etc., revealing Messieurs Ahmeti, Fazliu, Ostreni and others as UDBa collaborators. Thinking to the conflict of 2001, which legitimized these criminals and made them into the present-day Partizans, how is it possible that a terrorist organization can form and arm itself amidst a police state? Add to this the fact that the leaderships every political party, NGO, and civil society are vetted and approved for their moral and political adequacy by the Secret Police, and the image is complete.
In every address I’ve made in the past 15 years, to Messieurs Fouere, Fule, the President of the European Court for Human Rights, the Subcommittee for Human Rights of the EP, etc, I have focused exclusively on the point that the democratization of Macedonia is contingent upon the cleansing of her society of the Communist cadre and the dismantlement of the system of negative selection. In every address I’ve made to you, I’ve spoken of the disgraceful lack of lustration, and the urgency for it, and yet you offer not even a single comment on the issue. In fact, you proudly boast to be sharing the same “ideal for open democracy” with the people who have fought tooth-an-nail against any meaningful attempt at lustration, while lecturing me, a man born and raised in Tito’s Yugoslavia and exiled from Macedonia by a VMRO-DPMNE government at the ripe old age of 50, as to what things were like back in Tito’s day, and how corrupt the countries that came out of that rotten federation have turned out. (See attached link

for phone conversation between our Committee for the Democratization of Macedonia and Venice Commission Secretary Thomas Markert, concerning omission of vital information on the behalf of the Macedonian Constitutional Court when seeking advice from the Commission regarding lustration in Macedonia for the period following the Republic’s independence from Yugoslavia)




[Image: hqdefault.jpg]

https://www.youtube.com/watch?v=FkvRhGO1mzs[/video]]ВЕНЕЦИЈАНСКА КОМИСИЈА 1





Macedonia cannot, and will not continue its existence unless it becomes a legitimate civil state, and embraces true democracy based on the rule of just law. Based on my understanding of justice and democracy, the civil state cannot be attained by simply elevating the rights of one ethnic group above all the rest. At the present time Macedonia is beleaguered with the serious challenge of calming the escalating disagreements and wild interpretations of the Constitution concerning the formation of the new government. I remind you again of the abuses which took place in a similar situation in 1991 and 1992, which I detailed in my previous letter. The vast majority of the actors involved in those unfortunate events for Macedonia’s democracy, are likely to be given some of the highest appointments in SDSM’s eventual government. The only sort of change we can expect is the superficial, personnel sort of change. The one thing that seems to be eluding you is that the anti-Platform protests carry with themselves the danger of and internal, Macedonian-against-Macedonian, conflict, sure to come at the of cost untold lives. If violence of any sort were to erupt, and we seem to be getting closer to that moment by the day, you can rest assured that it will quickly turn into a civil or even an international war. At the present, Albania is housing trained militants from the Middle- and Near-East, while Serbia, ever eager to get involved in senseless slaughter recently fortified their military with the addition of Russian MIG fighter planes and tanks. Need I remind you that war on the Balkans doesn’t get waged against armies, but against civilians. It is the duty of every one of us to do all that we can to prevent such a tragic scenario from unfolding. Should there be bloodshed, the responsibility will be upon the heads of the US and the EU, including yourself, Sir. This is why I implore you Mr. Peter,  to return to your word, transformation of the system.

The exit route out of the current crisis is quite simple. First, Parliament needs to be constituted. (According to Article 90 of the Constitution, the President cannot award the PM mandate prior to this event taking place.) The election of Prliament Speaker is not contingent on the formation of government. Then, Parliament ought to appoint another temporary government under the patronage of the EU and the US, whose sole mandate would be to prepare the terrain for an election which ought to take place in six months. The transitional government, along with the present Parliament, would need to carry-out electoral reform which (1) either adopts fully the proportional system with open candidate lists, while making the entire country a single electoral unit, or (2) reverts back to the old majority system, but with a single round of voting—as is the case in Canada. The formation of post election coalitions ought to be outlawed, and the minority government system—such as the one successfully employed in Canada—should be embraced instead. This system, while not perfect, is drastically more democratic, transparent and resistant to fraud and corruption, as no government is given free reign over the country, since it depends on the opposition’s support on every question, thus avoiding the problem of divide and rule without licence that happens to Macedonia ad perpetuum. It is only through a dynamic and robust practice of democracy that the civil society can come about, where the rights of every individual are honoured.
Macedonia can only survive as a civil society, as a country that belongs to its citizens—to every single one of them. This civil society cannot be achieved by the usurpation of the rights of individuals at the benefit of interest groups, as interest groups are nothing more than a rebranding of the ideal of the dictatorship of the proletariat. Macedonia’s failure to become a civil society is what keeps her outside the EU and NATO. As such, her days are numbered.


P.S.
Even though I live in Canada, I am not literate in the English language, which necessitates translation of my letters, and causes a delay in my response.
04-04-2017, 02:31 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,237
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#5

Quote:Превод на писмото:

Господине Јордан,
веднаш да ви појаснам. Вие сте слободни да пишувате што сакате и да ме критикувате (немам проблем со тоа), но, морам да ве информирам дека не сте ја разбрале мојата порака. Главниот проблем во Македонија, но исто така и во други поранешни Ју-држави, е тоа што политичката елита, но и многу граѓани, продолжуваат со начинот на кој ја поимувале демократијата под Тито. Како резултат, во Македонија и други држави во регионот, се има развиено систем на клентилизам, каде што граѓаните веруваат дека едниствениот начин да се стаса во вработување е преку политичка партија, дека можат да работат само доколку тоа е наредено од оние во власта. Тука е секако и ендемската копупција. Ќе биде потребно долго време да за ова да се отстрани.

Во однос на малцинските заедници, да, фактите на теренот докажуваат—и денес сѐуште е присатна дискриминацијата, и покрај тоа што ситуацијата е подобрена од 2001 година. Но има уште многу да се сработи. Еден пример: денес, на албанската заедница сѐуште не ѝ е дозволено да отпочне дискусија за некои од државните симболи, или да бара формално признавање на албанскиот како де факто втор јазик. За Претседателот, ова претставува ургентна причина да го блокира формирањето на нова влада. Најмалку што може да се очекува е барем луѓето да се исслушаат—прв чекор: прво слушај. Втор чекор: прашај надокнадни прашања за разјаснување. Трети чекор: заполни општа расправа за предложените прашања, дискутирај, менувај, давај контра предлози за да дојдеш до согласност (=компромис). Одбивајќи да го стори ова, Претседателот даја јасен сигнал дека албанските партии се граѓани од втор ред, со кои не е потребно ниту да се разговара. Ова не е воопшто поразлично од времето на Тито.

Менувањето на ова бара храброст, храброста да се развие отворена демократија—и жалам, ама во однос на ова, јас немам врска со Сорос, иако високо ја ценам нивната работа,
бидејќи ние го споделуваме заедничкиот идеал за отворена демократија, каде што сите граѓани ќе се третираат еднакво, каде сите ќе можат да се потпрат на истите основни права, каде што судството е без пристрастност. Ова е тоа за што се води сегашнава дискусија.



Оваа е мојот одговор:

Quote:Почитуван Ванхауте

Јас вашата порака ја разбрав многу добро и затоа и реагирав. Го напишав текстот во кој Ве потсетив дека ЗБОРОТ  Е ЗБОР,  поточно, Ве потсетив на она што беше ваша девиза во текот на преговорите 2015-16, дека треба и мора да се почитува дадениот збор. Вие господине Петер дадовте збор дека ке инсистирате на смена системот, бидејки смената на ВМРО ДПМНЕ со СДСМ нема да донесе промени на системот и за тоа бевте во право 100%. Заради тоа и ја добивте мојата, а и подршката на  многу граѓани на Македонија, кои проблемот на Југославија, тоталитарниот едноумен комунистички систем, а потоа и на Македонија како држава го детектитале одамна, уште пред 1990 година. Затоа тие исти  граѓани многу лесно го препознаа во предизборието отстапувањето на Опозицијата од задачата Промена на Системот  и затоа во голем процент не излегоа да гласаат.  Таа порака ниту Вие, ниту опозицијата не ја разбравте  во постизборието. За да се покрие тој факт, бојкотот на изборите, Тајната Идеолошка Полиција ја понуди ПЛАТФОРМАТА како идеален начин за оттргнување на вниманието.

Тоа што опозицијата на чело со СДСМ не ја „разбара“ пораката  во неизлегувањето на голем дел од гласачите на избори не ме изненади. Тоа е истата Соцојалдемократска политичка фомација којашто неколебливо управуваше со Парламент лишен од опозиција за цели четири години во средината на 1990-тите години. Тие се слепи трагачи по власт и  чувари на Титовиот систем. Меѓутоа, ме изненади и длабоко ме разочара тоа што и Вие не ја разбравте таа порака и постизборно се придруживте на играта на Титовите стуктури за зачувување на тоталитарниот комунистички систем.

Во сите демократски држави изборите се одржуваат по принцип кадешто за време на предизборната кампања партиите на гласачите им ја соопштуваат својата визија и понуда за тоа што тие ке сторат ако дојдат на власт. Кампањата која за овие декемвриски избори траеше две години, беше со една порака и цел, да се изведат криминалците пред лицето на правдата. Изборите беа со една единствена цел, демонтирање на криминалните структури во власта и системот без која криминалот неможе да опстои. Структурата и механизмот низ кои клиентилизмот се перпетуира во македонското општество е тајната идеолошка полиција—УДБа. Токму преку нејзиното делување апстрактната идеја за вработување преку партиска припадност се преточува во реалност. Ако мислевте дека сѐ што е потребно за докажување на лојаност кон Власта беше поседувањето на членска книшка, тогаш морам да Ве предупредам дека вашата замисла за тоа како овој систем фунцкионира е загрижливо наивен. Ако системот навистина фунцкионираше како што го замисливате, тогаш огромниот број на членови ветерани на ВМРО-ДПМНЕ на денешницата немаше да се наоѓаат шиканирани од Државата. Системот фунцкоонира на сите нивоа на општествениот живот, а особено во образованието. Низ течението на својот живот македонскиот граѓанин минува низ редица „контролни пунктови,“ преку што Тајната полиција се осигирува дека само најлојаните на корумпираниот систем на негативна селекција можат да напредуваат, та и да стасаат до врвот на општествената хиерархија. Системот на целосна контрола, и осигурување потполно придржување кон владејачката елита и нејзината догма, не е измислен, ниту воведен во употреба од Груевски. Но, не е ниту систем кој комплетно го измили режимот на Тито. Овој систем на принудна согласност, на измама и издајништво, бил етаблиран уште за време на српската окупација на Вардарска Македонија по завршувањето на Балканските војни.

Демонтирањето на криминалните структури на власта не е возможно без демонтирање на Тајната Идеолошка Полиција, која  од 1991 година функционира под име СДБ/ДБК, инаку според системот на работа,  законите и одредбите кои ги користеше сѐ до 1995 година, а кои потоа само ги преформулира и им ја задржа суштината и приоритетите на работа  остана онаа истата Служба уште од времето Тито кога била  позната  под името УДБа! Наместо да се ползува моментот на рапсадот на Југославија како повод за растурање и ставање на оваа срамна криминална организација ви буништето на историјата, тогашните раководители на македонскиот народ само ѝ дадоа фејслифт и нов живот. За да добиете претстава за тоа колку навистина Владата на Бранко Црвенковски (читај Киро Глигоров) се грижела за растурање на клиентилистичкиот систем на Титова Југославија, ќе ви ги понудам фактите дека сѐ до 1995 година СДБ се раководела според законските одреби на Уставот на СФРЈ од 1985 година, како и тоа дека новите правила за работа на преименуваната ДБК од 1995 година, поради своето сукобеше со Уставот на РМ морале да бида објавени на неуставен начин во ТАЕН Службен весник. Некои од најприминентните припадници на денешниот „граѓански сектор“ тогаш беа водечки фигури во Министерствата за внатрешни, надоврешни работи, правда и образование—истите фигури денес се претставуваат како витези на „отворената демократија.“ А најлошо од сѐ е фактот што тие и денес продожлуваат да ја доминираат македонската академска сцена, на тој начин перпетуирајќи го системот на негативна селекција во бесконечноста.

Но, да се навратиме на суштината на постизборниот проблем кој е предизвикан благодарејки на палтаформата на Албанските партии. Дали во предизборието партиите на Албанците ја споменуваа платформата? Дали барањето од страна на Албанските партии, платформата, она што не било споменато во предизборието може да биде основна задача, програма  на новата влада која се обврзува таа да ја исполни? Ке мора да се сложите дека такво нешто не би поминало во ниту една демократска држава. Никаде каде се почитуваат демократските принципи и каде што граѓаните се тие кои дават и земаат власт нема да биде прифатемно од  самите граѓани програмата  на владата да биде заснована врз нешто што не било на оценување пред граѓаните, поточно пред избирачите во предизборието.

Платформата според мое длабоко уверување а и познавањето на работата на Тајната Идеолошка Полиција, е дело СДБ а обзнаента од нејзини соработници. За да почнете да размилсувате во тој правец ке ви посочам дека целиот политички врв на ДУИ е составен од Соработници на Тајната Идеолошка Полиција.  Псевдонимите  „ИБАР,“ „МАМА,“ „ВУЈКО,“ „СТРЕЛЕЦ“ под кои  работеле и работат Ахмети, Фазлиу, Острени итн., за Тајната Идеолошка Полиција им се познати и на врапците. Кога на ова ке се додаде фактот дека сите политички партии, водставата на НВОата и граѓанските здруженија во Македонија се формирани и кадровски екипирани  од Тајната  Идеолошка Полиција сѐ станува јасно како бел ден.

Во сите мои писма до господата Фуере, Фуле, Председателот на Европскиот Суд за човекови Права, Подкомитетот за човекови право во Европскиот парламент, сум укажувал дека основна пречка за демократизирањето на Македонија е неспроведувањето на лустрцијата, која Ви ја споменав и на Вас, а за која вие немате никаков коментар.

Во писмово кое Ви го праќам имате линк од снимка од разговор на представник на нашиот КОМИТЕТ за ДЕМОКРАТИЗАЦИЈА на МАКЕДОНИЈА со секретарот на Венецијанската комисија, а од причина што Уставниот суд во 2011 година се дрзна да во барањето мислење од Венецијанската комисија не ги даде главните причини заради кои е потребна лустрација во Македонија и после 1991 година.



[Image: hqdefault.jpg]



КОМИСИЈА 1





Како е можно за демократи и поборници за демократијата во Македонија  да ги сметате луѓето кои се најгоеми противници на лустрацијата во Македонија, луѓе кои правеле и прават сѐ за да не се промени Титовиот тоталитарен систем?
Македонија, господине Петер, може да опстане и да стане демократска и правна единстевено само како граѓанска држава, што според мое убедување, не подразбира само втотиот по бројност етникум да има поголеми права од другите етникуми.

Во моментов Македонија има многу сериозен проблем, а тоа е спречување на ескалацијата на недоразбирањата околу мандат на влада и толкуањата на Уставот околу доделата на мандатот. Да ве потсетам за толкувањата на Уставот Ви пишував во предхотниот текст,  рошомонијадата околу толкувањата на Уставот кои се созададоа во 1991 и 1992 година, Титовите ученици за да кршејки го Уставот и непочитувајки ја волјата на гласачите се доберат до власт. Голем дел од тие тогашни актери на кршењето на Уставот и непочитувањето на волјата на гласачите се во првиот ешалон на СДСМ—значи луѓе кои сигурно ке имаат високи функции во евентуалната влада на СДСМ. Каква промена да очекуваме? Ке ви кажам промената ке биде само во персонална смисла.

Но она што вие можеби не го гледате во моментот—опасноста протестиве протв платформата како основа за правење на влада и инсистирањето да се направи влада врз основа на платформата може да прерасне во меѓумакедонски судир, судир кој ке однесе и човечки животи, а кој неминовно ке се прошири и на меѓуетнички, со сериозни импликакции на малку поширок регион од границите на Македонија. Ако недајбоже  се случи тоа најголемата вина ке ја има ЕУ, САД и Вие господине Петер. Затоа вратете се на вашиот даден  збор, ПРОМЕНА НА СИСТЕМОТ.

Решението на проблемот е многу лесно и едноставно. Собранието мора да се доконституира со избор на председател и др. Собранието ке треба да избере "влада" која ке биде пак договор под покровителство на ЕУ и САД и која ке спорведе избори во рок од 6 месеци. Таа влада и пратениците од овој состав ке треба да донесат нов изборен закон, кој ке понуди или пропорционален систем ама со Македонија како ЕДНА изборна единица и отворени листи, или пак мнозински систем со ЕДЕН круг на гласање. Забрана на постизборрно коалицирање, а тоа значи и можност за формирање на малцинаска влада, што е единствениот пат кон вистинска граѓанска држава, држава во која поединчените човекови права и слободи ке бидат столбот на демократијата.
 
Македонија само како граѓанска држава може да опстане. Граѓанска држава не подразбира права на еден или два етникума да имат повеке права од останатите етникуми.
04-04-2017, 03:04 AM
Reply