Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 2 Vote(s) - 3.5 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Кинеската кула од карти
Author Message
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 13,896
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#1



Quote:Датум: 16.08.2011, 16:47

глобална депресиjа


Ќе зачкрипи кинеската економија


Сем ВАКНИН


Обидите на кинеските власти строго да ги контролираат незапирливите шпекулации и дувањето на цените беа минорни и задоцнети, да не речам ирелевантни. Економијата ќе зачкрипи од грозоморото прикочување, невидено досега. Кинеската кула од карти и соба со огледала ќе се распаднат брзо и злокобно. Ова ќе ја доведе глобалната економија во безредие и зголемено избегнување на ризикот меѓу инвеститорите



Растечките должнички кризи во Европа и анемичниот раст во американската економија се и тоа како поттикнати од појавата на Азија - и, особено на Кина и Индија - како глобален центар на моќ. А тука се и сите предупредувачки знаци: кинеското економско „чудо“ долго време се базираше на вештачки одржуваниот курс на нејзината валута, јуанот (РМБ); на неодржливите изливи на дарежливост на владата и монетарното квантитативно олеснување, кое доведе до појава на „ценовните балони“ (претежно на пазарот за недвижности) и на погубна инфлација; и, искрено, на крајно манипулираната статистика.

Трендот на намалување на платите во Кина реално трае веќе неколку години поради масовното мигрирање на народот од руралните средини во развиените градови, умножувањето на лошите заеми, и со „замрзнување“ на стапката на потрошувачка додека степенот на заштеда достигна малигни, самопоразувачки нивоа. Во обид да ги исфилтрира приходите од огромниот извоз, Кина акумулираше резерви од странската трговска размена во вредност од трилиони долари, претежно инвестирани во обврзници на американското министерство за финансии, опасно изложувајќи се на непостојаноста на с` послабиот американски долар и на намалениот американски кредитен рејтинг.

Обидите на кинеските власти строго да ги контролираат незапирливите шпекулации и дувањето на цените беа минорни и задоцнети, да не речам ирелевантни. Економијата ќе зачкрипи од грозоморото прикочување невидено досега. Кинеската кула од карти и соба со огледала ќе се распаднат брзо и злокобно. Ова ќе ја доведе глобалната економија во безредие со с` поголеми дебаланси и зголемено избегнување на ризикот меѓу инвеститорите. Втората фаза од глобалната криза многу ќе наликува на Големата депресија со огромни отпишувања на вредноста на капиталот, генерално рушење на цели банкарски системи и, растечка, двоцифрена стапка на невработеност насекаде. Како да ги усогласиме овие прогнози за „судниот ден“ со кинеската континуирана повеќедецениска ѕвездена годишна стапка на развој?

Така што ќе ја видиме Кина во вистинското светло: како најголемата „Понци-шема“ на светот. Зад публицитетот, спиновите, пропагандата и апсолутните лаги, кинеското економско чудо во целост се заснова на едноставна премиса, здивоодземачка безобразна измама: големиот (еднаков на две петтини од БДП) и постепено растечки суфицит во билансот на исплати (тековни сметки) - претежно со САД, нејзиниот партнер/зависник во овој танц на смртта - служи да ги прикрие и директно да ги осигура смрдливите исходи на сеприсутната држава. Меѓу нив се грамадата од гнили кредити во државните банки и локалната влада; запоставените сектори на искривената економија; и фрапатно погрешно распределените економски ресурси (главно во секторите за градежништво и трговија на мало и преку огромни стимулативни пакети). Во многу држави, трошоците на владите се претставува како „раст“ на БДП, но Кина е посебен случај: поголем дел од наизглед незапирливиот раст на нејзиниот БДП е лажиран на ваков начин во периодот од 2007 до 2009 година.

Впрочем, токму реалната зависност на Кина од американскиот исцрпен и претпазлив потрошувач ќе ~ ја стави јамката на вратот кога ќе запре американската музика. Кога тоа ќе се случи, кинеската економија водена од инвестирањето ќе им се врати на парализирачките прекумерни инвестирање и капацитет, скриената невработеност и недоволна ангажираност. Со еден збор: најлошата дефлација на светот (или уште полошо, стагфлација). Сето ова го видовме и претходно во Јапонија. Единствената разлика е во тоа што Јапонија имаше реален и успешен приватен сектор, додека Кина го нема тоа: нејзиниот „приватен“ сектор - иако официјално „одговорен“ за три четвртини од нејзиниот БДП - е претежно во странска сопственост, ориентиран кон извоз или потонат во непродуктивни операции (читај: шпекулација).

Големи делови од кинеската економија - вклучувајќи го, пред с`, критичниот финансиски сектор - се во некомпетентните и корумпирани раце на кинескиот убедливо неграѓански сервис и се „менаџирани“ (поточно погрешно менаџирани) од трапаво некомпетентните структури на провинциската партија. Кон оваа токсична смеса може да се додаде и уништената животна средина, дисфукнционалниот судски систем, фушерските сметководствени практики (вклучувајќи ги и оние на западните мултинационални компании), закржлавените пазари на капитал, збришаната природа и земјоделството пред умирање, и демографската бомба: благодарение на кинеската политика за едно дете, кинеската популација старее побрзо од која и да е популација во другите големи држави. А да не го споменеме и политичкиот ризик во ера на револуции раководени преку „Фејсбук“ и „Твитер“.



Богатството е во умот.
16-08-2011, 11:56 PM
Reply
МрачниотКоњаник Offline
stop the brainfcuk
*****

Posts: 1,387
Joined: Dec 2010
Reputation: 1
#2

(16-08-2011, 11:56 PM)ЈорданПетровски Wrote:
Quote:Датум: 16.08.2011, 16:47

глобална депресиjа


Ќе зачкрипи кинеската економија


Сем ВАКНИН


Обидите на кинеските власти строго...



Богатството е во умот.
Автор на колумната Сем Вакнин? Крај на програмата... се` е кажано.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Борба за слобода од шарените окупатори!
17-08-2011, 03:10 AM
Reply
razurnuvac Offline
Senior Member
****

Posts: 376
Joined: Mar 2010
Reputation: 6
#3

КОЛУМНА
Глобална финансиска криза 2.0: Како да го спасиме капитализмот?!
Нуриел Рубини
Неодамнешната огромна нестабилност на глобалните финансиски пазари и острите корекции на пазарот на капитал – на граница со мечкин пазар во некои земји – покажуваат дека најразвиените економии се на работ од рецесија со дупло дно. Финансиската и економската криза од 2008-2009 година (предизвикана од преголеми долгови и позајмувања во приватниот сектор) беше проследена со масовна поддршка на јавниот сектор – преку автоматски стабилизатори, контрацикличен фискален стимул и поддршка и спас на банките и финансиските институции за да се спречи Големата рецесија да се претвори во Голема депресија 2.0. Понатамошното закрепнување на најнапредните економии беше анемично и незадоволително, а болниот процес на отплата преку намалени трошоци во приватниот и државниот сектор и зголеменото штедење за да се намали долгот доведе до слабеење на побарувачката и растот на вработеноста.

Но, сега комбинацијата од продолжени ризици – растот на цените на нафтата и суровините, немирите на Блискиот Исток, земјотресот во Јапонија, должничката криза во еврозоната, фискалниот ќор-сокак и намалувањето на рејтингот на САД – доведоа до сe поголемо избегнување ризици и податоци кои се полоши од очекуваното. Зголемениот страв, нестабилноста на пазарот на капитал и лошите макроекономски податоци доведоа до застој во економијата на САД, периферијата на еврозоната, Британија и Јапонија. Дури и брзорастечките пазари – како Кина, брзорастечката Азија и Латинска Америка – и економиите кои се потпираат на растот на овие пазари (извозниците, како Германија, и економиите богати со ресурси, како Австралија) нагло забавија со закрепнувањето.

Но, како кај авион што постигнал постојана брзина, и тука имате две опции: да забрзате и да избегате или да почнете слободен пад; а резервоарот со гориво (политичките куршуми) кој треба да ги поттикне економиите да забрзаат е речиси празен, бидејќи најголемиот дел од него го истрошивме во изминатите три години. Мешајќи разни метафори, сe до минатата година законодавците успеваа да извлечат нов зајак од шапката и да поттикнат рефлација на средствата и економско закрепнување. Ниски каматни стапки, прво квантитативно олеснување, второ квантитативно олеснување, кредитно олеснување, фискален стимул, финансиски оградувања, обезбедување ликвидност на илјадници милијарди долари и спасување на банки и финансиски институции – сево ова е веќе испробано. Но, сега веќе немаме нови зајаци.Фискалната политика сега е фискално извлекување и во еврозоната и во Британија, а наскоро и во САД.

Дури и во САД, прашањето е само околу сумата на извлекување, бидејќи државната и локалната власт, а сега и федералната власт, ги намалуваат трошоците, ги намалуваат трансферните исплати и (наскоро) ги зголемуваат даноците. Уште една рунда спасување на банките е политички неприфатлива и непрактична: повеќето земји, особено во Европа, се толку осиромашени што не само што не можат да си дозволат финансиска помош, туку нивниот државен ризик, всушност, води кон банкарски ризик, бидејќи најголемиот дел од државните обврзници ги поседуваат токму нивните банки.

Квантитативното олеснување е ограничено од инфлацијата, која значително ја надминува горната граница во еврозоната и во Британија. Федералните резерви на САД веројатно ќе почнат трета рунда квантитативно олеснување, но ќе биде предоцна. Минатогодишното второ квантитативно олеснување од 600 милијарди долари (заедно со уште 1.000 милијарди долари од намалувањето на даноци и од трансфери) предизвика раст од едвај 3% за еден квартал (четвртиот квартал), а потоа растот падна на помалку од 1% во првата половина од 2011 година. Третото квантитативно олеснување ќе биде многу помало и ќе има многу послаба корист од него во однос на рафлацијата на средствата и обновата на растот.На сите развиени земји им треба послаба валута и подобрување на трговскиот биланс за да го зголемат својот раст, но не можат сите да го сторат тоа истовремено – логично, ако некој е послаб, друг мора да биде посилен; ако нечиј трговски биланс е подобрен, нечиј друг е влошен. Ова е игра со нулта сума (во која едниот добива на сметка на другиот). На повидок се валутни војни, почнувајќи од Јапонија и Швајцарија, кои се обидуваат да го ослабнат својот девизен курс. Наскоро ќе се појават и други како нив, со политика на пониски стапки, поголемо квантитативно олеснување и повеќе девизни интервенции.

Италија и Шпанија ризикуваат да го изгубат пристапот до пазарите (како што се случи со Грција, Ирска и Португалија), а финансискиот притисок се зголемува и во Франција. Но, Италија и Шпанија се премногу големи за да пропаднат, а и премногу големи за да бидат извлечени од криза или спасени. Засега ЕЦБ ќе обезбеди купување на дел од нивните обврзници со цел да се премости јазот меѓу владите во еврозоната кои гласаат за тоа дали да се дозволи пофлексибилно користење на Европскиот фонд за финансиска стабилност (EFSF) за купување италијански и шпански обврзници. До крајот на оваа или почетокот на 2012 година средствата на EFSF, кои изнесуваат 440 милијарди ера, можат да бидат исцрпени ако Италија и/или Шпанија го загубат пристапот до пазарите. Така, болниот процес на раздолжување на домаќинствата, банките, финансиските институции, високозадолжените корпорации, локалните и централните влади штотуку почна, а намалувањето на долгот ќе биде неопходно ако земјите не можат да закрепнат, да заштедат или да создадат инфлација како излез од проблемите со неодржливиот долг.

Во таа смисла, Карл Маркс беше делумно во право кога сметаше дека глобализацијата и финансиското посредување неконтролирано дивеат и дека редистрибуцијата на приходите од работната сила во капитал може да доведе до самоуништување на капитализмот (за ова е само делумно во право, бидејќи неговиот став дека социјализмот е подобар економски систем од капитализмот беше сосема погрешен). Всушност, ако работната сила нема доволно приходи, земајќи ја предвид растечката нееднаквост во приходите и богатството, се јавува структурален недостиг од вкупна побарувачка, особено ако должничкиот товар не им дозволува на домаќинствата да позајмуваат за да го надминат јазот меѓу слабите приходи и потрошувачките потреби.

Неодамнешните нереди во Блискиот Исток и Британија, масовните народни демонстрации во Израел (и се поголемиот народен гнев во Кина), а наскоро и во останатите напредни економии и брзорастечки пазари (ако напредните економии доживеат рецесија со дупло дно), се предизвикани од истите проблеми и тензии: зголемена нееднаквост во приходите и богатството, сиромаштија, невработеност и безнадежност кај работничката, па дури и кај средната класа, која го чувствува притисокот на намалените приходи и можности. Во САД повторно се наоѓаме во втора Златна доба, кога нееднаквоста во приходите и богатството е на исто ниво како и во 1929 година, на почетокот од Големата депресија, која следуваше по Златната доба од 20-тите години. По пет рунди неодржливи даночни намалувања во периодот од 2001-2010 година, федералните даночни приходи се на најниско ниво во последниве 60 години и изнесуваат 14% од БДП, а историскиот просек на САД изнесува 19%.

За да се спасат капиталистичките економии ориентирани кон пазарите, наместо да паднат во Голема депресија 2.0, мора да ја напуштат позицијата на laissez faire и да се вратат на правилен баланс меѓу пазарите и обезбедувањето јавни стоки. Англосаксонскиот модел, како и традиционалниот континентален европски модел на социјална држава управувана со дефицит, се нефункционални. Потребен ни е трет начин, кој ќе биде некаде меѓу овие два.

Алтернативата е нови рецесии со дупло дно, рецесии, стагнација, депресија, валутни и трговски војни, контрола на капиталот, финансиски кризи, државна несолвентност и масовна социјална и политичка нестабилност.

Авторот е економски аналитичар и претседател на Roubini Global Economics

17-08-2011, 01:18 PM
Reply