Добредојдовте
  • Users with e-mails at mail ·ru, aol ·com and gmx ·com to contact admins for registration.
  • Новорегистрираните членови повратниот одговор од форумот за активирање на сметката нека го побараат и во Junk на нивните пошти.
  • Сите регистрирани членови кои неучествуваат во дискусиите три месеци автоматски им се брише регистрацијата

 

Thread Rating:
  • 15 Vote(s) - 2.93 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ДО КОГА КОС И УДБА КЕ СЕ НАША СУДБА !!!!
Author Message
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#1

Quote:Постои една бројка на околу 22.000 луѓе кои биле т.н. кодоши. Тоа е точна бројка?

- Бројката изнесува 14.000 досиеја и приближно околу 22.000 евидентирани поткажувачи или, ете, кодоши ако сакате, иако не ми се допаѓа многу тој збор. Се работи за оние што биле на платен список, но знаете дека имало уште многу случаи каде што се работело за, на пример, осветољубивост, каде што имало такви анонимни поткажувања или обвинувања без поткрепа или конкретни докази. За жал, така многу невини луѓе, заради класична одмазда, биле затворани и прогонувани, на основа на исказ и на сосема непотврдени работи. Неверојатен е голем бројот на предавства и репресии поради обична омраза. Знаете, всушност кај масата, народот идеологијата не била пресудна. Народот се приклонува. Ќе му речат биди за кралот, тој е за кралот. Или Сталин е добар и тие викале Сталин е добар. Но многу случаи на кодошења и пресметки кај обичниот свет имало токму од омраза и лични причини. А идеолошките разлики, сепак, биле во повисоките раководни тела на партијата, државата.

- Испаѓа дека во тоа време минимум секој петти Македонец бил кодош?

- За жал, така некако испаѓа и тоа е оној, навистина, најцрн дел на нашата историја.

- Во книгата токму околу последниот период, главно, ги обработувате судбините на најпознатите Македонци, како Ченто, Брашнаров, Пирузе, Венко Марковски, Шатев...

* Во голем дел се држиме за тие познати личности, но внатре во книгата ќе продефилираат и многу помалку познати личности и човечки судбини, кои, исто така, цел живот се бореле за Македонија, а не и биле толку познати на пошироката јавност, но биле судени за тие свои идеи за независна и обединета Македонија. Секоја од овие приказни е приказна за себе.

- Која од нив, како историчар, но и како човек, би ја издвоиле?

* Од тој период најсилен впечаток, можеби, ми остави судбината на Венко Марковски. Начинот на кој тој е прогонуван и репресиран е навистина специфичен. Но тука не завршила целата работа, репресијата не завршила само на него, туку се префрлила и на неговите најблиски. Потоа една внатрешна интернација во самата македонска држава, па потоа би го нарекол интелектуалниот терор врз него, со кој му се омаловажувале сите негови напишани дела, бидејќи не се совпаѓале идеолошки со раководството на тогашната македонска држава. Замислете, еден брилијантен ум, писател, поет, кого го сметаат и за еден од основачите на современиот македонски јазик, прогонет и сосема заборавен, во емиграција во Бугарија. Загадочна е, на пример, и смртта на неговиот син, со мистериозна сообраќајна несреќа.

- - Дали освен со некогашните жртви, за подготовките на книгава имате разговарано и со оние од другата страна?

* Конкретно јас имам неколку разговори, но иако се тоа сега мошне стари луѓе, чиј живот е речиси на изминување, тие не сакаат да зборуваат за тоа. Велат: "Не се сеќавам, не бев запознаен" или, пак, велат: "Го правев она што ми беше наредено". Но мора да го разбереме нивниот молк. Тие луѓе живееле под страшен притисок и под постојан страв, кој остава траги.

- Колку беше тешко да се пишува книга за вака грда слика на сопствената историја и за дел од сопствениот народ? Постои ли на моменти некаква автоцензура?

* Професорката Аческа посебно го обработуваше овој дел, но и во нејзино име можам да тврдам дека од етички причини се обидела да не спомнува нечии имиња за да се заштитат нивните поколенија. Истото важи и за делот од времето на НОВ и Граѓанската војна во Грција, кој, пак, јас повеќе го обработував, каде што има примери за масовно силувани жени. Нивните имиња не ги споменуваме, туку се наведени само иницијалите, бидејќи дел од нив се се уште живи, а и ако не се, имаат живи потомци. Би било нечовечно од нас да ги спомнеме со полно име и презиме тие силувани жени.
- Имаат ли чистките на комунизмот во Македонија некои специфики од останатите југословенски републики или генерално од другите држави на Источниот блок и какви?* Знаете, спецификата е токму во тоа што во другите републики или држави пресметките со неистомислениците на комунизмот биле, пред се, идеолошки. Се пресметувале, пред се, со дисидентите, со појавата на либерализмот и сл. Во Македонија разликите беа во концептот. Едни беа за обединета и независна Македонија, а други беа за онаа Македонија во рамките на федерацијата. Од едната страна беа националистите, а од другата страна, пројугословенски настроените. Така што разликата беше концептуална, поради што, можеби, токму овде кај нас беа и најспецифичните и мошне драстични пресметувањата, репресии, егзекуциите.

- Колку во актуелното политичко милје ги гледате овие сличности на таа концептуално - идеолошка разлика? И дали со конечното донесување на декларацијата за рехабилитацијата на жртвите од репресиите во комунизмот во Собранието на Македонија, дефинитивно ќе се смират работите?*

Би било логично. И време е конечно да се стави точка на тој дел од историјата. Разликите од идеолошки аспект на денешните политички партии и струи и натаму ќе постојат, ќе постојат леви, пролеви и десни, но со усвојувањето на оваа декларација ми се чини дека конечно ќе се смират страстите бидејќи жртвите ќе добијат еден вид сатисфакција со таков законски акт. Но тука мора многу да се внимава за да не се засегнат па оние другите кои ја поддржувале другата идеја, бидејќи не биле тогаш сите кодоши и егзекутори иако ја преферирале пројугословенската идеја. Значи тој законски акт треба внимателно да се осмисли. Конечно да престане и реваншизмот, кој се уште за жал постои, а поради што тапкаме во место со години.

Zezov koga ke pishuva ISTORIJA za periodot od 1990 godina do deneska, ke se iznenadi od brojot na kodoshite i sorabotnicite na UDBe i Kos vo "nezavisna i samostojna " Makedonija. Na edno dosie sega doadjaat vo prosek okolu CHETIRIESETINA kodoshi i sorabotnici. Ako se zeme brojkata od okolu 4 000 novo otvoreni i prodolzeni stari dosiea, se dobiva brojkata na vernite glasachi na SDSM.

4 000 x 40 = 160 000

Quote:Siroka mreza KOS-ovih spijuna

Prema ......... recima, KOS je uspostavu mreze saradnika zapoceo jos 1989. godine, a nastavio tokom cele 1990. i 1991. godine. Mreza je kasnijim delovanjem KOS-a prosirena na sva podrucja civilnog drustva. Glavni ciljevi angazovanja saradnika KOS-a i stvaranja saradnicke mreze bili su: tela vlasti, policije, mediji, skole, vojska i ostale insitucije, kao sto je to i osobno svedocio ovaj bivsi oficir KOS-a u procesu protiv ..... pred ........

Najsira mreza saradnika KOS-a uspostavljena obavestajnim sluzbama, policiji i vojsci, te sa najvisim drzavnim funkcionerima, kao sto to tvrdi..... On, medjutim, u ovom svedocenju ne navodi imena. Ona ostaju skrivena do danas. Medjutim, potpuno je izvesno da je KOS imao svoje spijune tih godina u svim institucijama. Mozemo samo pretpostaviti da su neki od njih i danas zivi, te moguce obavljaju i dalje visoke drzavne i vojne duznosti ili uzivaju povlascene drzavne mirovine.

Dali ke smogne sili Makedonecot da go prekine toj proces na kodoshl'k i rabotenje za tudji interesi???
(This post was last modified: 21-01-2010, 04:30 PM by poprushev.)
20-01-2010, 11:08 PM
Reply
Пеницилин Offline
Moderator
*****

Posts: 51
Joined: Dec 2009
Reputation: 0
#2

Дали српските инсталации влијаат врз политичката ситуација во Македонија?

http://media.a1.com.mk/media/video/10/vestia2.wmv
20-01-2010, 11:12 PM
Reply
Пеницилин Offline
Moderator
*****

Posts: 51
Joined: Dec 2009
Reputation: 0
#3

РАЗУЗНАВАЊЕ НА МАКЕДОНСКИ НАЧИН


УДБА наша судба



[Image: images?q=tbn:ANd9GcSY54G7Nt45Kc47BGnT5P0...c1bN8Df4dA]

Бранко Героски

Од каде да почнеме?


Од тоа кој ги уби Рацин и Ченто? Или малку порано, кој го предаде Гоце? Или од подоцна, со пикантните интриги и кодошења за време на комунизмот? Можеби со она што се уште ни е свежо во сеќавањето, од оние пресвртни настани од почетокот на деведесеттите години, кога Македонија стана независна држава.
Се сеќавате ли, на пример, на аферите „Сина птица“ и „Дувло“, на загадочната смрт на првиот македонски министер за внатрешни работи Јордан Мијалков, на атентатот врз претседателот Киро Глигоров во 1995 година, на подоцнежните успешни обиди со шашми во јавноста (лансираната приказна за „братиславската врска“) да се заведе истрагата, ако воопшто и се водеше некаква истрага? А фамозното грчко куферче со милион долари, шверцот на нафта за Србија, шверцот со цигари, кокаинот, „ТАТ“?
Конечно, со мирна душа можеме да ја прескокнеме целата таа долга историја и приказната да ја почнеме од блиската 2002 година, од фамозната афера „Големо уво“, кога опозиционерот Бранко Црвенковски јавно и победоносно обелодени транскрипти на прислушувани разговори меѓу дузина јавни личности (меѓу нив и новинари, кои потоа покренаа и судски процес). Претседателот Борис Трајковски мораше со аболиција од судење да ги спасува тогашната министерка Доста Димовска и разузнавачот Александар Цветков. Аферата „Големо уво“ ја прелеа чашата на незадоволството од владеењето на ВМРО-ДПМНЕ и во 2002 година СДСМ се врати на власт, по поразот четири години пред тоа.

Патолошка врска

Од каде и да почнеме, секако, ќе стасаме до заклучокот дека историјата на Македонија во голема мера е и историја на интриги и на кодошења и дека сите поголеми настани од нашата понова, петнаесетгодишна историја на независна држава, се одиграни со значајно, а често и со пресудно инволвирање припадници и инсталации на поранешните тајни служби (Службата за државна безбедност СДБ, наследничката на УДБ-а, како и военото разузнавање КОС). Познавачите на состојбите со кои имав можност да разговарам на оваа тема не се согласуваат само во една битна дијагноза - дали тие луѓе, израснати, школувани, индоктринирани и обучувани во време кога се беше раководено од еден центар, од Белград, сега се верни припадници на македонските легални служби и патриоти, или се активни инсталации „приклучени“ кон центарот или, пак, поради големите промени во Србија во последниве години се само рудименти на старите структури, кои работат на своја рака и за нови газди. Веројатно и вакви и такви и онакви, но неоспорен факт е дека тие структури се цврсто поврзани со луѓето од македонската политичка елита, во еден патолошки однос на меѓусебна приврзаност, контрола и ограничувања.
Тоа до некаде е и нормално, бидејќи Македонија пет децении беше во југословенската заедница, во еден режим што го контролираа моќни тајни служби. Така беше во сите посткомунистички земји, но во многу од нив се извршија драматични демонтажи на тие структури - службите беа распуштани, а нивните тајни архиви и досиеја завршија на клада. Во Македонија се постапи поинаку. Вмровците во почетокот се обидоа да ја наметнат идејата и кај нас да се стори истото, но бившите комунисти ги одбранија „структурите“ и најдоа начин да ја убедат јавноста дека уништувањето на околу 14.000 тајни досиеја ќе биде голема загуба за македонската историја. Бившите комунисти веруваа дека можат да го искористат тоа огромно „богатство“, да ги контролираат луѓето од СДБ што ги поставија на врвни позиции (Павле Трајанов, Слободан Богоевски, Александар Диневски и други од „дисидентската“ група наречена „осумтемина“ станаа водечки луѓе во МВР како кадар на социјалдемократот Љубомир Фрчкоски) и да ги искористат удбашките инсталации во политичките партии, меѓу интелектуалците, во медиумите и секаде каде што беа и се уште се присутни. Барем до атентатот во 1995 година, бившите комунисти беа убедени дека ја држат ситуацијата в рака и дека врските со север се пресечени. По атентатот, се виде „хаосот“ (да се послужам со речникот на Верушевски)...
Откако дојдоа на власт во 1998 година, вмровците не успеаја битно да ги променат нештата. Извршија скромни кадровски промени, ги демонтираа доушничките инсталации меѓу Албанците (подарок за Џафери и Тачи пред војната во 2000 година), ги прочешлаа досиејата и архивите и веројатно нешто тргнаа настрана „за црни денови“. Наспроти тоа, разузнавачките структури тогаш се вовлекоа во вмровските штабови и успеаја да ги импресионираат вмровците со своите „вештини“, токму како што готвачите во кујната во Владата ги импресионираа нивните министри со мешана скара за појадок.

Четири центри

Како стојат работите денес? Има многу сериозни, но и романескни и дури и ласцивни приказни за моќни удбашки инсталации, кои се протегаат од државниот врв преку интелектуалните кругови до медиумите. Но, во оваа анализа ќе се задржиме само на неоспорните факти. Неоспорен факт, на пример, е дека еден значаен, а по линијата на институционална одговорност и легален центар на моќ, е релацијата меѓу претседателот Бранко Црвенковски и водечкиот разузнавач Зоран Верушевски (директор на Агенцијата за разузнавање е Лазар Китановски, но тој подолго време е на боледување и прв човек практично е Верушевски). Она што ја прави нелегитимна и во извесна смисла патолошка таа врска е занимавањето на Верушевски со активности што немаат врска со разузнавањето и фактот што Црвенковски го толерира тоа.
Вториот центар на моќ е сконцентриран околу младиот лидер на ВМРО-ДПМНЕ, Никола Груевски. Покрај политичките соборци, во негова близина се и Борис Змејковски (и самиот со познато разузнавачко педигре), Слободан Богоевски (поранешен шеф на СДБ) и некои други интересни фаци, чии имиња љубопитните можат да ги откријат ако уште еднаш внимателно ги препрочитаат транскриптите од аферата „Големото уво“.
На другата страна е Владата на Владо Бучковски. Се шпекулира дека освен агилниот министер за внатрешни работи Љубомир Михајловски и младиот и недоволно искусен шеф на ДБК Миле Зечевиќ, наклонет му бил и стариот КОС-овец Драган Стојмановски-Млекце, за кого сепак велат дека веќе не е активен. Веројатно за Бучковски се побитни информациите од „Проксима“ и од пријателските западни разузнавачки служби.
Конечно, четвртиот центар се поранешни припадници на службите афилирани кон партијата на Љубчо Георгиевски. Некои веруваат дека токму тие ја конструирале аферата „Швајцарски сметки“ и дека тоа е всушност изворот на нервозата на Црвенковски и на Верушевски. Меѓу нив најзвучно име секако е спомнатиот Цветков.
Со наближувањето на изборите може да се очекува овие структури да бидат се поактивни и се поконфликтни. Верушевски веќе најави „хаос“ и „институционална криза“ во земјата. Се огласи и Цветков, со тврдење дека аферата „Големото уво“ е манипулација на Црвенковски и дека МВР и ДБК со тоа немале врска. Конечно, се огласи и маргиналната ТМРО, со повик до Зечевиќ да ги открие резидентите на тајните служби во Македонија, всушност со обид да го дефокусира вниманието на јавноста од вистинската тема - најавениот остар судир меѓу „големите“.
Колку е сериозен тој судир? Како ќе изгледа „хаосот“, што би рекол Верушевски? Македонија не е Србија за да се очекуваат пукотници и бомби по улиците, но „не лези враже“, што би рекле браќата Срби. Сепак, контролата на моќните западни служби врз овој терен е поцврста, како и политичкиот интерес на меѓународниот фактор да се зачува некакво елементарно ниво на безбедност и стабилност. Освен тоа, изгледа се засилени и капацитетите на полицијата, предводена од Михајловски, која засега успева да оствари безбедносна контрола на теренот, дури и во некои делови од земјата што порано и беа „недостапни“.

Тажна перспектива

Значи, битката ќе се води со масовно производство на интриги и на афери, што е и логично во изборна година. При тоа, се разбира, секој ќе го брка својот „легитимен“ интерес: на политичарите им требаат афери за да дојдат или да се одржат на власт, на медиумите за подобро да се продаваат и да им служат на газдите, а на удбашките инсталации за да ги остварат целите на своите центри - во Македонија да се предизвика институционална, можеби политичка, па дури и безбедносна криза (по можност со елементи на меѓуетнички судир), а се за да зајакне скептицизмот на Европејците за проширувањето на нивната Унија кон овој дел од светот, скептицизам кој и така не е мал поради внатрешните проблеми во ЕУ.
Македонија тешко ќе му одолее на предизвикот. Не е исклучено да дојдеме во фаза на една подолготрајна политичка нестабилност, која ќе го подзапре нашето „пребрзо“ движење кон Европа. А најтажно е што тоа нема ни да го почувствуваме како сериозна слабост - губитникот на изборите ќе ја преземе одговорноста, промената на власта ќе го намали интересот на политичарите за стратегиските прашања, победниците ќе го кркаат медот, а поразените тоа под него, ќе се составуваат влади и коалиции, медиумите ќе брујат, а народот ќе се забавува и ќе гледа сеир, како и обично.
Единствено можеби ќе се насекираме кога ќе стаса веста дека Бугарија станала членка на Европската Унија (и дека во драматична предност се сите Македонци што навреме се сетиле да извадат бугарски пасоши), а потоа и кога ќе слушнеме дека Хрватска е во друштвото на среќните народи, а богами и Србија, Црна Гора, Босна и Косово грабат напред, рамо до рамо со нас. А ние? Ние... удба наша судба!

http://www.vreme.com.mk/DesktopDefault.a...leID=37845
20-01-2010, 11:35 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#4

Quote:[Image: images?q=tbn:ANd9GcT4ajiLwQ3mvk6GIum5OBC...UAg8-pz91g]

СЛОБОДАН БОГОЕСКИ

Атентаторот на Глигоров барајте го дома

Бранко Героски

Господине Богоески, во времето на смртта на Мијалков Вие бевте потсекретар на Службата за државна безбедност. Има ли простор за сомневање дека не стануваше збор за несреќа туку за убиство?

- Веднаш сакам да ја расчистиме конкретната ситуација. Настанот се случи на 19 ноември 1991 година, на патот кон Врање, приближно на 1,5 километар пред Бујановац. Јас и колегата Павле Трајанов, кои во тоа време бевме во нашите кабинети, бевме информирани дури напладне, од страна на шефот на кабинетот на Мијалков. Тој прво ни рече дека се случила несреќата, а десет минути подоцна и дека Мијалков починал. Бевме доцна информирани, бидејќи луѓето во почетокот и не знаеле кој е всушност тој што настрадал во сообраќајката, се додека возилото не било пренесено во Ургентниот центар во Врање.

Веднаш отидовме таму, заедно со две увидни екипи од МВР (скопска и републичка) и со екипа од Институтот за судска медицина. Таму, од српска страна, ги затекнавме и општинската и регионалната и републичката увидна екипа. Одговорно тврдам дека тоа беше еден од ретките случаи што беа професионално одработени во делот што значи истражни дејства вообичаени за сообраќајни несреќи со смртни последици. Морам да кажам дека постапката беше спроведена најкоректно и најбрзо од сите, а во истиот момент имаше и суперревизија на секој детаљ и на секоја фаза на постапката. Се е документирано со фото и видеозаписи. При учество на екипа од повеќе од дваесет луѓе од сите органи, невозможно е кој било детаљ да бил прикажан на погрешен начин или да бил прикриен.

Сепак, шоферот е виновен


Да, но господинот Груевски вели дека недостига чантата што ја носел Мијалков со себе. Точно ли е тоа?

- Дали денеска недостига чантата јас не знам, но во моментот кога ние бевме таму, а и подоцна, не само чантата, тркалото и возилото, туку и сите други детали беа дел од доказниот материјал во постапката што се поведе против возачот на Мијалков. Тој беше осомничен и обвинет дека ја предизвикал сообраќајката и беше осуден на затворска казна од една или една и пол година, не се сеќавам точно. Јас тогаш реагирав интерно, бидејќи ми беше чудно зошто тој човек доби толку мала казна. Инаку, јас на тој човек лично му се заканив, велејќи му дека не заслужува ни да стане од креветот. Тоа не му беше првпат да го доведува во опасност животот на Мијалков.

Повеќе пати го има тоа направено?

- Можете да го прашате и Трајанов колку пати покојниот Мијалков не викал да не почести по еден пијалак откако спасил жива глава во повеќе сообраќајни несреќи што ги предизвикал неговиот возач. Ние му укажувавме да си најде друг возач, кого било што тој ќе го одбере. Неговиот возач еднаш го беше запалил возилото, другпат беше излетал од патот, третпат за малку ќе завршеа во трактор... Но и покрај сите наши укажувања, тој не го смени својот возач.

Зошто?

Веројатно имаше голем притисок да не го стори тоа. Станува збор за возач на Јован Трпеновски, претходниот министер односно републички секретар за внатрешни работи.
Интересно е дека подоцна Трпеновски беше адвокат односно бранител на возачот во процесот во Врање. Инаку, да ви кажам само еден детаљ во врска со несреќата на Мијалков: во услови на голомразица и слаб снег, на една долга и блага кривина, при една непрегледна колона од камиони, комбиња и други возила, возачот на Мијалков решава да претекнува со брзина поголема од 180 километри на час (официјално, според записникот) и тогаш возилото удира во банкината и полетува буквално како авион. Тоа навистина е лудост, тоа е буквално одење во смрт. Затоа, велам, неточни се сите шпекулации дека некој некому наместил сообраќајка. Впрочем, возилото што доаѓало од спротивната страна е патничко возило „лада“, во кое имало еден Албанец со четири малолетни деца. Зарем некој со своите четири малолетни деца би учествувал во една таква „местенка“? Ви тврдам, не може да има никакви сомнежи ниту за настанот, ниту за постапувањето на надлежните органи. И уште еден детаљ: Службата за државна безбедност никогаш не била, па ни денес не е надлежна за спроведување истражни дејства во вакви случаи. Значи, дури и да има некои спорни прашања - а јас тврдам дека нема! - одговорите треба да се бараат на друга адреса, а не од Слободан Богоевски.

Кој го испрати Мијалков во Белград?


Дали во овие петнаесетина години се направи некаква ревизија на истрагата за настанот?

- Настанот многу често беше злоупотребуван во политичката кампања на ВМРО-ДПМНЕ, од страна на Љубчо Георгиевски, Доста Димовска и на некои други. Таа теза дека има сомнежи за настанот на нив им беше подметната од двајца припадници на МВР. Дали тоа подметнување имало влијание или не јас не знам, но ако се сеќавате добро, во повеќе настапи во парламентот, во написи во „Дело“ и во повеќе други пригоди тие ја користеа приказната за тоа како злобната УДБА односно Службата за државна безбедност и претседателот Глигоров имале намера да го ликвидираат Мијалков и го сториле тоа. Беше грозно во политички кампањи да се злоупотребува смртта на еден човек, без никаков респект кон семејството. Јас до ден-денешен, иако и тогаш бев посочуван како еден од осомничените дека можел да направи такво сценарио, од пиетет спрема починатиот и спрема неговите малолетни деца, не сум прозборел ни збор за таа работа. Веројатно тоа остави простор вакви неодговорни луѓе да шпекулираат. Ви тврдам ништо од тоа не е точно.

Има многу недоумици за тоа што воопшто барал Јордан Мијалков тој ден во Белград, непосредно пред Владата да го објави барањето за независност на Македонија. Има недоумици за тоа дали Глигоров го испратил Мијалкова во Белград или го спречувал да оди таму. Што е вистината?

- Јас сум упатен во тие детали, бидејќи по службена должност бев должен да го знам тоа. Претседателот Глигоров ниту знаеше ниту го упати министерот на тој состанок. Напротив, од претседателот Глигоров лично знам дека тој се обиде да го одврати и да престане да комуницира со Белград, бидејќи за тоа веќе немаше причина. Во тој период, ако се сеќавате, Македонија не само што ја имаше донесено Декларацијата за сувереност, не само што беше поминат референдумот, туку од 17 ноември имавме и нов Устав. Настанот се случи точно еден месец по донесувањето на Уставот, кога и формалноправно престанаа обврските спрема Сојузниот секретаријат за внатрешни работи. Лага е ако некој вели дека претседателот Глигоров го испратил Мијалков во Белград.

Имаше ли Мијалков какви било врски со Контраобавештајната служба на ЈНА (КОС)?

- Што се однесува до Мијалков, од сопствени принципи, не би сакал ништо повеќе да зборувам за еден починат човек. Но, би сакал да кажам нешто за поширокиот контекст на ваквата шпекулација, нешто што сега првпат ќе го кажам отворено. Експертската влада беше составена под големо влијание на тие сили од надвор, кои не извираа од автентичните македонски интереси, кои, за жал, дури и денеска го злоупотребуваат симболот ВМРО, за да ги контролираат процесите во Македонија. Конкретно, четворица од министрите беа со подолга историја на ембрионална и институционална врска со службите надвор од Македонија.

Четири министри на Кљусев платени од странски служби.


Што значи тоа конкретно? Дали тие беа на платните списоци на тие служби?

- Точно е дека примаа и надоместоци и им беа градени кариери и имаа повеќе од тридецениски стаж на соработка со другите служби од надвор. Но, нагласувам дека не станува збор за македонската служба, која во тој период на најсовесен начин си ја изврши својата патриотска должност и не треба никој да ја идентификува со улогата на странските служби овде во Македонија, чии експоненти беа токму тие луѓе во експертската влада. Една од големите измами во Македонија во последните 15 години, која постојано и упорно се пласира, е дека таа влада била патриотска, а другите не биле патриоти. Тоа е голема лага.

Кога ќе биде можно да ги слушнеме имињата на тие четворица министри?

- Тоа не е тешко да се открие. Собранието на Македонија во периодот на ВМРО-ДПМНЕ донесе закон за отворањето на досиејата. Впрочем, за некои од тие луѓе постојат и судски документи за нивно учество во судски процеси, во прогонувањето на т.н. младонационалистички вмровски сили во Македонија. На тие луѓе им беше граден имиџ на лажни вмровци, за да бидат уфрлени во тие групи и подоцна да бидат искористувани во судските постапки како сведоци. И после, наеднаш, тие стана големите патриоти, а една институција каква што беше СДБ, за која ви гарантирам дека во најголем дел беше кристално чиста во поглед на нејзината лојалност кон татковината, сега некој сака да ја оцрнува. Јас сега не зборувам за Слободан Богоевски, туку за илјадници припадници на МВР, кои во тој период најпатриотски и најпрофесионално си ги извршија своите обврски за мирно раздружување на Македонија од Југославија.

Што правеа овие луѓе, овие четворица министри и премиерот, во тоа деликатно време за кое зборуваме? Тогаш се водат чувствителни и мачни преговори со ЈНА, за таа да си замине од Македонија. Тоа е период кога практично се преломува судбината на Македонија...

- Во тој период на интензивни и драматични настани во 1991 година, клучната стратегиска цел беше Македонија на мирен начин да се раздружи од СФРЈ во секој поглед, пред се воено. Најголема закана за нашата безбедност и за територијалниот интегритет беа присуството на ЈНА и обидите на еден дел од генералите од Третата армиска област по секоја цена да предизвикаат војна и да отворат фронт во Македонија, т.н. јужен фронт. Морам да нагласам дека во тој период целокупното МВР, не само СДБ, не само потсекретарите, туку сите старешини одиграа историски важна улога. Единаесет месеци бевме во приправност од највисок степен. За жал, нашата потпора не беше Владата од која моравме да ги криеме поважните операции. Главната потпора и поддршка во тој процес ни беше претседателот Глигоров. Без разлика како се гледа на неговата улога во подоцнежните години, во тој период без сомнение Глигоров беше определен да се зачува Македонија како држава и да не дојде до војна.

Неоспорната историска улога на Глигоров

Слушнав една ваква информација: Мијалков планирал и во име на Владата барал да се одземе документација од Третата армиска област на ЈНА и да се однесе во Собранието на Македонија. Мојот извор вели дека таа операција воопшто не била неопходна, бидејќи војската имала двојна документација. Всушност, Мијалков, свесно или несвесно, сакал да предизвика инцидент, односно да ја испровоцира војската да влезе во Собранието на Македонија...

- Кога говорите за тие драматични времиња, треба да знаете дека работите никогаш не се еднозначни. Имаше повеќе аспекти. Кој беше клучниот? МВР беше единствената институција оспособена да функционира самостојно во тој период. Се сеќавате, другите министерства беа своевидни експозитури на сојузните секретаријати. Ние го имавме активирано и резервниот состав на МВР. Ние бевме единствената сила што можеше да се спротивстави и мислам дека успешно и се спротивставивме на ЈНА. Но, целта беше да не дојде до војна. Повторувам, историска беше улогата на претседателот Глигоров, кој не повлече ниеден потег што ќе води кон предизвикување конфликт. Ниту од нас побарал нешто друго ниту некогаш лично се спротивставил на нашите предлози што му ги предлагавме. Во летото 1991 година, еден од тие предлози беше да се одземе целокупната евиденција од Секретаријатот за одбрана на Македонија, а тоа значи за резервниот состав, регрутацијата, материјалните добра итн. Благодарение на претседателот Глигоров, кој изврши силен личен притисок врз премиерот Никола Кљусев, одлуката беше потпишана. Нам ни беше важна таа евиденција, бидејќи без неа ЈНА беше слепа и глува - не можеше да регрутира ниту на кој било начин да има увид во нашите подготовки.

Чекајте, општ е впечатокот дека претседателот Глигоров долго време беше апсолутно колеблив во врска со независноста на Македонија. Од друга страна, постои впечаток дека луѓето како Кљусев и другите национално определени политичари, како што ги нарекуваме, вршеа притисок порадикално да се оди кон опција за независна Македонија. Вие сега зборувате нешто сосема друго.

- Јас ви ја кажувам вистината. Вербалниот патриотизам беше всушност глумење патриотизам од одредени членови на Владата. Тоа само предизвикуваше опасност да избувне конфликт, а практично не значеше ништо. Не сакам да ги толкувам политичките изјави на Глигоров. Јас зборувам за неговите чекори на полето на безбедноста и одбраната - во ниеден момент не постоеше сомнеж за концептот и за стратегијата во поглед на спротивставувањето на ЈНА.

Дали она познато криење по станови на клучните политичари, во пресудните моменти, од страв дека ќе бидат атентатирани, беше глумење патриотизам?

- Да, тоа исто така беше дел од тој мал циркус. Не е неточно дека ЈНА подготвуваше планови што ќе прави ако избие војна. Дел од тие планови, нормално, беше и ликвидација или елиминирање на друг начин на клучните носители на функциите. Но, тие луѓе од Владата на еден вулгарен начин ги искомпромитираа автентичните документи што ги добиваа од нас, од Службата, глумејќи дека се постојано загрозени, па на своја рака се селеа од еден во друг стан. Тоа не беше по наша сугестија. А сега од некои новинари можам да прочитам дека Службата им правела некакви шеми. Тоа не е точно. Зошто претседателот Глигоров не се селеше од стан во стан? Никој не ги натера ниту им сугерира да го прават тој циркус. Тоа беше дел од нивниот вербален патриотизам.

Кои служби го „работеа“ ВМРО-ДПМНЕ?

Непосредно пред смртта на Мијалков, тој прими една голема делегација од ЈНА, предводена од шефот на КОС Василевиќ и неговите соработници, меѓу кои беше и генералот Симеон Туманов, заменикот на Василевиќ. Добро се сеќавам: и мене Мијалков ми ги покажа фотографиите од таа средба. Што се случи на таа средба?


- Средбата се одржа во Штип. Јас во моментов не се сеќавам точно на датумот, но ги имам и документацијата и фотографиите од таа средба. Покојниот Мијалков и мене ме беше поканил, како потсекретар на СДБ.

Ми беше кажано дека ќе се разговара на една пријателска основа, за тоа што понатаму со нашите односи. Но, средбата се претвори во ручек и неврзан разговор и ништо конкретно не беше договарано. Василевиќ се повикуваше на неговите блиски пријателски врски за време на неговото службување во Штип, а Туманов и самиот беше Македонец. Јас мислам дека тие сакаа на одреден начин да ја манифестираат својата сила во Македонија, за ние да не се занесуваме многу дека лесно ќе поминеме. Тоа беше поентата, така како што јас ја доживеав.

Да се вратиме на она што претходно го рековте за младото раководство на ВМРО-ДПМНЕ, кое во 1992 и 1993 година ве обвинуваше за трагедијата на Мијалков, како што велите - под влијание на двајца припадници на МВР. Колку беа длабоки тие врски меѓу МВР и СДБ?

- Долго време се шири привид за наводните длабоки врски меѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДБ односно со МВР во целина. И тука се истакна мојата улога, како „злобниот шеф“ на Службата, која ги мерка главите на луѓето во ВМРО-ДПМНЕ. Но, вистината е сосема поинаква. Намерно се создава таа лажна слика, од страна на структурите на ДПМНЕ, кои немаат ништо заедничко со Македонија. Идејата беше да се оцрнат патриотските сили во Македонија, а тие што работеа против Македонија - да се прикажат како патриоти. Јас во многу наврати сум го изнесувал ставот дека раководството на ДПМНЕ - не велам сите, туку клучните луѓе - немаат ништо заедничко со македонските национални интереси, ниту со своето дело ниту со својата историја. Според тоа, нашата Служба немала такво влијание, туку други служби од надвор имале врз ДПМНЕ. И тука беше нашата грижа.

На кои луѓе од ВМРО-ДПМНЕ конкретно мислите?

- Па, мислам на луѓето од самиот зародиш, од примордиумот на ВМРО-ДПМНЕ. Се повтори ситуацијата од 1945 година. Се повтори ситуација од 1922-1924 година. Сега, кога и на врапците им беше јасно дека Македонија ќе тргне по патот на своето осамостојување, силите од надвор, кои секогаш сакале да ги контролираат состојбите кај нас, брзо најдоа форма за организирање, злоупотребувајќи ги името ВМРО и додавката ДПМНЕ, со намера да се исползува колективното сеќавање на Македонците за ВМРО како симбол на Македонците за национална слобода и да го приберат под контрола делот од македонскиот народ што навистина сакаше да си има своја самостојна држава. Во тоа успеаја, благодарение на овие луѓе што ви ги спомнав, кои после беа и дел на експертската влада. И ден-денес лично сметам дека најголемата закана за просперитетот на Македонија е злоупотребата на името ВМРО од политичките партии, особено од првото ВМРО-ДПМНЕ, кое нема ништо заедничко со македонските национални интереси.

Господине Богоески, тоа прво ВМРО-ДПМНЕ беше единствената политичка партија што во 1990 година побара независна Македонија. Социјалдемократите се уште се бунтуваа кога се симнуваше сликата на Тито и бараа да се пее југословенската химна. Немаше ниту една друга сила во тоа време што отворено се изјасни за независна Македонија.

- Тоа е уште еден привид, уште една лажна слика за македонската историја. Не можат политичките партии да се повикуваат дека се творци на државноста на Македонија. Тоа е една од најголемите навреди за Македонецот. Таа иста навреда ја има искажано и Бранко Црвенковски во повеќе наврати, дека тој ја создал Македонија. Веројатно се сеќавате на оној рекламен спот од 1994 година. Истото се повторува и денеска. Сите демек биле против Македонија, само Љубчо Георгиевски и неговите другари од ДПМНЕ биле за независна Македонија?! Поголема навреда за македонскиот народ нема. А еве зошто: само македонскиот народ беше силата што го посакуваше тоа. И тоа го покажа на 8 септември 1991 година, со 74-отстотна излезеност на референдумот, од кои 94 проценти гласаа за самостојна Македонија. Народот беше силата, а не Љубчо Георгиевски и другите, кои тоа сакаа да го искомпромитираат. Фала богу, видовте што се случуваше подоцна, кога тие дојдоа на власт. Првпат ни се случи внатрешна војна.

Како се распаѓаше МВР

Да, но пред да дојдат тие на власт, се случи еден друг настан-меѓник, за кој исто така сакам да Ве прашам. Станува збор за атентатот врз претседателот Киро Глигоров. До ден-денес немаме никаква официјална верзија, односно објаснување за тој настан. Како е можно тоа во една организирана држава, во која СДБ функционирала така беспрекорно како што велите вие, а Глигоров ги држел цврсто конците в рака?

- Атентатот врз претседателот Глигоров е најцрната дамка во нашата кариера. Но, сакам веднаш да расчистиме: јас тогаш не бев шеф на Службата во целосна смисла на зборот, бидејќи СДБ беше реорганизирана. Имаше нова дирекција за безбедност и контраразузнавање и криминалистичка полиција, кои беа надлежни да го водат случајот.

Вие се повлековте од СДБ само десетина дена пред да се случи атентатот и тоа беше протолкувано како многу сомнителен чин.

- Точно е тоа.

Зошто се повлековте?

- Гледајќи што се случува со МВР пред моите очи, гледајќи еден буквален, интензивен и секојдневен распад на системот (тогаш покојниот Добри Величковски беше назначен за директор на Управата за безбедност и контраразузнавање), на 25 септември 1995 година, во писмена форма, со една подолга информација, реагирав до претседателот Глигоров и до премиерот Црвенковски. Им објаснив дека МВР системски се распаѓа и дека од тој момент, меѓу другото, никој повеќе не може да им гарантира ни за нивната лична безбедност. Тоа не значи дека јас знаев дека се подготвува атентат, но навистина очебијно беше распаѓањето на МВР. Таква беше и мојата реакција во текот на водењето на истражните дејства за атентатот. Тоа беше фрапантно манифестирање наводно незнаење, непрофесионализам во постапувањето, пропуштање дејства и доцнење, уништување траги и докази што можеа да бидат многу важни... Одеднаш МВР се однесуваше како првпат да води ваква постапка.

Кои траги и докази беа уништени?

- Пред се, постојат механички и хемиски траги, кои ако не ги откриете брзо, на пример за 24 или 48 часа, исчезнуваат. МВР напросто дејствуваше смотано, а не му беше првпат да води сложени постапки. Сето тоа мене ми беше многу индикативно.

Каде да го бараме атентаторот на Глигоров?

Има ли вистина во приказната за сомнителните луѓе во хотелот „Бристол“ на денот на атентатот? Наводно, МВР имало фотографии од тие луѓе, а сега веќе ги нема...

- Јас не знам дали сега ги има или ги нема. Во тој период ние ја имавме таа информација за средбата во „Бристол“ и кои луѓе биле присутни. Нормално, бидејќи настанот се беше случил тука, пред самиот хотел, тоа беше интересна информација. Постоеја и фотографии што ги снимил и еден случаен турист, кој снимил одредени луѓе, чие однесување било мошне индикативно. Но, тоа секако беше важен момент, кој требаше да помогне во насочувањето на истрагата. Морам да нагласам дека истрагата ја водеше истражен судија во соработка со ДБК и криминалистичката полиција. Мене настојуваа по секоја цена да ме дистанцираат од информациите за истрагата, иако можев многу да им помогнам.

Кој настојуваше да ве дистанцира?

- Тогашниот директор, сега покојниот Добри Величковски.

А зошто го правеше тоа?

- Имал таков налог. Така барем кажуваше. Од кого, не знам.

Еден ден пред атентатот Глигоров беше кај Милошевиќ. Еден извор тврди дека во тој разговор Милошевиќ барал од Глигоров Македонија да се врати во Југославија. Откако Глигоров тоа наводно го одбил, Милошевиќ го завршил разговорот студено. Од тука се влече тезата дека ако го бараме вистинскиот мотив за атентатот, треба да гледаме кон север. Што мислите Вие за тоа?

- Кога трагате по мотиви, имате широко поле. Секогаш ги избирате најсилните. И вашето размислување е правилно. Не ги знам сите детали од тој разговор, но знам дека тогаш се подготвуваше Дејтон, тогаш беше и спогодбата со Грција и се одигруваа крупни настани на балканската сцена. Тој состанок беше во врска со подготвувањето на дејтонските проекти за иднината на Балканот. Но, ако веднаш извлечете сомнеж дека мотивот е таму, може и да згрешите. Јас лично мислам дека атентатот не произлегува од таа средба. По начинот на изведба, видот на направата и типот на експлозивот, го носеше оригиналниот „печат“ на блискоисточен производ.

Која е вашата теорија за атентатот?

Премногу е неодговорно да се фрла сомнежот само на Белград. Повеќе би рекол дека треба да си го свртиме погледот кон дома. Потсетете се што се случуваше во Македонија по атентатот, што се случуваше во Косово, па ќе добиете појасна слика на кого му пречеше Глигоров.

Кој сакаше да го смени Глигоров?

Во врска со ова „дома“, слушнав ваква теза: еден македонски политичар пред суд има изјавено дека владејачката партија СДСМ неколку месеци пред атентатот подготвувала смена на Глигоров. Дали знаете нешто за тоа?

- Точно е. И јас имав такви информации за можните комбинаторики во тој период. Тогаш растеше тензијата во односите меѓу Владата и претседателот Глигоров, откако тој упати силни забелешки за криминализација на нејзините активности. Тој го направи тоа под притисок на меѓународните фактори, кои се почесто му забележуваа за криминалните активности на Владата. Тоа создаде висок степен на тензија во Владата и незадоволство од реакциите на Глигоров. Лично можев да се уверам од одредени министри колкав револт имаа спрема претседателот и прашуваа од каде кај него такви документи.

Мислам дека на сите ни е јасно дека сега зборувате за кршењето на ембаргото кон Југославија и за државниот шверц. Колку беа раководните луѓе во МВР одговорни за тој шверц? Кој беше главниот?

- Понекогаш луѓето сакаат да имаат амнезија за некои деликатни теми од историјата. Во некои нарачани текстови, од Белград и од овде, често го среќавав дури и моето име. Но, фактите се многу едноставни. Владата имаше потпишано договор со ОН за спроведувањето на ембаргото, но истовремено донесе и одлука за формирање кризен штаб. На чело на штабот беше тогашниот вицепремиер Јован Андонов-Реган. Членови на штабот беа претседателот на Стопанската комора, министерот за стопанство и други министри, шефот на царината и неколку видни стопанственици од Македонија. Се образложи дека ако Македонија целосно го спроведе ембаргото, нема да има струја, јаглен, храна итн. и дека тој штаб треба да прави селекција на приоритетните потреби, па ќе го крши ембаргото, за земјата да преживее. Сакам јасно да се дистанцирам од тоа - ниту службата, ниту Слободан Богоески можел да има било какво влијание и да одлучува за што било. Јас не бев член на кризниот штаб.

Кој го собираше кајмакот од шверцот?

- Се разбира, носителите на тој бизнис, бидејќи цените беа енормно повисоки во такви услови. Се создаваа огромни профити. Секој може слободно да ги побара листите од царината и да види кој извезувал во тој период. Тоа не е некоја голема тајна. Може точно да се види кои фирми биле привилегирани и по чија наредба. Мојата единствена задача беше да ги решавам проблемите со меѓународните претставници. Секојдневно морав да се борам со нив и да ги убедувам дека тоа не е така. А тие реагираа и кај мене и кај претседателот Глигоров, велејќи дека овие од Владата претерале. Македонија одеднаш стана најголем производител на малини, најголем извозник на бакар и на злато итн. Сега и сами гледате колкав капитал покажуваат тие луѓе.

И во 1995 година дојде шумарот, рече „доста е“ и Глигоров настрада...

- Да, тоа беше деликатен момент, бидејќи Глигоров беше во многу незгодна ситуација. Му велеа: или ќе преземете нешто или Македонија ќе претрпи огромни последици во меѓународните односи. Тоа е вистината за таа работа.

Злото наречено Љубчо Георгиевски

Во ова интервју, господине Богоески, кажавте тешки думи за првото ВМРО-ДПМНЕ. А сепак, во 2002 година, учествувавте во создавањето на ВМРО-вистинска, заедно со Борис Змејковски. Што ве натера на тоа?

- Еве што. Таму некои од луѓето навистина беа вистински патриоти. Второ, не дека имавме некакви посебни амбиции... Јас тогаш јавно зборував дека сите што и мислат барем малку добро на Македонија треба да се вклучат тоа зло Љубчо Георгиевски и неговата дружина да се симнат од политичката сцена. Никој, па ни турското ропство, не и нанел толку зло на Македонија, како што и нанесоа оваа група луѓе.

Зошто кренавте раце од ВМРО? Долго време ве перцепиравме и можеби се уште ве перцепираме како неформален советник на ВМРО-ДПМНЕ.

- Веројатно е извлечена некаква асоцијација во врска со ова што претходно го објаснувавме. Јас друго објаснување немам. Ниту сме се виделе некогаш со Груевски, ниту сум негов советник, ниту сум каде било во која било политичка партија.

Господине Богоески вие сте разузнавач долги години...

- Да, во Службата за државна безбедност сум од 1975 година. Јас сум дипломиран правник со правосуден испит и веднаш по завршувањето на школувањето бев упатен на академијата во Белград. Бев најдобар во југословенската генерација и бев одликуван од тогашниот претседател Тито. Со задоволство бев виден во сите републики и покраини и одлично соработував со моите колеги. Таа соработка ми беше од огромно значење во оние драматични моменти за Македонија. Сакам да ја искористам можноста да истакнам еден момент. Јас не сум таков каков што некој се обидува да ме наслика, некаков „мешетар „или „шемаџија“, уште помалку она што сега некој од ВМРО-ДПМНЕ сака да ми го припише. Вие добро се сеќавате дека во мое време, и покрај тие околности за кои зборувавме, во Македонија беше релативно мирно и безбедно. Погледнете ги извештаите на меѓународните структури за тоа каква беше улогата на МВР и на македонската СДБ во тој период. Ние бевме оценувани како најоспособената служба во Источна Европа. За потоа да стасаме до најцрни квалификации за криминализирани структури, кои не се способни да се справат со елементарни ситуации од безбедносен карактер. Се разбира, јас тоа не го работев сам.


Тоа го работеа една генерација професионалци, кои потоа некој ги избриша како „стари структури“. Но, делата не можат да се избришат.

Изгледате крајно огорчено кога зборувате за Македонија, за политичарите, за „државниците“...

- Македонија и нејзиниот народ предолго живеат во митот на транзиција, демократизација, реформи и одење никаде, иако имаме формална државност и самостојност од 8 септември 1991 година. Предолго трае партеногенезата по пантеонот, никако да го видиме новиот Бог. Макросликата како да е нацртана од теогониска рапсодија од софистички тип („Колку полошо, толку помили и поблиски до Бога“).

Ние сме земји без спорни херои, без симболи на идентитет, со осакатен јазик и заборавена историја, со момчиња во кратки панталони, но со брада, кои ни се претставуваат за наши водачи и државници, земја што сенегде ја водат и тормозат, не знаејќи каде и зошто сакаат да ја одведат, во која иднината е минато, а тоа - иднина. Драмолетка што 15 години постојано се прикажува на главниот плоштад, меѓу парламентот и Владата, а сите се прашуваат што гледаат. Земја на која и треба нов Бог.
(This post was last modified: 21-01-2010, 03:13 AM by mara-popara.)
21-01-2010, 03:11 AM
Reply
NACIONALIST Offline
Senior Member
****

Posts: 485
Joined: Dec 2009
Reputation: -11
#5

Pocnav da citam ali otkazav mnogu mi se gleda, ali nema sto da se cita jasno e kako bel den deka mijalkov bese kako da recam ubien, namesten , a izlegoa verzii deka gumite na voziloto mu bile napolneti so butan, a butanot na golemo trienje i temperatura dojduva do ezsplozija, taga da koga gumite se zagteeja od golemo trienje i exsplodiraa i kolata na Mijalkov se ispusti od patot tamu blizu vranje, toa e poznato deka zad site ovie atentati stoi covekot(necovekot) koj sega pretendira da ni stane ponovo premier, i pak da pocni so masakri.
21-01-2010, 04:59 AM
Reply
poprushev Offline
Super Moderator
******

Posts: 157
Joined: Dec 2009
Reputation: -3
#6

Quote:Слободан БОГОЕСКИ
Екс-шеф на Државната безбедност на РМ ЈУНИ 2005


МАКЕДОНИЈА НЕМА БЕЗБЕДНОСЕН КОНЦЕПТ

Г-н Слободан БОГОЕСКИ говори за клучни настани во минатите години, за безбедносниот систем, за удари врз народот, државата и МПЦ, за актерите...
http://www.tema1.net/F-SlobodanBogoeski-01.jpg

TEMA1.net: Во изминатиот период, по осамостојувањето на РМ во 1991-та, бевте на државни функции од кои можеше да се осознаат сите случувања во државата! Дали македонскиот народ живееше со вистината или со државната измама?

БОГОЕСКИ: - Почетокот на распадот на поранешната СФРЈ, со војните во Словенија и Хрватска, го затекнав како шеф на Службата за државна безбедност на Македонија, на која должност бев од март 1991 до јануари 1997 година. Претходно, целиот работен век го минав во областа на безбедноста. Како непосреден актер и сведок на тие важни настани и самиот денес си го поставувам прашањето – каде исчезна огромната енергија на македонскиот народ и неговиот стремеж, толку силно изразени во почетокот на 90-тите години кога Македонија целосно се осамостои од СФРЈ, за свој државно-правен, национален и културен идентитет. И, како што Вие прашувате, дали нашиот народ живее со вистината или е жртва на измама. Одговорот на овие темелни дилеми, сигурно не е ниту едноставен, ниту еднозначен. Мое мислење е дека македонскиот народ и денеска е оневозможен да ја осознае темелната вистина ниту за тие настани, ниту за подалечното минато и нашите корени, а со тоа не е во можност јасно да погледне кон иднината. Едноставно, од 1990 година до денес, се одвиваа процеси и настани во регионот и во Македонија видени во поблиското и во подалечното минато од нашата историја. За жал, со епилог – секогаш на штета на македонскиот народ.

TEMA1.net: Како се одвиваа тие штетни процеси, низ кои клучни настани?

БОГОЕСКИ: - Во оваа прилика, само фотографски сакам да изложам неколку поважни настани, кои го одбележаа овој период. Прво, во 1990 година беа организирани првите т.н. парламентарни избори во Македонија, тогаш сеуште како република во состав на СФРЈ, кои требаше да го означат патот на промените на системот и да создадат политички, државно-правни можности за осамостојувањето на Македонија. Надежта на народот беше огромна. Таа не беше поврзана со промената на политичкиот систем во рамките на СФРЈ, туку со можноста македонскиот народ да создаде своја, самостојна држава. Поради тоа, најголем дел од народот гласаше за ВМРО-ДПМНЕ. Тоа не го стори заради угледот или авторитетот на новосоздадената партија, туку заради идентификацијата со името “ВМРО“, кое се покажа дека силно живее кај народот, како симбол на вековниот стремеж за слобода, национално и духовно обединување на Македонците на сите територии каде живеат и дека тоа е основниот печат во колективното свесно и потсвесно на Македонците. Но, на првото разочарување не требаше да се чека долго.

TEMA1.net: Во што се состоеше разочарувањето на народот? Кој беше изворот за тоа?

БОГОЕСКИ: - Тогашната политичка номенклатура произлезена од Сојузот на комунистите, извршија т.н. свилен уставен преврат, не дозволувајќи да се создаде политичка влада со македонски предзнак, туку измислија чудесна формула – експертска влада, како природен “проект“. Тоа беше првичниот удар, тргање на еден камен темелник.

TEMA1.net: Што следеше по “свилениот уставен преврат“?

БОГОЕСКИ: - Потоа, со голема брзина течеа другите настани, кои само ги консолидираа антимакедонските сили. По изборот на претседател на Р. Македонија, уследија подготовките за референдум на Македонците, на кој требаше да се изјаснат дали се за самостојна Македонија, како најсилен израз на суверената волја на секој народ, општо признат и прифатен во светот. Но, дел од тогашните лидери, државни и други парадржавни структури, презедоа обемни и интензивни активности референдумот да не успее. Круна стави одлуката на Собранието на Р. Македонија со дефинирањето на референдумското прашање – “Дали сте за самостојна Македонија, со право да се здружи со другите републики и покраини на СФРЈ“. Целта беше да се одвратат граѓаните да излезат да гласаат, укажувајќи во самото прашање дека во суштина и немаат избор. Сепак, во многу драматични околности, овојпат народот победи, на изненадување на тие кои направија се’, тој да не успее. Затоа, и прославата на 8 септември 1991 година беше импровизирана, со мал број на учесници, иако над 74 проценти од народот излегоа и гласаа “за“.

TEMA1.net: Македонскиот народ успеа на референдумот! Дали тоа го прекина ланецот на ударите или, пак, се одеше во трагична крајност?

БОГОЕСКИ: - Потоа следеше следниот важен настан – донесувањето на првиот Устав на самостојна Македонија, на 17.XI.1991 година. Наместо, оваа конституција да ги втемели вредностите на македонската државност и зајакне сувереното право на македонскиот народ на свој државен и културен идентитет, тој Устав стана извориште и симбол на нашата несреќа. Перманентно оспоруван, користен од малцинствата како аргумент за нивните бесконечни листи на барања, клучен доказ за легитимирањето на ОНА во 2001 година, како и симбол на деградирањето на државното уредување кое и денес тече. Во суштина, тој беше пресликан југословенски Устав, само со збогатена листа на човекови права. Како таков, ни ги преслика и несреќите од цела бивша СФРЈ. Етаблира концепт на тивко федерализирање на Македонија, Собраниски систем кој е иманација на еднопартиските системи, а не на парламентарна демократија - не е вистина дека имаме Парламент и парламентарни избори - па оттука извира уставната супремација на извршната над судската и законодавна власт, како и промовирањето на малцинствата во етнички заедници и симнување на суверениот македонски народ на ниво на “мнозинска заедница“. Освен тоа, со амандманите од 1995 година, во очи на привремената спогодба од Њујорк со Грција за спорот околу или за името во септември 1995 година, нашето “Собрание“ се откажа од своето знаме, симболи, како и од природното и општоприфатено право во меѓународните односи да се грижи за Македонците во соседните земји и во светот. Ова, нашиот Устав го прави уникатен во светски рамки. Со законите донесувани врз основа на Уставот, се продолжи со кохерентен систем на територијална поделба и децентрализација на власта на локално ниво, кој пак ќе доведе до регионализација на Македонија, иселување на Македонците од општините каде се малцинство, иако генерално процесот на иселување од Македонија интензивно тече со децении.

TEMA1.net: Дали денес може да се констатира дека се разнебитени трите столба на државата – политичкиот, економскиот и безбедносниот?

БОГОЕСКИ: - Кога говориме за Уставот и неговиот концепт, од тоа рамниште говориме и за непостоење на вистински столбови на државата – политички, економски и безбедносен, од аспект на политичкото и економското уредување. На македонскиот народ во суштина му беше оневозможено да ги изгради, бидејќи тие го поткрепуваат и силно изразуваат неговото суверено право на свој државен идентитет. Со оглед дека ова е посебна тема, за која можат да се напишат цели томови, мислам дека е илустративно за дијагностицирање она што се случуваше во безбедносниот систем.

TEMA1.net: Да, што се случуваше во безбедносниот систем во Македонија?

БОГОЕСКИ: - Ние и денес немаме безбедносен концепт, па затоа немаме ни автентична безбедносна стратегија ниту оперативен капацитет за одбрана од внатрешни судири или агресија. Тоа, најболно го почувствувавме 2001 година. Мали групи на недоволно обучени припадници на ОНА, ја поразија македонската одбрана и полициските сили. Тоа е факт од кој не можеме да побегнеме. Не треба македонскиот народ дополнително да го трауматизираат поединци, самонаречени бранители, туку со отворени очи да се присетиме и запрашаме – зошто тоа се случи!? Како прво, сите одговорни државни раководители и денес се мачат да не’ убедат дека сеуште не знаеле што се случило 2001 година и се лицитира со карактерот на војната. Најнапред Собранието на РМ во 2001 година одби да ја дефинира војната со вистинското име, а со тоа да ги донесе соодветните одлуки за воени околности и состојба. Војната ја нарече “активност на албански политички екстремисти“ иако тие јавно ги промовираа своите воени и политички цели. Не треба напор да се сетиме кој беше мнозинство во Собранието и кои беа нашите челници во тие моменти. Жалосно беше да се гледа немоќта, незнаењето и глумењето на божемна борба од тогашните најодговорни државни функционери и покрај тоа што најголем дел од единиците беа составени од припадници-доброволци кои вистински ја сакаа својата татковина. Но, недоволно обучени, опремени, без водство, тие беа обични подвижни мети за терористите. Клучното прашање е: зошто беше така.

TEMA1.net: Зошто беше така?

БОГОЕСКИ: - Зошто перманентно беше растуран безбедносниот систем и отстранувани високопрофесионалните кадри, кои беа со нагласено изграден македонски патриотизам, високо респектирани не само во регионот туку и низ Европа. Таканаречената левица тоа го чинеше со образложение дека тие се “ВМРО“ (а беа само патриоти), а ВМРО-ДПМНЕ изведе монструозен погром на македонските кадри во безбедносниот систем со истото образложение – дека расчистува со стари, србо-комунистички структури. Не мал беше бројот на луѓе од улица или од затворите, што беа поставувани на нивни места. Сигурно е дека не се работеше ниту за идеолошки или политички судири на “левица“ или “десница“, ниту пак за незнаење на луѓето кои го предводеа ова. Се работи за антимакедонска концепција за која нема разлика меѓу нив. Разградувањето беше целосно, а поразот неминовен. Денес, 14 години после осамостојувањето на Р.Македонија, никој и не го поставува прашањето – зошто во безбедносните служби и одбраната на РМ нема ниеден од тие кои го изнесоа најтешкиот товар при осамостојувањето и кои изградија високопрофесионални институции, обезбедија мир и стабилност и зошто тие кои во тој период работеа против безбедноста и одбраната на Македонија, со години наназад се на врвни должности во овие ресори, како кадри на “левицата“ или “десницата“.

TEMA1.net: Дали македонскиот народ има водач?

БОГОЕСКИ: - Македонија, за жал нема водач. Ниту можела во минатите децении да го има. Колку радикално да звучи оваа констатација, од неа не можете да побегнете. Тоа е една од трагичните симболики на нашата судбина. Водачот пред се’ симболизира мудрост, знаење и идентификација со големото цивилизациско наследство на Македонија и Mакедонците. Тој го изразува и спојува единството на народот со неговите стремежи и перспективи. Тоа не значи дека нема такви Mакедонци, туку само дека немало услови таков да се создаде. Сите се прашуваме зошто е така!? Пред се’, сите наши соседи и некои други сили прават се’ да не дојде до единство меѓу Mакедонците и до промовирање на водач во вистинска смисла. Функцијата претседател на држава или премиер очигледно не значат и водач. Македонците не можат да ги промовираат своите вредности во сопствената држава, а да не говориме за македонските граѓани во светот на кои им е оневозможено да гласаат на избори, освен на резидентните жители кои во последната година имаат престојувалиште во Македонија. Сето тоа е дел од еден долгорочен концепт чија цел е контрола на ситуацијата во Македонија, а за кои потреби постојано ни се октроираат лажни Mакедонци, како водачи. Мислам дека е дојден денот, Mакедонците во Македонија и секаде во светот да покренат иницијативи за семакедонска акција која прво ќе ја има за цел да ја промени состојбата во Македонија, па дури потоа може да се надева на позитивен исход во борбата за реафирмација на македонскиот државно-правен и културен идентитет во меѓународните односи. Нашата изворна болка и мака е внатре во Македонија, а дури потоа е надворешно влијание.

TEMA1.net: Дали интелектуалците во Република Македонија ја извршија историската задача или се само слуги на т.н. политичари?

БОГОЕСКИ: - Дел од темата за отсуство на водач, е и немањето, барем на прв поглед, македонска интелигенција. Веднаш да кажам, со гордост дека, ако под интелектуалци и интелигенција подразбираме мислечки луѓе, Македонија и Mакедонците се темелниот камен на европската цивилизација. Прапочетоците на космогонијата, класичната теологија, првото организирано писмо и јазик, поимањето на филозофијата, астрономијата, државата, правото и.т.н. потекнуваат од Македонија и Mакедонците, тогаш трагично е штом денес си го поставуваме ова прашање. И денес, на сите континенти во светот постојат недоброени врвни светски имиња на Македонци, од областа на науката, филозофијата и уметноста. Но, кога говориме за т.н. институционална интелигенција изразена како универзитет и научно-образовни институции, сликата е жална. Со исклучок на поединци, овие институции наместо да бидат предводник на колективниот дух на народот и симболи на нашиот идентитет, тие се заробени во концептот на лагите во XIX и XX век за потребите за владеење со Балканот. Тие сеуште се чувари на бизарните лаги дека ние сме дојденци на својата територија како Словени во 6 и 7 век, а другите жители се староседелци. Оваа никогаш неоспорена, провидна, но голема лага, сеуште нашите деца ја учат во училиште или на универзитетот. Тоа им даде за право на туѓинците кои се доселувани во Македонија пред светот да се легитимираат и да добијат поддршка во борбата за “ослободување“ од Славомакедонското ропство.

TEMA1.net: Лагата никогаш не оди сама...?

БОГОЕСКИ: - Втората голема лага е учењето за јазикот, писмото, културата и религијата на Македонците. “Нашата“ официјална наука и натаму упорно публикува лаги дека македонскиот јазик и писмо постојат од 1945 година наваму, дека археолошките артефакти најдени во Македонија се хелинистички или подоцна римски, па турски и.т.н., но ништо немало македонско. Вистината, секако не е тоа. Нема планина или рид во Македонија на кој нема населби од неолитот до денес, како никаде на друго место во светот, со милиони артефакти за писмото, културата, државноста на Македонците на овие простори, чија старост допира до 10.000 год. пред новата ера. Но за нашата наука тоа што го гледа пред своите очи не е веродостојно, туку постојано ги публикува странските антимакедонски пропаганди за измислените хелинистички, римски и други култури на овој простор. Затоа, кај нас денес непријателите на Македонија се на врвен пиедестал на вредностите и се слават како големи дејци и херои од старата и поновата историја, а нашите вистински херои се прикажани или како предавници или се молчи за нив. Секако дека ова не може да го чинат вистински Македонци. Затоа, нам ни е нужно отворање на автентичната историја, историјата на гигантската Македонска цивилизација на чии темели почива и современиот свет.

TEMA1.net: Деновиве се зајакнуваат ударите врз Македонската Православна Црква. СПЦ инсталира своја мрежа во Р. Македонија со давање “томос“ на некаква “Охридска архиепископија“. Каде води тоа?

БОГОЕСКИ: - Кампањата на соседните православни цркви за негирање на правото на автокефалност на МПЦ особено се интензивира по 1991 година, односно по осамостојувањето на Македонија. Во суштината на кампањата е борбата против македонскиот духовен, културен и државно-правен идентитет, а не канонскиот статус на МПЦ. Ако се знае дека православните цркви се организирани на принципот нација-црква и дека православните цркви на балканските земји, освен македонската, се создадени во деветнаесетиот век, периодот кога се создадени и државите-протекторати на тогашната Австро-Унгарија, јасно е дека се’ што се чини од овие цркви против нашата МПЦ е дел од севкупната кампања против Македонија и Македонците, на чие наследство тие постојат. Но за да добиеме појасна слика за корените и целите на оваа кампања против МПЦ, нужно е да погледнеме назад, во историјата и пред XIX век и да видиме има ли било каков основ во каноните на православието ова што се презема против МПЦ.

TEMA1.net: Што говори историјата, колку далеку треба да се оди во времето?

БОГОЕСКИ: - Темелниот столб на крестјанството - преименувано во христијанство - е вербата во Бога и љубовта на човекот, онаков како што го створил Господ. Господ е еден и постојано не’ избавува од нашите грешки, а Богочовекот Кресте Исаиов - Јосифов е негов Син, неговата светлост кој ни го покажува патот на овој свет. Со него почнува Новиот Завет и затоа е важно да се знае кој е вистинскиот Исус Христос (грчко-католичка верзија на неговото реално име). Тоа е реална личност, со татко Исаија (Јосиф) и мајка Марија, сопруг на Марија (Магдалена), по потекло од Назарет, потомок на македонска благородничка лоза, во тој дел на Антиохиска Јудеја. Името му е Кресте, според автентичните записи од тој период, и означува “светлина“, или во современиот јазик Крсте – Кресте. Тој не е ниту Евреин, ниту “хелен“. Воспитан и образуван во духот на Светото Писмо, Стариот Завет, пишувано во првата половина од III век пред нашата ера на македонски јазик од тогаш најголемиот мудрец, Mакедонецот од Александрија, Димитрија Фелерус. Налогот да ја кодифицира првата Библија го добил од македонскиот цар на Египет Птоломеј Филаделфие, кој владеел од 284-246 година пред н.е., за потребите на царската библиотека во Александрија каде Димитрие бил главен библиотекар, што било највисока титула и чест во тоа време. Важно е да се истакне дека во неговата книга на Создавањето, Стар Завет, Димитрија наведува дека се обидел со оваа книга, во 24 евангелија, да ја унифицира верата на Македонците, за која пред него 2000 години биле напишани илјадници книги, со разни верзии, како што се равивале јазикот и писмото. Значи, крестјанството не произлегло преку ноќ, туку во него се изразени етички вредности, знаења од областа на науката, филозофија и уметноста, најмалку 5000 години пред нашата ера. Темелот на религијата е македонската космогонија и теологија, за што говорат и имињата на првите богови - сите се по потекло Македонци или Тракијци, и етимолошки се објаснуваат само со македонскиот јазик. Овој краток поглед во минатото, корисен е подобро да ја разбереме суштината на современите активности на СПЦ и другите соседни православни цркви. Сите тие се произлезени на неканонски начин од македонската црква - позната во минатото како Јустинијана или Охридска Архиепископија - со иреде на турскиот султан, платено со парите од новите европски владари на Балканот во XIX век, заради обезбедување на духовни корени на нивните протекторати. Оттука ме чуди зошто нашата црква се впуштила во преговори со СПЦ, давајќи му легитимитет на нивното антимакедонство. Исто така, добро е по нешто да се знае и за клучните актери. Епископот на СПЦ кој ја води оваа кампања, Иринеј со световно име Буловиќ е по потекло од едно село од Струга, од каде потекнува и поранешниот владика на МПЦ, сега егзарх на фиктивната српска црква во Македонија, Зоран Вранишковски...

(Прашањата ги подготви: Злата АРСЕНИЕВСКА
21-01-2010, 04:35 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#7

(21-01-2010, 03:11 AM)mara-popara Wrote: [Image: NASLOVNA%2001.jpg]

СЛОБОДАН БОГОЕСКИ

Атентаторот на Глигоров барајте го дома

Бранко Героски

Господине Богоески, во времето на смртта на Мијалков Вие бевте потсекретар на Службата за државна безбедност. Има ли простор за сомневање дека не стануваше збор за несреќа туку за убиство?....

Quote:ШТО ПРЕМОЛЧУВА БОГОЕСКИ

Глигоров и СДБ гонеа вмровци и соработуваа со КОС

Народното движење за Македонија (НДМ) ги поздравува и целосно ги поддржува напорите на „Неделно време“ за расветлување на процесите од нашата понова историја поврзани со дејствувањето на Службата за државна безбедност (СДБ) и понудениот предизвик сите што располагаат со сознанија во оваа насока да проговорат отворено, јавно и без страв. Притоа, во оваа насока, со свое интервју во „Неделно време“ број 679 од 20 април 2006 година, се огласи и Слободан Богоески, поранешен потсекретар на СДБ. Не навлегувајќи во мотивите на Богоевски, преку неговото интервју бевме сведоци на смислено изнесување одредени манипулации и конструкции. НДМ чувствува обврска спрема граѓаните да изнесе одредени сознанија со кои располага и кои фрлаат поинаква светлина врз дејствувањето на СДБ, на начин што полемизирајќи со ставовите на Богоески и презентирање одредена фактографија, ќе се обидеме да им ја освежиме меморијата на структурите во СДБ.


Лепавцев, Димитров, Мијалков и Треневски под присмотра од СДБ

Прво, Богоески вели дека во првата експертска влада четворица министри биле на платен список на странски служби. Вистината е поинаква. Имено, според дебелите досиеја на СДБ за долгогодишна полициска обработка, Богоески ги сугерира за министрите Александар Лепавцев, Димитар Димитров, Јордан Мијалков и Мартин Треневски. Но, Богоески смислено ја извртува вистината, бидејќи точно е дека СДБ со децении ги обработувала овие личности, но не поради тоа што биле на наводен список на странски служби, туку поради тоа што се залагале за самостојна Македонија.

СДБ во тоа време ги смета за македонски екстремисти и во рамките на службата се етаблира и посебна линија на работа наречена „македонски екстремизам“, во чии рамки, покрај овие министри, се следи и прислушува се што е на линија на ВМРО и независна македонска држава. СДБ имаше задача особено да го искомпромитира Алексадар Лепавцев, преку заведената оперативна обработка „Зидар“. Бидејќи, како што е познато, на 6 февруари 1991 година ВМРО-ДПМНЕ го предложи за премиерска функција, но тогашниот претседател Глигоров, на седмата седница на македонскиот парламент, која почна на 25.2.1991 година, со пишан говор од СДБ, на собраниската говорница, со перфидни конструкции го одбива предлогот и преку познатите сплеткарски манири се изигра ВМРО-ДПМНЕ, како победничка партија на првите плурални избори.


СДБ и КОС заедно ги следеа македонските патриоти

Глигоров и СДБ во тоа време едноставно не можеа да прифатат создавање независна држава и залагањето за ВМРО и независна македонска држава мораше да биде под контрола на СДБ, односно КОС, кој и по осамостојувањето се уште ги влечеше конците во Македонија, преку кадрите во СДБ кои останаа во папочна врска и функционираа како филијала на КОС во Македонија. И можеби затоа Македонија е уникатен пример на меѓународната политичка сцена, бидејќи се конституира како независна држава, наспроти нејзината волја, затоа што општо познато е дека Глигоров несебично се залагаше за зачувување на Југославија, и дури кога се виде дека Југославија не може да се задржи, тие се определија за независност.

Пред неколку години се сретнав со еден мој пријател од МВР, кој на осумнаесетгодишна возраст од 1985 ја почнува својата полициска кариера во службата за следење. И го прашувам како им оди работата. „Еве, преку к.. ми е веќе во овие десет години постојано да ги следиме овие старци (дел од погоренаведените министри), кои секоја вечер имаат прошетки покрај кејот на Вардар, прифаќајќи ги од нивните домови и по прошетката повторно испраќајќи ги до дома. И најверојатно и јас ќе остарам на нив, како и мојот претходник кој порано ги следел преку дваесетина години, а службата ниту ги апси, ако се интересни, ниту пак ги остава на мира“. Значи, тоа се „платениците“ на странски служби за кои зборува Богоевски, а всушност тоа беа министри-македонски патриоти, кои искрено си ја сакаа независна Македонија, но структурите на СДБ не можеа тоа да го разберат и за нив тие беа т.н. внатрешни непријатели. За секојдневното полициско следење на македонските патриоти, СДБ во тоа време ексклузивно го информира само Глигоров, и всушност тоа се тие информации за кои зборува Богоески, а кои требало да ги кријат дури и од владата.


Вистината за кршење на ембаргото

Нешто и за кризниот штаб на владата во тоа време и за кршење на ембаргото спрема Југославија. Богоевски вели дека кризниот штаб го контролирале владини министри и стопанственици (читај: врвните македонски гангстери што ја опљачкаа Македонија) и преку разлика на цените оствариле огромни профити. Вистината е поинаква.

Ноторен факт е дека свесно се кршеше ембаргото спрема Југославија, но Богоески ја премолчува вистината кога не открива дека токму македонските патриоти во првата влада, вклучувајќи ги и погореспоменатите министри на кои СДБ им конструира обемни досиеја, во тоа време се залагаат наместо приватните фирми на познатите македонски гангстери да прават енормни профити од кршењето на ембаргото, тоа да оди преку формирање едно полутајно владино јавно претпријатие, кое ќе го контролира одобреното од ООН, кршење на ембаргото спрема Југославија, и на тој начин огромните профити да завршуваат во државниот буџет, а не во приватни џебови.

Да потсетам само дека, според јавно изнесените проценки од нашиот коалициски партнер Павле Трајанов од Демократски сојуз, од кршењето на ембаргото е остварен профит од околу 5 милијарди марки, кој заврши во приватни џебови. А што значи оваа сума за буџетот на Македонија во тоа време не треба посебно да се елаборира - доволно е само да се спомне фактот што Македонија во тоа време молеше за „бедни“ 15 милиони долари од Сорос за да увезе нафта.

Богоевски ја одмолчува ОА „Трансформација“, во која е содржано речиси се за актерите и за процесот на криминалната приватизација, но, во предвечерјето на парламентарните избори во 1998 година, СДБ ја дерегистрира оваа акција и целокупната документација завршува во рацете на Бранко Црвенковски. Некаде по атентатот врз Глигоров, кога апсолутно ја зацврсти својата власт, Црвенковски беше единствен на кого му се доставуваа сознанијата во рамките на оваа акција.


СДБ се занимаваше со вмровци

Збор два и за релациите на СДБ и ВМРО ДПМНЕ. Богоевски во интервјуто кажува дека Службата за државна безбедност немала никакво влијание во ВМРО ДПМНЕ и дека најпрофесионално си ја вршела работата. Вистината е поинаква.

СДБ во тоа време најголем дел од својата оперативна работа ја насочи токму кон контрола на ВМРО ДПМНЕ, бидејќи оваа партија промовираше „опасни“ идеи, како, на пример, идејата за независна Македонија. И следствено на ова, т.н. внатрешни непријатели требаше да бидат под контрола. СДБ околу 70-80 отсто од оперативниот ангажман го поминуваше на „македонските екстремисти“ (читај вмровци), и затоа во Службата најексплоатирана е линијата македонски екстремизам, а останатите 20-30 отсто отпаѓаа на линијата на албански екстремизам. И тука завршуваа сите активности на службата.

Огромно е задоволството на Глигоров во тоа време што ВМРО ДПМНЕ е под целосна контрола, а на теренот СДБ има „брилијантни резултати“, со тоа што прави одличен пробив во највисокото раководство на ВМРО-ДПМНЕ во рамките на оперативните акции „Темел“ и „База“, а во чии рамки преку надежниот оперативец во тоа време Силјан Аврамовски ќе ги врбува и инсталира во највисокото раководство на ВМРО ДПМНЕ, ОО „Административец“ и ОО „Рон“. Значи, во тоа време СДБ не само што имала големо влијание туку ВМРО ДПМНЕ, како партија, е најголемиот „клиент“ на СДБ.


ВМРО-ДПМНЕ не ги фати конците во МВР

Богоески вели дека во времето на владеењето на ВМРО-ДПМНЕ имало најголем погром на кадри во МВР во историјата. Вистината е поинаква.

Имено, токму во периодот 1998-2002, СДСМ има таква контрола врз СДБ што верувам дека немало ниту во времето на Колишевски. Но, за жал, тогашното вмровско раководство не можеше да го разбере значењето на темелно проветрување на СДБ и преку мошне суптилни методи (просторот не ни дава можност за поширока елаборација), клучните оперативни работи беа под директна контрола на СДСМ. А Љубе Бошковски беше само номинален министер во МВР, без реално влијание и претстава за вистинските настани.

Да се биде министер во МВР не значи дека министерот има целосна контрола, ако не се обезбедат и другите предуслови, пред се целосна лојалност на директорот и оперативна хиерархијата надолу во СДБ, кои се клучните чинители. И, за жал, ниту министерот во МВР во 1991 година ниту пак во 2001 година ја имаа контролата врз македонската тајна полиција. На пример, во критичната 2001 година многу повеќе информации од ДБК добиваше Миле Зечевиќ, вработен во кабинетот на тогашниот министер за одбрана Владо Бучковски, отколку министерот Бошковски затоа што клучните директорски места во МВР и оперативната хиерархија надолу ги држеа инсталациите на СДСМ, кои пак во деведесеттите години од минатиот век правеа кариери во МВР токму на беспоштедната полициската обработка на т.н. внатрешен непријател и ВМРО.


Љубчо е виновен, ама за друго...

Богоески кажува дека Љупчо Георгиевски и неговата дружина и нанеле толкаво зло на Македонија што не се памти ниту за време на турското ропство. Вистината е поинаква.

Без разлика што и јас дојдов во концепциски судир со оваа дружина и се разделивме во јануари 2002 година, сепак, за волја на вистината, оваа дружина покажа највисоки економски резултати за време на своето владеење, но имаше целосно промашување на безбедносен план, а во најголем дел, благодарение на фактот што безбедносните служби во критичниот момент беа под директна контрола на СДСМ, од каде ги насочуваа работите во за нив посакуваниот правец со крајна цел - голо освојување на власта без оглед на последиците за државата. Значи, не се согласувам дека Георгиевски е најголемото зло за Македонија затоа што Богоевски го кажува, туку затоа што не ја искористи историската шанса да се расчисти со клучната комунистичка дружина стационирана на Водно, а преку нив и со десетината гангстери на македонската економска сцена, по што сум уверен дека Македонија денеска ќе беше вистинска држава.

Богоевски на повеќе места во суперлативи ја оценува и истакнува наводната историска улога на Киро Глигоров. Вистината е поинаква.

Факт е дека Киро Глигоров има некои заслуги и со тоа никој не спори. Меѓутоа, делото на Глигоров треба да се гледа и од друг аспект. Не може во суперлатив да се оценува, а да не се истакне улогата на Глигоров во осамостојувањето на Македонија со поинаков став од ВМРО-ДПМНЕ, односно од т.н. внатрешни непријатели во тоа време, во менувањето на Уставот, знамето, обезличувањето на државата со името и огромната одговорност за криминалната приватизација во оваа држава, од која произлегуваат сите денешни негативни реперкусии.


Глигоров беше соработник на КОС

Богоески одмолчува, но историската наука еден ден ќе го обелодени фактот дека Глигоров, според евиденциите на СДБ, доаѓа во Македонија како долгогодишен соработник на КОС под псевдоним Гавран. Понатаму, исто така, ќе се дознае и зошто во пресрет на парламентарните избори во 1994 се наредува првиот бран на чистење на овие досиеја во СДБ, кога веќе биле „историски“ личности со огромни заслуги за Македонија. Но, за среќа жив и здрав е тогашниот министер Љ.Д.Ф. и во моментов не гледам никаква причина да проговори за овие аспекти за Глигоров и за дружината му.

Значи, наместо високо професионалната СДБ, истата и до ден-денес си остана тоа што отсекогаш и била - партиска тајна полиција. НДМ е сега уште повеќе на мислење дека од двата концепта за реформи на државната безбедност, кои ќе ги понудиме по победата на парламентарните избори на нашата здружена коалиција „За подобра Македонија“, сметаме дека порадикалниот концепт е поприфатлив, а кој подразбира комплетно распуштање на македонската тајна полиција и етаблирање високо професионална, стручна и оперативна служба, со единствена цел да се грижи за разузнавачка и контраразузнавачка заштита во услови кога во државата „врие“ од странски шпионски активности, а не и понатаму да се занимава со т.н. внатрешни непријатели.

Затоа, наместо да се замаглуваат работите, етички и човечки е во оваа држава да се изнајдат сили и храброст да се проговори во јавноста за сите овие работи, и актерите да се извинат на македонскиот народ, макар и со реченицата од типот: „Такви беа времињата“.

Јанко Бачев, претседател на НДМ
21-01-2010, 08:36 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#8

(21-01-2010, 08:36 PM)mara-popara Wrote: [Image: images?q=tbn:ANd9GcT4ajiLwQ3mvk6GIum5OBC...UAg8-pz91g]

СЛОБОДАН БОГОЕСКИ

Атентаторот на Глигоров барајте го дома

Бранко Героски

Господине Богоески, во времето на смртта на Мијалков Вие бевте потсекретар на Службата за државна безбедност. Има ли простор за сомневање дека не стануваше збор за несреќа туку за убиство?....

Shto zboruval Gerovski:

Quote:БРАНКО ГЕРОСКИ
Нинанајна



[Image: images?q=tbn:ANd9GcSyJbkHITwcDT2ttZWA8xo...L4ZznhpCKL]

Кога на еден пријател му кажав дека го интервјуирав Слободан Богоески и му ги открив „најпикантните“ детали од разговорот (што да правам, таков сум, како момчето во приказната за царот Трајан со козјите уши), човекот ме погледна сомничаво и ме праша: „А дали веруваш дека она што ти го кажал е вистината?“

Прашањето ме замисли. Добро, да бидеме искрени, во „Неделно време“ Богоески еднаш беше спомнат во негативен контекст и го заслужи правото на „реплика“. Освен тоа, јас сум новинар, а не иследник или исповедник, па односот со својот соговорник не го темелам на патолошкиот сомнеж дека тој постојано лаже; во принцип, секогаш претпоставуваме луѓето се свесни за одговорноста на јавно искажаниот збор. А Богоески не е обичен човек, тој е врвен разузнавач.

Па, сепак, it's all about the truth, зарем не? Чуму новинарството воопшто ако не е поривот да се открие вистината?

За клучните прашања за кои разговаравме, за настаните меѓници на поновата македонска историја, консултирав и повеќе други извори: сопствените сеќавања, аналитичкиот придонес на некои мои колеги, но и исказите на некои луѓе за кои знам дека може добро се сеќаваат на тие настани, бидејќи биле или сведоци или нивни директни учесници. И дојдов до заклучокот дека во овој момент можеме со мирна душа да утврдиме најмалку пет непобитни факти.

Пред се, треба да се каже дека клучните настани во последната деценија од минатиот век (а некои велат и подоцнежните, до денешниве) не можат да се објаснат без темелно да се расветлат односите на Македонија со нејзината некогашна матица, Југославија на Милошевиќ. Затоа, првиот непобитен факт е дека до атентатот врз Киро Глигоров во 1995 година, македонскиот државен врв на чело со него, колебливо и искрено се надева дека српскиот вожд на крајот ќе попушти и ќе почне да кохабитира со меѓународната заедница и дека од тоа, сепак, ќе произлезе некаква заедница меѓу двете земји, веројатно слична на европската или оваа што сега се предлага. Дејтон и атентатот ги уништуваат тие надежи.

Вториот непобитен факт е дека силната финансиска моќ на луѓето што моите колеги денеска ги нарекуваат бизнис-елита или олигархија (јас не ги сакам тие извикани термини), во основа е создадена во периодот на државниот шверц и организираното кршење на ембаргото на ООН кон Југославија. Проверив и мислам дека е точно тврдењето дека Глигоров бил под огромни притисоци да го запре тој начин на богатење, кога странците сфатиле дека шверцерските канали се користат за нешто повеќе освен за размена на стоки неопходни за голо преживување на двете земји. Вистина е и тоа дека летото во таа клучна 1995 година дел од тогашното раководство на СДСМ заговара смена на Глигоров - само една година по неговиот избор и одвај три месеци пред атентатот.

Трето, ноторен факт е дека многу врвни македонски политичари, интелектуалци, новинари и други влијателни личност имале недозволени врски со странски разузнавачки служби, но и со домашната Служба за државна безбедност, наследничката на УДБА. Мислам дека иницијативата на Андов за осуда на злоделата на комунизмот треба да се дополни со иницијатива за целосно расветлување и на тие релации.

Четвртата ноторна вистина е дека големите разузнавачки напори (од разни страни) да се заврбуваат, денунцираат и искомпромитираат луѓето од ВМРО вродуваат со плод, се разбира, но тоа не го намалува значењето на непобитниот факт дека ВМРО-ДПМНЕ на Георгиевски беше единствената партија што јавно побара Македонија да стане независна (мислам дека за тоа прашање Богоески пласира идеолошка предрасуда). Но, не е предрасуда фактот дека во годините на практикувањето на власта, вмровците брзо ќе ги пронајдат и искористат каналите за лесно богатење. Колегата Чадиковски е во право кога вели дека тој капитал треба да се уфрли во економските текови, но амнестијата ќе биде праведна само ако од тоа фајде види целата земја, а не само малкумина.

И петто, за сево ова треба да се зборува, отворено и јавно, без страв, бидејќи Македонија никогаш нема да стане вистински независна, ако не се ослободи од ваквите обеспокојувачки хипотеки. Ќе си останеме она што сега ќе и го отпееме на Европа. Нинанајна!

Izvor

Dali vi se veruva. deka ova go pishuval Gerovski.....
22-01-2010, 01:37 AM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#9

Quote:Октоподот го пораѓаа многу бабици
Бранко Героски


[Image: images?q=tbn:ANd9GcQwbPgGHA64q4Pk39Ko_rN...2h5Am3L17w]

Господине Трајанов, може ли Македонија да се декриминализира без да се откријат корените и актерите на организираниот криминал, почнувајќи од осамостојувањето на Македонија до денес?


- Многубројни невладини организации и независни аналитичари тврдат, а тоа го покажуваат и податоците, дека Македонија и натаму се криминализира. Генератор на криминализацијата, од почетокот на осамостојувањето на Македонија па се до денес, е власта. Корупцијата и криминалот се во врвовите на власта, а тоа значи дека имаме државен (институционален) организиран криминал кој разорно дејствува и го загрозува економскиот и демократскиот развој на државата. Затоа не е доволно само да ги сечеме краците на октоподот, туку е потребно да го удриме со чеканот по глава. На Македонија и недостига еден заокружен и ефикасен систем за борба против ова зло. Затоа се нафативме на оваа неблагодарна задача да подготвивме проект што нуди ефикасни решенија како да го постигнеме тоа, кој нуди решенија еднаш засекогаш криминалците од зградата на бившата ЦК да ги преместиме во „Идризово“.


Вашата оценка дека Македонија се криминализира е дијаметрално спротивна со оценките на власта дека Македонија се стабилизира на безбедносен план.


- Како резултат на подготовките и почетокот на разговорите за конечниот статус на Косово, состојбите на Балканот се стабилни и сето тоа има позитивни рефлексии врз Република Македонија, но никако не можам да се согласам дека сите прашања сврзани со суверенитетот и со територијалниот интегритет и опстојувањето на Македонија се надминати. Не треба да се занемари и сето она што го прави владата на планот на намалување на меѓуетничките тензии, но кога зборуваме за некаков процес на декриминализација, тој не е ниту почнат затоа што Македонија и натаму се криминализира, Македонија и натаму се ограбува, затоа нема реформи и нема економски развој.


Не е ли тогаш вашата иницијатива депласирана?


- Не. Апсолутно не се согласувам со оценките на власта дека спровела ефикасна борба против организираниот криминал и корупцијата. Во оваа земја никого не можете да убедите во тоа, а уште помалку да ги убедите Европската Унија и другите меѓународни организации и институции. Напротив, криминалот, во кој се вклучени претставници на власта, и натаму се зголемува. Еве, на пример, долго време власта зборуваше дека Антикорупциската комисија работи многу добро. Но, по последните промени, кога дојде Михајло Маневски за претседател на таа комисија, оценките веднаш се променија бидејќи тој ги погоди суштинската идеја и цел на постоењето на ваквата комисија, почна да отвора коруптивни случаи во кои се инволвирани актуелните носители на власта.


Не е ли, сепак, Маневски човек близок до опозицијата?


- Мнозинството членови на Комисијата се поставени од власта, иако се декларираат како независни. Маневски, се разбира, е предложен од опозицијата и добро е што е така. Нека се отворат случаи на организиран криминал во кој се вклучени министри, тоа може да ги одвраќа функционерите да продолжат со криминални активности.

Кој соработуваше со КОС?


Деновиве сите се навративме на минатото, на првите години на независна Македонија. Повод беа јавно искажаните сомневања дека првиот министер за внатрешни работи Јордан Мијалков бил ликвидиран. Што знаете вие за тој случај?


- Прво, сакам да нагласам дека со министерот Јордан Мијалков имавме извонредно добра соработка. Тој беше еден динамичен и храбар човек и патриот, кој беше министер во едно сложено и тешко време за Македонија. Веднаш по формирањето на владата, Мијалков се најде на удар на политичките партии од тогашните СКМ-ПДП и Сојузот за реформските сили. Тие веројатно не се согласуваа со процесите што ги поттикнуваше МВР, кои беа насочени кон осамостојување на Македонија.

Беше ли Мијалков соработник на КОС, како што се шпекулира?


Никогаш не сум се посомневал во патриотизмот на Јордан Мијалков, па да ѕиркам дали тој има досие и што содржи тоа досие. Никој од нас во МВР немавме увид во досиејата на КОС. Никогаш не сум сретнал информација дека Јордан Мијалков е соработник на некоја од службите. Но, тука сакам да укажам на една многу битна работа. Во тоа време, речиси, сите што работеа во странство - трговски претставници, дипломати, новинари и други - за сите нив проценка и согласност за работа даваше Службата за државна безбедност. Сите тие имаа обврски да работат и да подготвуваат извештаи за потребите на таа служба, односно да работат за интересите на Југославија. Но, ве молам, има ли граѓанин на САД што е во некаква мисија на таа земја во странство, а да не работи за безбедноста на САД? И дали таму тие луѓе ги прогласуваат за шпиони? Мислам дека во врска со оваа работа многу се извртени тезите. Сосема друго е ако некој наш граѓанин работел за странски служби спротивно на интересите на Македонија или, пак, поради тоа што ние долго време бевме полициска држава, денунцирал и кодошел. Јас мислам дека тие луѓе се за осуда.

Но, ќе се согласите дека ако некој работел за Југославија и продолжил тоа да го прави и по осамостојувањето на Македонија, е за осуда.

- Јас можам да ви кажам дека по осамостојувањето на Македонија повеќе од 99 отсто од припадниците на МВР се определија за својата земја и тоа беше големиот успех на раководството во тоа време. Малку луѓе ги задржаа релациите со сојузните институции, но тие поединечни случаи брзо ги разоткривавме. Сепак, долго време не можеше да се прекине папочната врска на некои офицери на ЈНА, дипломати и класични соработници, со КОС, со Генералштабот на ЈНА итн.

Вашиот тогашен колега Слободан Богоески, во интервјуто за „Неделно време“ тврди дека четири министри од владата на Никола Кљусев биле соработници на странски служби. Дали вие знаевте за тоа?


- Не, имаше само коментари во тоа време, на стручните колегиуми кај министерот. Имаше и активности од СДБ насочени кон некои од министрите, без разлика на нивната политичка провениенција, за да се соберат информации дали тие се определени за тоа што јавно го декларираа или и натаму ја држат врската со сојузните институции, при што првенствено се мислеше на КОС. Дали некој од тогашните министри соработувал со КОС, јас не можам да кажам. Со СДБ раководеше Богоески и тој треба да ги посочи нивните имиња и да понуди соодветни докази за тоа, но сигурно е дека не се работи само за министри од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

Јас, на пример, би можел да посочам име на еден човек што стана министер по 1998 година, значи во времето на ВМРО-ДПМНЕ, а едвај го довлечкаа да се врати од Белград во Македонија, откако нашата земја веќе одамна беше независна. Како беше можно да им се верува на такви луѓе? Некои и денес им веруваат...


- Да, имаше такви случаи. Прво, станува збор за луѓе што беа во ЈНА и на кои тешко им паѓаше распадот на Југославија и тешко ја прифаќаа идејата за самостојна Македонија. Истото се однесува и на дипломатите што не се одзваа на повикот на владата да дојдат во Македонија и да се вклучат во нашата дипломатија. Па дури и министер за надворешни работи од тоа време кажа дека не верува дека Македонија може да опстане како независна држава. Сите тие процени и изјави доаѓаа од левоориентираните политички партии. Од таму произлегуваа сите колебања. Но, ако сакаме да бидеме докрај искрени и објективни, треба да се каже дека движечка сила во тоа време беше МВР. А тука имаше една мистификација. Се веруваше дека се е договорено во државниот врв, во владата, кај претседателот на државата, дека сите процеси некаде се стратегиски издефинирани. Но, тоа не беше така. Многу од политичарите едноставно не знаеја што се случува во државата, беа исплашени и некои навиваа Македонија да остане во поранешна Југославија. Ние во МВР практично од ништо направивме нешто, мобилизиравме повеќе од 30.000 припадници на активниот и резервниот состав на полицијата, организиравме длабинско обезбедување на сите граници, направиме планови за блокада на сите касарни на ЈНА, разработивме стратегија како да се справиме при евентуален напад, односно отворање на т.н. јужен фронт од страна на ЈНА... Имавме непотврдени сознанија и за подготовки на државен удар во Македонија. Ја евакуиравме воената евиденција. Извршивме многу операции за одземање оружје од магацините на ЈНА. Сето тоа го правевме за да се покаже дека Македонија е цврста и дека ќе опстане и дека никој и со ништо на може да не спречи да се бориме за својот народ и држава.
22-01-2010, 08:22 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#10

Quote:Раѓањето на октоподот


Според една шпекулација, Вие, Богоески и другите, онаа група на „осумтемина величествени“ од тогашното РСВР, непосредно пред распадот на Југославија намерно сте претворени во „дисиденти“, за подоцна по осамостојувањето да испливате на површина како демократи и да вршите влијание во политиката и да ги контролирате
процесите.



- Од кого тоа? Тоа е ноторна глупост.


Од истиот центар што и претходно ги контролирал состојбите во Македонија...


- Смешно е тоа што го велите. Јас се гордеам што бев со тие луѓе, што ги водевме тие процеси во РСВР. Работите се многу едноставни. Јас и Богоески бевме високи службени во РСВР и имавме пристап до сите информации за сето она што се случува во Југославија. Многу добро знаевме дека почнаа процеси на подготовка за распад на Југославија. Ги знаевме и процените на ЦИА дека не подолго од десет години по смртта на Тито ќе почне распадот на СФРЈ. Почнаа и процесите на плурализација во земјите од источниот блок. Во тоа време РСВР се занимаваше со дискредитација на луѓето што не се согласуваа со едноумието. Ние сметавме дека нешто треба да се направи за да го извлечеме РСВР од канџите на Централниот комитет на СК. Разговарав долго време на оваа тема со Богоески, и јас лично ја подготвив стратегијата за раздвижување на состојбите во РСВР во тоа време. Со нас беше и Александар Диневски, кого никогаш не успеавме да го спречиме предвреме да ги коментира работите што ќе ги договоревме. Така работата се рашири. Почнеме една партиска и самоуправна активност за да ги посочиме деформациите, односно случаите каде што СКМ е директно инволвирана во контролата на РСВР и посебно на СДБ. И што е најважно, кон тој процес се приклучија скоро сите припадници на РСВР. Само мал број луѓе, едно тврдо крило од СДБ, по директна контрола на Лазар Колишевски и на другите раководители во тоа време, беа против. Тогаш не ставија под класична полициска обработка, не следеа, не прислушуваа и на крајот не суспендираа. Подоцна добивме поддршка од Васил Тупурковски, кој беше член на Претседателството на СФРЈ, и од Петар Гошев, кој подоцна стана и претседател на ЦК СКМ. Се раководевме од високи демократски и патриотски цели, знаеме дека ако МВР не се стави на страната на народот, на страната на граѓаните, тогаш тешко дека ќе дојдеме до демократската пролет и до прогласување независност на Македонија. Ќе останевме во прегратките на Србија.


Кога почна организираниот криминал во Македонија? Кога се роди октоподот што, како што велите сега, треба да се удри со чекан по глава?


- Организираниот криминал и корупцијата почнаа со плурализмот и со промената на сопственоста во нашата земја. Кога почна приватизацијата, односно трансформацијата на сопственоста од општествена во приватна, тогаш почнаа да се случуваат нешта што беа присутни во околните држави. Но, МВР тогаш беше многу доброорганизирано, службите работеа и има информации за се што се случува, многу малку ризикуваа да се вклучат во криминал, но и дејствуваа.


Точно ли е дека долго време сте воделе една оперативна акција под наслов „Трансформација“, при што сте ги следеле сите процеси на приватизација?


- Кога видовме дека државниот и општествениот капитал почнува да се топи и да се граба, сфативме дека ќе се направи неправедна и криминална приватизација, дека само мал број луѓе ќе се стекнат со огромни богатства. Подготвивме оперативна акција, убедени дека правиме нешто добро за државата, а во почетокот на 1992 година инициравме разговор и кај претседателот Киро Глигоров. На тој разговор бевме министерот Љубомир Фрчкоски, јас и Богоески. На наше изненадување, претседателот Глигоров реагираше нервозно и тогаш сфатив дека формираната директорска „десетка“ веќе извршила силни притисоци врз него, потсекретарите да бидат сменети, бидејќи тие бизнисмени се плашеле слободно да работат, имале информации дека МВР собира податоци за нивните активности итн. Киро Глигоров буквално ни рече МВР комплетно да го тргнеме од процесот на приватизација и дека тој процес треба да заврши брзо, без оглед како ќе заврши. Тогаш ние видовме со кого си имаме работа. Тогаш практично сфатив дека октоподот со амин на власта почнува да се шири во целата држава. Точно е дека дваесетина или триесетина фирми станаа успешни, а луѓето што ги презедоа тие фирми станаа познати бизнисмени. Тие фирми повеќе од десет години имаа монополска положба. За жал, сето тоа беше на штета на севкупниот стопански развој на Македонија.

Вистината за државниот шверц

Сепак, претпоставувам дека ќе се согласите со оценката дека големите пари во Македонија дојдоа за време на санкциите кон Југославија, кога почна организираниот државен шверц на нафта, цигари и на други стоки.


- Македонија беше во тешка состојба на економски план. Таа имаше развиени економски врски само со поранешните југословенски републики. Кога почна распадот на Југославија и војните, почна и ембаргото кон Југославија, а од друга страна бевме соочени и со ембарго од Грција. Владата прво донесе одлука доследно да го почитува ембаргото на ООН кон Југославија, но тоа траеше кратко. Додека беше на сила одлуката, МВР не дозволи преку границите пиле да прелета. Долго време го убедувавме министерот Фрчкоски дека не треба да се согласи да се крши ембаргото, владата донесе одлука за кршење на ембаргото. Бранко Црвенковски формираше еден кризен штаб за кршење на ембаргото, во кој беа вклучени повеќе министри и стопанственици, меѓу кои главни беа Штерјо Наков и Данчо Шутурков, како советници на Црвенковски. Најголемата грешка што ја направи владата беше одлуката само една фирма („Фершпед“) да има ексклузивно право да го врши целиот извоз и увоз. Попатно кон оваа фирма додадоа уште три други фирми - „Охис-транспорт“, Рафинеријата, „Макошпед“. Почнаа со размена на нафта за јаглен, но подоцна се дозволи на целосна и отворена трговска соработка за сите стоки, при што трговијата се „либерализира“ и се вклучија многу фирми во тој профитабилен бизнис.

Каква беше улогата на МВР во кршењето на ембаргото?


- МВР имаше задача да го обезбедиме транспортот на нафтата и на сите други стоки и сето тоа да биде далеку од очите на припадниците на УНПРЕДЕП и на другите мисии што го нагледуваа спроведувањето на ембаргото.

Полицијата беше крајниот филтер, таа проверуваше дали одредена фирма е на списокот доставен од владата за да може да работи со Србија или не.

Добиваа ли луѓето од МВР некакви специјални награди за тоа? Познато е дека во тој бизнис подоцна се остваруваа огромни профити.


- Се создаваа огромни разлики во цените на сите производи, особено на нафтата. Владата одлучи секој што ќе извезува во Србија, зависно од видот на стоката, од 2 до 7 отсто од вредноста да уплаќа во буџетот. За секој извезен тон нафта тоа изнесуваше 30 долари. Еден припадник на МВР, кој работеше во секторот за финансии, имаше задача од сите овие четири фирми да ги собира парите. Во тоа време се собраа околу 10 милиони германски марки, сите тие девизи беа уплатени во девизните резерви на државата. Во соработка со некои од српските служби направивме една анализа и сфативме дека цената на нафтата до Ристовац беше 210 долари за тон, но во Србија тие ја продавале од 310 до 750, па и до 800 долари. А фирмите прикажуваа разлика од само 10 - 30 долари. Се покажа дека другите пари ги задржувале за себе или ги делеле со оние што одлучувале која фирма ќе биде вклучена во бизнисот. Според проценките што ги направивме во тоа време, а за тоа има и документи во МВР, од кршењето на ембаргото е остварен приход повеќе од 5 милијарди германски марки. Најодговорно тврдам дека ниту еден припадник на МВР не зел пари за тоа. Истото можам да ви го потврдам и за министерот Фрчкоски.

Неистражената линија за атентатот



Зборувате за неверојатна сума од 5 милијарди германски марки. Каде се тие пари?


- Веројатно голем дел од тие пари завршиле и во странство. Но, вистина е и тоа дека тогаш првпат пркна стопанството во Македонија. Можам да кажам дека нашите фирми буквално ги дереа фирмите од Србија. Македонија стана најпосакувана бизнис-дестинација. Сето она што дотогаш Србија го извезуваше во светот, се извезуваше преку Македонија, како македонски производ. А тие што имаа ексклузивно право да го кршат ембаргото остварија огромно влијание во сите сфери, бидејќи беа во директна врска со тие луѓе што одлучуваа, со премиерот Бранко Црвенковски, со министерот за стопанство Петруш Стефанов и со другите. Но, најодговорен бездруго беше претседателот на владата Бранко Црвенковски. Направете само еден поглед спрема населбите Влае, Црниче, Водно, па ќе ги видите новите градби, секоја чини најмалку милион евра.


Точно ли е дека во 1995 година, непосредно пред атентатот, странците врз Глигоров извршиле силен притисок да се спречат овие активности, бидејќи очигледно се претерало и дека во тоа време СДСМ подготвувал смена на претседателот?


- И претседателот Киро Глигоров даде согласност за одлуката да се крши ембаргото. Тој не може да избега од одговорноста за тоа. Преку него доаѓаа силни притисоци од некои бизнисмени, кои не успеале да се договорат со Бранко Црвенковски и со некои од министрите во владата да бидат вклучени во бизнисот. Но, имаше договор ниту една фирма да не може да се вклучи без согласност од владата. Сите што се обидуваа да влезат преку ред, беа спречувани. Ако некој се обидеше да се уфрли од страна, Фрчкоски и Црвенковски одлучуваа што ќе се прави. Но, во тоа време странските служби веќе беа етаблирани во Македонија и тие имаа сосема јасен увид што се случува. И тогаш навистина почна дипломатски притисок спрема Владата и спрема претседателот Глигоров да се прекине со кршење на ембаргото. Тогашниот државен секретар на САД, Ворен Кристофер, достави едно писмо што самиот го беше напишал, а Киро Глигоров требаше само да го потпише. Во тоа писмо јасно пишуваше дека од сега натаму Македонија ќе престане со кршење на ембаргото. И имаше некои обиди да се стори тоа, но се си продолжи по старо. Дали Бранко Црвенковски подготвувал смена на Киро Глигоров, не ми е познато. Јас не се согласувам со тезата дека атентатот е резултат на тоа што претседателот Киро Глигоров наводно бил за тоа да се прекине кршењето на ембаргото. Атентатот е резултат на сосема други процеси од тоа време.

На кои процеси?


- Атентатот има политичка димензија и јас мислам дека тука е вмешан и странскиот елемент. Тие три линии што ги истражувавме во тоа време се уште се актуелни. Првата линија беше „Мултигруп“, значи бугарската линија, но информациите што тогаш ги добивме од германската разузнавачка служба требаше докрај да се проверат пред Фрчкоски да избрза да ги објави на прес-конференција. Втората линија беше т.н. братиславска врска. Тоа беше една албанско-српска комбинација, која на јавноста веќе и е позната. Но, доказите што се собраа не беа доволни за судска постапка. И третата линија, која никогаш не се истражи до крај, беше линијата на воено-разузнавачките структури на Србија и на Југославија. Постоеше сомневање дека тие го направиле атентатот во соработка со соодветни структури во РМ. Интересно е и тоа дека за тоа имавме и конкретен сигнал: неколку недели пред атентатот се случи кражба на 12 далечински управувачи за активирање експлозив од магацините на АРМ и експлозив, од истиот вид што беше пронајден во трагите од атентатот. Министерот за народна одбрана Благој Ханџиски издал наредба да не се обелоденува, да не се расчистува таа кражба за да не се компромитира Министерството за одбрана.

Како можело да се случи тоа?

- Е па ете, тоа се случи. Таа линија никогаш не се провери, бидејќи во државниот врв немаше убедување дека е можно вакви структури во спрега со наши луѓе да го сторат тоа, повеќе сакаа да веруваат и тоа јавно го зборуваа дека зад атентатот стои ВМРО-ДПМНЕ, дека извршители на атентатот се двајца облечени во црно, кои побегнале во правец на Ѓорче Петров итн. Се работеше за класична манипулација на јавноста.

Ама како можело да не се провери таа линија, кога се знае дека ден пред атентатот Глигоров беше кај Милошевиќ и е познато дека во таа пригода Милошевиќ од него очекувал поддршка во пресрет на Дејтонските преговори. Постои очигледен политички мотив од таа страна.


- Сепак, не можете конкретно да ги поврзете тие два настана. Да ве потсетам, атентатот е подготвуван да се случи ден порано, значи на денот кога претседателот Глигоров замина за Србија. Чиста среќа е што тогаш ја променил маршрутата кон аеродромот во Петровец. Како и да е, тогашниот претседател на владата, тогашниот претседател на парламентот Андов и тогашниот министер Фрчкоски, како и сите оние што имаа влијание и ја насочуваа истрагата за атентатот, треба да се прашаат зошто не се провери таа линија. И во МВР тогаш постоеше судир за концепции за истрагата, особено во врска со братиславската врска, што нанесе огромни штети. Богоески инсистираше на таа врска, но Добри Величковски, сега покоен, тврдеше дека тие процени не се точни.


Точно ли е дека по атентатот многу докази се уништени и дека се ликвидирани некои луѓе што би можеле да сведочат за овој настан?


- Имаше случаи на смрт под сомнителни околности, на некои од можните учесници или сведоци на атентатот, но, сепак, тие работи беа во доменот на претпоставките. Инаку, не верувам дека некој свесно уништувал докази. Министерот Фрчкоски тогаш беше многу брз во одлуките, постојано наредуваше, сакаше директно да се вклучи во истрагата, се обидуваше да ја насочува. По негова наредба брзо беше подигнато возилото на Киро Глигоров, а потоа со шмркови беше исчистена улицата. Навистина имаше многу грешки. Не се направи обрач околу местото на настанот, не се затворија приодите кон Скопје, не се затворија границите. Има методологија како се постапува во вакви случаи. Настана еден целосен хаос. Пак, велам, не верувам дека тоа некој свесно го правел, ниту Фрчкоски, ниту кој било друг. Беше направена стратегиска грешка. Во МВР беше формиран мал штаб што раководеше со истрагата, наместо да се вклучат сите 10.000 припадници на МВР. Во годините потоа, МВР практично никогаш немаше доволно време целосно да се посвети на истрагата на овој настан, постојано имаше некои други приоритетни задачи.
22-01-2010, 08:24 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#11

Quote:Како дојде до војната во 2001 година?

И вие немавте време. Брзо бевте сменет од позицијата министер за внатрешни работи...


- Не е во тоа работата. Кога дојдов за министер, еден од главните приоритети што го поставив беше откривањето на сторителот на атентатот на Киро Глигоров. Но, веднаш потоа состојбите на Балканот се усложнија, почна војната на НАТО против Југославија, имавме огромна бегалска криза, имавме тешки внатрешни превирања. Врвните професионалци во МВР беа задолжени да работат на стабилноста и на нормалното функционирање на државата. Потоа дојде воениот конфликт во Македонија...

Во една пригода изјавивте: „Ако останев во владата на Георгиевски, војна немаше да има“. Што ќе сторевте? Како дојде до војната во 2001 година?


- Ако МВР и другите безбедносни сектори функционираа како до крајот на 1999 година, тогаш сосема сигурно е дека терористичките и паравоените формации брзо ќе беа неутрализирани и ќе се спречеше ширењето на конфликтот и вклучувањето во ОНА на нови регрути. Нашиот систем беше превентивен, тој само требаше да биде активиран, а да не зборувам дека се направија многу грешки на медиумски план, на обезбедување меѓународна поддршка и друго. Во Македонија долго време се таложеа нерешени проблеми на меѓуетнички план. Се водеше и една политика на потиснување на Албанците, која ги усложнуваше проблемите, а за тешката социјална состојба беше обвинувана „македонската власт“ Во 1998 година, веднаш по формирањето на владата на Љубчо Георгиевски, Владо Камбовски и некои други министри беа задолжени да подготват уставни промени за да ги подобрат правата на етничките заедници. Од друга страна, состојбите во Косово се дестабилизираа, се формираше УЧК и кога почна бегалската криза, ние добивме информации дека исто сценарио се подготвува и во Македонија. Јас дадов една изјава за странски агенции дека се подготвува сценарио за дестабилизација на Македонија, поврзано со прашањето за независно Косово и Голема Албанија. За тоа го запознав и дипломатскиот кор. На таа средба присуствуваше тогашниот заменик- министер за надворешни работи, покојниот Борис Трајковски. Американскиот амбасадор Кристофер Хил тогаш ми рече дека од мене добил доволно информации за она што се подготвува и дека ја прифаќа мојата сугестија да дејствуваме преку Хашим Тачи за да не дојде до дестабилизација на Македонија. Јас се заканив дека ако почнат овие активности во Македонија, ние сите бегалци ќе им ги вратиме назад во Косово. Тогаш, со доаѓањето на бегалците, се формираа првите ќелии на ОНА во Македонија. Ние неутрализиравме 13-14 такви ќелии, па дури фативме и еден воен ветеран од САД, кој учествуваше во регрутацијата на припадниците на ОНА. Тогаш МВР дејствуваше успешно. Само во Лојане откривме една цела чета на УЧК. Имавме комплетна контрола на теренот, пресековме голем број канали за дотур на оружје во Македонија.

Што се случи потоа, како ја загубивте контролата?


- Се одеше добро. Подоцна дојде и до нормализација на односите. Хашим Тачи дојде тука и се сретна со Љубчо Георгиевски. На таа средба бев присутен и јас. Се заблагодари за прифатот на бегалците и јавно се обврза дека нема да има обиди за дестабилизација на Македонија. Но, Георгиевски мене не ми веруваше дека се подготвува дестабилизација. Тој не им веруваше на службите, повеќе им веруваше на Арбен Џафери, Мендух Тачи и на Доста Димовска, која тврдеше дека тоа е сценарио на КОС, а не дека е сценарио на албанскиот фактор и дека ни претстои воен конфликт. Имавме големи недоразбирања за тоа прашање. Не знам дали свесно или несвесно, но по мојата смена повеќе не се преземаа такви мерки како пред тоа. И по заминувањето од МВР на прес-конференции укажував што се подготвува. Војната почна за територии и тука е многу битно да се нагласи дека идејата за поделба на Македонија беше прифатена и од Арбен Џафери и од Љубчо Георгиевски. Имаше проценка од нив дека воениот конфликт е одлична шанса да се изврши поделба на Македонија, според проектот на МАНУ за размена на територии и на население, со што наводно ќе се надмине албанско-македонскиот судир засекогаш.

Но, тезата ви е нелогична, бидејќи победници од конфликтот не излегоа ни Љубчо Георгиевски ни Арбен Џафери, туку Бранко Црвенковски и Али Ахмети.


- Договорот за поделба на Македонија, по почнувањето на конфликтот, почна и да се спроведува. По инструкции на Арбен Џафери Албанците почнаа да ги напуштаат Арачиново и селата во кумановскиот регион. Според моите информации, тој проект за поделба на Македонија добил поддршка и од меѓународниот фактор, конкретно од Американците. Но, навистина не знам на кое ниво била дадена таа поддршка. Тоа го знаат Џафери и Георгиевски. Но, веднаш потоа, некои влијателни држави, пред се Германија, се спротивставиле на овој проект. Под влијание на овие држави и Али Ахмети и другите од раководството на ОНА ја промениле стратегијата. Тогаш од војна за територии, конфликтот се трансформира во војна за човекови права. Тогаш Георгиевски и Џафери ги губат своите позиции. Не е случајно тоа што пропадна обидот Али Ахмети да биде вклучен на страната на Џафери, во рамките на ДПА. Али Ахмети доби инструкции да се промовира во демократ и да влезе во власта, да работи на смирување на состојбите се дури не се реши конечниот статус на Косово, а потоа...

Конфискација на украденото

И еве, господине Трајанов, стасавме до времево сегашно. Ќе имате ли капацитет да ја спроведете вашата идеја за декриминализација на Македонија. Како ќе го сторите тоа?

- Треба да се прекине врската меѓу криминалните бизнис-структури и политичкиот естаблишмент. Предлагаме да се донесе Закон за борба против организираниот криминал и корупцијата, да се формира агенција, иста какви што има во западните држави. Таа агенција ќе биде самостојна, а нејзиниот директор ќе биде еден од врвните професионалци, што ќе го поставува еден борд од независни експерти и луѓе од невладиниот сектор, од медиумите, од владата, од парламентот итн. Директорот треба да биде независен од какво било политичко влијание. Исто така, предлагаме да се изврши проценка на имотот на сите јавни функционери од 1990 година до денеска - дали нивниот имот е резултат на нивната работа. Сето она што е резултат на криминал треба да се конфискува. Предлагаме забрана за политичко дејствување за сите што беа вклучени во ограбувањето на Македонија во овие 15 години. За нас е битно да се разработи и систем за детекција на скриениот имот. Ако се формира оваа специјализирана агенција, јас сум сигурен дека за една година ќе откриеме голем скриен имот на многу функционери. Само за споредба, во Англија од 2003 година до сега од носителите на организираниот криминал се одземени 200 милиони фунти.

Се гледате ли вие лично во улогата на шеф на една таква агенција?

- Апсолутно не. Во земјава има многу врвни професионалци подготвени да ја вршат таа работа. Демократскиот сојуз и јас лично ќе се откажеме од авторското право на проектот и ќе го доставиме до владата и во парламентот. Сакаме тоа да биде проект на Република Македонија. Битно е тоа што проектот добива поддршка од граѓаните, од невладиниот сектор, од медиумите, но и од меѓународните институции.


Странските служби во Македонија


Како беа формирани тајните служби во Македонија и како функционираа тие?

- Првата странска разузнавачка служба што воспостави соработка со МВР беше ЦИА. Во почетокот на 1992 година тие ни пријдоа и беа заинтересирани за соработка. Таа соработка многу придонесе за развивање на односите меѓу Македонија и САД. Тие во основа се интересираа за навлегувањето на фундаментализмот на Балканот и во Македонија, за тоа дали терористичките групи како Хамас, Ал Каеда, Хезболах, Исламски џихад и други имаат свои врски кај нас и слично. Но, тие пројавуваа интерес и за албанскиот екстремизам, за настаните во Косово, за капацитетите на ЈНА. Во соработката и ние баравме соодветни информации, но првенствено бараме САД да ги поддржат процесите кон јакнење на нашата држава. Баравме и стручна и техничка помош, а се разработуваше и конкретна стратегија како САД да и помогнат на Македонија ако се отвори т.н. јужен фронт. Потоа се разви соработката и со други странски служби.

Има ли ЦИА штаб во Македонија, во некоја
куќа во Злокуќани, како што се шпекулира?

- Не можам да ви го потврдам тоа. Знам дека ЦИА и други странски служби имаат свои претставници во Македонија, како што и Македонија има свои претставници во неколку држави. Станува збор за легална соработка. Од таквата соработка Македонија може да добие многу.

Има ли македонски државјани што се резиденти на странските тајни служби?

- Да, не само обични граѓани, туку има и од оние што вршат високи функции во државата. Странските служби работат на извонредно добар начин, бидејќи нивната работа никој не ја спречува. Тие слободно разговараат со луѓе на високи позиции и собираат информации, ги споредуваат и многу лесно проценуваат дека во Македонија нема консензус за ниту едно прашање битно за долгорочни, стратегиски и национални интереси.

Да, но прашањето е дали има наши луѓе што тие ги плаќаат како свои шпиони во Македонија?

- Некои легално ги плаќаат, некои илегално ги плаќаат. Формите за надомест, за награда, се многубројни.

Ги знае ли нашата служба тие луѓе?

- Некои се знаат... Знаете што, се менува начинот на комуникација на тие служби со нашите граѓани, тоа се полулегални активности. Тие легално разговараат со министри, со владини службеници, со луѓе од невладините организации, од медиумите итн.
IZVOR
22-01-2010, 08:27 PM
Reply
acko Offline
Moderator
*****

Posts: 1,437
Joined: Jan 2010
Reputation: 21
#12

Можеби целосно не одговара постот со темава но ќе го напишам тука...

Во денешното интервју на Керим за Фокус, покрај тоа дека за Протоѓуер му ургирале лица од СДСМ, кажа и некои други доста интересни работи...

ФОКУС: Сепак, нели мислите дека Вашиот однос Ве прави сомничав кон двете страни? Вие сакате да постигнете нешто што е невозможно. Да Ве сакаат и леви, да Ве ценат и десни, во ситуација кога има рововска битка меѓу нив. Така денес слушаме муабети дека Керим одржува релации блиски со Црвенковски, но седи и во дискотеката 69 со Сашо Мијалков!

Керим: Второто е точно, а првото е измислено.

ФОКУС: Сменете ја локацијата, барем, нели е името малку бизарно?

Керим: Јас го врзувам со Камасутра, но шегата настрана, точо е дека се дружиме со Мијалков. А зошто да не, јас со него сум се дружел приватно и кога не бил на функција. Но, со Црвенковски немам никакви контакти.

И уште два извадока од неговите одговори...

Керим: (...) Нам и атентатот на претседателот ни беше опомена 1995-та дека се’ уште не сме решиле некои клучни прашања поврзани со безбедноста и судбината земјата, затоа што чигледно и тогаш некој се занесувал и си правел калкулации со создавање огромна и нерешлива криза во Македонија да дојде до нејзина поделба, па овој дел да влезе во она што остана од Југославија.

Керим:Неверојатно е колку се чувствува тоа, инфилтрираноста на некои служби тука од соседството и правење збрки, ентропија во Македонија и циркуси, но прашање е колку и ние од Македонија учествуваме во тоа.

22-01-2010, 10:09 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#13

Quote:

ТМРО: Пајаковата мрежа“ на КОС се шири

Српската КОС и нејзините инсталации дваесет години се присутни во Македонија во политиката, спортот, културата и во бизнисот

Симптоматично е тоа што македонските служби досега не работеа на нивно отстранување и дозволија операцијата „Пајакова мрежа“, инсталирана во 1989 година, слободно да се развива, предупредија вчера од ТМРО.

- Српската служба се фокусира на создавање и финансирање политички субјекти со правење забуни за нивната ориентација. Овие структури постојано иницираат македонско-албански судир, омраза спрема Бугарија и одбојност кон САД и НАТО - се вели во соопштението на ТМРО.



(22-01-2010, 10:09 PM)acko Wrote: Можеби целосно не одговара постот со темава но ќе го напишам тука...


ФОКУС: Сепак, нели мислите дека Вашиот однос Ве прави сомничав кон двете страни? Вие сакате да постигнете нешто што е невозможно. Да Ве сакаат и леви, да Ве ценат и десни, во ситуација кога има рововска битка меѓу нив. Така денес слушаме муабети дека Керим одржува релации блиски со Црвенковски, но седи и во дискотеката 69 со Сашо Мијалков!

Керим: Второто е точно, а првото е измислено.

ФОКУС: Сменете ја локацијата, барем, нели е името малку бизарно?

Керим: Јас го врзувам со Камасутра, но шегата настрана, точо е дека се дружиме со Мијалков. А зошто да не, јас со него сум се дружел приватно и кога не бил на функција. Но, со Црвенковски немам никакви контакти.

И уште два извадока од неговите одговори...

Керим: (...) Нам и атентатот на претседателот ни беше опомена 1995-та дека се’ уште не сме решиле некои клучни прашања поврзани со безбедноста и судбината земјата, затоа што чигледно и тогаш некој се занесувал и си правел калкулации со создавање огромна и нерешлива криза во Македонија да дојде до нејзина поделба, па овој дел да влезе во она што остана од Југославија.


Izvadokot od Fokus e tochno za ovaa tema Acko. Se_klanjamSe_klanjam Kaj ovie dvaica se krijat mnogu "nepoznanici"....okolu sluchuvanjata vo Makedonija.


(24-01-2010, 07:26 PM)mara-popara Wrote: Acko prikachi neshto mnogu interesno, pienjeto kafe na Sasho Mijalkov i Srdjan Kerim i objasnuvanjeto deka se stari prijateli.....samo ushte da kazat po koja osnova. Sigorno odele vo nekoe shkolo zaedno, pa ne ke e losho da kazat u KOE.


Edne nastan raskazan od Pavle Treajanov:

1999 godina, koga Ljupcho Georgievski ja raspushtil vladata, vo toj vakum grupa na ludje okolu Pavle Trejanaov podgotvila akcija da go uapsata Ljupcho Georgievski, Dosta Dimovska i ushte nekolku bitni ludje, za koi postoele dokazi za antimakedonsko rabotenje. Vo grupata bil i Sasho Mijalkov i toj trebelo da gi blokira komunikaciite. Vo odsudniot moment Mijalkov se povlekuva i ne ja izvrshuva zadachata. So toa od apsenjata i rashistuvanjeto so stranski strukturi nema nishto.
Po se, toj dolg koj go imal Ljupcho kon Sasho Mijalkov ke bide presuden za izborot na Nikola Gruevski za predsedatel na VMRO DPMNE, vo posleden moment Ljubcho Georgievski se otkazuva od Marjan Djorchev i lobira negov naslednik vo partijata da stane Gruevski formalno a nominalno Sasho Mijalkov.
Ovaa kazuvanje na Pavle Trajanov se potvrduva so imenuvanjeto na Siljan Avramovski za zamenik na Mijalokov...
25-01-2010, 02:38 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#14

Intervju na Vasko Eftov so Ljubch Georgiveski, premir na vlada vo koja Srdjan Kerim bil minister:

Quote:Срѓан Керим за мене е синоним на човек од старите југословенски комунистички структури...


...Господинот Керим е структура на старата југословенска федеарција. Ние таква структура не можеме денес да видиме никаде во поранешна Југославија. Вториот момент е, Срѓан Керим има една тотално непозната историја од 20 години, да речеме од 1990 година кога се распадна Југославија, до денеска, ние едвај пет или шест години знаеме што правел. Тука има една мистерија. Зошто беше тој во нашата Влада? Ние правевме коалиција, во таа коалиција господинот Андов преку Либералната партија го донесе господинот Керим...


За претседателската кандидатура


...Вториот парадокс е дека сите политички партии требало да го предложат Керим да биде Претседател. Која година сме ние? Што сме, Социјалистички Сојуз на Македонија? Во демократијата некој ако има 10 проценти предност пред некои избори треба да биде маж да влезе во играта. Јас сум изненаден од таа ситуација, некој да има 40 проценти рејтинг, независно како го направил тој рејтинг, веќе зборувавме нели, благодарејќи на одредени медиуми и правање на еден ореол на спасител, да има 40 проценти и да рече јас не учествувам во трката. Јас сум убеден дека да се вклучеше во оваа трка, господинот Керим ќе победеше.


Зошто не влезе?

Мислам дека се работи за некое зихераштво. Или сите, 100 посто ќе бидат за мене па јас ќе бидам Претседател, што сме го гледале во времето на комунизмот. Значи нема чувство за борба.


Двапати велите структури кои стојат зад Керим, кои се тие структури?


Пријателите ми велат често пати, ти не го сакаш Срѓан Керим затоа што е Турчин. Јас ќе бев среќен да е господинот Керим Турчин и да се однесуваше како Турчин, ќе имавме некоја Барак Обама ситуација во Македонија и ќе ја поддржевме. Проблемот со Срѓан Керим е што тој е Југословен. Ако треба некој како личност, како политичар, да го исцртаме како југословенска фигуира, тоа е Срѓан Керим. Јас Срѓан Керим не го сакам затоа што тој е дефиниција на југословенската политика во нашата држава.


Кои се тие структури?


Прво, јас ќе потсетам дека кога беше онаа дискусија дали да биде секретар на Генералното Собрание, еден политичар, претседател на партија јавно го прозва господинот Керим дека е тој резидент на УДБА во Македонија.


Мислам беше Бачев, Бачев е минорна фигура.


Да, меѓутоа човек кој работел во државна безбедност. Тоа е првиот момент. Толку бргу се заборави тоа прашање, никој не го постави повторно.


Не се ни докажа дека е тоа така.


Не се докажа, меѓутоа има една работа, а тоа е дека медиумите кои се под контрола на ВАЦ апсолутно се против лустрацијата во Република Македонија, што ме загрижува од тој аспект.


Вие го поврзувате тоа, дека некој дал налог?

На некој начин да. Третиот момент, што веќе е опипливо за мене, кога беше тој министер за надворешни работи, јас постојано добивав информации дека личноста со која најмногу комуницира во Република Македонија господинот Керим е Слободан Богоевски.


Поранешниот шеф на државна безбедност.



И не само тоа. Не е Слободан Богоевски личност само тоа што бил шеф на ДБ. Сметам дека ако најматна личност од структурите на службите изгради личност на комплетно матна личност во овие 20 години, за тоа сите би се сложиле, тоа е токму Слободан Богоевски. Ако вие го имате како приајтел, со кого се гледате секои недела по еднаш, и тоа таму по некои кафиќи во Капиштец каде што нема двајца луѓе, значи тоа е веќе исто дополнителен проблем.


Ако не се лажам некаде 1990, 1991, 1992 и вие интезивно се дружите со Слободан Богоевски.


Да, се дружевме со Слободан Богоевски, меѓутоа пазете тоа е време кога тој има имиџ на демократ кој се бори против бивша Југославија, нели онаа приказната за осуммината. Меѓутоа, откога ќе ја сварите таа приказна во раните 1990ти години, не можете да си дозволите тоа да го правите во 2001 година.



Добро денес Срѓан Керим е врежан во перцепцијата на Македонците, после Лазар Мојсов најмногу достигнал во таа меѓународна политика, Претседавач со Генералното Собрание, што е голема чест. Може да спориме дали таму доволно направил за Македонија. Денес е апсолутно еден од најмоќните медиумски магнати во Македонија, единствено вие му се спротиставувате. Дали имате некој личен анимозитет, бидејќи дел од изданијата на ВАЦ застанаа во одбрана на Никола Груевски во тој конфликт 2004, 2005?


Апсолутно не е така, нема медиум кој не ме нападнал мене, ова не е војна со медиумите, јас немам војна со медиумите на ВАЦ...


Ние постојано говориме за палнот на Борис Трајковсски, за тој план на Фровик, кој подоцна се преточи во Рамковниот Договор, Меѓутоа забораваме дека имаше еден нон-пејпер на кој токму Срѓан Керим, како МНР, му даде одредена публичност, некаде март месец, а неколку месеци подоцна безмалку целиот тој план се преточи во Рамковниот Договор.

Апсолутно тоа е интересен момент, јас сум Премиер на државата, Срѓан Керим е Министер за надворешни работи, а Борис Трајковски е Претседател на државата и одеднаш во јавноста се појавува нон пејпер за решавање на кризата во Република Македонија. Јас како премиер не сум информиран, ни претходно, ниту подоцна добив некаква информација што е тој нон пејпер. Меѓутоа она што е многу интересно е што потоа се поајвува планот на Борис Трајковски, и ние и ден денес Рамковниот Договор го знаеме како планот на Борис Трајковски. Меѓутоа, ако го прочитате нон пејперот на Срѓан Керим и ако ги видиме датумите што и како е предложено, испаѓа дека најголемот “визионер” е Срѓан Керим.


Кои се тие структури?


Ќе ве потсетам на еден момент кога, нели, бевме на првата посета на српскиот премиер Ѓинѓиќ, не се сеќавам дали е 2000 година или 2001 година. Имаше еден многу интересен настан акде што по официјалните средби отидовме во еден бар – ресторан, и тука господинот Срѓан Керим мене ми донесе една личност со име Цане Суботиќ.

Цане Станко Суботиќ, вие сте сликани со Станко Цане Суботиќ, тоа е онаа слика што излезе во белградските медиуми.


Па не знам дали имаше слика или не, меѓутоа знам дека Станко Цане Суботиќ ми го донесе господинот Срѓан Керим,


Тој еден од најголемите тутунски барони како шт гледате, денеска има поголем број на кривични пријави против него во Србија. Каде што туака веднаш, после истиот ден од господинот Срѓан Керим ми беше кажана приказната дека ова е човекот кој е одговорен за цигарите и дека е време македонската Влада да почне да раобти со цигари. Приказната не завршува тука, значи од разговорите со господинот Драган Даравелски месеци отпoсле тоа, тој постојано ми се јавуваше, вели абе не можам да се откачам од господинот Керим, секоја недела по еднаш ми доаѓа за да бара бизнисот со Цане Суботиќ да продолжи во Македонија. Дека таа врска постои, понатаму ги видовме, и ги гледаме на разни приеми каде тие се појавуваат во бизнисот со ВАЦ, исто така ги гледаме нивните имиња се појавуавт. Меѓутоа она што мене ме иритира, знате некои личности имаат зад себе црни петна, кои не можат со години да ги изменат, а на некои едноставно се им се простува.



Значи вие го обвинувате Срѓан Керим дека сакал да ја натера тогашната Влада на Република Маекдонија, вас како премиер, да соработувате во бизнисот со цигари.


Најодговорно тврдам дека господинот Срѓан Керим беше еден голем лобист на бизнисот на Цане Суботиќ во Република Македонија.


Тоа се сериозни обвинувања.

И во исто време најодговорно тврдам дека Цане Суботиќ, од кога сме дојдени на власт во 1998 година, нема работно со Македонија, а најдобар пример за тоа се сега кривичните пријави на Цане Суботиќ, кои сите завршуваат до 1998 година во Србија.

Кои се тие структури?


Ми остана мистерија, тоа треба да се проучува. Визијата на тој Рамковен Договор, повторно велам “визија” во наводници, очигледно доаѓа од Срѓан Kерим. Тоа се документи кои некаде на друго место се пишуваат, а некој треба само дa биде микрофонот кој ќе го пренесе тоа.


На Срѓан Керим треба да му припишеме голема сопсобност да прeжиее такви политички турбуленции и моменти. Денес бземалку никој не го сполемува Керим како еден од авторите на Рамковниот Договор.


Да, и не заборавајте, во тој момент се што ќе кажеше Владата на Георгиевски беше дочекувано на нож, но да ве потсетам, тој нон пејпер за една недела веќе го немаше во јавноста и никој не зборуваше за него.


Умешност на преживување најслична на Киро Глигоров? Како политички габарит најсличен би бил на Киро Глигоров по неговите ставови, убедувања.


Улогата на Срѓан Керим беше македонските позиции, како МНР, да ги пренесува во странство. Тој, во тој период на кризата, се претвори како пренесувач на пораките од меѓународната заедница и извршувач на таа политика. И затоа министрите од тоа време многу добро се сеќаваат, сигурно ќе се сетат, јас имав една дефиниција, дека Срѓан Керим не е Министер за надборешни работи на Република Македонија, туку амбасадор на меѓународната заедница во Владата на Македонија.
25-01-2010, 03:39 PM
Reply
poprushev Offline
Super Moderator
******

Posts: 157
Joined: Dec 2009
Reputation: -3
#15

KOS na delo. Chudno site go gledaat ama nikoj ne prevzema nishto:

Quote:Сценарио

Систематичноста, вградена во добро разработено сценарио, е основа на дневнополитичката тактика. Како оди тоа? Па, приближно вака.

Најпрво ќе се најдат група незадоволници (а такви ги има секојпат) на кои ќе им се даде можност (но и конкретни напатствија) како да настапат во јавност. Така гласноста на неколкумина ќе однесе примат над разумот на тивкото мнозинство. Впечатокот дека незадоволството доминира е постигнат. За да се зацементира таквиот впечаток, изливите на јавно незадоволство ќе се повторат неколкупати, во повеќе или помалку правилни временски интервали. Ако се игнорира настанот од страна на оние кон кои е насочено незадоволството, отсуството на коментар се истакнува како аргумент дека незадоволството е основано. Ако се влезе во дебата, се отвора дополнителен простор за експонирање на оној што напаѓа. И во двата случаи, тој што се брани е во политички губитничка позиција (се разбира, освен ако не отвори комплетно различна политичка тема каде што напаѓачот е ранлив, а самата тема е поатрактивна за јавноста во однос на онаа другата).

На бранот на впечатокот дека нешто сериозно не е во ред со политиката што се води се пристапува кон следната фаза. Директно се атакува на моралниот интегритет и кредибилитет на лидерот. Се настојува да се претстави како човек на кого не може да му се верува, дека едно мисли, друго зборува, а трето прави, дека нема одржлива визија што сака да направи, ниту пак дека знае и умее тоа што го кажува или ветува да го спроведе во дело. Последно на овој „список“ е оспорувањето на неговата искреност и чесност како човек, или, со други зборови, отсликување на профил што е спротивност од она како самиот се претставува (се разбира, во најнегативна смисла). Игнорирањето на таквите напади е добра одбранбена тактика на кратки патеки, бидејќи се манифестира достоинство и не се влегува во приземни расправии што напаѓачот сака да ги испровоцира и со тоа дополнително да го валка лидерот следејќи ја логиката дека „не може да влезе во кал и да излезе неизвалкан“. Доколку провокациите продолжуваат, судската постапка станува неизбежна (што, од друга страна, може да биде меч со две острици).

Фазата „три“ во стратегијата за дискредитирање една политичка гарнитура е да се излезе во јавност со конструкти од полувистини односно таканаречени „афери“ со кои само се потврдуваат поентите од претходните две фази: дека манифестираното незадоволство е основано и дека не само што не може да му се верува на лидерот туку и дека со тоа што тој и „неговите“ го прават (или пак поради тоа што не умеат да преземат вистински чекори), едноставно речено, ги загрозуваат интересите на граѓаните и на земјата во целина. Цел на оваа фаза е да се дефокусира владејачката гарнитура, да се исцрпува во „гасење пожари“, но и да се издигне општото ниво на внатрешна „нервоза“ (а тој што се нервира, искуството учи дека прави грешки), да почне со барање виновници во сопствените редови, или, со еден збор, да почне да се занимава сама со себе, наместо со реализација на политиките што водат кон реализација на она што го ветила.

Природно, спомнатото е увертира во следната фаза (фазата „четири“), кога нападите се насочуваат кон препознатливи, истакнати лица од владејачката гарнитура. Нападите планирани и реализирани во оваа фаза треба да бидат поткрепа и аргумент за она што е кажано во претходните три. Со други зборови, преку манипулација со полувистини насочени кон морално дискредитирање челни луѓе од партијата на власт и од владејачката гарнитура се испраќа главната порака до јавноста: „Еве какви луѓе ја водат земјата и бидејќи се такви какви што ви ги опишавме, работите одат надолу и вие со право сте незадоволни. Симнете ги од власт, дајте ни ја довербата нам, ние ќе ги оправиме работите, ние сме спасот“!

Во кратки црти, ова е стратегијата, а тактичките потези ги гледаме секојдневно. Кои се актерите? Ги има повеќемина. И на повеќе нивоа. Ќе се задржам само на оперативното ниво - на извршителите.

Оперативното ниво, во голем дел, го чинат оние што директно влијаат врз формирањето на јавното мислење. Што им е заедничко? Генералните инструкции што ги добиваат од еден центар. Не им е цел вистината, туку конструкција на аргументи во согласност со инструкциите што ги добиле. А инструкциите за тактичките чекори што треба да се преземат зависат од фазата во која се наоѓа сценариото што претходно го опишав. И тука кругот се затвора. А да се биде дел од таа машинерија, која својата функција ја извршува во полумракот на човечката хипокризија и каде што политиката и јавното добро се доживуваат како „шпанска“ серија, значи да се биде кадарен за работи што кај морално здрав човек предизвикуваат мачнина во желудникот и грижа на совест.

И, конечно, точно е дека задача на новинарите е (барем на оние што сериозно ја респектираат својата професија) да ги истражат сите наводи пред да објават „сензационални“ вести. Освен ако „сензационалните“ вести не се дел од сценариото, а нивната „бомбастична“ најава не е дел од добиените инструкции.

Автор: Панде Лазаревски


Site pochnaa da go detektiraat problemot, ama nikoj nesmee da se nafati da go reshi. Zoshto.????????

Ke postiram edna poraka od moj drag prijatel koj se obiduvashe i se obiduva da stori neshto poveke. Da animira vesnici vo Evropa, da napishat neshto za problemite vo Makedonija. Eve go malku karikiran odgovorot koj go dobival:

Quote:Pravev nekoi obidi vo stranski mediumi da se pusti za Kerim, preku stranski novianr go kontaktirame i knezevic, ama postavija edno mnogu inteligentno prasanje na koe ne mozev da odgovoram - koj k.. vikate stranski novinari tuka za obidi za destabilizacija i rusenje na zemjata so tutunski mafii, ste li bre vie drzava, neli ste baska na vlast, imate li uopste vasa policija? i sto da im kazam na toa?
25-01-2010, 03:49 PM
Reply
Solenik Offline
wiseman - мудрец
*****

Posts: 956
Joined: Jan 2010
Reputation: 23
#16

(21-01-2010, 04:35 PM)poprushev Wrote:
Quote:Слободан БОГОЕСКИ
Екс-шеф на Државната безбедност на РМ ЈУНИ 2005


МАКЕДОНИЈА НЕМА БЕЗБЕДНОСЕН КОНЦЕПТ

TEMA1.net: Што говори историјата, колку далеку треба да се оди во времето?

БОГОЕСКИ: - Темелниот столб на крестјанството - преименувано во христијанство - е вербата во Бога и љубовта на човекот, онаков како што го створил Господ. Господ е еден и постојано не’ избавува од нашите грешки, а е негов СинБогочовекот Кресте Исаиов - Јосифов, неговата светлост кој ни го покажува патот на овој свет. Со него почнува Новиот Завет и затоа е важно да се знае кој е вистинскиот [color]Исус Христос (грчко-католичка верзија на неговото реално име). Тоа е реална личност, со татко Исаија (Јосиф) и мајка Марија, сопруг на Марија (Магдалена), по потекло од Назарет, потомок на македонска благородничка лоза, во тој дел на Антиохиска Јудеја. Името му е Кресте, според автентичните записи од тој период, и означува “светлина“, или во современиот јазик Крсте – Кресте. Тој не е ниту Евреин, ниту “хелен“. Воспитан и образуван во духот на Светото Писмо, Стариот Завет, пишувано во првата половина од III век пред нашата ера на македонски јазик од тогаш најголемиот мудрец, Mакедонецот од Александрија, Димитрија Фелерус. [/color]Налогот да ја кодифицира првата Библија го добил од македонскиот цар на Египет Птоломеј Филаделфие, кој владеел од 284-246 година пред н.е., за потребите на царската библиотека во Александрија каде Димитрие бил главен библиотекар, што било највисока титула и чест во тоа време. Важно е да се истакне дека во неговата книга на Создавањето, Стар Завет, Димитрија наведува дека се обидел со оваа книга, во 24 евангелија, да ја унифицира верата на Македонците, за која пред него 2000 години биле напишани илјадници книги, со разни верзии, како што се равивале јазикот и писмото. Значи, крестјанството не произлегло преку ноќ, туку во него се изразени етички вредности, знаења од областа на науката, филозофија и уметноста, најмалку 5000 години пред нашата ера. Темелот на религијата е македонската космогонија и теологија, за што говорат и имињата на првите богови - сите се по потекло Македонци или Тракијци, и етимолошки се објаснуваат само со македонскиот јазик. Овој краток поглед во минатото, корисен е подобро да ја разбереме суштината на современите активности на СПЦ и другите соседни православни цркви. Сите тие се произлезени на неканонски начин од македонската црква - позната во минатото како Јустинијана или Охридска Архиепископија - со иреде на турскиот султан, платено со парите од новите европски владари на Балканот во XIX век, заради обезбедување на духовни корени на нивните протекторати. Оттука ме чуди зошто нашата црква се впуштила во преговори со СПЦ, давајќи му легитимитет на нивното антимакедонство. Исто така, добро е по нешто да се знае и за клучните актери. Епископот на СПЦ кој ја води оваа кампања, Иринеј со световно име Буловиќ е по потекло од едно село од Струга, од каде потекнува и поранешниот владика на МПЦ, сега егзарх на фиктивната српска црква во Македонија, Зоран Вранишковски...

(Прашањата ги подготви: Злата АРСЕНИЕВСКА

A be otsekogash gledav deka si licham na Isus vo site freski i ikoni - ama eve sega mi e jasno: pa toj mi bil DEDO Krste!

Dojde denot koga chovek od "prva postava" na komunistichkata (i ateistichka) ekipa od Belgrad da ni drzhi predavanja ne samo za "svetosta" na VMRO (chii simpatizeri, chlenovi i dejci toj lichno gi gonel) tuku i za "makedonshtinata" na Gospod-bog.

Poglednete koi se "peshadijcite" na "anTIKVIZACIJATA" pa napravete ja matematikata.

Ostatokot od intervjuto J. Bachev go razglobuva na najprofesionalen nachin, nema potreba da se brukam so obidi da go nadminam.
(This post was last modified: 27-01-2010, 04:06 AM by poprushev.)
27-01-2010, 03:53 AM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#17

Quote: Кој управува со Македонија?

А чија беше тајната полиција во Македонија? Кон кого се стремеше и чии совети и наредби слушаше „црвената елита“ од 1945 па до крајот на социјализмот? Со мали „скршнуења“ од патот и македонските комунисти и македонските „удбаши“ беа и се уште се, главно српски!!! Без оглед за кое крило работеле - за великосрпските стратегии кои се уште не се умрени и покрај сите нивни порази или за стратегиите за зачувување на Југославија на воената контраразузнавачка служба на поранешната југословенска армија.
Секако дека не е спорно и сето друго замешателство: руско, најчесто реализирано преку српските инсталации во Македонија, американско, кое мака мачеше да најде свои соработници во кои ќе верува, а да не се етнички Албанци, бугарско и грчко, кои често работат синхронизирано со српските инсталации, па до британско, германско, француско, кое е најслабо...
IZVOR
04-03-2010, 05:00 AM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#18

(04-03-2010, 05:00 AM)mara-popara Wrote:
Quote: Кој управува со Македонија?

А чија беше тајната полиција во Македонија? Кон кого се стремеше и чии совети и наредби слушаше „црвената елита“ од 1945 па до крајот на социјализмот? Со мали „скршнуења“ од патот и македонските комунисти и македонските „удбаши“ беа и се уште се, главно српски!!! Без оглед за кое крило работеле - за великосрпските стратегии кои се уште не се умрени и покрај сите нивни порази или за стратегиите за зачувување на Југославија на воената контраразузнавачка служба на поранешната југословенска армија.
Секако дека не е спорно и сето друго замешателство: руско, најчесто реализирано преку српските инсталации во Македонија, американско, кое мака мачеше да најде свои соработници во кои ќе верува, а да не се етнички Албанци, бугарско и грчко, кои често работат синхронизирано со српските инсталации, па до британско, германско, француско, кое е најслабо...
IZVOR

Vredi da se slushne sekoghash dobro informiraniot Nikola Mladenov;

http://alsat.mk/emisii/berber/berber_najavi/175.html
07-03-2010, 06:01 PM
Reply
mara-popara Offline
Posting Freak
*****

Posts: 769
Joined: Dec 2009
Reputation: 6
#19

(04-03-2010, 05:00 AM)mara-popara Wrote:
Quote: Кој управува со Македонија?

А чија беше тајната полиција во Македонија? Кон кого се стремеше и чии совети и наредби слушаше „црвената елита“ од 1945 па до крајот на социјализмот? Со мали „скршнуења“ од патот и македонските комунисти и македонските „удбаши“ беа и се уште се, главно српски!!! Без оглед за кое крило работеле - за великосрпските стратегии кои се уште не се умрени и покрај сите нивни порази или за стратегиите за зачувување на Југославија на воената контраразузнавачка служба на поранешната југословенска армија.
Секако дека не е спорно и сето друго замешателство: руско, најчесто реализирано преку српските инсталации во Македонија, американско, кое мака мачеше да најде свои соработници во кои ќе верува, а да не се етнички Албанци, бугарско и грчко, кои често работат синхронизирано со српските инсталации, па до британско, германско, француско, кое е најслабо...
IZVOR


Vredi da se slushne sekoghash dobro informiraniot Nikola Mladenov;

http://alsat.mk/emisii/berber/berber_najavi/175.html
(This post was last modified: 07-03-2010, 06:05 PM by mara-popara.)
07-03-2010, 06:03 PM
Reply
ЈорданПетровски Online
ЈорданПетровски-ЦРНИ
*****

Posts: 16,543
Joined: Mar 2010
Reputation: 36
#20

Исто било и 1976 и 1996 и 2006 да се избориме да не биде исто 2016

Quote:БОРЦИ ЗА СВЕТАТА И ПРАВЕДНА КАУЗА - ОСЛОБОДУВАЊЕ И ОБЕДИНУВАЊЕ НА МАКЕДОНИЈА


---------------------------------------------------------------
Во нашата редакција добивме материјали од активностите на некои патриотски организации (ДООМ, Македонско национално ослободително движење - МНОД, од Македонската ослободителна организација - МОО и други, а испратени од еден од активистите во дијаспората - Методија Прилепчанец од САД.
По повод нивните активности кои биле посветени исклучиво за самостојна и обединета Македонија уште пред три и пол децении и повеќе, а од тоа македонскиот народ веќе издејствува самостојност, но не и обединување, по повод предизборната
кампања што е во тек во Република Македонија, како и смртта на еден од најголемите активисти во дијаспората, Драган Богдановски, одлучивме да ги објавиме овие материјали како аргумент за македонскиот патриотизам изразен во дијаспората и како поука за Македонците во татковината и за оние кои сакаат да бидат избрани за водачи на македонската држава.
---------------------------------------------------------------

26 април 1976, Гетеборг

Драги брате Методија,

Еве ти испраќам копија од одговорот што му го испратив на МНОД во Канада во врска со нивната покана да учествувам на нивниот светски конгрес за кој мислам дека никогаш нема да се одржи. Во моето последно писмо јас ти пишав дека се сомневам дека зад оваа иницијатива стојат удбашите од Скопје, но јас му одговорив на МНОД дипломатски и јасно под какви услови ние од ДООМ можеме
да соработуваме и да дискутриаме со други македонски организации.

Не знам дали МНОД испратил покани за тој нивен "светски" конгрес и на Македонци во Америка и други земји, пиши ми ако разбреш нешто за тоа во Америка.

Мислам дека ќе ти се бендиса мојот одговор на "јунаците" на удбашкиот милионер Станоев во Торонто.

Толку за овој пат брате Методија, наскоро пак ќе ти пишам. Прими срдечни братски поздрави.

Драган Богдановски


Quote:ДО МАКЕДОНСКОТО НАЦИОНАЛНО ОСЛОБОДИТЕЛНО ДВИЖЕЊЕ - МНОД, ТОРОНТО - КАНАДА

Драги сонародници

Ви благодарам од името на Централниот комитет на Движењето за ослободување и обединување на Македонија за поканата којашто ни ја испративте да земам учество на конгресот кој сметате да го одржите во есен 1977 година. Со големо задоволство ќе присуствувам на тој конгрес, само Ве молам да ми дадете некои објаснувања. Како прво од Вашето писмо не се гледа јасно дали
Вие преземате иницијатива да се одржи еден сеопшт македонски конгрес или пак тоа ќе биде конгрес на МНОД на кој ќе присуствуваат претставници на Вашето Движење од целиот свет, па затоа го нарекувате "светски конгрес". Колку што ние знаеме МНОД досега постоеше само во една земја, Канада, па ни изгледа
чудно што сега тој се подготвува да одржува свој "светски конгрес". Немојте да сфатите, драги браќа, дека со ова сакам да го навредувам Вашето движење, јас сакам само да ги видам работите на чисто. Идејата за одржување на еден ваков широк национален форум е одлична идјеа, но бидејќи се работи за постигнување на едно македонско национално единство, таков конгрес може да
одигра историска ролја, ако се одржи под името семакедонски конгрес, а не како конгрес на МНОД. Нека МНОД си остане иницијатор за свикување на конгресот, ние од ДООМ јавно ќе ја поддржуваме оваа иницијатива.

Од друга страна треба да бидеме начисто што се разбира под името "македонски организации". Сите организации составени од Македонци се "македонски", па така и "Јунајтед Мацедониан", "Македонската патриотическа организација МПО",
разните македонски клубови по светот што ги организираат југословенските конзули, па ако сакате и самиот Сојуз на комунистите на Македонија во СРМ се "македонски" организации, но тие се во служба на југословенскиот или бугарскиот врховизам. Сакате ли Вие да ги поканите на тој конгрес и овие "македонски" организации? Ако овие врховистички организации бидат поканети
на тој конгрес, тогаш ДООМ нема што да бара на тој конгрес.

ДООМ има свои три основни карактеристики:-

1. ДООМ е Македонско национално движење, кое смета дека Македонците се самобитна нација, па според тоа тој не може да бара заеднички јазик со Македонци кои се сметаат за некакви македонски Бугари;

2. ДООМ е револуционерна организација со илинденска идеологија, тој се бори за отцепување на сите четири дела на распарчена Македонија од четирите балкански држави и за создавање самостојна македонска држава.Спорд тоа ДООМ е непријател на оние Македонци кои иако се чувствуваат по националност
Македонци, но се СРМ да си остане во рамките на Југославија или пак обединувањето на Македонија да се направи во рамките на Југославија. Ако на тој конгрес бидат поканети претставници на југословенските врховисти од СРМ или пак на марионетските југословенски организации под македонски имиња коишто ги има во странство, тогаш ДООМ не може да учествува на тој конгрес,
и

3. ДООМ ја смета Југославија како една од четирите окупаторки на Македонија и против неа води иста борба каква што води против Грција, Бугарија и Албанија.

Доколку МНОД има исти вакви погледи врз македонската ослободителна борба, тогаш ДООМ со големо задоволство ќе испрати своја делегација на конгресот, само ако тој биде одржан врз принципите кои Ви ги кажавме во ова писмо.

Ве молиме да ни одговорите дали сте согласни со овие наши предлози. Јас мислам дека планираниот конгрес ќе одигра голема историска ролја, но, само под еден услов, ако на него земат учество само државотворните македонски патриотски снаги. Никако не смее да се допушти конгресот да стане панаѓур на различномислешти Македонци. Ние треба да се соберме на тој конгрес за да бараме патишта како да ја засилиме обединителната борба на македонската нација, а не да се караме.

Мислам дека нема да биде лошо рефератите кои ќе се држат на тој конгрес да бидат однапред испратени и проучени барем од најглавните луѓе кои ќе присуствуваат на тој конгрес.

Пишувате, драги браќа, дека меѓу Македонците овде во Европа станувале немили работи. Ние не ја сокриваме таа работа, но, треба да се знае кој беше виновен за тоа. ДООМ е организација која постојано е ангажирана во револуционерна борба не само надвор од Македонија, ами и внатре во неа, па затоа непријателите и најмногу работат на тоа да го уништат. Неколку пати Удба ни подметна свои шпиони во нашето Движење и требаше да мине доста време
додега ги откриеме и отстраниме од нашите редови. Исто така неколку наши браќа сакаа да си прават кариери, но не сакаа да работат или пак беа неспособни да го предводат Движењето. Сите овие кариеристи или удбашки агенти си отпаднаа од движењето. Важно е само тоа што ДООМ и покрај сите "афери" никогаш не престана да се бори. Сметам дека Вие, нашите браќа од
МНОД, требаше да не известите кој е Ване Петровски, бидејќи Вие го
познавате, а Вие си молчевте и мирно си гледавте сеир од страна.

Толку за овој пат драги браќа и соборци од МНОД. Бидете уверени дека ДООМ е со Вас во заедничката борба за ослободување и обединување на Македонија, за создавање самостојна македонска држава.

Се за ослободување и обединување на Македонија!

На сите борци од братскиот МНОД им испраќам срдечни братски и борбени македонски поздрави

Движење за ослободување и обединување на Македонија, Централен комитет,


Ваш, Драган Богдановски
17-03-2010, 11:51 PM
Reply