Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 10 Vote(s) - 2.5 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Тодор Александров
Author Message
stetos2000 Offline
Member
***

Posts: 53
Joined: Apr 2013
Reputation: 0

(05-06-2013, 07:35 PM)тракиецъ Wrote: Стетосе, ти пък ще ме умориш от смяв с това - поръбен -Pos

Язека тоа съм го зел от великиот македонски учител Блаже Конески/Лjамевич/Конев (спорет случаjот) каквото чуем, така пишем, во Пиринска Мкедония чуем поробен, а пишем поръбен Music5

Поръбен Македонец от Пиринска Македониjа Makedonija
(This post was last modified: 05-06-2013, 07:46 PM by stetos2000.)
05-06-2013, 07:45 PM
Reply
TATAP Offline
турко-монгол
*****

Posts: 1,533
Joined: Aug 2010
Reputation: 35

(05-06-2013, 04:08 PM)mickey Wrote: Тодор Александров Поп-Opушов (Ново Село, 4 март 1881 – Сугарево, 31 август 1924) бил еден од водачите на ВМРО. Во 1898 година се приклучил во ТМОРО. Бил учител и раководител на месните комитети во Кочани, Виница, Кратово, Ново Село и Штип, секретар на четата на штипскиот војвода Мише Развигоров (1905) и на кочанскиот околиски војвода Симеон Георгиев - Кочански (1907), окружен војвода на Скопскиот револуционерен округ (1907), член на ЦК на ВМОРО (1911), член во Штабот на III македонска бригада во Балканските војни и во Штабот на партизанската чета на III бригада на XI македонска дивизија во Првата светска војна.Дејствувал против политиката на Земјоделската влада на Александар Стамболиски за зближување со Кралството на СХС. Го потпишал Мајскиот манифест за обединување на македонските револуционерни сили во единствен македонски револуционерен фронт (1924)
Напиши два реда:къде е била тази бригада,къде е била тази дивизия!Ще си помисли некой,че е във АРМ!
И още нещо-първо е разписал юлския манифест,а после него и майския! Icon_razz

Когато говориш на Бог, това е молитва. Когато Господ ти говори - това е шизофрения.
05-06-2013, 07:48 PM
Website Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36

16-06-2013, 10:40 PM
Reply
TATAP Offline
турко-монгол
*****

Posts: 1,533
Joined: Aug 2010
Reputation: 35

Добре де,майка му стара!Лъжат като дърти цигани и по радиото!Кога Тодор Александров е подписал проклетия майски манифест като даже не е бил там!Вижте и на самия документ пише: ЗА Т. Александров:еди кой си
Разписали са го и човека после си е казал,че няма нищо общо с това!

Когато говориш на Бог, това е молитва. Когато Господ ти говори - това е шизофрения.
(This post was last modified: 17-06-2013, 01:06 PM by TATAP.)
17-06-2013, 01:04 PM
Website Reply
hristo Offline
Super Moderator
******

Posts: 2,955
Joined: Dec 2009
Reputation: 33

(17-06-2013, 01:04 PM)TATAP Wrote: Добре де,майка му стара!Лъжат като дърти цигани и по радиото!Кога Тодор Александров е подписал проклетия майски манифест като даже не е бил там!Вижте и на самия документ пише: ЗА Т. Александров:еди кой си
Разписали са го и човека после си е казал,че няма нищо общо с това!

Ех, Татар таква е потшишаната историја на МакедонијаGen026



17-06-2013, 02:38 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36

Quote:Тодор Александров –“Последниот крал на планините”



Тодор Александров –“Последниот крал на планините,”представува еден македонски револуционер, кој целиот свој живот му го посветува на борбата за Независна Македонија.Во комунизмот,комунистичката историја ги имаше прогласено ,за контроверзни сите македонски револуционери кои вооружено се бореа против српската окупација во Македонија,а со тоа и Тодор Алексадров кој представуваше еден бескомромисен борец против сите оние кои ја попречуваа борбата на ВМРО за Независна Македонија.Тодор Александров учесвувал во три востанија во подготовките на Илинденското,и како предводник на Охридското и Тиквешкото востание,така народните маси се повеќе започнаа да го подржуваат Александров и да му ја даваат довербата тоа било очигледно и по народните митинзи и многубројните организцаии и манифестации кои биле организирани од ВМРО.
Тодор Александров е роден на 4 март 1881 година во Ново Село Штип.За време на илинденскиот период Александров бил околиски раководител на кочанскиот регион.Учествувал во подготовките на солунксите атентати и во набавката на динамит,во 1901год бил учител во Кратово и имал чести средби со Павел Шатев и заедно вршеле набавки на оружје за Организацијата.Како резултат на предавство на 3 март 1903 година е осуден на 5 години затвор,а казната ја издржува во скопскиот зарвор Куршумли ан.На 10 јануари 1905 година Александров стапува во четата на војводата Мише Развигоров како секретар на четата,додека на третиот конгрес на Скопскиот револуционерен округ ноември 1907 година е избран за окружен војвода.За време на Младотурската револуција во 1908 година Тодор Александров,не го предава оружјето и заедно со Христо Матов стануваат главни поборници против Младотурците убедувајќи го македонскиот народ дека Младотурците се нови поробувачи на Македонецот и дека Организацијата треба да ја продолжи борбата до целосно протерување на Турците од Македонија и прогласување на нејзина автономија.Тодор Александров со свои чети ќе извршува низа напади и атентати врз Младотурците,а едни од најпознатите акции во овој период кои ќе ги вршат комитаџиите на Александров се Магарешките атентати.

Со букурешкиот мировен договор во 1913 година и поделбата на Македонија се засилува асимилацијата на македонискиот народ во анексираните делови од страна на соседите..По Букурешкиот договор и по завршувањето на Првата светска војна доста тешки стануваат условите за дејствување на ВМОРО бидејќи поделбата на етничка Македонија значела и разединување на револуционерните окрузи,а сето тоа ја спречувала Организацијата во понатамошната дејност.Македонската емиграција која била најмасовна во Бугарија издејствувала најголемиот дел од македонските револуционери да пребегаат во Бугарија,а тоа значело префрлување на македонското револуционерно движење на територијата на бугарската држава.Тодор Александров ја обновува организацијата,возобновени се сите револуционерни окрузи низ цела етничка Македонија,се започнува со засилено вооружување на македонските комити и подготовки за нови вооружени акции во трите поробени делови на Македонија, се до остварување на крајната цел Независна Македонија.Тодор Александров ја продолжува борбата за ослободување на Македонија, извојување на целосна политичка автономија и нејзино дефинирање во независна македонска држава,затоа и самата организација е именувана како ВМРО-Автономистичка,а четите на Александров како автономистички.Така во сите делови на поробена Македонија повторно се обновуваат старите структури на Организацијата-народната власт,судовите,вооружените формации-четите,селската милиција,воведување на даночен систем,додека во училиштата во Пиринска Македонија предавале само учители на Организацијата.За доста краток период Пиринскиот дел на Македонија се претворил во држава во држава односно бастион на ВМРО и представувал основна обединителна алка од каде дејствувале четите на Александров во останатите поробени делови.Во овај период Тодор Алексадров со посебна одлука на ЦК на ВМРО решаваат да се отфрли името Одринско,бидејќи по балканските и Првата светска војна грчките војски и андарти извршиле целосно етничко чистење на македонското население во Одринско, па така борбата во овој дел би била беспредметна.Организацијата од ВМОРО го добива името ВМРО,но стариот печат на ВМОРО останал да се употребува се до конгресот на ВМРО во 1925.Пролетта 1920 Александров,презема засилена четничка дејност во вардарскиот дел на Македонија.под српска власт,во документите Александров наведува дека целата борба на ВМРО е насочена за постигнување на автономна или Независна Македонија.Тодор Александров влегува во значителен судир со бугарската земјоделска влада на Александар Стамболиски која била непријателски насочена кон ВМРО.Владата на Стамболиски во корелација со БКП ќе се стремат за расформирање,на ВМРО,воспоставување на добрососедски односи со кралаството СХС и Грција и засекогаш затворање на македонското прашање,односно зачувување на границите потврдени со Букурешкиот мировен договор.

На 20 декември 1919 година Тодор Александров ја онбовува ВМРО,заедно со Александар Протогеров издаваат циркуларно писмо до сите легални и нелеглни дејци и војводи на Организацијата.ЦК на ВМРО во кој биле Тодор Александров,Александар Протогеров и Петар Чаулев издал писмо до европската општествена јавност во кој пишувало дека ВМРО се обновува и дека ги продолжува идеалите на старата Гоцеделчева ВМРО за ослободување на трите распокинати делови на Македонија,односно дека ВМРО со сите расположливи сили ја продолжува борбата за Независна Македонија.Судирите помеѓу четите на ВМРО и бугарскта влада на Александар Стамболиски, ќе прераснат во една граѓанска војна во која ВМРО ќе ја собори и ликвидира владата на Стамболиски. Тодор Александров испратил неколку предупредувачки писма до бугарските министри и председателот на владата Александар Стамболиски.Во овие предупредувачки писма Александров ја обвинил бугарската влада на БЗНС дека врши прогонувања на дејци на ВМРО дека води просрбска и антимакеднска политика.30мај 1921 бил склучен договор помегу владите на кралството СХС и бугарската влада,на состанокт помегу председталето на владаата на кралството СХС Никола Пашиќ и бугарскиот министер за внатрешни работи Александар Димитров било договорено да се спречат и уништата комитските чети на ВМРО,организацијата да биде забранета,сето ова било дочекано со голем револт од ВМРО.Септември 1920г Алексадров и ЦК на ВМРО упатилое прво предупредувачко писмо до министерот на внатрешни работи на Бугарија А.Димитров. Александорв ја обвинил бугарската влада дека ги подржува финансиски одцепените федералисти кои со владини средства формирале чети кои и се борат против ВМРО.Тодор Александров упатил писмо до целата бугаркса влада дека ако властите продолжат да ја спречуваат ВМРО во борбата за Независна Македонија,ВМРО ќе превземе ригорозни мерки со ликвидации против сите оние кои ја попречуваат дејноста на Организацијата во името на поробениот македонски народ и македонското ослободително дело.На 31 октомври земјоделската влада на Стамболиски ја формирала народната гарда(Оранжова гарада),која ке дејсвува во Пиринско против четитте на ВМРО,заедно со дел од одцепените федералисти.Четите на ВМРО предводени од Тодор Александров ќе ја ликвидираат целта земјоделска влада на Стамболиски.Ликвидирани ќе бидат,министерот за внатрешни работи на Бугарија Александар Димитров,кој ќе биде ликвидиран на 22 октомври 1921 година.На 26 септември атентаторот на ВМРО Јордан Цицонков во Чешка,Прага ќе го ликвидира бугарскиот министер Рајко Даскалов,за потоа да биде ликвидиран и Александар Стамболиски кој бил пројугословенски ориентиран,и бил во директен судир со четите на ВМРО,Стамболиски ќе биде ликвидиран од војводата Величко Велјанов-Чичето.Судирите со бугарските власти ќе се вршат паралелно со комитските акции кои ќе ги вршат четите на Тодор Александров во Вардарска и Егејска Македонија,каде ќе крстосуваат четите на војводите Панчо Михајлов,Иван Брло,Петар Чаулев,а со свои чети во ќе дејсвуваат и Тодор Александров,Тодор Лазаров.Во јуни 1920г од приринска Македонија навлегле во вардарака Македонија-членот на ЦК Тодор Александров,Панчо Михајлов Ефрем Чучков,Крсто Лазаров,Тодор Александров изградил цел систем на народна милиција составена од добро обучени Македонци кои само во Пиринскиот дел на Македонија броела 9100 души.Акциите кои ќе ги вршат четите на ВМРО посебно против србската војска и полиција во Варадарска Македонија ќе бидат секојдневни.14 февруар во струмичко четата на војводата Героги Вндев го нападнала гарнизонот на србската војска во судирите имало доста загинати и србкси војници и комити на ВМРО.Четитте на Тодор Александров во 1922 ќе извршат голем број кации против србската војска и полиција,во Кочани,Штип,Свети Николе,Скопско,Битолско,Охридско,а ќе започнат и да ги протеруваат српските колонисти.Српските власти за ваквите акции започнуваат да вршат терор врз македонското население,3 март 1923г,српски вооружени потери ќе извршат масакар врз 29 мажи од радовишкото село Гараван,кои ќе бидат сурово убиени.Март 1923 делгациите српската и бугарската влада во Ниш ќе го потпишат тн.Нишки договор,со кој било договорено двете влади и српската и бугарската на Стамболиски да водат отворена борба против четтие на ВМРО.Тодор Александров преку писмо до бугарскиот премиер Стамболиски отворено се заканил дека ако продолжи ваквата политика ВМРО ќе го оддели Петричкиот округ и Пиринска Македониј ќе ја прогласи за автономна како основна база за понатамошна борба за Независна Македонија. Кон крајот на 1923 година ВМРО на Тодор Александров ќе започне да воспоставува контакти со Павел Шатев,со овај чекор Александров палнирал постепено обединување на сите расположливи револуционерни сили во единствен револуционерен фронт. На 30 декември 1923година бил подготвен проект план за спогодба помеѓу ВМРО и Советската влада проектот бил потпишан лично од Тодор Александров.Во овој проект Тодор Александров ВМРО ја представува како организација на Македонците кои се борат за национално самоопределување,политичка слобода и за социјална правда.Главната цел наведува Алексадров е обединување на Македонија поделена помеѓу Буагарија,Грција и Србија во единствена политичка едница,која би се дефинирала како независна држава или би пристапила кон идната балакнска федерација. Пролетта Тодор Александров ќе упати писмо до бугасриките комунисти во кое ќе наведе,дека ВМРО бара комунистите да не превземаат акции во пиринско,еден од главните услови на ВМРО бил бугарските комунсити да не креваат востание во Пиринска Македонија,но комунистите овај догорвор го прекршиле,така летото 1922 се заостриле односите на ВМРО со комунситете започнале вооружени пресметки во Петричкиот округ.На 9 април во Виена била потпишана декларација за обединување на македонското револуционерно движење.Во Виена бил целиот ЦК на ВМРО била воспоставена целосна соработка со Коминтерната и СССР.Декларацијата била подпишана од Тодор Александров,Александар Протгеров,Димитар Влахов и Петар Чаулев.

Сакајќи да го оствари неговиот сон за сплотување на сите македонски револуционерени сили во единствен револуционерен фронт Тодор Александров кој во тој период бил во Лондон преку полномошно го потпишал Мајскиот манифест на 6 мај 1924 година.Во манифестот било истакнато дека ВМРО ја прифаќа моралната и материјалан подршка од СССР и дека ВМРО ќе се стреми да ги обедини сите македонски револуционерни сили и левата и десната и федералистите и автономистите во единствен револуционерен фронт со една единствена цел обединување на распарчена Македонија во една неделива самостојна држава.

Мајскиот манифест представувал големо изненадување за бугарскта влада на Александар Цанков.Целиот гнев бил истурен врз Тодор Александров.Во Горна Џумаја бугарската влада испратила 30 камиони со владини луѓе војска и полиција,а била испратена и потерница по Тодор Александров.Александров бил обземен со мрачни чувства, тој бил свесен дека со својот потпис на Мајскиот манифест ја подпишал својата смрт.Неговиот потпис на Мајскиот манифест представувал саможртва за обединување на разделеното македонско револуционерно движење.Под силни притисоци од бугарските власти но и стравувајќи ВМРО да не западни во целосна контрола на Коминтерната и СССР,со што би се извршила нејзина билшевизација,Алексадров го подвлекува својот потпис од манифестот.Тодор Александров влегол во директен судир и со владата на Алекандар Цанков,со кој и предходно имал недоразбирања и барал целосна слобода во дејсвувањето на ВМРО во борбата за Независна Македонска држава.Така бугарските владеачки фактори вознемирени и уплашени од преголемата моќ и авторитет на Тодор Александров го организирале неговото убиство.Ликвидацијата врз Александров ја извршиле поранешни членови на организацијата Штерју Валхов и Динчо Вретенаров кој преминале во палтеништво на бугарските власти.

Тодор Александров бил ликвидиран на 31 август 1924 гидина во местото викано Трите реки во близина на селото Сугарево на Пирин планина.До ден денес сеуште историската наука нема точно потврдено кој е нарачател на убиството на Александров,дали бугарската влада,дали БКП,дали Коминтерната или некои други сили,меѓутоа најверојатна е предпоставката дека зад неговот убиство стои бугарскта влада и бугарските офицерски кругови.Убиството на Тодор Александров представувало голем удар за ВМРО и за целото македонско револуционерно движење,Тодор Александров “ПОСЕДНИОТ КРАЛ НА ПЛАНИНИТЕ” како водач на ВМРО ја поведе борбата за Независна Македонија,тој представуваше еден доследен син на Македонија кој целиот живот му го посветил на македонското ослободително дело,со својот идеал и пожртвуваност тој остан верен на борбата за Независна Македонија,за таа идеа живел и се бореал за таа идеа и го положи својот живот пред олтарот на македонското ослободително дело.

ЃОРГИ ЧЕКУТКОВ

01-09-2013, 02:16 PM
Reply
hristo Offline
Super Moderator
******

Posts: 2,955
Joined: Dec 2009
Reputation: 33

Кога некој странец би го читал Чекутков за делото на Тодор Александров, веројатно би помислил дека се работи за голем Македонец кој страствено се бори за независна Македонија. Толку многу текст, а елементарна работа не се кажува. А, тоа дека Тодор Александров е бил Блгарин по национално чувство. Зошто тоа не се јавно и отворено каже? Така да духот на Блаже Ристовски како да лебди над сите македонисти. Толку ли е страв од вистината...или од консеквенците од таа вистина!?
02-09-2013, 01:25 PM
Reply
montehristo Offline
Неверен Тома
*****

Posts: 1,424
Joined: Aug 2010
Reputation: 30

(02-09-2013, 01:25 PM)hristo Wrote: Кога некој странец би го читал Чекутков за делото на Тодор Александров, веројатно би помислил дека се работи за голем Македонец кој страствено се бори за независна Македонија. Толку многу текст, а елементарна работа не се кажува. А, тоа дека Тодор Александров е бил Блгарин по национално чувство. Зошто тоа не се јавно и отворено каже? Така да духот на Блаже Ристовски како да лебди над сите македонисти. Толку ли е страв од вистината...или од консеквенците од таа вистина!?

Hahaha,Hristo, edna rabota e kako nekoj se cuvstvuva, a druga rabota se negovite dela, pa ti sega meri sto e potesko, delata ili zborovite.
‘What has been will be again, what has been done will be done again; there is nothing new under the sun‘ ( Eccl. 1:9).
02-09-2013, 03:05 PM
Reply
TATAP Offline
турко-монгол
*****

Posts: 1,533
Joined: Aug 2010
Reputation: 35

И кои са му "македонските" дела,които го правят македонец?
Когато говориш на Бог, това е молитва. Когато Господ ти говори - това е шизофрения.
03-09-2013, 12:07 AM
Website Reply
hristo Offline
Super Moderator
******

Posts: 2,955
Joined: Dec 2009
Reputation: 33

(02-09-2013, 03:05 PM)montehristo Wrote:
(02-09-2013, 01:25 PM)hristo Wrote: Кога некој странец би го читал Чекутков за делото на Тодор Александров, веројатно би помислил дека се работи за голем Македонец кој страствено се бори за независна Македонија. Толку многу текст, а елементарна работа не се кажува. А, тоа дека Тодор Александров е бил Блгарин по национално чувство. Зошто тоа не се јавно и отворено каже? Така да духот на Блаже Ристовски како да лебди над сите македонисти. Толку ли е страв од вистината...или од консеквенците од таа вистина!?

Hahaha,Hristo, edna rabota e kako nekoj se cuvstvuva, a druga rabota se negovite dela, pa ti sega meri sto e potesko, delata ili zborovite.

Тие работи Монтехристо, обично одат заедно. Мислам на чувството и на делата. Ако нема чувство-нема дела. Поради историските констелации од тоа време, кај револуционерите од Македонија превладувала идеја за независна Македонија, но сите тие, нели, се чувствувале како Блгари. Така барам тие самите тоа го велат. Или не знаеле што се, па ние сега, нивните современици, по препорака на академикот Блаже Ристевски ке им го кажуваме идентитетот...ретроактивно Icon_razz Интересно е да се види кој е авторот на текстот што го постира Јордан. Тој е историчар, но и , во една рака, и политичкки активист:


[undefined=undefined]Македонија
09.10.2010
ПРОВОКАЦИЈА ПРЕД ПРАЗНИКОТ - ПЛАКАТИ НА ЧЕРНОЗЕМСКИ ВО БИТОЛА
slika

Посатаментот на плоштадот “Магнолија” во Битола , наменет за споменикот на Филип Втори и целиот битолски Широк Сокак денеска осамнаа излепени со плакати на кои има фоторграфија од Владо Герогиев Черноземски, познат во историјата како ликвидатор на македонскиот револуционер Димо Хаџи Димов. Под фотографијата пишува “во чест на македонскиот херој Владо Герогев Черноземски, кој на 9 октомври 1934 година понесен од патриотскиот дух, во Марсеј Франција, го ликвидира озлогласениот српски тиранин Александар Караѓорѓевиќ”. Летокот е потпишан од Македонскиот радикален фронт “Сариса”, од каде велат дека делото на Черноземски треба да го разбуди патриотскиот дух кај секој Македонец.

-Современта македонска историографија работи со чисто определена архивска граѓа, а не како историографијата градена пред 70 години, која го диксвалификува Черноземски. Владо Черноземски беше македонски фанатик и не е битно дали му служеше на тоа ВМРО на Ванчо Михајлов. Черноземски се бореше под паролата за независна Македонија и Македонија на Македонците, а служеше за македонската кауза. Неговото дело извршено во Марсеј, треба да биде гордост за секој Македонец. изјави Ѓорѓи Чекутков, потпретседател на Македонскиот радикален фронт ‘Сариса” од Битола.



Од опозицината СДСМ велат дека зад ова дело стојат активисти на ВМРО –ДПМНЕ

-Голем број битолчани, во оние што денеска ги лепеа плакатите, препознаа истакнати активисти на младите сили на ВМРО-ДПМНЕ. Го величаат Черноземски, со што јасно е, во паниката од се помалата поддршка од граѓаните на Македонија, ВМРО-ДПМНЕ се обидува на секаков начин да ја прекрои македонската национална историја. На девети октомври, воочи на празнувањето и чествувањето на најсветлата македонска дата 11 Октомври, се повампирува бугарофилското крило на ВМРО-ДПМНЕ, изјави Весна Бендевска од СДСМ.

Македонскиот радикален фронт “Сариса” се декларира како невладина организација за заштита на македонските културни, историски вредности и македонската традиција.
[/undefined]
03-09-2013, 06:30 AM
Reply
montehristo Offline
Неверен Тома
*****

Posts: 1,424
Joined: Aug 2010
Reputation: 30

Зошто Тодор Александров би ја убивал тогашната Бугарска влада?
Можеби поради следното:
(04-09-2013, 10:48 AM)hristo Wrote: Не може шпанска елита да го води рускиот народ, или обратно.
‘What has been will be again, what has been done will be done again; there is nothing new under the sun‘ ( Eccl. 1:9).
04-09-2013, 06:11 PM
Reply
Valkanizater Offline
Senior Member
****

Posts: 431
Joined: Feb 2011
Reputation: 15

За Тодор Александров, бугарската влада, испанските елити и руснаците...
Какво точно е елит, лидер, народ, население...
Югославия се водеше от хърватин, Франция от корсиканец - всеки може да види саркофага му в т.нар. "Инвалиди", Германия - от австриец, а Русия - т.е. някогашния СССР - от грузинец, ...
Времена, нрави; а и в крайна сметка - всичко тече, всичко се изменя...
04-09-2013, 10:24 PM
Reply
Тодор Offline
Македонски Българин
***

Posts: 111
Joined: Oct 2010
Reputation: 27

Quote:Март 1923 делгациите на српската и бугарската влада во Ниш ќе го потпишат тн.Нишки договор,со кој било договорено двете влади и српската и бугарската на Стамболиски да водат отворена борба против четити на ВМРО.

Четите на ВМРО предводени од Тодор Александров ќе ја ликвидираат целта земјоделска влада на Стамболиски.Ликвидирани ќе бидат,министерот за внатрешни работи на Бугарија Александар Димитров,кој ќе биде ликвидиран на 22 октомври. На 26 септември атентаторот на ВМРО Јордан Цицонков во Чешка,Прага ќе го ликвидира бугарскиот министер Рајко Даскалов,за потоа да биде ликвидиран и Александар Стамболиски, од војводата Величко Велјанов-Чичето, кој бил пројугословенски ориентиран,и бил во директен судир со четите на ВМРО.

Ако днес са ликвидират сите проюгославци мисля дека не ще остани много народ във РМ.
Небото да е книга, морето мастило, не ще можам да напишам своите ядови.
04-09-2013, 11:55 PM
Reply
montehristo Offline
Неверен Тома
*****

Posts: 1,424
Joined: Aug 2010
Reputation: 30

(04-09-2013, 10:24 PM)Valkanizater Wrote: За Тодор Александров, бугарската влада, испанските елити и руснаците...
Какво точно е елит, лидер, народ, население...
Югославия се водеше от хърватин, Франция от корсиканец - всеки може да види саркофага му в т.нар. "Инвалиди", Германия - от австриец, а Русия - т.е. някогашния СССР - от грузинец, ...
Времена, нрави; а и в крайна сметка - всичко тече, всичко се изменя...

Валканизатер, полека со релативизациите.
Прво, Хрватот Тито успеа од НДХ да направи прво Социјалистичка а потоа неговите наследници и независна Хрватска како победничка од Втора Светска Војна.
Второ, никој ни не го приметува коментарот на командантот Маркос дека КПГ ја изгуби борбата но не ја загуби Егејската Македонија.
Трето, да не зборуваме за поединци кои имале само моќ на ум.
‘What has been will be again, what has been done will be done again; there is nothing new under the sun‘ ( Eccl. 1:9).
05-09-2013, 01:47 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36

18-10-2013, 12:41 PM
Reply
TATAP Offline
турко-монгол
*****

Posts: 1,533
Joined: Aug 2010
Reputation: 35

(18-10-2013, 12:41 PM)ЈорданПетровски Wrote:
[Image: 030133136.jpg]

[Image: 030133137.jpg]

[Image: 030133138.jpg]

[Image: 030133188.jpg]

[Image: 030133190.jpg]

[Image: 030133191.jpg]

[Image: 030133192.jpg]

[Image: 030133193.jpg]

[Image: 030137385.jpg]
Когато говориш на Бог, това е молитва. Когато Господ ти говори - това е шизофрения.
18-10-2013, 01:58 PM
Website Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36

19-10-2013, 01:53 PM
Reply
Valkanizater Offline
Senior Member
****

Posts: 431
Joined: Feb 2011
Reputation: 15

(05-09-2013, 01:47 AM)montehristo Wrote:
(04-09-2013, 10:24 PM)Valkanizater Wrote: За Тодор Александров, бугарската влада, испанските елити и руснаците...
Какво точно е елит, лидер, народ, население...
Югославия се водеше от хърватин, Франция от корсиканец - всеки може да види саркофага му в т.нар. "Инвалиди", Германия - от австриец, а Русия - т.е. някогашния СССР - от грузинец, ...
Времена, нрави; а и в крайна сметка - всичко тече, всичко се изменя...

Валканизатер, полека со релативизациите.
Прво, Хрватот Тито успеа од НДХ да направи прво Социјалистичка а потоа неговите наследници и независна Хрватска како победничка од Втора Светска Војна.
Второ, никој ни не го приметува коментарот на командантот Маркос дека КПГ ја изгуби борбата но не ја загуби Егејската Македонија.
Трето, да не зборуваме за поединци кои имале само моќ на ум.

ВЧЕРА ВО КЛИНИЧКИОТ ЦЕНТАР ВО БЕЛГРАД ПОЧИНА ВДОВИЦАТА НА ТИТО

На погребот на Јованка Броз ќе присуствува и македонска делегација
….
Но, она што со сигурност се знае дека на погребот на некогашната прва дама на СФРЈ ќе присуствува и делегација од Македонија, предводена од Сојузот на Титови леви сили и од Здружението на граѓани кои го почитуваат ликот и делото на Тито. Ова ни го потврди вчера претседателот на Сојузот, Слободан Угриновски, кој Јованка и лично ја познавал.
- Шестчлена делегација е подготвена за патување, но очекуваме да не известат кога и во каква форма ќе биде организиран погребот. Јас ќе контактирам и со нејзините роднини во Кумановско, па можеби и тие ќе ни се придружат. Најверојатно ќе тргнеме утре со вечерниот воз, изјави вчера за Вечер првиот човек на Титови леви сили. Тој рече дека со Јованка последен пат се сретнал пред пет години, а оттогаш неколкупати се слушнал на телефон.
….
За жал, историската неправда кон неа почна да се исправа дури пред крај на нејзиниот живот.

http://daily.mk/forward/2488426/na-pogre...delegacija

Бог да я прости първата дама...
21-10-2013, 12:27 AM
Reply
Valkanizater Offline
Senior Member
****

Posts: 431
Joined: Feb 2011
Reputation: 15

Датум: 14.11.2013, 17:43

ИсториЈа на Балканот

Зошто Тито може да биде на седум народи, а Александар само на Грците?

Искра Kоровешовска

„Заедничката историја со Македонија е чувствително прашање и не треба да одрекуваме некои историски реалности, но ако двете земји сакаат да градат заедничка европска иднина, ќе треба да направат некои компромиси во однос на толкувањето на историјата“. Вака официјална Софија гледа на македонско-бугарските односи. Ним им пречи што како македонски војводи и историски за нас значајни личности ги славиме Гоце Делчев, Тодор Александров, Јане Сандански. Друг е проблемот во однос на „заедничките“ работи со соседот од југ, Грција, која смета дека има ексклузивно право и монопол над името Македонија, потоа над Александар и Филип Македонски. Оттаму, во секоја изјава на официјална Атина одѕвонува дека без промена на името, заедничка европска иднина е тешко можна. Природно се наметнува една, можеби идеолошки не толку блиска со претходниве два примера, но логична дилема: ако шест поранешни југословенски републики и седум народи од поранешна СФРЈ, денес немаат никаков проблем во однос на славењето на Тито, нивната заедничка историја никогаш не била причина за раздор и во секоја од ексју-земјите има споменици и именувани улици по Тито, тогаш зошто Грција и Бугарија од овие нешта создаваат проблем што го пренесоа на ниво на ЕУ?

Аналитичарите, историчарите, социолозите и политиколозите од Балканот се насмевнуваат пред вака поставеното прашање. Kоментираат оти се работи за различно „заедништво“, но и дека конечно источниот и јужниот сосед на Македонија треба културно да созреат за да можеме сите да погледнеме во европската иднина.

Според професорот на факултетот за политички науки во Белград, Славиша Орловиќ, станува збор за идеолошки разлики на двете ситуации. Од една страна, станува збор за шест различни држави, кои излегоа од една „длабока заедница како Југославија и сеќавањето за едно убаво време, удобен живот и југословенски пасош со кој секој одеше каде што сака“. И сето тоа под капата на Тито.

- Kако што минува времето, граѓаните на поранешниот југословенски простор согледуваат оти имаат повеќе историски, културни, идентитетски и географски заеднички точки, па затоа Тито и Југославија останаа еден можен заеднички именител дека може да се живее сложно без разлика на различностите. Тито не може да ги скара шесте републики оти тој беше и остана симбол на една држава, -вели Орловиќ за „Дневник“. Зошто тогаш е проблем за Бугарија и за Грција славењето одредени историски личности?

- Градењето на државноста, националноста и на идентитетот е нешто што на Западот заврши многу порано отколку на Балканот, па модерната историја и недефинираните точки отвораат можности за манипулација. А уште пострашно е што тоа се користи од националистички структури во одредени земји за добивање политички поени - смета Орловиќ.

Политикологот и социолог од Софија, Петар Емил Митев, е на слична линија. Вели оти заедничкото чествување на одредени личности е белег на заедница - силна и со долга традиција, како Југославија, за разлика од заедничката историја со Бугарија и со Грција.

- Заедничкото чествување е белег на долго заедништво. Во извесна смисла меѓу Македонија и Бугарија треба да се признае постхумно двојно државјанство на истакнати историски личности. Но ако Македонците и Бугарите не се подготвени да направат ваков чекор, тоа значи дека една од двете страни - или и двете, не се стигнати до потребната културна зрелост. Kога станува збор за Тито, пак, јасно е за каков човек се работи. Тоа е голема и комплексна личност кој успеа да се спротивстави на Сталин и да опстане со својата независност и постигна светско признание. Таа дисциплина и тој авторитет резултираат со негова еднаква почит и со славење од сите земји на некогашна Југославија - вели Митев.

Македонскиот историчар и добар познавач на ликот и делото на Тито, Новица Велјановски, на проблемите со балканските историски личности гледа и од поинаков агол. Според него, личноста на Тито не е исто почитувана во сите земји што произлегоа од СФРЈ, но во идеолошка смисла секогаш остана да се слави како човек што ги обедини сите поранешни југословенски републики под идејата на антинацизмот „обоена“ со една атмосферата на удобен живот, без потреба по распаѓањето на Југославија да биде присвојуван како ексклузивно српска, македонска или хрватска личност.

- Kога станува збор за Бугарија, тука станува збор за посвојување некои личности како резултат на тоа што Македонија немала своја национална држава, а уште помалку начин како да ги афирмира Гоце Делчев и другите. Во таа неможност Бугарите, Србите и Грците ги сметаат како свои историски ликови - објаснува Велјановски.

Споменици на Тито во сите ексјугословенски републики

Во секоја поранешна југословенска република има минимум барем еден споменик на лидерот на Југославија, но никогаш тоа не претставувало проблем за која било од државите кои по распаѓањето станаа самостојни и независни. Никому не му пречат Kуќата на цвеќето, мавзолејот и музејскиот комплекс во Белград, споменикот во чест на неговиот дом во Kумровец, Хрватска, потоа во Титовиот омилен град - Ужице, како и во Велење во Словенија. Секоја земја од поранешна Југославија ги чествува роденденот, смртта и сите позначајни датуми од времето на Југославија на чело со Јосип Броз. Неколку споменици на Тито с` уште стојат и во Босна и Херцеговина, три од нив во Сараево и, се разбира, во Скопје.

На Грците не им пречи споменикот на Филип во Пловдив

Ако, од една страна, славењето на Тито ги обединува поранешните југословенските простори, Александар Македонски ги заострува и уште повеќе ги провоцира грчко-македонските односи. Но не и грчко-бугарските. На Атина не ~ пречи споменикот на таткото на Александар, Филип, во Пловдив.

http://www.dnevnik.mk/default.asp?ItemID...20C465FC87

Зошто Тито може да биде на седум народи, а Александар само на Грците?

Искра Kоровешовска


Любопитно е това екс-югославско благоговение пред Тито и Йованка...ОК е всичко това...не разбирам обаче какво накара хората живели в братство и единство цели 45 г. да дават стотици хиляди жертви,да стигнат до престъпления към човечеството и т.н. само и само да се разделят едни с други...толкова ли не им светна, че могат да се разделят като чехи и словаци; или поне като руси и украинци напр. ; но не ....стана по титовски; май не е съвсем точно това, което се пише по медиите в Македония...;
И кой е казал, че в Югославия е имало само 7 народа....Коровешовска не знае ли, че само в днешна Сърбия етносите са поне 20 ...тези другите - дали и те не аспирират да бъдат титови младински сили...

А това за Александър, пък за Гоце, пък за гърци, че и за българи и тн и тп - чиста форма нон-сенс...;
15-11-2013, 01:10 AM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36

Quote:Убийството на Тодор Александров


Смъртта на Тодор Александров не променя нито хода на историята, нито дори Вътрешната македонска революционна организация (ВМРО). Тя е просто едно от многото братоубийства сред македонските българи. Затова е поставена по-назад, но все пак заслужава място в класацията поне по две причини. Първо – защото Александров е видна историческа личност и организатор на големи атентати. И второ – заради перфектната конспирация, с която неговите последователи отмъщават за убийството му.
Тодор Александров е роден в Щип и влиза във Вътрешната македоно-одринска революционна организация съвсем млад. Издига се бързо – на 26 години става войвода в Скопски окръг, на 30 – член на ЦК. Голям привърженик на терористичните акции, той организира магарешките атентати (виж № 8) и Валандовската акция (виж № 31). С това Александров провокира влизането на България в две войни – Балканската и Първата световна.
След двете национални катастрофи той възстановява организацията под името ВМРО и е избран за един от тримата членове на Централния й комитет заедно с ген. Александър Протогеров и Петър Чаулев. Макар формално тримата да са равни, лидер всъщност е Тодор Александров. Още през 1923 г., въпреки че е само на 42 години, всички вече почтително го наричат Старио.
Правителството на Александър Стамболийски преследва автономистите, както наричат дейците на ВМРО, защото пречат на основната му външнополитическа цел – сближението с Югославия. В продължение на 15 месеца Александров живее в нелегалност. Затова ВМРО подпомага Деветоюнския преврат, а после и потушаването на Септемврийското въстание през 1923 г.
Много скоро след преврата обаче отношенията между македонската организация и новото правителство на проф. Ал. Цанков се обтягат. Победена България не може да си позволи да е в лоши отношения с Кралството на сърби, хървати и словенци, както тогава се нарича Югославия. А тя е враг № 1 на ВМРО заради асимилаторската политика на сръбските власти в Македония. Останала без политическа подкрепа, организацията осъществява контакти с болшевиките.
Още през август 1923 г. Михаил Монев, зет на Александров, и Димитър Влахов, личен приятел на Кръстьо Раковски, посещават Москва. Болшевиките се обявяват за самоопределение на народите и обещават съдействие за освобождаването на Македония и включването й в една бъдеща Балканска федерация като самостоятелна единица. От началото на 1924 г. във Виена започват преговори между ВМРО и представители на съветското правителство под кодовото име Бергманови. Македонската организация решава депутатите от Пиринския край да излязат в опозиция на Цанковото правителство и подписва декларация за обединение между автономистите и федералистите. (Така се наричали привържениците на Яне Сандански заради прокламираната от тях Балканска федерация.) През май е подписан таен манифест към македонския народ, в който надеждата за освобождение се свързва със съветската подкрепа.
Само след няколко дни обаче Тодор Александров започва да се колебае. Той подписва декларацията, но не и Майския манифест, а после се отрича и от подписа, и от участието си в преговорите. За да го притиснат, през юли болшевиките публикуват манифеста. Старио започва твърде несръчно да лавира, като успокоява и леви, и десни, че е с тях. На френския военен военен аташе в София той казва, че виенските документи са фалшификация; пред комуниста Коста Янков, син на стария опълченец и македонски войвода полк. Атанас Янков, декларира, че отказът от подписа му бил тактически ход и че на конгреса на ВМРО ще настоява виенските договорености да се потвърдят. С противоречивото си поведение Тодор Александров губи доверието не само на българското правителство, а и на всички политически сили. Левите го смятат за нелоялен съюзник, а десните – за агент на Коминтерна.
Тъкмо през този период неговите съперници във ВМРО надигат глава. ЦК на ВМРО се разцепва: Петър Чаулев е за съюз с болшевиките, Тодор Александров – против, а ген. Протогеров лавира между двамата. По това време голям фактор във ВМРО става петричкият войвода Алеко Василев. Огромен мъжага, тежък 120 килограма, той убива окръжния управител Борис Козлев насред Петрич и установява в този край своя власт, на която държавата не смее да се противопоставя. Алеко паша, както го наричат, се смята отначало за верен автономист и с четата си прогонва от Неврокоп (днес Гоце Делчев) федералиста Тодор Паница, убиец на Борис Сарафов и Иван Гарванов ( виж № 25). По-късно обаче Василев започва да критикува Тодор Александров, задето се меси в българските вътрешнополитически борби. Алеко се застъпва за комунистите в Пиринска Македония по време на Септемврийското въстание и постепенно започва да се смята за наследник на Яне Сандански. Макар да продължава да работи заедно с Тодор Александров, двамата се гледат с подозрение.
За да контролира Алеко паша, Старио му праща уж за помощник подполковник Георги Атанасов, сприхав и невъздържан човек, търсен в България за тройно убийство в сладкарница “Панах” (днес “България”) в София. Атанасов и Василев обаче скоро стават неразделни. През юни 1924 г. Тодор Александров и Алеко паша се уговарят разцеплението във ВМРО да се преодолее на общ конгрес в края на годината, а преди това да се проведат окръжните конгреси. Всеки от двамата се надява да надделее над съперника си, но в това дебнене по-далновиден се оказва петричкият войвода.
На Солунския окръжен конгрес Алеко паша открито критикува Тодор Александров за убийствата на Стамболовия съратник д-р Никола Генадиев (виж № 29) и на сина на Димитър Петков, депутата Петко Петков. И в двата случая с разрешение на Старио македонски терористи изпълняват правителствената поръчка. Тайно от Тодор Александров е свикан Струмишкият окръжен конгрес, на който делегатите призовават ЦК на ВМРО да се премести от София в Пиринския край, за да се отдалечи от правителственото влияние. Присъстващият Протогеров се оправдава, че решенията за убийствата не са вземани с негово съгласие – ясен намек, че Александров действа еднолично и злоупотребява с властта си. През август Алеко паша кани Тодор Александров на конгреса на Серски окръг. За Старио този окръг е много важен. Там бе лесно да се създадат неприятности, защото като жар под пепел стояха някогашните страсти от времето на борбите между ВМРО и санданистите - пише Ванче Михайлов. Ако и на този конгрес линията на Старио бъде осъдена, опозицията ще има общо 24 от 43-ма делегати на общия конгрес и Александров ще бъде бламиран.
Старио пада в клопката. На 30 август 1924 г. към десет вечерта въпреки предупрежденията на секретаря си Ванче Михайлов Тодор Александров заедно с ген. Протогеров потегля за конгреса на серчани в Пирин. По настояване на Ванче той взема двама телохранители – Панзо Зафиров и Христо Балвански, негови съграждани от Щип. След пет часа път с автомобил пристигат в Горна Джумая и се прехвърлят в другата кола, която е изпратена да ги посрещне. В нея сядат двама души, така че има място само за единия от телохранителите на Старио. Христо Балвански остава в града, което му спасява живота.
В ранното утро на 31 август вторият автомобил стоварва Александров и Протогеров близо до Мелник. Там ги чакат околийските войводи Щерю Влахов и Динчо Вретенаров с още двама души. Войводите не са подбрани случайно. Те са в лоши отношения със зетя на Александров – Михаил Монев, и се страхуват, че Старио скоро ще ги накаже. Продължават на коне из Пирин. След кратка почивка в село Горна Сушица тръгват отново и след обяд спират край с. Сугарево, в местността Двете реки. Александров и Протогеров сядат за малко, зад тях остава Зафиров, а зад него са местните хора. Старио задрямва и тогава двамата войводи го застрелват заедно с телохранителя. Протогеров побягва към гората, но никой не го гони. За него няма заповед да бъде убит. С това върху генерала пада тежкото подозрение, което и до днес не е разсеяно – че сам е поръчал убийството на своя колега.
Със смъртта на Тодор Александров югославското правителство си спестява 100 000 динара – такава награда е определило за главата му. Сега я получава безплатно.
Труповете са покрити с шума, а по-късно временно заровени набързо. Протогеров обаче настоява за погребението да дойдат и организационни дейци от София, иначе известието, че Александров е погребан така припряно, би изглеждало подозрително. На 3 септември от София са повикани Ванче Михайлов, Монев и още няколко приближени на Старио. Телеграмата е подписана от Илия и Миле – псевдонимите Александров и Протогеров. Изключително подозрителен, Иван Михайлов тръгва чак след втората покана. Той надушва, че се е случило нещо лошо.
По същия маршрут Скромния, както наричат Михайлов по това време, стига до село Сугарево. Чак там му казват, че Старио е убит, а виновниците още не са заловени. Завеждат ги в малка черквица в планината, където са положени двата изровени трупа. В нея просълзени ги посрещат Алеко паша, подполковник Атанасов и ген. Протогеров. Макар да подозира тройката като организатор на убийството, Скромния, който е едва на 28 години, демонстрира изключителната си прикритост. (По-късно той ще стане един от най-големите конспиратори в българската история.) Аз споделих поотделно с Монева и Пърличева – пише Ванче Михайлов в спомените си, - че се налага колкото е възможно по-хитро държане от наша страна... и че единствената наша цел трябва да бъде живи да се измъкнем от тук. Затова си дава вид, че вижда в тройката бъдещия ЦК и казва на Алеко Василев:
- Особено на вас тримата се налага кураж; знаете, че всички дейци у вас ще търсят опората си.
В същото време той успява да пошушне на неврокопския войвода Стоян Филипов да се прибере по тайни пътеки и да чака съобщение от него. В главата му вече се е зародил план за отмъщение, който бързо да се оформя. След погребението Скромния предлага на тройката да се съкратят фронтовете, като се решат вътрешните разногласия в организацията и всички сили да се насочат срещу потисниците на Македония, на първо място югославските власти. Михайлов призовава най-напред да се разсеят недоразуменията между ВМРО и организацията на македонските ветерани “Илинден”. Илинденци първи са публикували във вестника си Майския манифест и Скромния ги смята за клонящи към левицата. Решено е на 12 септември в Горна Джумая да се направи обща среща. Михайлов е определен за прокурор, илинденци ще са подсъдимите, а тройката ще е съд. Така Скромния успява да събере всичките си врагове на едно място.
Четиримата се споразумяват дотогава смъртта на Старио да се пази в тайна. Всички присъстващи на погребението се заклеват да мълчат. Забележително е, че през тези осем дни тайната се опазва, макар че я знаят десетки хора. Което показва на каква висота е била конспирацията във ВМРО. В това отношение тя превъзхожда всички дотогавашни революционни организации в нашата история, дори създадения от Левски и Каравелов БРЦК. Достатъчно е да сравним убийството на Александров с Арабаконашкия обир (виж № 4), издаден по най-глупав начин и станал причина за залавянето на Левски. Само комунистическите конспирации могат да се мерят с македонските по секретност и размах.
“Съдът” трябва да заседава в горноджумайския хотел “Париж”. Останаха ми пет-шест дни на разположение – пише Ванче Михайлов. През това време той подготвя своето отмъщение, като спазва трите принципа на конспирацията, формулирани по-късно от Хитлер така:
1. Никой не трябва да знае от плана повече, отколкото му трябва, за да изпълни своята задача.
2. Всеки, който трябва да знае нещо, да го научи в последния момент.
3. Никой, който знае нещо, не трябва да има досег с врага, за да не издаде тайната.
Като част от плана си Скромния праща младия Кирил Дрангов да занесе на Протогеров за подпис мемоара на ВМРО до Обществото на народите. Всъщност Дрангов трябва да разузнае какво прави тройката, а ако му падне сгоден случай – да я ликвидира. В това време Михайлов подготвя незабелязано стотина души верни и смели хора, 4-5 камиона и няколко открити автомобила. Около 40 души влизат в ударната група и заминават за Горна Джумая като работници със скрито оръжие. Останалите са резерв в София и ако се завърже престрелка, до три часа трябва да отидат на помощ.
На 12 септември 1924 г. хотелът е обграден от разделения на петорки ударен отряд на Ванче Михайлов. Улиците наоколо са блокирани от местни хора, верни на Тодор Александров. Военният министър ген. Вълков е обградил града и е вдигнал на крак пограничната стража, за да не успеят жертвите да избягат. Това е благодарността на правителството за услугите, които Старио му е правил със своите терористи.
В хотела тройката очаква Скромния, но вместо него се явява началникът на наказателната група Кирил Дрангов. Той съобщава, че Михайлов е болен. Само че и тройката има свои шпиони. Сутринта са видели Скромния да си купува вестници в София.
- Ние няма да оставим едно момче да ни разиграва! – крещи Алеко паша.
Това са последните му думи. Дрангов вади пистолета си и го убива. Започва престрелка, в която падат подполковник Атанасов и още 20 Алекови хора. В хотела след пукотевицата според проф. Георги Марков са намерени 137 гилзи. Пощаден е само ген. Протогеров като единствен останал член на ЦК.
Стрелбата в хотела е сигнал за останалите петорки, които нападат ветераните от “Илинден”, привърженици на Майския манифест. Оцелелите сред тях търсят закрила в казармата, но военните ги предават на враговете им. Същото става и с другите чети, верни на Алеко паша. В Мелнишко са застреляни убийците на Тодор Александров – Щерю Влахов и Динчо Вретенаров.
Взривът от братоубийства не се ограничава само в Пиринско. Ванче Михайлов иска с един удар да се разправи с всичките си противници в македонското освободително движение. Сред тях са и левичарите, които се опитват да болшевизират ВМРО. В София по това време се празнува тържественото освещаване на храм-паметника “Александър Невски”. То се планира още от 1912 г., когато като гост за празненствата се очаква руският император Николай ІІ, а други терористи се готвят да го убият заедно с цар Фердинанд (виж № 43). Тогава визитата се осуетява, а после войните и Деветоюнския преврат отлагат на няколко пъти освещаването. Най-после то се провежда от 12 до 14 септември 1924 г. На този празник очевидно не му върви. Когато най-после започва, македонските терористи го давят в кръв.
На 13 септември в София е убит Димо Хаджидимов, стар македонски деятел, член на ЦК на БКП и комунистически депутат. Убиецът му е избран по жребий сред терористите на ВМРО. Задачата се пада на Мирчо Кикирдиков, но той се противопоставя. Тогава го отменя Владо Черноземски, който по-късно се прочува с Марсилския атентат (виж № 23). Общо в страната са избити към 200 души.
След убийството на Алеко паша и Атанасов ген. Протогеров прави поредния компромис и застава на страната на победителите. Той обявява третия член на ЦК Петър Чаулев за изключен от организацията. На свой ред Чаулев обвинява генерала в подбудителство за убийството на Тодор Александров. Дълбоко в себе си Ванче Михайлов споделя това подозрение, но му е нужен тактически съюз с Протогеров. Затова се съгласява Чаулев да бъде осъден на смърт.
Димитър (Димчо) Стефанов, земляк на Тодор Александров от Щип, е изпратен в Италия да изпълни присъдата. Той е един от най-опасните убийци на организацията, напълно готов да жертва собствения си живот. От терористи като него практически няма спасение, защото са преодолели инстинкта си за самосъхранение. През 1923 г. той застрелва д-р Никола Генадиев. След месец разузнаване Стефанов проследява дирите на Чаулев до Милано. На 23 декември 1924 г. той го застрелва в едно кафене и се опитва да се самоубие, но револверът е празен – изстрелял е в жертвата си шест куршума. Арестуват го, а ВМРО му наема най-добрите адвокати. Накрая Стефанов се отървава с глоба от 203 лирети за носене на огнестрелно оръжие.
Въпреки младостта си Ванче Михайлов още през същата година е избран за член на ЦК на ВМРО. Скромния получава най-много гласове и фактически наследява Тодор Александров. Още четири години той е принуден да работи с ген. Протогеров в ЦК, докато на 7 юли 1928 г. решава, че е дошъл сгодният момент, и нарежда да го убият. Михайлов става единствен лидер на ВМРО. Под негово ръководство тя окончателно се отказва от четничеството и се превръща в терористична организация. Липсата на масова опора прави възможна забраната й от военния режим, дошъл на власт на 19 май 1934 г. Така въпреки няколкото перфектни атентата ВМРО само след няколко години слиза от българската историческа сцена.

Кръстьо Раковски (1873-1941) – един от първите български социалисти, племенник на Г. С. Раковски. След Октомврийската революция през 1917 г. отива в Съветска Русия, където се издига до заместник-комисар (заместник-министър) на външните работи. По-късно е преследван и убит при сталиновите чистки. – Бел. авт.

UBISTVOTO NA ALEKSANDROV
13-07-2014, 02:06 PM
Reply