Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 0 Vote(s) - 0 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ПАСКО КУЗМАН ВС ПОДРЖУВАЧИТЕ НА СЛОВНСКОТО МАКЕДОНСКО ПОТЕКЛО"
Author Message
Orce Petkov Offline
Member
***

Posts: 84
Joined: Dec 2011
Reputation: 0
#1

Здравейте всички, Христос воскресе!

Поднасям най-дълбоките си съчувствия по повод смъртта на 5-те жертви на терористи.

По темата на форума:

Л. Георгиевски: "ИСТОРИЯТА Е ЯСНА"



16-04-2012, 03:13 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#2


Quote:Интервју: Треба да се срамиме од зборот антиквизација


[Image: 41E532FC93B36549BFFAA09D8FCD5726.jpg]

Директорот на Управата за културно наследство, Паско Кузман, вели дека и понатаму ќе се истражува античкиот период, а терминот антиквизација го смета за смешен. Праисторискиот, средновековниот и отоманскиот музеј на скопското Кале ќе бидат готови до крајот на годината

Катерина Богоева


Март е, време кога скопското Кале како и останатите локалитети со културно историски вредности во земјава станува поатрактивно за посетителите. Кога ќе започне изградбата на планираните три музеи и очекувате ли и годинава како лани политички местенки, можни судири меѓу населението?

Не очекувам ништо, никакви местенки, ниту политички немири и нема да има посебно обезбедување, бидејќи работиме по законски правила и прописи. Ми се чини дека сега работите се нивелирани и нема да има никакви проблеми. Сметам дека конечно проработе свеста меѓу скопјаните, меѓу населението дека работиме за доброто на сите во Македонија. Се' што таму се работеше и ќе се работи на тој простор е за афирмација на зачуваното културно - историско наследство. Планираната конзервација, реставрација и реконструкција на трите објекти од средновековниот, отоманскиот и праисторискиот период за кои знаеме скоро се', ќе започне во мај. Првиот музеј кој што го започнавме лани е од остатоците од црква и треба да го завршиме и во него ќе бидат изложени предмети откриени од средновековниот период. Во вториот, ќе реконструираме објект од Отоманскиот период каде ќе презентираме мноштво откриени предмети за секојдневна намена од тој период. Третиот објект е праисториска куќа од бронзеното време од кое што имаме остатоци во вид на круг и имаме еден прекрасен профил, стратиграфија од културните слоеви. Таа куќа ќе ја подигнеме целата, а во еден дел внатре ќе може да се види стратиграфијата на земјата. Секој што е пољубопитен ќе може да ја разгледува со објаснување на културните хоризонти. Според мене, тоа ќе биде еден од најатрактивните и најдобро презентираните објекти на Кале, а во неа ќе ги изложиме сите предмети од праисторискиот период. Тој ќе биде и единствен таков објект не само во Македонија, туку воопшто и на Балканот. Ќе започнеме во мај, бидејќи до 27 март треба да заврши тендерот за музејот од отоманскиот период. Проектот за праисторискиот музеј е во завршна фаза, по што и за него ќе следува тендер, а тие постапки претходно се завршени за музејот од средновековниот период.



Постои ли забрана за движење на Кале?

Никогаш и немало забрана за движење освен кога беа политичките немири, а агенцијата која го обезбедува Калето беше ангажирана и пред тие настани. Таа ги чува вредностите што археолозите ги открија во текот на археолошките истражувања. Така е впрочем и на поголемите објекти каде има откриени остатоци што мора да се чуваат. Луѓето беа навикнати на тврдината да се шетаат како во парк и затоа сега им се чини дека е забрането. Не е ништо забрането, секој може да отиде и културно да се најави на лице место како секаде каде што се оди со билет и карта, но овде нема билети. Нема да можеме да ја тргнеме оградата и чуварската служба на тврдината, таа секогаш ќе остане таму. Посетителите мора да внимаваат кога се движат, да одат по патеките, да не скокаат по старите ѕидови за да не направат и ненамерно штети. Да не се руинираат археолошките остатоци во кои е вложен труд на 20 - тина археолози.

Годинава паралелно, но со поголем интензитет ќе работиме и на конзервација, реставрација и презентација на археолошките архитектонски остатоци, кои стручните служби предвидоа дека треба да бидат оставени, конзервирани и презентирани пред јавноста.Тоа се остатоци од разни објекти од средновековниот период, работилници од Отоманскиот период, други објекти на кои се уште не им ја знаеме вистинската намена. Но, главно тоа се објекти кои служеле за некои потреби на војниците што живееле внатре и луѓе кои во нив работеле.



До каде се работите со уредувањето на новиот Археолошки музеј крај Вардар ?

Ентериерот не е подготвен за да влезат ниту витрини, а предметите ќе следуваат отпосле, но имаме целосна визија што ќе има внатре. Ќе бидат изложени предмети од трезорите на Музејот на Македонија и од останатите музеи во земјава, од периодот на праисторијата, антиката и средниот век. Покрај тоа ќе има презентација на сегменти од археолошките локалитети и истражувања како и реконструкции. Тоа е модерно сега, го има и во музејот во Пела и на Акропол во Атина. Ќе имаме реконструкција на кочијата од Делчево која ќе зафати голем простор, на подовите ќе бидат поставени оргинални мозаици од ранохристијански базилики кои ги имаме повеќе во Македонија. Се надеваме дека ќе успееме да оформиме една специфична просторија со мумијата од Липково, но мора да бидам скептичен, бидејќи се потребни големи експерти за да успеат неа да ја конзервираат. Се надевам дека ќе успееме да донесеме и копија од саркофагот на Александар Македонски што се наоѓа во Археолошкиот музеј во Истанбул и е единствен од таков. Бидејќи со Турција имаме добри односи, имаме начелни ветувања дека ќе ни дозволат да направиме копија.

Со тим од 20 тина археолози од Музејот на Македонија со кој јас раководам, работиме на каталогизација на сите предмети, така да за отворањето на Археолошкиот музеј подготвуваме и обемен каталог со сите изложени предмети. Тие работи одземаат најмногу време. Тој не треба само технички да се опреми, туку и научно да се определат предметите.

Не' обвинуваат дека копаме, а не објавуваме, но за да објавиш нешто треба 3-4 години само со тоа да се занимаваш. Сето тоа го планираме, а зависи од динамиката на изградба на музејот кој треба да биде отворен до крајот на годината.

Имаше ли спорни предмети кои сметавте дека треба да се донесат од останатите музеи низ Македонија?

Имаше дилема, но немаше доставено специфично барање за скулптурата на „Срамежливата Венера“ од Скупи, која Музејот на град Скопје самиот ја предложи да биде пренесена во новиот Археолошки музеј. Имаше дилема во однос на предметите од прва категорија, како што е златната маска од Охрид и кочијата од Делчево што се наоѓа во Штип, но штипскиот Завод и Музеј без никаква реакција, прифати. Многу од златните охридски предмети за кои јас треба да одлучам, ќе бидат пренесени. По обраќањето до Археолошкиот музеј во Софија и до Народниот музеј во Белград очекуваме да ни дозволат да направиме копии од оргиналите на златни маски од Требениште кои се наоѓаат таму. Исто така, сакаме да направиме копија и на познатиот кратер од Требениште кој го има во тие музеи, но и на уште еден шлем со златна апликација од познатиот охридски локалитет кој се наоѓа во Белград и е со македонскиот штит. Тој досега не беше така третиран во науката.


[Image: ABC95A0686A0354E9B1D38028E12D4D8.jpg]

Дали летово во Охрид конечно ќе може да се види изложена копијата или оригиналот на Златната маска?

Да, со сигурност овој пат тврдам дека тоа ќе се случи и ќе биде многу добро ако успееме, покрај оригиналната маска да ги добиеме и копиите од Белград и Софија. Така ќе ја добиеме посакуваната целина од Требениште која важи за мит меѓу луѓето. Во каталогот за таа изложба на кој работиме ќе има над 350 охридски златни предмети што поединечно ќе бидат опишани и научно ќе се интерпретираат.



Ќе продолжите ли и годинава со истражувања на античкиот период на археолошките локалитети низ земјава, кои континуирано течат и покрај присутните обвинувања за антиквизација?

Ние отсекогаш сме го истражувале античкиот период и ќе го истражуваме понатаму, но терминот антиквизација се уште го сметам за смешен. Не постои процес на антиквизација, ние го истражуваме и презентираме античкиот период на тлото на Македонија кој е најбогат со податоци, но не само овде, туку и на целиот медитерански културен простор. Не само античкиот, продолжуваме и со археолошки истражувања на сите други периоди. А терминот антиквизација изминативе години не ми пречеше мене, туку на Македонија. Ако сме дел од оваа земја и сме Македонци, треба да се срамиме од таков еден термин. Јас и денеска не гледам смисла во неговата содржина.

Што можеме да антиквизираме ние? Затоа што ги ставивме скулптурите пред Владата? Мене премиерот кога ги поставувавме ме праша дали имаме нешто од подоцнежниот историски период, а навистина од среден век немаме ниту една скулптура. Да имавме ќе ги наредевме сите. Но, ние имаме скулптури само од античкиот период, не само ние, туку и целиот Медитеран, Балканот и светот има најмногу од тој период. И зошто кај нас треба тоа да е антиквизација, а кај другите не. Веројатно поради спорот со Грција се смета дека се' што сме направиле сме направиле за да ги изнервираме Грците. Тоа нема никаква врска. Ние презентираме се' што е на ова тло, се' што е наше на кое ние сега сме сопственици. Не корисници, сопственици сме на македонската почва! Од тука се' што е на таа почва, се' е наше. Ни грчко, ни турско, наше е. Тоа го сфатиле Италијанците, Римјаните и другите, а тие никогаш не ни направиле проблем што овде многу работи се од римски период.

Не е никаква антиквизација се' што е најдено овде од периодот на хеленизмот, од класичниот грчки период да го извлечеме и покажеме. До сега не можевме да го направиме тоа. Ние имаме неколку лапидариуми во земјава, но предметите таму не се така експонирани како пред Владата.

Првата цел не беше скулптурите да бидат изложени надвор, туку внатре во Владата, но не ни беше дозволено, бидејќи се тешки. Постоеше опасност да потоне катот, а сакавме да бидат во приземјето и на катот. Јас предложив да бидат надвор ги намачкавме со течен силикон и немаат проблеми, иако знаете дека имаше реакции од поранешниот министер за култура Благоја Стефановски до професорката Наде Проева. Сите имаат право да го кажат своето мислење од разни побуди. Јас од мои побуди велам дека се' што сум направил лично и други со мене што правеле и прават сега, сметам дека со извесни грешки и пропусти, се добри работи. Вклучувајќи ги тука и спомениците. За да ја направиме Македонија како што сакаме да ја направиме, бидејќи воопшто не ја правевме, таа само тонеше.



До кога ќе стојат спомениците пред Владата?

Ќе ги тргнеме кога ќе го отвориме Археолошкиот музеј. Уште оваа година се пред Влада, а во музејот ќе бидат во приземјето, во лапидариумот што ќе биде огромен.

И другите археолошки предмети кои сега се во Влада ќе одат во новиот Археолошки музеј.

(This post was last modified: 16-04-2012, 05:35 PM by ЈорданПетровски.)
16-04-2012, 05:30 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#3

Интересна е и полемиката помеѓу Паско и Ерол Ризаов: 



Quote:Паско, те чекам на мегдан




Страниците на „Утрински“ се отворени за добронамерна полемика и дебата




[Image: 93D900CB57B91845AD0381CD44452C94.jpg]
Ерол Ризаов




Паско Кузман, нашиот национален археолог, директор на Управата за културно наследство, позната јавна личност, на моја голема радост, ме удостои со кратко писмо, вчера објавено во „Утрински“. Предизвикан од текстот од четвртокот, Паско ме прашува дали посакувам јавно да почнеме да полемизираме. Стар пријателе, горам од желба да се видиме на мегдан. Избирај оружје. Сакаш викни ги и Венетите, кои гледам ти се посебен адут. Сакаш земи ги напомош и Хунзите, Калешите, Фригите, Пеоните, Илирите, можеш да ги пронајдеш и Азарите... и сите други исчезнати и постојни племиња. Ќе биде тоа добра прилика како чудесниот Деникен да поставиш некои прашања на кои науката и по долги векови мачење, се' уште нема одговор. А, може и ќе одговориш на нив на општо и големо задоволство во преродена Македонија.




Велиш дека имаш што да кажеш, стига јас само да сакам полемика, иако се јадосуваш дека ќе зажалиш како Пруст за „изгубеното време“. Паско, знам дека си скромен и дека не си умислуваш оти си како Пруст. Веројатно се работи за оној префинет хумор на сопствена сметка, кога човек сака да каже дека се двоуми за нешто да вложи голем труд, а тоа да биде само бадијала изгубено време. Па, така и ти, претпоставувам, стравуваш да не се арчи џабе за јалови полемики твоето скапоцено време што го трошиш несебично за Македонија во една возвишена мисија да ги откриеме своите вистински корени. Ете, така во еден миг си се почувствувал како Пруст, што е, секако, човечки. Но, кога си видел дека, сепак, малку си претерал, си се пошегувал со себеси, на своја сметка. Што е најефикасен лек кога страдаме од лажна големина.




За читателите кои не го проследиле непосредниот повод за овие реакции, професионална должност ми е да упатам на интервјуто на Паско Кузман објавено во „Утрински весник“ на 21 март, кое лесно може да се пронајде во архивата преку интернет. На ова интервју реагирав во моето „ќоше“ на 22 март само за неколку констатации на Паско за нашата антиквизација. Иако нашите несогласувања со Паско околу политичката интервенција во науката траат подолго време и многу отпорано, кога во Охрид одобри уривање објекти под заштита на државата како културно наследство, деновиве ме изненади со неговата опсервација дека кај нас не постои процес на антиквизација и дека тоа е смешен термин. Паско Кузман вели во своето интервју во „Утрински“ ако сме Македонци, треба да се срамиме од еден таков збор. Му одговорив дека помина времето кога овие работи навистина беа смешни и срамни. Сега се веќе трагични. Но, да не должам, на читателите кои сакаат да ја проследат и да се вклучат во оваа полемика преку своите реакции топло им препорачувам да го прочитаат интервјуто на Паско Кузман од 21 март, мојот текст од 22 март и краткото писмо на Паско од вчера, 26 март, адресирано до мене во кое тој нуди полемика, се надевам добронамерна иако ме зачуди зошто во стартот уште непочнати има потреба да прозива и други „ех Ероле, Ероле, (Героле, Гелеле, Тричколе, Фрчколе, Олеле и другите). Во попристојна форма во своето интервју Паско ги спомнува проф. Наде Проева и поранешниот министер за култура, Благоја Стефановски.




„Утрински весник“ секогаш бил отворен за различни ставови и мислења, дебати и полемики. И овој пат весникот ги нуди своите страници со увереност дека на едно културно и цивилизациско ниво ќе проследиме повеќе размислувања и ставови не само мои и на Паско Кузман, туку и на компетентни личности и научници за ова што ни се случува во врска со процесите на антиквизација во Македонија, кои некои ја нарекуваат и антикоманија, а еве има размислувања дека воопшто и не постои, дека покрај тоа што е смешна, е и срамна, а за други веќе е и трагична. Ги отвораме страниците за цивилизациска дебата не само за потврдени и докажани историски вистини, туку и за злоупотребата на политиката и за последиците од политички интервенции во историјата, архитектурата, уметноста, воопшто, во науката.


Ајде, удри Паско.





Quote:За идентитетскиот земјотрес во Македонија


[Image: B46F5E9A5610C04581C59F55475C0464.jpg]
Паско Кузман
Со текот на времето ќе се навикнете на „радикалните“ промени кои тешко ги преживувате и ќе бидете горди на новата македонска стварност

(Повод: текстовите од Ерол Ризаов „Паско, веќе не е смешно“, „Утрински весник“ 22 март 2012 и „Паско, те чекам на мегдан“, „Утрински весник“ 27 март 2012)

Господине Ризаов, јас ќе бев посигурен, а ти похрабар и поголем демократ ако моето „кратко писмо“ до тебе го ставеше како мото на твојот текст „Паско, те чекам на мегдан“, објавен во твоето „ќоше“ („Утрински“, 27 март 2012), а не во писмата на читателите каде што едвај може да се пронајде, еден ден порано („Утрински“, 26 март 2012). Се' си мислам „тивко во себе“ (според Љубе Цветановски) дека со тоа несвесно или свесно, сеедно, си сакал да ја истакнеш супериорноста на твоето метално и остро перце (за кое, искрено, и јас мислам дека навистина ти е такво), над моето старо „археолошко“ перо од бамбусово дрво (за кое, веројатно и ти мислиш дека е такво).

Ероле, двата твои текста посветени на мене ги започнуваш одушевено и многу инспиративно, со искажување на уживање, кога си го читал моето интервју со почитуваната Катерина Богоева, објавено неколку дена порано („Утрински“, 21 март 2012) и уште „голема радост“ поради тоа што сум те удостоил со моето „кратко писмо“ упатено до тебе и бидејќи гориш од желба да се „видиме на мегдан“, еве, ти доаѓам.

Е, ама за жал, јас сигурно нема да бидам Пушкин, за ти да бидеш Дантес. Ова не е фалба, туку превентивно предупредување. Ајде сега. За почеток, морам да те запрашам, со загриженост, секако, зошто мислиш и тврдиш дека „со политичка интервенција во науката“ се предизвикала „бура во научниот свет и идентитетски земјотрес во Македонија“, кога знаеш, бидејќи си умен, дека тоа не е така. Каква политичка интервенција имаме во науката и кој научници „бурно“ дискутираа за идентитетскиот статус на македонскиот народ, освен ако не сметаш дека некои политичари-поети се научници или ако не сметаш дека првиот претседател на суверена Република Македонија е научник, оти тој, со својот авторитет, изјави и стави „научен капак“ на конечната вистина „дека ние сме Словени“, или можеби, ако не сметаш дека новинарите и новинарите-колумнисти (не сите, се разбира) се научници и тие, секако, бурно дискутирајќи, ја констатираа научната вистина за идентитетот.

„Идентитетскиот земјотрес“, како и „антиквизацијата“, ги измисливте точно вие, на прсти можам да ве избројам, со жолчни навреди упатени до замислените противници (тебе те исклучувам од смислата на последниот дел од реченицата, искрено).

Но, да се вратам малку поназад и да објаснам што сакав да кажам кога ја цитирав синтагмата „политичка интервенција“ во науката. Не е „политичка интервенција“ ако власта (или „политиката на власта“) обезбедила услови да се вршат интервенции во културното наследство; не е „политичка интервенција“ ако власта создала околности да се изведуваат археолошки истражувања во Македонија; не е „политичка интервенција“ ако власта овозможила да се реализира проект „Македонска енциклопедија“; не е „политичка интервенција“ ако власта овозможила преведување петстотини книги стручна литература од светски јазици на македонски јазик; не е „политичка интервенција“ во науката ако власта создава услови за сето она што се направи... макар и со грешки, а со единствена цел: да опстанеме, да зајакнеме, да се подигнеме, да се доосознаеме, да се препознаваме... Не е „политичка интервенција“, Ероле, ако власта создала услови за сето она за што не и' паѓало напамет, а и не ни сонувала да направи ниедна друга власт досега во оваа земја.

Тоа, всушност, ве боли вас, таа немоќ пред реалноста, немоќта пред делата, тродимензионалните скулпторски и архитектонски дела кои ви никнат пред вашите очи, делата во кои се „поарчени“ милионите од народот, ама барем се гледаат во што се поарчени, наспроти оние што, исто така, ги „арчеа“ милионите од народот, ама не се гледаа делата (па макар и лоши) во кои беа поарчени тие милиони. Вие сте бесни поради таа, сурова за вас, реалност, па затоа сакате да ја понижите, да ја обезвредните, да ја исмеете (малку се оддалечувам од тебе, ама ќе ме разбереш).

Што се однесува до таканаречената „негативна антиквизација“, која ги боли, ги пржи и ги пече „вистинските“ македонски Словени по крв (тоа не важи за тебе) си земам за право, на своја одговорност, да кажам дека: не е „антиквизација“ ако се постават антички скулптури на прекрасното плато пред Владата, ако скопскиот аеродром во Петровец е прекрстен во „Александар Велики“, ако европската магистрала низ Македонија е преименувана во „Александар Македонски“. Не е „антиквизација“... и така натаму во таа смисла и насока, туку е разбивање на неодржливиот стереотип наследен од „строго контролираната“ југословенска идеолошка стратегиска линија и разбивање на догмата за елементарниот и „строго ограничен“ состав на идентитетската „материја“ на македонскиот народ.

Значи, сакам да потенцирам две дебели причини, за да ги објаснам, од мој личен аспект, она што ни се случува пред нашите очи, „радикалните“ промени кои тешко ги преживувате, но, пријателе, со тек на време, ќе се навикнете и верувам, натаму во иднината, ќе бидете и повеќето од вас, горди на новата македонска стварност. Едната причина е дека овој народ, конечно, има право да го одбележи својот имот, има право на катастар и тапија, како и сите други народи, има право да го раззелени својот „пуст остров“, да го истакне своето наследство и да регистрира на што е наследник, да ги извади од скривниците, од депоата и од стратиграфијата на земјата вредностите кои се негови и да ги практикува во живеењето. Тоа, како што е очигледно, и се случува.

Зарем не гледате дека не ви се случува само антиката (која, рака на срце, од мој археолошки аспект, била отсекогаш и ќе биде уште долго, најатрактивна, не само кај нас, туку и многу пошироко од нас), туку и ранливиот среден век, а и праисторијата (ако не можете да ја видите во стварноста која се случува, потрудете се и видете ја) која е потенцијален кандидат, онака како што „одбраната македонска колумнистистичка интелигенција“ ги гледа состојбите, да добие негативна конотација во вид на праисторизација на Македонија. Тоа се случува за да ги почувствуваме (подлабоко во нас) сите проблесоци по вертикала, хоризонтала и дијагонала на нашата „тупанична“ Македонија, за да ги конзервираме темелите, за да ги реставрираме ѕидовите и за да ги реконструираме куќите, оти само така ќе имаме сопствен дом и покрив над главата. Дали ме разбираш, стар пријателе?

Втората причина за фундамент ја има првата причина. Македонскиот идентитет е составен од сите тие вредности кои континуирано се провлекувале, се надополнувале, се преплетувале и формирале специфична идентитетска материја. Етникумите, пак, кои низ времињата во форма на цивилизации егзистирале на нашиот тупаничен простор, се елементарно составени од таа идентитетска материја. Оттука произлегува дека во неа, секако, мора да го има нуклеусот, најстарите жители кои живееле тука многу долго, преку осум века, и кој имале „име и презиме“ Македонци Македонски, потоа оние што биле тука повеќе од пет века, Римјаните, кои натаму продолжиле со етнохетерогената Византија, па Словените кои ги населиле овие македонски предели, па Србите и Бугарите и најпосле Турците со своите пет векови... Етнохетерогената идентитетска маса, се разбира препознатлива со своите културно-историски типичности кои до ден-денес ги имаме и ги апсорбираме, има учество во создавањето на типичниот македонски идентитет и тоа сме НИЕ, еве НИЕ, Македонците (еве, Ероле, не спомнав многу од „моите“ адути со кои ти ме вооружи. Мислам на (Х)азарите и другите).

Зошто да не се гордееме со еден ваков специфичен идентитетски состав кој за нуклеусен иницијал ги има старите Македонци? Зошто оваа универзалистичка теорија за македонскиот идентитет може да му пречи некому (најмалку тебе, стар мој пријателе)? Има нации, но која нација е чиста? И ова не е идентитетски земјотрес, туку обичен, едноставен и прост македонски идентитет, како „проста и строга македонска песна“ (Б. Конески), богат со различни вредности, богат со материјална култура, богат со митови, легенди, преданија, фолклор...

Во контекст на ова, сега се присетив, пред неколку дена прочитав некој текст во печатените медиуми (не се сеќавам сега во кој) каде што авторот „мудрува“ во смисла дека, демек, Груевски, откако видел дека не ја бидува работата со „бугароманската теза“ (како неговиот партиски претходник Љупчо Георгиевски), се свртел кон антиката да ги докажува македонските корени за да добие доверба кај народот... Досега не сум прочитал поплитка аналитика од оваа сфера. Па и слеп човек може да ги разбере континуитетите, односно форсирањето на континуитетскиот развој на македонското (како и секое) општество во светот.

И уште ова, драг мој стар пријателе, во оваа пригода. Да, јас сум национален (ако ти е помило: државен археолог) во Македонија, како и сите мои колеги-професионалци, оти во спротивно би бил див копач, а тоа многу помалку го сакам.

Ете, како што ми рече, удрив, ама искрено верувам дека нема да те заболи.

(Авторот е археолог и директор на Управата за заштита на културното наследство)
16-04-2012, 05:34 PM
Reply
jingiby Offline
Posting Freak
*****

Posts: 994
Joined: Aug 2010
Reputation: 15
#4

Му одговорив дека помина времето кога овие работи навистина беа смешни и срамни. Сега се веќе трагични. Music3
16-04-2012, 05:34 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#5



Quote:Паско, ќе зажалиш повеќе од Пруст



[Image: 93D900CB57B91845AD0381CD44452C94.jpg]
Ерол Ризаов
Не бери гајле, со отровното античко семе што го посеавте сигурно ќе победите. А војната ќе ја изгубиме сите

Eте се случи и тоа. Со сиот ризик да зажали за „изгубеното време“ како Пруст, а можеби и повеќе од него како што стравуваше, нашиот државен археолог Паско Кузман собра храброст да излезе на мегдан. И веднаш ме предупреди дека нема да биде Пушкин за јас да бидам Дантес во нашиот дуел. Паско, со многу големи имиња се идентификуваш. Не ќе да е на арно. Де со Пруст, де со Пушкин. Набргу ќе посакаш да станеш Моцарт, а јас, разбира се, злобниот Салиери. Сакаш да победиш, ама да не бидеш Дантес во двобојот. Биди без гајле, со античкото отровно семе што го посеавте со власта, ти и твоите истомисленици сигурно ќе победите во оваа борба. Но војната, гарант, сите ќе ја изгубиме.

Вашата победа ќе биде Пирова. Сакал, нејќел, ќе бидеш Дантес. Само не тој што смртно го ранил Пушкин. Не верувам дека си свесен оти и ти си меѓу тие што навистина го ранија македонскиот народ со идентитетскиот земјотрес со што предизвикавте конфузија во свеста на Македонецот. Барајќи пославно минато над и под земјата од она што го имаме и се гордееме со векови, не' закопавте во античка прав и во тешка митологија. Стар пријателе, направивте огромна штета на сите граѓани на Македонија на патот за нејзината европеизација што е најважната историска мисија од крајот на 20 и почетокот на 21 век за иднината на сите напатени сиромашни балкански народи, кои за жал се' уште се неуморни од војни и омраза која се подгрева секогаш кога политиката ќе почне да копа по историјата и минатото. Нема побрз и посигурен начин да се освои власта од палењето на националистичкиот оган и со возвишеноста на својот народ над другите. Српските вождови со тој вознес стасаа до небото хранејќи го со корења својот народ. Откако го треснаа небесниот народ од земја уште ги пребројуваат жртвите од изгубената по втор пат косовска битка. Конечно, разумот победува, па Србите се одлучија да не бидат заробеници на изгубената територија и гледам кинисаа накај Европа без да го викнат на помош императорот Константин Велики, иако е роден нишлија. Хрватските, пак, трагачи по пославно минато стасаа до Персија и персиското царство докажувајќи дека се директни потомци на славните цареви и кралеви кои нашиот Александар ги потепал како муви. Се' додека не вресна хрватската критична маса, па хрватските освојувачи на нова историја убаво и гордо си се вратија на својата илијадагодишна облетница и на своето словенство. Албанските патриоти уште го сонуваат српскиот сон сите да бидат во една држава. Сакаат со територии од четири-пет држави да направат една единствена во крв до колена. Најромантичниот дел на бугарската историја уште е Македонија во некои тврди бугарски глави кои не можат да ја видат реалноста која секогаш е најопасен противник на задоцнетите романтичари, љубители на ренесансата и барокот кои редовно од преродбеници стануваат шовинисти, милитанти и радикали. За Грците веќе пет века работи Европа припишувајќи им ја великодушно целата античка историја и култура. А, историјата на Византија, поточно Источното римско царство го сместија како грчки среден век поради грижа на совест што не можеа и не сакаа да и' помогнат за време на владеењето на Отоманската империја. Континуитетот кои денешните Грци го бараат залудно во древните цивилизации го најдовме и ние. И се усреќивме. А ни по нив, ни по нас не се гледа колку биле умни нашите антички предци. Од тоа изгледа ништо не наследивме, ни ние ни тие. Сега уште на Грците им даваат стотици милијарди долари оти конечно многу полесно се станувало антички народ и членка на ЕУ отколку Европеец.

А, каде сме ние, драги мој Паско. Останавме осамени на Балканот да чмаеме во минатото од пред Христа и да се храниме со митологија на античките богови, кои го направиле Александар Македонски за да го освои целиот свет и нас денеска да не' измачува иако облеан целиот во бронза сосе Букефал. Не' проколнува оти го прогласивме за татко на нацијата без име и презиме. Паско, нели го гледаш тој тројански коњ среде главниот град што ни го ставија Данајците. Ме прашуваш со загриженост зошто мислам дека со политичка интервенција во науката се предизвикала бура во научниот свет и идентитетски земјотрес во Македонија. Ме прашуваш и веднаш сам си одговараш дека не е така. Верувам дека не гледаш само под земја. Ајде заврти се малку, пријателе, и погледни наоколу што се случува. Како да живееме во времето на Перикле. Градиме ли градиме во најсиромашната земја на Европа со парите од бедниот народ. А, што градиме. Ѕидаме старо-нова архитектура во слава на власта како казнетиот од боговите Сизив. Никнуваат барок и рококо-креатури и монструми низ цела Македонија, а ти во тоа не гледаш политичка стимулација и интервенција. Тие што тоа го видоа, нашите деца, студенти по архитектура и кои се побунија против дехуманизацијата на просторот и против невидениот кич ги истепаа вандали со рамнодушна до болка асистенција на твоите претпоставени. Тоа го видоа и предупредија некои научници, кои гледам ти не си ги видел, кои твоите претпоставени ги прогласија за предавници на македонскиот народ. Многу работи видоа и напишаа некои новинари и колумнисти, кои ги прогласивте за грчки платеници и лобисти, а ти гледам се потсмеваш со нив карикирајќи им ги имињата.

Паско го обвинуваш и исмеваш првиот претседател на Република Македонија Киро Глигоров дека ставил „научен капак“ на конечната вистина дека „ние сме Словени“. Правиш две намерни и трагични грешки. Прво мислам дека повикувањето на претседателот Глигоров како адут во оваа полемика е крајно неетички и, второ, уште поважно, македонскиот идентитет никогаш не бил спорен кај Глигоров. Верувај, многу е мизерно да исмеваш луѓе на кои не си им ни до колена. Спорно е што во твојата глава секој што ќе спомне словенско потекло, какво што имаат над 300 милиони луѓе од кои се изнедриле националните современи држави на половина Европа и добар дел од Азија, ти го доживуваш како „научен капак“. Лицемерно е да го исмеваш иако не го спомнуваш со име и презиме Љупчо Георгиевски, како политичар-поет кој сака да биде научник, иако трчкаше како кутре околу неговите нозе на Плаошник, кој те остави слободно да минираш историски споменици кои се под заштита на државата.

Сега гледам како висок државен службеник именуван од владата за директор на Управата за заштита на културното наследство си се дал во заштита на Владата како да е таа нашето најголемо културно богатство. Ми раскажуваш приказни за изградбата на спомениците и високите преродбенички дострели како владин портпарол. Демек тие успеси ги боли и пече „вистинските“ Словени, а тоа не важи за мене бидејќи сум Турчин, нели. Ти благодарам што ме поштеди со оваа „навреда“ и ме издвои од словенските Македонци. Значи тоа мене не ме боли, ги боли само Словените Македонци, а ги прави горди твоите антички Македонци. Паско, знаеш ли што зборуваш. Па тоа ги боли сите нормални луѓе. Во право си, тоа не е антиквизација. Тоа е лечење комплекси. Што може да биде ако не комплекс на помала вредност да се прекрстува автопатот од Лондон до Техеран, кој сегде се вика Е 75, само кај нас Алаксандар Македонски. Што може да биде ако не комплекс градскиот фудбалски стадион да се прекрсти во Арена „Филип Втори“. Што е ако не комплекс аеродромот да се прекрсти во Алаксандар Велики, што е ако на секој плоштад градиме споменици на антички јунаци. Во право е проф. Наде Проева, која вели дека тоа не е антиквизација, туку антикоманија. Збудалевме по антиката, мислејќи дека ќе бидеме поумни, поубави и побогати само затоа што сме антички.

Те молам престани да чукаш на отворена врата за презентацијата на културното наследство кое природно се што е пронајдено и откриено на наша територија е наше и имаме должност да го сочуваме и презентираме пред домашната и светската јавност. Тоа никој во Македонија не го оспорува. Никој не слушнав и не прочитав да го негира во Македонија, ниту македонскиот национален идентитет, ниту македонскиот јазик, а ти за тоа бараш непријатели. Притоа на помош го повикуваш Блаже Конески таткото на македонскиот литературен јазик за кого никогаш немало дилеми за словенското потекло на македонскиот јазик што денес го оспоруваат токму шарлатаните од твојата околина. Врвно лицемерие е, Паско, да се повикуваш на Конески, кој твоите работодавци го нарекоа џуџето од Небрегово. Е, Паско, Паско, до каде стаса. На тоа џуџе сите ваши антички споменици сосе коњи не му се ни до глуждовите. Оти човекот не јавал коњи, туку ги пишувал правилата како да зборуваме и пишуваме. А, тие величини во создавањето на современите нации се недостижни.
16-04-2012, 05:37 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#6



Quote:За Паско и (ре)креацијата на културното наследство


[Image: 8C0E2D389CE19142B7CFF835B0BB71F1.jpg]
Донка Барџиева-Трајковска

Не можам да го наречам мој колега човекот кој од позиција на власт решава по сопствен терк да ни го рекреира културното наследство, да ни го смени вековниот амбиент и препознатливи визури, да ни го украде минатото и спомените

(Повод: Интервју објавено во „Утрински“ од 21.3.2012, Писмо од 26.3.2012 и За идентитетскиот земјотрес во Македонија)

Уште во моментот кога Центарот за културно наследство ги откри криминалните дубиози направени со распределбата на буџетските средства за 2007, 2008 и 2009 година со подметнување на терминот „заштита и (ре)креација на културното наследство“ и зголемувањето на ингеренциите на Управата, надвор од постојната законска регулатива, стана јасно дека Паско Кузман е човекот кој треба да ја спроведе идејата за „големата преродба“ преку (ре)креацијата на културното наследство (Фокус 24.2.2012). Без намера да полемизирам (затоа што тоа не е возможно од причини кои ќе ги наведам подолу) во интерес на граѓаните во чие име го пишувам текстот, потребно е да се кажат збор-два за Паско Кузман. Имено, секој кој ја познава неговата ментална матрица и проблематичен професионален интегритет пројавен уште во 1999 година кога употреби динамит за да ја сруши Имарет џамија (споменик на култура заштитен со закон) и го изгради Музејот на вода во Охрид, знае дека тој е идеална персона за реализација на политичкиот диктат на актуелната влада. Секој кој го познава Паско Кузман, исто така, знае дека тој се' што „прави“ прави од позиција на сила и власт која го поставува... тие заемно се препознаваат и заемно дејствуваат! Секој кој го познава, исто така, знае дека „никаде го нема“ кога не е „директор“!!! Се појавува само од позиција на сила, која ја црпи од власта која го поставила, затоа што е свесен дека без личен и професионален кредибилитет „нема кој да застане зад него“. Тоа е истиот Паско Кузман, актуелен директор на Управата за заштита на културното наследство (функција платена од граѓаните), кој не одговори на директните прозивки на граѓаните артикулирани јавно од ЦЕНТАРОТ ЗА КУЛТУРНО НАСЛЕДСТВО, за состојбите во заштитата на културното наследство, уништувањето на Плаошник, скопско Кале, опасноста за бришење на Охрид од листата на Унеско, пропаѓањето на Курбиново, Лешок, Маркови кули, пропаѓањето на институциите, деградирањето на стручниот кадар... Токму затоа бевме многу изненадени кога на реакцијата на почитуваниот Ерол Ризаов („Утрински“ 22.3.2012) во врска со искажаните ставови околу антиквизацијата „од која секој треба да се срами“ (Утрински весник, 21.3.2012), во кратко и недолично заканувачко писмо (но за волја на вистината, негово лично) го повика на јавна полемика (Утрински, 26.3.2012). Просто не ни се веруваше дека на јавна полемика повикува оној кој цели шест години работи тајно? Доколку повикува на јавна полемика, тоа може да значи само едно - дека заедно со премиерот и министерката за култура, конечно, решиле јавно да ја обелоденат тајната агенда за рекреирање на културното наследство? Искрено не верувавме дека се спремни за јавно обелоденување на крајно неетичкиот и недемократски план за „идентитетско рекреирање на македонскиот народ“. Но, не сме биле во право! Власта и моќта опиваат и во таква состојба се кажуваат работи кои инаку се кријат! Сепак, директорот на Управата за заштита на културно наследство се појави на „мегдан кај Ерол“! Но не беше сам и покрај тоа што скромно се потпиша само со име и презиме, погрешно преземајќи ја улогата на Дантес! Длабоко инспириран и инфициран од античката историја, ги повика на помош Данајците и на Ерол му донесе подарок – копија на тројанскиот коњ во кои се скриени сите знајни и незнајни владини јунаци! Да се биде јунак и да се излезе на мегдан сам, лично, треба да се има доблест и високи морални вредности!

Да излезеше сам и да говореше за она за што е платен – заштитата на културното наследство, со задоволство ќе полемизиравме со неговите ставови за кое било прашење од областа на заштитата на културното наследство. Но не може да се полемизира со потписник на партиско/политички памфлет, натопен со „патриотски патос“ и „воспев на власта која ги троши парите, но сепак нешто гради“ и обезбедува услови да се вршат интервенции во културното наследство. Не може да се да полемизира со автор кој е потпишан зад текст, кој не е упатен до стручната и интелектуална јавност (најмалку на научната), ниту до граѓанинот, туку до обичниот народ зад кој се крие актуелната власт.

Не може да се полемизира со човек кој себеси се нарекува „национален ....државен археолог во Македонија, како и сите мои колеги професионалци...“???

За жал, Паско Кузман е само „национален“ и „државен“ археолог, но не и професионалец како сите мои колеги (забелешка на авторот), и токму затоа не можам да полемизирам и да го наречам мој колега од редица причини:

- како да го наречам мој колега човек со проблематични етички принципи – лични и професионални;

- како да го наречам мој колега човекот со кого не споделуваме иста цел – негување и чување на културното наследство;

- како да го наречам мој колега човекот кој не ги почитува етичките професионални принципи и функцијата на која е поставен;

- како да го наречам мој колега човекот, кој наместо да се грижи за доследно спроведување на Законот, доброволно се понуди да стане вазал/слуга, на актуелната власт и да го рекреира културното наследство;

- како да го наречам мој колега човекот кој од позиција на директор на Управата за заштита на културно наследство изјавува: „Јас од мои побуди велам дека се' што сум направил лично и други со мене што правеле и прават сега, сметам дека со извесни грешки и пропусти, се добри работи. Вклучувајќи ги тука и спомениците. За да ја направиме Македонија како што сакаме да ја направиме, бидејќи воопшто не ја правевме, таа само тонеше“!!! („Утрински“ 21.3.2012) и понатаму „...Зарем не гледате дека не ви се случува само антиката (која, рака на срце, од мој археолошки аспект, била отсекогаш и ќе биде уште долго, најатрактивна, не само кај нас, туку и многу пошироко од нас), туку и ранливиот среден век, а и праисторијата (ако не можете да ја видите во стварноста која се случува, потрудете се и видете ја) која е потенцијален кандидат, онака како што ’одбраната македонска колумнистистичка интелигенција’ ги гледа состојбите, да добие негативна конотација во вид на праисторизација на Македонија. Тоа се случува за да ги почувствуваме (подлабоко во нас) сите проблесоци по вертикала, хоризонтала и дијагонала на нашата ’тупанична‘ Македонија, за да ги конзервираме темелите, за да ги реставрираме ѕидовите и за да ги реконструираме куќите, оти само така ќе имаме сопствен дом и покрив над главата...“

Не можам да го наречам мој колега човекот кој од позиција на власт решава по сопствен терк да ни го рекреира културното наследство, да ни го смени вековниот амбиент и препознатливи визури, да ни го украде минатото и спомените (од овде и терминот споменик на култура), и да ни говори дека е лага сето она што ни го кажувале нашите предци. Според него, нашите предци не носеле народни носии и главите не ги покривале со шамии и качкети, не живееле во „скромни куќи“, туку во палати. Тоа е лага! Тие живееле и се облекувале како сиот западен свет, затоа што барокот како стил е рожба на Александар Македонски, а не на Контрареформацијата во 16 век!!! Не можам да го наречам колега оној кој наместо да ги штити, ги „разубавува“ фасадите на постојните модернистички згради со статус на споменик на култура!

Не можам да го наречам мој колега човекот кој не го почитува делото на свети Климент и од Плаошник прави забавен парк и гради етнички музеи на скопското Кале!

Не можам да го наречам мој колега човекот кој додека го „возобновува Светиклиментовиот универзитет на Плаошник“ изјавува: „Што се однесува до таканаречената ’негативна антиквизација‘, која ги боли, ги пржи и ги пече (тоа не важи за тебе (за Ерол м.з.)) си земам за право, на своја одговорност, да кажам ’вистинските‘ Македонски Словени по крв...“

Тогаш, како да се води полемика со вакви извртени ставови? Како да се води полемика со премиер, министер за култура и директор на Управа за заштита на културно наследство кој не си го сака и почитува сопственото културно наследство? Како да се полемизира со персони без личен и професионален кредибилитет - „архитекти праисторичари“, „архитекти лингвисти“, „рекреативни археолози“!!! Како да се полемизира со идеолози - волунатристи, фалсификатори впрегнати ревносно да го завршат она што некои други надворешни сили не успеале да го направат во блиската историја, а против кои се бореше ВМРО? Со нив не може да се полемизира, затоа што и едните и другите настапуваат од позиција на сила/агресија врз македонскиот народ!!!

(Авторката е претседател на ЗГ - Центар за културно наследство)
16-04-2012, 05:41 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#7

Quote:Е, ако де...



[Image: 9BD4CB226DA30A4BBF8153964E5F93C0.jpg]
Паско Кузман

(Повод: Ерол Ризаов, Паско, ќе зажалиш повеќе од Пруст, „Утрински весник“, 2 април 2012)

Словенската материјална култура во македонсаките простори речиси ја нема. Ние само го збогатуваме словенскиот елемент во македонската идентитетска маса. Без разлика како вие го разбирате тоа


Господине Ризаов, еве повторно ти се обраќа „државниот археолог“ (како што упорно милуваш да ме нарекуваш), за да не мислиш дека си ме „смачкал“ само со еден удар со твоето „метално“ и „ментално шкрипење“ и, уште повеќе, за да не мислиш дека „преку мене“ си ги смачкал сите мои истомисленици и за да не мислиш дека преку мене си ја „изудирал“ неподносливата ти власт татковинска.

И не знам зошто ми се закануваш уште со насловот дека ќе зажалам „повеќе од Пруст“, толку ли си убеден во моќта на твоите „камшици“, во моќта на твојата „жива сила“, о Ероле! Не очекував да се спуштиш на толку жестоко ниво, но ако тоа го објаснува твојот ментален склоп и колку повеќе се обидуваш да бидеш посилен, пожесток и „побрилијантен“ во намерите да удираш со толчник (по мојата глава), толку повеќе самиот себе се удираш како со бумеранг.

По малку и ми е жал, бидејќи очигледно се јадосуваш додека ми се обраќаш, па те обзема некаква жолчност, а тоа не е доволно достоинствено и не ти прилега на годините со журналистички стаж. Но, верувам дека ќе ти помине, дека ќе размениме мислења и ставови кои нема да не' повредуваат самите нас, ниту нашите истомисленици (не до сосем, се разбира).

За да ја потспуштиме напнатоста, ќе ти раскажам една шеговита случка од вистинскиот живот. Една наша позната новинарка, пред настап на премиерна претстава, му се обратила на еден наш познат артист и го прашала како се чувствува, дали е возбуден и дали има трема пред настапот. Овој и' одговорил: „Не јади л....“ Новинарката навредена утредента отишла да се пожали кај директорот на театарот, писателот Живко Чинго. Овој и' рекол: „Добро де, не ти рекол да јадеш л...., ти рекол да не јадеш л....“ Така и ти, со мене, пријателе. Ми велиш: „Паско, со многу големи имиња се идентификуваш. Не ќе да е на арно. Де со Пруст, де со Пушкин. Набргу ќе посакаш да станеш Моцарт, а јас, разбира се, злобниот Салиери“.

Сега, добро паметам (или можеме да погледнеме), јас тебе ти напишав, просто, дека не сакам да бидам Пушкин, не ти реков дека сакам да бидам Пушкин?! Згора на сето, ти уште ми го надодаде и Моцарта, па веќе нема смисла. Зошто ми префрлуваш дека со големи имиња сум се идентификувал? Ти, очигледно, не си ги разбрал моите „Прустовци“, „Пушкиновци“ и „Дантевци“, аман бре, не разочарувај ме! И не си ја разбрал суштината на моето кажување, за која стопати тврдам, не го негира никако нашиот идентитет, ако сакаш, ниту твојот ниту мојот, туку ги спојува и ги покажува нашите заеднички особини, нашите сличности, нашата заедничка приказна, која се случуваше „под муренката, каде што си игравме како деца...“

Ех, се подбиваш со „романтичарските вознеси“ на балканските народи и ги наведуваш таквите идеологии како причини за „крвови до колена“, но јас ќе те потсетам да навлезеш подлабоко во причините за војните и на Балканот и во светот подалеку, па и меѓу Световите (во филмовите!), па ќе видиш дека тие „романтичарски вознеси“ никогаш не биле главните иницијали, туку многу, многу погрди, поалчни „материјалистички вознеси“ создавале држави, империи и царства со „крвови до колена“. Ало, ти зборува археолог, а ти си историчар (по вокација), нели? И како таков, да те потсетам дека во историјата е познато, дека секој народ, ако ги нема, ги создава „романтичарите“, ако за ништо друго, барем да ја поттикнат науката да се развива, да ги проверува фактите (како на пример: дали навистина во „Илијадата“ се идентификувани „најмалку 83 зборa“ идентични со слични зборови од македонско-старословенскиот јазик). Ајде сега, не запаѓај и немој да се залетуваш, позеленет како бронза, од триумфалност, со која, всушност, ќе сакаш да ме исмееш.

Немој Ероле, жити мајка, па зар не гледаш дека само те навлекувам. Значи, сигурно ќе се сложиш, „романтичарските научници“ ги поттикнуваат, ги иницираат и ги инспирираат вистинските научници да ги расветлуваат недоволно светлите теми во науката. А една од најнедоволно светлите теми во археолошката наука е словенската материјална култура во македонските простори. Речиси ја нема. Исклучително темна тема. Но, тоа не значи дека јас, или ние, го запоставуваме словенскиот елемент во македонската идентитетска маса. Ние само го збогатуваме, без разлика како вие го разбирате тоа. Ако не ти е доволно јасно, ќе се обидам да те убедам со мислите на Стојан Христов (на кого, во оваа прилика, ме упати мојот „брат Мемати“ од „Долина на волците“, Кочо Ф): „Една нација не е само предел од земја со луѓе што пасат како стадо. Ниедна нација не е само земја и куќи и народ. Луѓето што го заслужуваат името нација се вдахнати со заеднички дух и ги обогатуваат своите духовни и морални вредности, своето културно наследство. Должност на учените и научниците на нова Македонија, должност на државниците на нова Македонија е да трагаат по секое делче македонско наследство, да го најдат каде и да е скриено, под каква било маска, колку и да е изменето, и да го вратат на неговото вистинско македонско место, да му го вратат неговиот вистински македонски изглед, на тој начин новата нација да се здобие со длабина, дух и димензија“ (ова е од „Современост“, 1-2, 1985,17, а го има и кај Г. Старделов, македонска книжевност, избрани дела, VIII том, 42).

Ова е вистината која треба да ја знаеш, иако е искажана многу одамна, сега е актуелна, сега е исто така движечка сила и мисла која влече, оти „ние и' припаѓаме на земјата пред таа нам да ни припадне“ (Роберт Фрост, кај Старделов, цит. дело, 43)

И кога сме кај словенскиот дух и време, ти си зеде за право да ме навредуваш со најмизерни и најнископопулистички квалификации за мојата личност, парафразирајќи ми ги зборовите, дека го „обвинувам и исмевам“ првиот претседател на Република Македонија Киро Глигоров, дека го „исмевам“ Љупчо Георгиевски, човекот околу кого сум трчкал како „кутре околу неговите нозе на Плаошник“, кој ме оставил „слободно да минирам историски споменици кои се под заштита на државата“.

Ах, Ероле, ти којшто патиш од „античкото отровно семе што го посеавме со власта“, ти којшто своевремено му се обрати на мртвиот Димче Коцо за да му го покажеш твоето силно „исламско родољубие“ и бедното „христијанско мракобесие“, за да му покажеш како „твојот пријател археолог“ мирно минира царска џамија за да воздигне некакви темели од некаква „нецарска“ Светиклиментова црква, ти којшто си мислиш дека си храбар колумнист „како Емил Зола во аферата ‘Драјфус’“, ти веќе си подостарел и тешко ги контролираш твоите алатки за егзистенција – зборовите; ти не си разбрал дека јас, всушност, ги пофалив (навистина со иронија, но ги пофалив) политичарите-претседатели и политичарите-поети за нивната силна „словенска антитеза“ (имајќи ја предвид словенско-венетската сторија, секако, не само словенската).

А што се однесува до личноста на Киро Глигоров како прв претседател на Република Македонија, на кого не сум му „ни до колена“ (како и ти, фала ти) и до личноста на Љупчо Георгиевски, експретседател на Владата на Република Македонија, „околу кого трчкав како кутре на Плаошник“ - на двајцата јавно им искажувам големо уважување и почитување, искрено, наспроти твојата злобна интерпретација на моите коментари. Верувам дека и ти го мислиш истото за овие уважени господа, дури и за вториот, и покрај твоите јавни закани за „тупаничење“ со него покрај кафеанска маса во времињата кога тој беше харизматичен лидер на опозицијата во Македонија.

Сега и овој лидер на позицијата не го поднесуваш, а знам и зошто. Ти, всушност, стар мој пријателе, не ги поднесуваш оние четири букви зад кои стојат тие двајца носители на функции во оваа татковина. Најверојатно, корените за таа нетрпеливост се подлабоки, а јас не сум во состојба да ги сознаам, оти се тие длабоко во тебе. Но, тоа е твоја работа, мене воопшто не ми пречи, јас повторно би те поканил на ракија, питулици и ѓомлезе кај мајка Петра на улица „Крсте Мисирков“ број 8 во Охрид.

На крај, би сакал да ти спомнам само уште една работа во врска со „идентитетскиот земјотрес“ и со нашето словенско минато. Како тоа, Ероле, потписникот на овие редови, заедно со неговата (за жал и твојата) власт и заедно со многу други луѓе од оваа земја и Словени по род, ја возобновија Светиклиментовата црква „Св. Пантелејмон“ на Плаошник и сега го возобновуваат целиот комплекс „Светиклиментов универзитет“, ако го отфрлаат словенството од идентитетот и ако ги отфрлаат оние 300 милиони луѓе од Евроазија со словенско потекло, кои ти ги спомнуваш, како тоа овие луѓе ги „трошат народните пари“ за епопејно воздигнување на словенството наспроти нивната „сурова стратегија“ за предизвикување „идентитетски земјотрес“ со барање на идентитетските корени во античка Македонија, како тоа ќе успееш да ги раздвоиш или, уште појасно, како ќе успееш да ги споиш овие две „антиподни“ идентитетски појави во Македонија?

(Авторот е архитект и директор на Управата за заштита на културното наследство)
(This post was last modified: 16-04-2012, 05:52 PM by ЈорданПетровски.)
16-04-2012, 05:51 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 15,941
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#8


Quote:Ако се измешаме со трици....


[Image: 362D0241735C944191C7E8E44A80C690.jpg]
Ерол Ризаов

Кој е тој силен доказ што го потресе светот што ти го откопа со политичкиот булдужер кој ја побива досегашната историска вистина или ја исправа повеќевековната заблуда

Господине Паско Кузман, ако се измешаме со трици, ќе не' јадат свињите. Дај да се задржиме на предметот на нашата полемика: политичката стимулација и интервенција во потрага по пославно минато, епидемијата со антикоманија, идентитетскиот земјотрес и маргинализација на словенството кои според мое, и не само мое, мислење се случуваат во Македонија со драматична брзина и опсег во што, за жал, имаш и ти своја голема улога. Јас мислам и така пишувам дека таа еуфорија и тој вештачки стимулиран вознес нанесува огромна штета на државата и не само на нејзиниот углед во светот, туку и на нејзината иднина, а ти и твоите истомисленици мислите, пишувате и проповедате дека тоа се големи успеси на власта и на науката. Грандиозните достигнувања на Владата, кои ти ги проповедаш како наше културно наследство, ги гледаме на сите страни. А, твоите научни достигнувања во врска со овие прашања не ги гледам нигде. Паско, ај те молам кажи кој е тој силен доказ што го потресе светот што го откопа со политичкиот булдожер кој ја побива досегашната историската вистина, или ја исправа повеќевековната заблуда како што милуваш да кажеш.

Нашиот обид за полемика би добил некаква смисла и поширока општествено корисна димензија ако дадат свој придонес компетентни луѓе зад кои стојат дела и меѓународно признати вредности. Македонија има одлични познавачи на историјата на стариот век, а во светот постојат грандиозни дела од големи и признати авторитети во науката. Истото се однесува и за средниот век и за историјата на Византија и на Словените, но и за идентитетските прашања кои ги засегаат и многу поголемите народи, не само балканците. Ако некои од нашите научници, историчари и академици се произнесат јавно по овие прашања, се разбира, со сите ризици што можат да произлезат од една новинска полемика, најмалку со тоа да зафаќаат некаква страна , или да се додворуваат на поширокта јавност, или недај боже на политиката, тогаш, сето ова што го правиме јас и ти би имало некаква смисла и оправданост. Потребни се како леб научни авторитети пред пошироката јавност непристрасно да разјаснат некои злоупотреби на политиката, некогаш и се разбира сега, за посеаните заблуди и идеологоизации кои оставаат со децении пустош во свеста на лугето. Во вакви ситуации на опасни делби за идентитетски прашања, за потеклото и јазикот во светот се огласуваат најголемите научни имиња и интелектуалните елити. Тоа го прават и во весниците и во ТВ дебати. Тие тоа го сметаат за своја должност. Кај нас тоа го нема. Тие што знаат најмногу молчат. Стар пријателе, стравувам дека амбиентот кој е создаден во Македонија, е сличен на оној за кој пишува Иво Андриќ за време на Отоманската империја: доаѓаат така времиња, кога мудрите замолкнуваат, будалите зборуваат, а фукарите се богатат. Некако ми се чини дека тој страв завладува со Македонија. Се разбира, има исклучоци и се' уште храбри научници.

Паско, пишуваш дека една од најнедоволно светлите теми во архелошката наука е словенската материјална култура во македонските простори. Авторитетно констатираш дека речиси ја нема. И додаваш дека е тоа исклучително темна тема за потоа широкоградо да констатираш дека ти и твоите не го запоставувате словенскиот елемент во македонската идентитетска маса. И потоа го цитираш Стојан Христов во врска со културното наследство за што веќе два пати ти кажав дека тропаш на отворена врата. Аман бе Паско ти кажав дека културното наследство припаѓа на народите кои денес живеат на територијата на некогашните цивилизации и империи. И пирамидите ги наследија Арапите, и Троја и Кападокија ги наследија Турците, и Грците и Македонците..... сите народи ги наследуваат артефактите и она што ќе се открие како културно и историско наследство на секоја педа земја. Тука рековме нема ништо спорно и не требало да се мачиш да ми докажуваш со цитати . Што правиме сега со твојата темна тема за словенската материјална култура за која велиш дека нема речиси ништо останато. Еве во тоа ја гледам Паско маргинализацијата на словенството за што се обидуваме да полемизираме. Како бе човече ништо нема. А, овој јазик што го зборуваме, ова писмо на кое пишуваме, овие цркви и оваа вера чии живи споменици се тие во генот на лугето. Има ли посилен идентитетски доказ од јазикот, писмото и верата. Јазикот и христијанството и црквите нели се фундаментот на кој израсна современата македонска нација. Паско, ова се докажани и потврдени научни вистини за кои е глупаво воопшто да се разговара. За да ги прогласиш за заблуди и измислици не е доволен само „научен романтизам“ и шарлатанство кое секогаш преаснува во национализам и шовинизам повеќе со крвави последици, отколку со научни стимулации како што ти се обидуваш да прикажеш. Ако мислиш на материјални пагански остатоци. Е, тоа веројатно речиси нема. Тукашните Словени многу рано го примија христијанството и како што знаеш со тоа речиси завршува паганштината. Или пак и ти како некои инфицирани од антикоманија, повеќе им веруваш на некои институти од Швјцарија кои им делат за 100 долари сертификати на нашите пациенти колку според нивната ДНК во плуканката имаат античка крв. Чиста генетика. Боже, боже. Јас веќе одамна плукнав на тоа. А, ти. Тоа ли е научниот доказ. Или доказот со кој демек ме навлекуваш е дека македонскиот јазик е татко на сите јазици, па според тоа и на словенските јазици затоа што некој идентификувал 83 збора во Илијадата на македонско-старословенски јазик. Зошто, само 83 збора, па сите се наши, древно македонски, кои ни ги украла целата индоевропска група на јазици, а заедно со нив и словенските варвари ни го присвоија древниот македонски јазик и затоа сега зборуваат со јазик сличен на нашиот. Аман, аман, веруваш ли во вакви будалштини. Дај наведи барем пет – древно македонски збора од тие 83 да се посмееме малку, бидејќи јас некаде веќе видов еден таков толковник и се умрев од смеење.

Шегата на страна. Паско, те разбирам што си лут и бесен на себе, па ми префрлаш мене во врска со Киро Глигоров и Љупчо Георгиевски. И добро е што им се извини на некој начин и им искажа јавно почит. Ти ги нападна и навреди не јас. Ти ме праша дали не ги сметам за научници некои поети политичари и првиот преседател на Република Македонија оти тој со својот авторитет изјавил и ставил „научен капак“ на конечната вистина „ дека ние сме Словени“. А и Георгиевски по твој вкус нели премногу врти на кај словенството. А сега викаш дека всушност си ги пофалил политичарите поети и политичарите претседатели за нивната силна „словенска антитеза.“ Какво салто мортале. Браво бе Паско. Така се полемизира. Тоа што вчера го кажа не важи денес. Само не чини што почна да подлажуваш. Велиш дека јавно сум му се заканувал со „тупаничење“ на Љупчо Георгиевски. Дај ти се молам биди сериозен. Па добро ме познаваш. Никогаш немало таква закана или било каков муабет од тој тип. Напротив, нашите јавни несогласувања се едно, а личните односи се крајно коректни и џентлменски при сите средби и полемични настапи и дебати. Тоа барем можеш да го провериш лично. Но она што е подло, не те знам како таков, е што манипулираш со како го нарекуваш моето „исламско родољубие“ и моето бедно „христијанско мракобесие“. Затоа што ја спомнав твојата улога во уривањето на остатоците од „Султан Мехмед“ џамијата изградена на Имарет во Охрид пред пет века. Велиш сум му се обратил на мртвиот Димче Коцо за тоа. Да, Паско му испратив јавно затворено писмо на мојот ценет професор и голем македонски историчар на уметноста Димче Коцо со мото „кога живите молчат покојните се погласни“ . А, еве и зошто неговиот труд „Раскопката на Имарет и Св Пантелејмон“ беше злупотребен како божем пред два дена да сте откриле дека во темелите на џамијата имало црква што ја изградил Св.Климент кога тоа беше историска вистина која одамна ја открил Коцо. Затоа ли требаше да се минираат остатоците на царската џамија. Паско, кога царевите, диктаторите и политичарите наредуваат уривање на историски споменици тоа е за секаква осуда, но кога тие што претендираат да бидат научници дигаат во воздух објекти под заштита на државата тоа се безмалку Талибанци. Така ли се стасува до директор на Управата за заштита на културното богатство. Со уривање ли на тоа наследство се стасува до таму. Ете, тоа е човечко мракобесие. Паско, ако наш Охрид е духовен центар на Македонија, град на Унеско, и ако е славен по пресекот на сите култури нели ќе беше поубаво да се возобноват и св. Пателејмон и џамијата на „Султан Мехмед“ каде што со векови се делела милостина и храна на секој без оглед на неговата вера. Паско на Имарет, или на Плаошник сеедно ти направи злосторство кое не смее ни на сон да го помисли еден археолог.
16-04-2012, 05:55 PM
Reply
Orce Petkov Offline
Member
***

Posts: 84
Joined: Dec 2011
Reputation: 0
#9

След като Любчо разби Паско в диспута, сега Господ наспори кандидати да нападат губещия лагер. Мариан Гърчев по телевизията, Ерол от вестника.

Но наистина трябва да кажем, че Любчо беше брилянтен в доводите си. Напълно аналитично мислене:

1) Древна Македония почти не се поркива с днешна Р. Македония

2) Между древна Македония и идването на славяните има скок от 700 години, присъствие на други цивилизации и варварски преселения

3) Славяните, за разлика от власите, гърците и албанците не са староседелци и доказателство е езикът, в който нямат латински (римски) и гръцки думи (за разлика от албанците и власите, в чиито език делът на тези думи е сериозен та до 100% при власите)

4) Епохата на Александър Велики не може да бъде отделен от епохата на възход на гръцката култура, Аристотел и т.н. за която никой не смее да каже, че не гръцка всъщност е "македонска украдена" или нещо подобно

5) Сред средновековните книжници, апостоли, светци - братя Кирил и Методий, Климент, Наум никой не се занимава с "Македония" било античка или било друга

6) Същото важи за преродбениците

7) Кръсте Мисирков в началото на 20. век захваща въпроса за политическа нация на македонски славяни на територията на Македония. Никъде не споменава за някакъв континюитет, античко чуство и подобо към древна Македония

8) До преди 10 години тезата за връзка с Антична Македония отсъства от научните тези в Македония, както и в програмата на училищата.

9) Александър Велики е ползван като герой от гръцката въоръжена пропаганда в Македония. За индентификация с подобни тези ВМРО е наказвал със смърт (виж спомените на Каравангелис)

/С други думи ако беше времето на Гоце и Даме, днешният политически елит щеше на Р. Македония да бъде екзекутиран за предателство (гъркомания)/
24-04-2012, 11:01 AM
Reply