Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
КАКО ЖЕЉКО МУ СЕ КАЧИ НА ФИЛИП ВТОРИ
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,762
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1

Quote:КАКО ЖЕЉКО МУ СЕ КАЧИ НА ФИЛИП ВТОРИ



[Image: 333btar.jpg]
Го прчам на една пуста убава плажа на Касандра, онака олабавен со три деца и жена покрај мене, нон-стоп ги пазам да не отидат во длабокото и си велам: Има и полошо! Замислете плажата да беше полна и пред очи да ми парадираа Русинки со зелки капиталки и да кршеа пред мене ореви со тоа газињата! Во една таква ситуација, јас ќе отидев во длабокото, ама со камен на грбот! Тоа е. Или чуваш жена и деца и немаш време за ништо или ѕвериш по Русинки и се фаќаш за пиштол.

[Image: iofev8.jpg]

Јас, ете, немам кога да се фатам за пиштол, а немаше ни за перо да се фатам да не го отворев фејсбукот, оти како викаат: Во здрав хардвер, здрав софтвер! Олабавете се, нема пак да го дрвам за Светото македонско тројство: Грујо, Мито и Корупција, зашто си работи како саат и ич не му чуе. Сите ќе умреме, ама Светото македонско тројство - тешко! Присутно е за везден како и силата на гравитацијата и исто така нѐ влече надолу, чунки е правопропорционално со неа. И ќе нѐ одвлече гарант, зашто веќе почнавме за секоја позајмена чачкалица од ЕУ да враќаме по три кубици дрва. Тоа се вика задолженост, ама колај работа. Да не бевме току духовно тапи како народ ќе нѐ викаа Германци. И така, полека ве вовлекувам во темата на приказнава...

Отворам, нели, фејсбук, кога таму, гледам некој ме тагнал со слика од преполнетата арена Филип Втори за време на концертот на она вообразено копиле Жељко. Шеесет илјади луѓе! Да се најежиш! Од продажба на карти цирка 200 илјади евра. За Жељка пола од тога, рецимо! Добро сега, да не беше придружуван од други ѕвезди којнае дали ќе собереше толку народ. Сепак секоја чест, без цинизам. Си дојде, си отпеа, може нешто си ебна во бекстејџот и се збогати. За два саати пеење лапна просечна пеесетгодишна плата на наш работник и тоа у државна администрација, нели, ако не се земе во предвид тоа дека кај нас во пензија се оди со четириесет години стаж. Значи некој наш јадник, пардон работник од слободните економски зони треба да работи осумдесет години да го земе хонорарот на Жељко за концертот. Сигурен сум дека на многу од оние кои биле на концертот ич не им текнало да ги направат тие компарации. Тие нема што да мислат, кога веќе отишле таму да се забавуваат. Тоа е и целта на оние кои го донеле Жељко во Скопје. Да заработат на оние кои не сакаат да мислат и истите да ги одржат во таква немислечка состојба што подолго време. Ете, сега ми се чини дека и вас ве однесов во длабокото со последнава реченица, ама ајде со ред за да се разбереме, ако воопшто се разбереме, зашто таков е цехот кој го плаќаат оние кои зборуваат и пишуваат за забранети и непријатни нешта.

Немам ништо против тоа кој каква музика слуша. За вкусовите, велат, не се расправа, но и тоа како треба се расправа за универзалните вредности кои мора да ги содржи секое големо уметничко дело. Во делото на Жељко таквите вредности се во дефицит, но реалноста е таква, мнозинството не сака да се заморува со длабоки прашања и поливалентни и комплексни емотивни доживувања кои едно музичко дело носи со себе. На повеќето од нас им е доволна само површната сентиментална мелодрамска димензија на една песна за да нѐ крене или да не турне во мазохистичко самосожалување ако некое наше лане (јагне, срнче или што и да е) ги спакувало куферите и заминало со друг во неповрат. А може во едно такво митско самосожалување, што би рекол Калински, да почнеме да кршиме чаши или пак да искршиме цела кафана или не дај боже, да запалиме пола град, како оној Кеба во неговата песна. Тоа сме ние јебига, ама не затоа што такви сме родени, туку затоа што некој систематски работи тие наши површности уште повеќе да ги изрази, на сметка на разумот и духовната зрелост!

Властите и продуцентските куќи и тоа како знаат да ги злоупотребат нашите фелери во табиетот и инертноста на духот да осознава длабоки нешта и релации, па ни го нудат токму она што го бараме - Цеци, Жељковци, Северини, пиво-фестови, шпански и турски серии. Целата понуда во медиумскиот и шоу бизнисот се сведува на промоција на малограѓанштина и површност, кршење чаши, опивање до бесвест и тоа со амин на власта, која и да е. Тие добро знаат дека не треба да вложуваат во ликови и дела кои ќе го натераат мнозинството да мисли и духовно да се надградува. Затоа гледаме примери кога некој голем уметник е заборавен и турнат настрана како што беше случајот со Вања, а од друга страна со големи пари се промовираат полуидиоти и исто таква музика. Затоа имаме пример кога градоначалникот на Прилеп даде шеесет илјади евра на една кафанска певаљка која згора на сѐ кариерата и славата ја стекна благодарение на крвавите пари на еден српски мафијаш и воен злосторник. Истата таа певаљка е идол на многу млади Македонки. Да прашате некоја од тие фанови дали би постапиле исто за да станат ко Цеца, што мислите што ќе ви одговорат? И најмалку треба да ве чуди кога младите во Македонија се кастрирани од својата автентична бунтовничка природа, па наместо да бидат контра родителите, контра власта, контра општеството, контра естрадата и меин стримот, тие стануваат конформисти и камелеони. Се менуваат преку ноќ, оти се воспитувани секому да влегуваат во положение ако имаат лична корист од тоа, наместо да бидат револуционери и бунтовници во срцето. Сакате свеж пример за тоа себепредавство. Ете ви го Тајзи.

Бетовен рекол дека музиката е добра ако го допре срцето, а очигледно Жељко и тајфата допреа до шеесет илјади луѓе, како што ќе допре верувам и Цеца кога ќе дојде во Скопје Вилиџ, арно ама Бетовен немал поим каква музика ќе се слуша после двеста-триста години и дека идиоти без талент како една Цеца или Мадона да кажеме ќе бидат музички ѕвезди, регионални и светски. Ако тргнеме по таа логика и Аркан, Радован, Алија, Слобо и Туѓман преку своите пеачки пулени допираа до илјадници срца и ја ширеа преку нивните песни пропагандата која доведе до крвави оргии на тлото на некогашната СФРЈ. Не заборавајте, тогаш многу големи пеачки ѕвезди како Оливер Мандиќ да речеме, зазедоа страна со пушка во рака и пукаа на своите некогашни фанови од другата страна. Како беше онаа мудрата: Се што почнува со кич, завршува во крв! А богами кичот кај нас во последниве години рапидно се таложи и немојте да мислите дека неговиот триумф нема да заврши како во мислата која пред малку ја цитирав. Неизбежно е. Знам, некој ќе рече, ме боли таквоето, бев на Жељко и Цеца да се забавувам, супер се. Не велам дека не му се супер, ама сум свесен, дека музиката никогаш не сум ја доживувал само како забава, туку и како канал за пренесување силни пораки кои отрезнуваат до болка и го наведуваат човека да мисли за своето место под сонцето, а не за некоја Стојна која ги спакувала куферите и заминала.

Од тие причини негодувам кога го гледам она што се случува околу мене. Зашто знам каде води сето тоа. Го видов истото на почетокот на девеесетите, го гледам истото сега. Површност и малограѓанштина. Распад на системот и распад на сите големи вредности и нарации. Затоа негодувам кога гледам дека младите денес го немаат својот Дилан, Ленон, Коен, Морисон или Ник Кејв, го немаат ниту Штулиќ и Балашевиќ кои непрестано ќе им зборуваат за бунтот и слободата. Го немаат својот Влатко и Гаро, кои на нов, современ и авангарден начин преку музиката да им раскажат за нивните корени и дедовци. Да, тука се можеби Кирил, Златко и Горан, иако повеќе припаѓаат на онаа старата генерација, ама ними никој нема да им организира и промовира настап за шеесет илјади луѓе. За некој од нив нашава младеж верувам нема ни слушнато, оти се воспитуваат и растат во површност, кич и незнаење. Многу од нив кои дремат на концертите на Жељко или Цеца тешко го разликуваат Бетовен од машина за перење. Ги воспитуваат да бидат и останат интелектуални кепеци, какви што се нивните родители, професорите и оние во власта. Денес во училиштата никој не ја предава лекцијата дека светот ваков каков што е не е добар и дека може да биде многу подобар, ако луѓето станат подобри отколку што се. Денес во училиштата и нашето општество се туркаат настрана сите кои барем малку мислат со своја глава и кои одбиваат да бидат манипулирани со ефтини штосови. Леб и игри. Жељко и Цеца. Простете, ама сѐ уште немам чуено некој кој ја слушал поезијата и музиката на Дилан, Ленон, Морисон или Штулиќ и ја разбрал нивната порака, да потонал во алчност или некаде да започнал војна. Простете и што генерализирам, ама тоа го правам за полесно да се разбереме, нели, ако е воопшто можно.

Сашо Тасевски

Не е дозволено преземање на оваа содржина или на делови од неа без дозвола од редакцијата на КОТЛЕ
26-06-2014, 02:16 PM
Reply